Kanggo dosa utawa ora kanggo dosa, kuwi keputusanmu. Saben wong Kristen tanggung jawab kanggo uripe dhewe lan mutusake pracaya marang Gusti Allah lan Sabda lan lumaku ing karsane Gusti Allah utawa ora.. Ing John 5:1-15, Gusti Yésus nambani wong, sing nandhang lara kanggo 38 taun. Wong lumpuh iki glethakaken ing amben ing blumbang Betesda. Nalika Gusti Yesus mirsa wong, Dheweke marani dheweke lan takon, yen dheweke kepengin mari. Wong lumpuh mau banjur mangsuli marang Yésus, menawa dheweke ora duwe wong sing nggawa dheweke menyang banyu supaya bisa waras. Gusti Yesus banjur dhawuh marang wong mau tangi, njupuk paturone lan lumaku. Wong lanang nuruti pangandikané Yésus banjur ngadeg lan lumaku. Wong lumpuh mau diwarasaké déning Gusti Yésus, nanging apa Gusti Yesus ngandika bab kaputusan kanggo dosa utawa ora kanggo dosa marang?
“Aja dosa maneh, aja nganti ana sing luwih ala”
Sakwisé kuwi Gusti Yésus ketemu wongé nang Gréja Gedé, lan ngandika marang dheweke, Lah, kowe wis mari: Dosa Ora Luwih, aja nganti ana sing luwih ala (John 5:14)
Wong lanang mau menyang candhi lan sawise sawetara wektu, Yésus nemoni wong kuwi ana ing Padaleman Suci. Gusti Yesus dhawuh marang wong, sing wis mari, kanggo ora dosa maneh, aja nganti ana kang luwih ala.
Gusti Yesus nambani wong saka lara; larane. Wong mau wis mari lan Kratoné Gusti Allah wis teka.
Kratoning pepeteng wis captivated wong kanggo 38 taun, nanging nalika Kratoning Swarga rawuh marang Panjenengané, wong iku diuculaké saka pangawulan.
Gusti Yesus ngluwari wong saka pakunjaran spiritual pepeteng
Gusti Yesus ngluwari wong iki saka pakunjaran kasukman pepeteng iki. Saiki, bilih wong iki wis dirilis saka pakunjaran kasukman pepeteng iki, Gusti Yesus dhawuh marang dheweke, ora nerak angger-angger rohani kanthi nglakoni dosa. Ing tembung liyane; Yésus kandha marang wong kuwi karsaning Allah lan tetep manut marang Panjenengane tinimbang nindakake karsane Iblis (kang makarya ing daging) lan manut marang Panjenengané kanthi gawé dosa (Maca uga: ‘Karsane Gusti vs karsane Iblis')
Amarga yen wong lanang mutusake ora manut marang Gusti Allah, dening dosa, dheweke bakal ditawan maneh dening pasukan pepeteng lan banjur kedadeyan sing luwih elek.
Gusti Yesus ngelingake wong kasebut, amarga wong iku kadagingan lan ora weruh alam kasukman lan ora bisa mbedakake roh-roh. Nanging Gusti Yesus iku kasukman lan ngerti dunyo kasukman lan hukum spiritual. Gusti Yesus ngerti Kratoning Swarga lan Kratoning pepeteng lan kepengin wong iki tetep bebas lan ora dadi tahanan Iblis, maneh. Mulane, Gusti Yesus dhawuh marang manungsa supaya ora nglakoni dosa maneh.
“Lunga lan aja dosa maneh”
Gusti Yesus banjur ngandika marang dheweke, Aku uga ora ngukum kowé: lunga, lan aja dosa maneh (John 8:11)
Ing John 8:1-11, kita maca bab wong wadon, kang kejiret ing laku jina. Wong wadon, kang laku jina digawa menyang ngarsané Gusti Yésus. Para ahli Torèt lan wong Farisi nudhuh wong wadon kuwi laku jina lan nyritakaké apa sing wis ditindakaké déning Gusti Yésus.
Dheweke ngusulake supaya dibenturi watu miturut angger-anggering Toret Nabi Musa. Nanging tembung-tembunge wong-wong iki ora teka saka kesadaran sing apik. Sing dikarepake mung nggodha Gusti Yesus, supaya wong-wong mau padha duwé dhasar kanggo nggugat Yésus.
Gusti Yésus nulis ing lemah nganggo drijiné lan ngandika marang wong-wong mau: “kang tanpa dosa ana ing antaramu, kareben wong iku kang dhisik mbenturi watu marang dheweke“.
Yesus ngerti, sing kabeh wong, sing kagolong ing generasi lawas wong sing wis tiba iku kadagingan lan kepepet ing alam daging sing dosa..
Wong-wong mau padha lunga siji-siji nganti ora ana siji-sijia kajaba Yésus lan wong wadon mau.
Ing wektu kasebut, Yésus nduwé kuwasa kanggo ngukum wong wadon kuwi, amarga Panjenengané lumaku ing panguwasa Kratoning Allah (minangka titah anyar), Nanging Gusti Yesus ngandika marang wong wadon mau, yen Panjenengane uga ora bakal ngukum wong wadon mau, awit iku dudu Gusti Yésus’ wektu durung kanggo ngadili nanging kanggo nyimpen.
TAPI…… Gusti Yesusora sarujuk saka laku jina lan dhawuh marang wong wadon mau supaya lunga Dosa Ora Luwih.
Titah anyar kapisah saka donya
Nalika sampeyandadi lair maneh lan lumebu ing Kratoning Allah, kowe ninggal Kratoning pepeteng lan pisah karo jagad. Sampeyan wis ditebus lan digawe waras dening getih Yesus Kristus lan wis digawe suci lan bener ana ing Panjenengane.
Sampeyan wis dadi Penciptaan anyar lan bakal copot wong tuwamu karo pakulinan lawas. Sampeyan ora bakal mlaku maneh kaya sing sampeyan lakoni sadurunge mratobat, Amargasampeyan wis mratobat saka gaya urip lan karyane.
Iku penting kanggo éling sing sampeyan wis ora dosa maneh nanging wis dadi A santo.
Amarga yen sampeyan ora ngerti iki, banjur sampeyan bakal tansah mikir lan urip minangka wong dosa lan macet ing dosa lan ora bakal luwar saka dosa. (Maca uga: ‘Apa sampeyan isih wong dosa?').
Nalika sampeyan lair maneh, sampeyan jumangkah saka siji karajan spiritual menyang liyane.
Ing urip lawasmu, sampeyan mlaku ing dosa (dosa = samubarang kang nglawan pangandikaning Allah kang mujudake karsane Gusti) lan padha saka Iblis.
Sampeyan duwe karakter dheweke, sifate, lan ing kahanan sampeyan tiba, kowé padha ora bisa pasrah marang Gusti Allah lan nglakoni kersané. tinimbang, sampeyan urip sawise daging ing kraman.
Sampeyan padha mbalela marang Gusti Allah lan urip ing dosa lan manut marang tembung lan karsane setan. Kitab Suci ngandika, yen dosa, sampeyan duwe setan minangka bapak (John 8:44).
Nalikasampeyan mutusaké kanggo mratobat, sampeyan kanthi ora langsung ngomong yen sampeyan ora pengin duwe setan minangka bapakmu maneh. Sampeyan ora pengin nuruti pangandikane lan lumaku ing karsane. Sampeyan wis muak karo urip sampeyan ing panguwasa. Nalika sampeyan krungu tembung saka Injil lan ketemu Gusti Yésus Kristus, kowé pretyaya marang Dèkné lan nampa Dèkné dadi Juru Slamet lan Gustimu.
Sampeyan wanted Gusti Allah minangka Rama tinimbang Iblis lan manut marang pangandikane lan lumaku ing karsane. Sampeyan ora pengin nuruti pangandikane Iblis lan lumaku ing karsane.
Kodraté Gusti Allah bakal nglakoni kersané
Saka wayahe sampeyandadi lair maneh lan tampa kodrat Allah Ramamu, kowé bakal kangen marang Panjenengané lan bab Kratoné Allah. Mesthi ana kepinginan kanggo nindakake karsane lan lumaku miturut pangandikane.
Bapak sejatine ngerti, apa kang becik kanggo anake; dheweke kepengin sing paling apik kanggo anake. Yen bapak kadonyan pengin sing paling apik kanggo anak-anake, luwih-luwih Ramamu kang ana ing swarga.
Pramila, Gusti Allah nduduhké kekarepané marang kita ing Tembunge. Panjenenganipun dicethakaké kanggo kita, ora mung sing nyenengke Panjenengane lan sing ora, nanging uga dalan kanggo kawilujengan, carane dadi titah anyar lan carane mlaku minangka titah anyar ing karsane. Dheweke ngungkapake kabeh ing Sabdanipun. Dadi ngono, Cara dheweke bakal dadi dalan sampeyan lan Pikirane bakal dadi pikiranmu.
Kanggo dosa utawa ora kanggo dosa
Pangandikané Gusti Yésus marang, Sira tresnaa marang Pangéran Allahmu klawan gumolonging atimu, lan karo kabeh nyawamu, lan karo kabeh pikiranmu. Iki minangka dhawuh sing kapisan lan gedhé. Dene ingkang kaping kalih punika kadosdene, Sira tresnaa marang pepadhamu kaya marang awakmu dhéwé. Ing angger-angger loro iki, kabeh angger-anggering Toret lan para nabi (Matius 22:37-40)
Gusti Yesus ngandika marang wong, kang wus kawarasake saka ing kaapesane lan wong wadon mau, kang kejiret ing laku jina, kanggo ora dosa maneh. Mulane, wong-wong iki nduwèni kekuwatan kanggo ora dosa manèh lan ngomong 'ora kanggo dosa'.
Wong wadon duwe kekuwatan kanggo ngomong 'ora’ kanggo laku jina, Amarga ora, Gusti Yesus ora bakal menehi dheweke dhawuh supaya ora nggawe dosa maneh.
Pitakonane yaiku, apa wong wadon mau njawab marang Gusti Yésus’ dhawuh supaya aja dosa maneh?
Apa dheweke nuruti dhawuhe utawa dheweke nglilani perasaane, hawa nepsu, lan kepinginan dheweke nguwasani pangandikane Gusti Yesus lan nyerah marang perasaane, hawa nepsu, lan kepinginan?
Eling, nalika Gusti Yesus dhawuh supaya ora nindakake dosa maneh, Dheweke panyaliban lan ing njeblug Roh Suci durung kelakon.
Dadi wong-wong iki ora dilairaké manèh nanging isih dadi titah lawas lan nduwèni kekuwatan kanggo ngomong 'ora’ kanggo dosa lan ora dosa maneh.
Kowé uga nduwé kuwasa kanggo ora nglakoni dosa manèh. Sampeyan mutusaké kanggo dosa utawa ora kanggo dosa.
Miturut karya nebus Gusti Yesus Kristus, sampeyan wis digawe suci lan bener. Saiki sampeyan wis digawe suci lan bener, sampeyan uga wis disebut kanggo manggon ing sutji lan kabeneran (2 Korinta 5:21).
Dislametake kanthi sih-rahmat lan nindakake pakaryan Roh
Kowé bakal tresna marang Pangéran Allahmu klawan gumolonging atimu, lan kanthi gumolonging nyawamu lan gumolonging budimu lan tresnaa marang sapepadhanira kaya marang awakmu dhewe (Matius 22:37-40)
Sampeyan ora disimpen dening karya, nanging dening sih-rahmat. Nanging ana ing sih-rahmat ora ateges sampeyan diijini terus nglakoni dosa. Amarga yen dagingmu wis mati ana ing Sang Kristus nalika lair maneh, kepriye anggonmu nindakake pakaryaning daging?
Nalika sampeyan disimpen lan dadi lair maneh, sampeyan bakal weruh alam lan efek saka dosa, yaiku wohing pati lan kowe bakal sengit marang dosa, Kaya dene Gusti Allah. Kowé bakal sengit marang uripmu sing mbiyèn kaya wong dosa lan ora bakal bali (Maca uga: ‘Apa sampeyan bisa nggawe dosa ing sih-rahmat?‘ lan ‘Apa sengit Yesus sengit?')
Nalika sampeyan tresna marang Gusti Allah kanthi gumolonging atimu, Jiwa, Pikiran, lan kekuwatan sampeyan bakal seneng nindakake kersane. Sampeyan bakal nglampahi wektu karo Panjenengane lan gawe anyar pikiran karo Sabda Jahwéh lan aplikasi pangandikane ing urip, supaya kowé dadi wong sing nglakoni pangandikané Gusti Allah lan nindakké panggawéné Roh. Sampeyan ora kudu, nanging sampeyan pengin, amarga kowé wis padha katitahaké ing rupa Panjenengané lan kowé padha tresna marang Gusti Allah.
Nalika Sabda lan Roh Suci manggon ing njero sampeyan, sampeyan bakal lumaku sawise Roh ing mituhu kanggo Sabda. Sampeyan bakal mlaku ing katresnan, kasucian, lan kabeneran, nindakake karsane Sang Rama lan ngluhurake lan ngluhurake Panjenengane.
“Dadi uyah ing bumi”
