Kaseueuran jalma henteu resep kana kecap. Aranjeunna kéngingkeun kerang sareng horor nalika aranjeunna nguping kecap, Tapi naon dosa numutkeun Alkitab? Seueur Kristen nyambungkeun dosa ka Hukum, kawajiban, Regime agama anu ketat, Pajat kolot, sareng dewa, Anu ngahukum pas jalma ngalanggar hukum (tina Moses). Generasi urang Kristen urang tiasa ngingetkeun ngeunaan nonoman sareng cara ketat aranjeunna diangkat, Seueur aturan sareng ngahukum pikeun ngalanggar aturan ieu. Generasi urang Kristen nganggap ngira-ngira kecap-kecap salaku bihit. Tapi naon dosa? Naon anu diabungkeun Alkitab ngeunaan dosa sareng akar dosa? Naha seueur urang Kristen janten ambek sareng gaduh sikep pertahanan sareng jalan-jalan pas anjeun ngobrol ngeunaan dosa?
Jalma henteu resep aturan sareng hukum
Urang hirup dina hiji waktos, dimana jalma hoyong bébas. Mayoritas jalma henteu resep aturan sareng hukum anu ditumpukeun. Aranjeunna henteu hoyong janten aturan sareng peraturan. Aranjeunna henteu resep nyarios naon anu kudu dilakukeun sareng kumaha hirup. Sumanget proklamasi ieu, anu damel di dunya ogé damel di garéja.
Urang Kristen ogé hoyong cicing di 'kabébasan', tanpa kawajiban. Kusabab Yesus parantos ngajantenkeun aranjeunna bébas tina dosa sareng hukum. Éta sadayana ku rahmat, janten dosa henteu aya deui.
Aranjeunna yakin yén Yesus parantos nyandak dosa dunya sareng kusabab éta, Henteu aya seueur dosa. Kusabab teu aya deui dosa, Anjeun moal tiasa leumpang dina dosa. Henteu janten masalah kumaha anjeun cicing, Anjeun moal kedah robih sabab Yesus parantos dilakukeun pikeun anjeun.
Pengadilan ieu diajarkeun di seueur gereja sareng seueur urang Kristen yakin kecap-kecap anu di luhureun kecap-kecap.
Kusabab doktrin palsu ieu, Seueur Kristen parantos nyiptakeun persépsi salah tina dosa sareng parantos teu acuh kana dosa sareng aya sesat sareng teu tiasa nguping sareng nanggung bebeneran kecap deui. Tapi naon dosa? Naon anu diabungkeun Alkitab ngeunaan dosa? Sareng naha seueur jalma ngagaduhan sikep pertahanan sapertos dosa?
Naon dosa kahiji dina Alkitab?
Ampir sadayana anu biasa sareng dosa anu kahiji dina Alkitab, anu lumangsung di kebon eden. Sanajan dosa anu mimiti pisan nyandak tempat di kebon swarga. Tapi dosa kahiji manusa di bumi ieu lumangsung di kebon eden (Baca ogé: perang di kebon).
Lalaki ngadangukeun kecap-kecap setan sareng percanten kecap-kecap setan luhureun kecap-kecap dewa sareng salaku hasilna, Lalaki nurut iblis tibatan ngajaga paréntah dewa. Kusabab ieu, lalaki janten henteu patuh ka Gusti sareng kecap-kecap sareng milih percanten kecap-kecap anu asing.
Gusti parantos ngingetkeun manusa kaluar tina cinta. Anjeunna ngawartoskeun bebeneran. Gusti ngawartoskeun aranjeunna naon anu bakal kajadian upami aranjeunna tuang tina tangkal anu dilarang, nyaéta yén aranjeunna pasti maot.
Iblis nyarioskeun kabeneran parsial, anu henteu kabeneran tapi bohong.
Setan setan lalaki ngalangkungan bohong na. Anjeunna henteu ngan ukur lalaki ngagoda, nafsu, sareng kahayang daging, tapi ogé panasaran sareng kareueus jiwa, ku ngajangjikeun aranjeunna yén aranjeunna bakal janten siga Gusti.
Lalaki milih percanten kana perenahna iblis luhur kabeneran Allah, sareng polah kana kecap-kecap setan, Najan peringatan Allah.
Gusti parantos ngingetkeun aranjeunna tina cinta, Tapi manusa milih percanten iblis di luhur Allah, Dimana lalaki ditolak Gusti, pembunuhan maranéhanana, sareng ngadamel sétan master.
Lalaki dosa sareng akibat, Iblis janten master sareng maotna diasupkeun jalma sareng sumanget manusa maot, Ngan sakumaha Gusti anu gaduh.
Lalaki janten dipisahkeun ti Gusti sareng hubunganna rusak. Gusti henteu ngejat hubungan, Tapi manusa parantos ngejat hubungan. Untungna, Asih Gusti pikeun lalaki henteu lirén saatos ngalakukeun ieu henteu patuh manusa.
Asih Gusti pikeun jalma
Di Perjangjian Old, Kami henteu ngan ukur ningali cinta Gusti pikeun lalaki tapi ogé hate na ngalawan dosa. Éta jalma, anu bandel jeung barontak sarta ninggalkeun jalan Allah pikeun indit jalan sorangan.
Lantaran kalakuan jalma-jalma nu barontak ka Allah jeung bandelna, aranjeunna meunang sorangan kana masalah deui jeung leuwih deui.
Gantina ngadangukeun Allah jeung keur dipingpin ku kecap Allah, aranjeunna listened ka Iblis, anu reigned dina daging maranéhanana.
Saprak maranéhanana éta carnal jeung rasa maréntah jeung dipingpin ku lusts jeung kahayang maranéhanana, aranjeunna otomatis ngalakukeun éta kahayang Iblis sarta ngalakukeun eta hal, anu ngalawan kersa Allah, dimana maranehna mawa kajahatan kana diri.
Tapi unggal waktu maranehna meunang kasulitan jeung maranehna ngajerit ka Allah dina marabahaya maranéhanana, Allah némbongkeun rahmat jeung kahadéan-Na sarta ditebus umat-Na deui jeung leuwih deui (Baca ogé: Gusti anu ketat atanapi jalma anu barontak?).
The warnings Allah
Allah terus-terusan ngingetkeun umat-Na, anu Anjeunna parantos misahkeun ti bangsa-bangsa sanés. Anjeunna ngingetkeun aranjeunna sabab Anjeunna henteu hoyong anu goréng kajadian ka umat-Na. Allah mikanyaah umat-Na jeung teu hayang eta mawa kutukan jeung musibah kana kahirupan maranéhanana.
Ku kituna, Allah nyieun wasiat-Na ka maranehna, ku masihan aranjeunna hukum-Na. Ku kituna maranéhna bakal dibere nyaho Allah maranéhanana sarta boga hubungan jeung Anjeunna.
Ngaliwatan hukum, Allah ngungkabkeun Diri-Na ka umat-Na. Kusabab kumaha deui anjeun tiasa ngawula ka Allah, lamun teu nyaho nanaon ngeunaan eta Allah?
Gusti (sareng masih) transparan jeung teu nyimpen nanaon deui. Anjeunna ngadamel wasiat-Na, Sifatna, jeung Karajaan-Na dipikawanoh ku hukum.
Gusti henteu maksa saha waé nuturkeun Anjeunna jeung nurut kana hukum-Na. Umat-Na bisa nyieun putusan sorangan pikeun taat kana kahoyong Allah jeung ngawula ka Mantenna atawa henteu. Tapi maranéhna bakal nanggung konsekuensi tina pilihan maranéhanana.
Kusabab manusa éta carnal teu spiritual, Allah masihan hukum tinulis, sabab teu bisa nampa Roh-Na. Daging maranéhanana ieu kapangaruhan ku jahat. Sifat dosa reigned dina daging maranéhanana. Sarta alatan kanyataan yén Allah téh Allah suci, Roh-Na teu bisa hirup dina daging nu najis jeung boga sipat mumusuhan doraka ti Iblis jeung mawa dosa jeung maot..
Roh umat Allah parantos maot. Ku sabab kitu aranjeunna ngan ukur tiasa terang ka Gusti sareng kersa-Na ngalangkungan firman Allah, nu ditulis dina hukum.
Berkah sareng kutukan
Ngaliwatan hukum, Gusti henteu ngan ukur ngungkabkeun wasiat-Na, Karajaan jeung kaadilan-Na, nu ngarah ka( langgeng) hirup, tapi Allah oge nembongkeun dosa, nu ngabalukarkeun kasundaan jeung (langgeng) pupus. .
Sabab éta carnal jeung teu spiritual, Gusti terangkeun ka aranjeunna naon anu bakal kajantenan upami aranjeunna tetep taat ka Allah sareng ngajaga hukum-Na sareng leumpang dina kabeneran sareng naon anu bakal kajantenan upami aranjeunna mutuskeun pikeun henteu patuh ka Allah sareng ngalakukeun kahoyong sorangan sareng janten panyimpang kana hukum sareng jalan-jalan dina dosa..
Upami aranjeunna milih nurut ka Gusti sareng ngajaga paréntah-Na sareng percanten ka Anjeunna, aranjeunna bakal diberkahan.
Tapi lamun maranehna milih ngalakukeun kahayang sorangan jeung indit jalan sorangan, tuluy maranehna bakal hirup dina kutukan (Baca ogé: Naha gunung berkah sareng kutukan masih aya dina Perjangjian Anyar?).
Gusti nyarios bebeneran, sabab naon anu Anjeunna nyarios sareng jangji, urang tingali dina kahirupan jalma.
Sapanjang Perjanjian Old, Allah ngingetkeun umat-Na ngaliwatan Firman-Na tinulis jeung sungut para nabi. Unggal waktos Gusti disebut aranjeunna kana tobat jeung mulang ka parentah-Na jeung hukum-Na.
Gusti henteu hoyong ngangkut atanapi nyingsieunan umat-Na, kawas kitu loba jalma, ngomong. Tapi Anjeunna ngingetkeun aranjeunna, sabab asih-Na anu agung ka jalma-jalma.
Allah teh Pencipta langit jeung bumi jeung hukum-Na netep di jagat raya salawasna.
Gusti terang sadayana, Anjeunna terang alam, kahayang jeung misi Iblis pikeun manusa, sabab Anjeunna nyiptakeun Iblis. Manéhna nyaho yén Iblis téh tukang bohong, a maling jeung penghancur sarta yén dulur, anu percaya ka Mantenna bakal katipu sarta ahirna ancur.
Gusti teu hoyong saha binasa sahingga Allah warned jalma jeung masih warns jalma pikeun dosa.
Naon dosa?
Naon dosa numutkeun Alkitab? Dosa nyaéta henteu patuh ka Allah sareng Firman-Na, nu ngagambarkeun Allah jeung Karajaan-Na. Dosa hartina henteu patuh kana kecap jeung wasiat Allah jeung nurut kana kecap jeung wasiat Iblis., anu nyatakeun dina daging.
Lamun leumpang dina dosa, Anjeun leumpang di wasiat Iblis jeung exalt Iblis ku karya Anjeun. Ku dosa anjeun ngawangun karajaan-Na di bumi.
Allah nembongkeun dosa ngaliwatan hukum-Na. Ku kituna, ngaliwatan Toret dosa teu disumputkeun deui pikeun jalma.
Teu aya anu, saha nu bisa disebutkeun yen anjeunna, atanapi anjeunna, teu nyaho. Sabab Allah geus nembongkeun sagalana ngaliwatan Firman-Na.
Tapi kusabab buta spiritual, kabodoan, jeung kurangna pangaweruh Firman Allah, loba urang Kristen mingpin kahirupan destructive jeung nuju jalan ka naraka.
Lamun hiji jalma megatkeun teu percaya Allah jeung teu nurut ka Anjeunna, jalma bakal otomatis ngalakukeun wasiat Iblis. Kusabab Iblis nyaéta bapa lalaki fallen ((Baca ogé: kahayang Allah versus kahayang Iblis).
Loba Kristen ngaku maranéhna percaya jeung Asih Gusti, tapi hirup jeung karya maranéhanana henteu mastikeun kecap maranéhanana ngaku. Sabab teu nyerahkeun diri ka Yesus; Firman jeung ulah ngalakukeun naon Anjeunna nyebutkeun. Aranjeunna henteu ngalakukeun wasiat Allah sareng henteu diajarkeun, dilereskeun sareng dipimpin ku Firman sareng Roh Suci.
Gantina aranjeunna tuang sorangan ku pangaweruh jeung hikmah dunya. Aranjeunna hirup nurutkeun naon dunya nyebutkeun, jeung naon pikiran carnal maranéhanana jeung akal, nu kabentuk ku dunya, nyebutkeun, jeung maranehna leumpang sanggeus lusts jeung kahayang daging maranéhanana. Jeung saterusna maranéhanana hirup kahirupan maranéhanana sorangan, ngalakukeun naon anu aranjeunna hoyong laksanakeun.
Aranjeunna tetep carnal tur hirup kawas dunya, kawas sakabeh jalma, anu kagungan dunya sareng pangawasa dunya, sétan.
Maranéhna mikanyaah dunya jeung karya daging jeung teu daék robah. Aranjeunna teu hoyong nunda karya daging, tapi aranjeunna hoyong tetep kumaha aranjeunna. Éta alesanana, maranehna jadi jengkel, ambek jeung mumusuhan, atawa malah leumpang jauh, mun anjeun ngobrol ngeunaan dosa atawa adu aranjeunna kalayan kabiasaan dosa maranéhanana.
Nunda karya lalaki heubeul
Pikeun masihan conto, hayu urang tingali dina bohong. Allah teh Kaleresan sareng Anjeunna henteu ngabohong. Ku sabab éta kecap-kecapna tiasa dipercaya sareng dipercaya (Exodus 34:6, Dekeriim 32:4, Jeremize 10:10).
Gusti teu hoyong anjeun bohong, sabab di Karajaana-Na teu aya bohong. Éta sababna Gusti parantos masihan paréntah pikeun henteu ngabohong. Allah masihan parentah ieu ka umat-Na, anu cicing di Covenant Old na belonged ka generasi lalaki fallen, anu éta tawanan tina daging dosa. Ku sabab kitu Allah ngadawuh, “Anjeun teu kudu saksi palsu ngalawan tatangga anjeun.” Kusabab daging hayang ngabohong ku alam.
parentah ieu masih lumaku dina Covenant Anyar. Sanajan kitu, jalma teu milik generasi ciptaan heubeul deui, tapi milik generasi ciptaan anyar ngaliwatan regenerasi dina Kristus. Daging sareng sifat dosana parantos maot dina Kristus sareng roh parantos digugahkeun tina maot dina Kristus.
Ciptaan anyar dilahirkeun ku Gusti sareng gaduh sifat Allah sareng kedah nyarioskeun bebeneran.
Putra-putri Allah moal ngabohong tapi bakal sapertos Bapana nyarioskeun anu leres.
Tingali Yesus. Yesus salawasna nyarioskeun bebeneran sareng henteu ngabohong. Kecap-kecapna sering disanghareupan sareng sesah didangukeun, tapi Yesus pernah ngabohong. Yesus henteu kompromi sareng dunya pikeun diaku sareng ditampi ku jalma-jalma sareng kéngingkeun jalma. Yesus henteu nyarioskeun naon anu hoyong didangu ku jalma-jalma, tapi Yesus tetep satia ka Rama-Na jeung nyebutkeun kecap Rama-Na.
Yesus terus nyarioskeun bebeneran, Sanaos akibat. Sabab ku nyarita kabeneran Allah, Yesus ieu hated ku dunya jeung persecuted, dikirimkeun sarta ahirna ditelasan.
Sétan téh tukang bohong jeung manéhna teu aya bebeneran. Anjeunna bapa bohong sahingga kecap-kecapna henteu tiasa dipercaya tapi bohong.
Pikeun anu, anu percanten ka Anjeunna sareng nuturkeun anjeunna, bohong-Na bakal jadi pangungsian maranéhanana jeung di handapeun bohong-Na maranéhna bakal nyumputkeun (Baca ogé: Nyumput dina pangungsian bohong).
Anjeun ti bapa anjeun Iblis, jeung kahayang bapa anjeun bakal ngalakukeun. Anjeunna murderer ti mimiti, jeung abode teu dina bebeneran, sabab teu aya bebeneran dina anjeunna. Nalika anjeunna nyarios bohong, manéhna nyarita sorangan: sabab anjeunna tukang bohong, jeung bapana eta (John 8:44)
Tapi dilahirkeun deui urang Kristen nyaeta putra Allah (Ieu manglaku pikeun lalaki sareng bikang) sarta boga Roh Suci Allah abiding di aranjeunna. Kusabab kanyataan, yén Roh Suci hirup di jero aranjeunna, kersa Gusti; parentah-Na ditulis dina haté anyar maranéhanana.
Aranjeunna wajib tobat tina dosa bohong jeung moal bohong deui, tapi bakal nyarita bebeneran. sabab alam anyar maranéhanana hayang nyarita bebeneran.
Aranjeunna ogé kedah nyarioskeun bebeneran ngeunaan Injil Yesus Kristus, jeung moal waver pikeun dunya jeung ngahurungkeun Kecap jeung Injil Yesus Kristus kana bohong. Mukmin moal kompromi sareng dunya tapi kedah nangtung dina bebeneran Allah sareng Firman-Na, sanajan hate jeung Kasarah ku dunya.
Nalika aya anu ngaku dilahirkeun deui, tapi henteu ngaleungitkeun bohong, tapi tetep nyarios bohong sareng bohong bodas sakedik atanapi ngarobih kecap-kecap Gusti janten bohong sareng nyaluyukeun kana wasiat, nafsu jeung kahayang manusa carnal, mangka jalma teu leumpang saperti teh kreasi anyar sanggeus kersa Alloh, tapi tetep hirup salaku ciptaan heubeul, anu boga sipat sétan jeung ngalakukeun kahayang sétan.
Unggal jalma, anu bohong, walks sanggeus daging dina dosa jeung ngalakukeun wasiat Iblis. Contona Ananias jeung Safira, anu maot ku sabab bohongna.
Bohong teu salah, Ningali anjeun parantos ngantunkeun lalaki anu sepuh sareng kalakuanana; Sarta geus ditunda lalaki anyar, nu renewed pangaweruh sanggeus gambar manéhna nu nyiptakeun manéhna (Kolosa 3:9-10)
Loba nyebutkeun aranjeunna percanten, tapi ngan saeutik anu bisa ngabuktikeunana
Sabab pikiran carnal nyaeta enmity ngalawan Allah: sabab teu tunduk kana hukum Allah, saleresna teu tiasa. Jadi mangka maranéhanana anu aya dina daging teu bisa nyenangkeun Allah (Urang Romawi 8:7-8)
Loba nyebutkeun aranjeunna percanten ka Allah jeung mikanyaah Yesus, tapi ngan saeutik anu bisa ngabuktikeunana. The lalaki yaman lawas, anu dipingpin ku panca indra sarta leumpang sanggeus daging, moal pernah bisa nyenangkeun Allah. Sabab lalaki heubeul boga pikiran carnal jeung teu kudu nyerah dirina kana Firman Allah.
Lalaki heubeul milik dunya. Tapi Firman nyebutkeun, yen silaturahmi jeung dunya teh enmity jeung Allah (James 4:4).
Lalaki kolot teh barontak jeung bandel sarta leumpang dina henteu patuh ka Allah jeung Firman-Na jeung nurut kana kecap dunya.; kecap setan.
Ciptaan heubeul hirup dina covenant jeung maot
Salami hiji jalma leumpang dina dosa; dina henteu patuh ka Allah jeung taat ka Iblis, hiji jalma ngabuktikeun ku kalakuanana, yén jalma téh a jelema nu dosa; putra Iblis. Jalma, anu perseveres dina dosa kabeungkeut ku maot.
Jalma nu boga covenant jeung maot jeung dosa reigns salaku raja dina / nya hirupna (Baca ogé: Hayu euweuh dosa pamaréntahan salaku raja dina hirup anjeun!)
Sanajan jalma bisa mikir bisa dikirimkeun tina dosa di Yesus Kristus jeung disalametkeun, tapi kanyataanana salami éta jalma tetep ngalakukeun dosa, jalma teu dibébaskeun tina dosa. Anak, Anu dibebaskeun tina dosa leres-leres dibebaskeun tina dosa sareng moal aya deui anu tetep dina dosa sareng hirup dina henteu patuh ka Allah..
Dosa hartina ngalakukeun kahayang Iblis, anu musuh Allah. Ku kituna dulur, anu biasa tetep hirup dina dosa nyaéta musuh Allah.
Sanajan Yesus geus diurus dosa jeung geus méré dulur kamampuhan pikeun ditebus tina kakawasaan dosa jeung maot, nu hukuman pikeun dosa, dosa masih aya.
Ieu téh bohong ti Iblis ngomong, yen dina Perjangjian Anyar teu aya dosa, sabab Yesus geus diurus sakali jeung pikeun sakabéh jeung dosa, sarta ku kituna henteu masalah kumaha anjeun hirup jeung naon eusina.
Tapi kanyataanana, yén éta henteu masalah kumaha anjeun hirup sareng naon anu anjeun laksanakeun (Baca ogé: Naha anjeun henteu maot upami anjeun tetep dosa?).
Sanggeus éta panyaliban jeung kabangkitan Yesus Kristus, Peter, Poul, John, James, jeung rasul-rasul sejenna masih nulis ngeunaan dosa. Aranjeunna warned gereja ngeunaan bahaya dosa, perbudakan dosa, konsekuensi terus wrote ngeunaan bahaya dosa, perbudakan dosa, balukar tina dosa, sarta maréntahkeun maranéhna pikeun ngaleungitkeun dosa tina kahirupan maranéhanana sarta ti tengah maranéhanana sarta tobat.
Paul malah maréntahkeun gareja di Corinth pikeun nyabut hiji jalma, anu teu hayang ngadéngékeun jeung persevered dina dosa, ti garéja (Baca ogé: Naon hartina nganteurkeun hiji jalma ka Iblis?).
Lamun dosa moal masalah atawa moal aya, teras naha rasul-rasul ngajurung jalma-jalma anu percaya, anu dosa pikeun ngaleungitkeun dosa tina kahirupan maranéhanana?
Upami dosa henteu janten masalah sareng moal aya deui, teras naha Ananias sareng Safira maot?
Sareng upami dosa henteu janten masalah sareng moal aya saatos panyaliban sareng kebangkitan Yesus Kristus, teras naha Yesus adu hareupan teh tujuh gereja kalayan dosa-dosa maranéhanana sarta disebut aranjeunna tobat?
'Janten uyah bumi’
