Dina seueur garéja, jalma leuwih difokuskeun kana manifestasi gaib ti dina Firman Allah jeung prosés sanctification. Salib, getih Yesus, sareng rahmat Allah sering dianggo salaku alesan pikeun henteu kedah robih sareng tetep hirup sapertos dunya sareng minuhan hawa nafsu sareng kahayang daging.. Seueur urang Kristen nganggo salib salaku alesan supados aranjeunna henteu kedah ngarobih sareng ngaleungitkeun dosa tina kahirupanna sareng maot kana hawa nafsu sareng kahayang dagingna.. Maranéhna teu hayang dibéjaan naon nu kudu dilakukeun jeung teu hayang nurut kana parentah Allah. Maranéhna nganggap paréntah-paréntah Allah geus luntur jeung teu aya deui dina Perjangjian Anyar. Tapi naha parentah-parentah Allah teh geus katinggaleun jaman atawa parentah-parentah Allah teh masih sah nurutkeun Kitab Suci?
Tobat sering langkung formalitas tinimbang parobahan hirup
Nalika jalma tobat, biasana langkung formalitas tibatan sadar sacara rohani ngeunaan kaayaan dosana sareng sifat jahat sareng kuciwa kana dosa-dosa aranjeunna.. Loba jalma nganggap dirina salaku jalma alus, tinimbang ningali kaayaan kotor maranéhanana salaku jelema nu ngalakukeun dosa jeung kabutuhan tobat ka Allah jeung nu kabutuhan regenerasi.
Ieu utamana kusabab Roh Suci teu hadir dina kahirupan loba mukmin. Kusabab gareja teh assembly of mukmin, Ieu ngandung harti yén Roh Suci geus teu aya deui di loba gereja.
Loba gereja anu linggih di gelap sarta ngalakukeun karya kaluar tina daging ngaliwatan cara alam (sanajan maranehna mikir maranehna ngalakukeun karya kaluar tina Roh).
Kusabab Roh Suci reproves dunya dosa, tobat leres-leres manah boro-boro lumangsung deui. Sabab lamun aya nu bener-bener tobat, a (moral) parobahan hirup bakal salawasna nuturkeun.
Lamun hiji jalma bener tobat tina dosa, (s)anjeunna bakal ngaleungitkeun dosa-dosa tina hirupna tibatan tetep dina dosa. Jalma ngan hayang hiji hal jeung nu nyenangkeun Gusti Yesus Kristus, ngagungkeun Anjeunna, jeung ngalakukeun kahayang-Na.
Jalma hayang Pasang lalaki kolot gancang-gancang na Pasang lalaki anyar, anu lahir di Yesus Kristus, ku cai jeung Roh. Roh jalma jadi hirup jeung lapar pikeun Firman Allah jeung eupan manéhna sorangan jeung Kecap jadi sumanget matures jeung tumuwuh nepi kana sasaruaan Firman.; Yesus.
Dipindahkeun tina gelap kana caang
Masihan hatur nuhun ka bapa, anu diangkat ngajantenkeun urang patepang janten pintonan pusaka tina umat suci dina cahaya: Anu ngintunkeun kami tina kakawasaan gelap, sareng parantos narjamahkeun urang kana Karajaan Putra-Na anu dipikacinta: Di saha kami parantos nebus getih na, Malah hampura dosa (Kolosa 1:12-14)
Hiji jalma, anu percaya jeung narima Yesus Kristus, salaku Jurusalamet sareng Gusti sareng janten lahir deui di Anjeunna, bakal dileupaskeun tina kakawasaan gelap. Jalma nu geus dipindahkeun tina gelap kana Karajaan Sawarga teh. Ieu hartina Karajaan anyar; hukum anyar(s) jeung peraturan.
Tapi lamun jalma ngadéngé kecap hukum(s) jeung peraturan, paling jalma meunang chills sarta jadi mumusuhan. Naha? Sabab loba nu hayang hirup merdika tinimbang tunduk kana sagala rupa hukum, Peraturan, jeung parentah.
Jadi naon kajadian téh, yén maranéhna tetep hirup hirup anu sarua sakumaha saméméh tobat maranéhanana. Maranéhna tetep hirup barontak ka Allah, sareng kecap na, jeung ulah tunduk kana pangersa-Na.
Hiji-hijina parobahan anu lumangsung dina kahirupan maranéhanana nyaéta maranéhna maca Kitab Suci maranéhanana, ngadoa, indit ka garéja, jeung nyarita kecap alim. Muhun, sababaraha kali aranjeunna ukur nyarita alim, nalika aranjeunna aya dina perusahaan Kristen anu sanés.
Maranéhna nganggap yén parentah-parentah Allah téh geus kolot jeung teu sah deui. Maranéhna nganggap paréntah Allah sabagé legalistik, salaku hukum agama kebat nu teu pas kana kahirupan maranéhanana sarta di masarakat kiwari.
Loba Kristen mikir, éta alatan karya Yesus Kristus, parentah Allah geus tinggaleun jaman sahingga annulled.
Éta sadayana ku rahmat
Loba mukmin nyebutkeun: ”Yesus parantos ngalaksanakeun padamelan éta, jeung ngaliwatan Anjeunna urang geus dijieun soleh. Urang teu bisa earn eta, jeung urang moal pernah bisa earn eta ku karya urang. Urang teu kudu ngalakukeun pagawean, sabab éta sadayana ku rahmat. Kami, saha urang, jeung Allah mikanyaah urang atoh, euweuh urusan naon urang ngalakukeun jeung kumaha urang hirup. Urang hirup dina Perjangjian Anyar sareng ku kituna urang henteu kedah ngajaga paréntah Allah sareng urang henteu kedah robih. Éta sadayana ku rahmat!”
Ku nyebutkeun kieu jeung ku cara hirup ieu, aranjeunna pikir maranéhna hirup dina bebeneran. Maranéhna nganggap maranéhna nyenangkeun Allah dina kahirupan maranéhanana, Tapi kanyataanana, maranehna hirup di perbudakan Iblis jeung mangga sétan. Aranjeunna hirup dina bohong, dina pemberontakan ngalawan Allah.
Tangtu anjeun teu diyakinkeun ku karya anjeun, sabab anjeun geus dijieun soleh ku karya-Na; ku getih Yesus Kristus.
Tapi, lamun geus dijieun soleh ku getih-Na, Naha anjeun henteu kedah leumpang dina kabeneran sareng ngalakukeun padamelan-Na anu leres?
Lamun anjeun geus ditebus tina alam dosa anjeun sarta geus maot ka alam dosa anjeun, kumaha anjeun masih bisa ngalakukeun karya alam dosa jeung tetep leumpang dina dosa?
Lamun parentah Allah; kersa Gusti, nu ditulis dina Perjanjian Old geus teu valid deui jeung teu dilarapkeun ka kreasi anyar, teras naha Yesus nyarios, yén lamun anjeun bogoh ka Anjeunna, Anjeun teu ngan bakal tetep nurut-Na tapi ogé tetep nurut Allah jeung ku kituna ngalakukeun bakal-Na?
Henteu unggal jalma anu nyarios ka Kami, Gusti, Gusti, bakal asup ka Karajaan Sawarga; tapi manéhna nu ngalakukeun kahayang Rama Kami nu di sawarga (Mateus 7:21)
Kabéh mukmin ieu geus prophesied, ngusir sétan, sarta geus dipigawé loba karya hébat. Aranjeunna panginten terang Yesus. Tapi….. Yesus henteu terang aranjeunna. Naha? Kusabab aranjeunna henteu ngalakukeun wasiat Bapa, istilah sanésna, aranjeunna henteu nuturkeun parentah-Na.
Parentah Allah masih sah
Ieu kasabaran para wali: di dieu aya nu ngajaga parentah Allah, jeung iman ka Yesus (Wahyu 14:12)
Bagja jalma anu ngalakukeun parentah-Na, supaya maranehna boga hak kana tangkal kahirupan, jeung bisa asup ngaliwatan gerbang ka kota (Wahyu 22:14)
Dina Kitab Wahyu, nu ditulis sanggeus Yesus’ crucifixion jeung jadian, sarta sanggeus datangna Roh Suci, urang maca yén parentah Allah masih penting. Ku sabab kitu parentah-parentah Allah teh masih sah.
Tapi anjeun kudu nyieun pilihan. Dupi anjeun tetep parentah Allah jeung ngalakukeun Bumina? Ieu ngandung harti yén dunya bakal jadi musuh anjeun sarta ku kituna anjeun bakal jadi dibenci ku dunya jeung ngalaman kasusah ku dunya. Atawa anjeun bakal tetep parentah dunya (setan)? Anu hartosna Gusti bakal janten musuh anjeun.
Paréntah-paréntah Allah téh berharga
Lamun anjeun lahir deui jeung geus narima Roh Suci-Na, lajeng hukum Allah, anu ngagambarkeun wasiat dewa, ditulis dina haté anjeun. Sapertos hukum Allah ditulis dina manah Yesus. Lamun anjeun leumpang jeung hirup sanggeus Roh, Anjeun bakal manggihan kumaha pentingna parentah Allah jeung Yesus. Anjeun bakal manggihan sabaraha mahal parentah Allah. Kusabab Anjeunna masihan aranjeunna tina kanyaah-Na ka umat-Na. Ngaliwatan parentah-Na, anjeun bakal manggihan wasiat-Na jeung bebeneran-Na.
Yesus henteu sumping pikeun ngancurkeun hukum; parentah Allah, tapi Yesus sumping pikeun minuhan hukum. Lamun anjeun ngalebetkeun ka Yesus, Anjeun bakal hirup sanggeus bakal-Na jeung tetep nurut-Na, nu kaasup parentah Alloh. Kusabab anjeun dilahirkeun ti Anjeunna, anjeun bakal ngahasilkeun buah-Na; éta buah sumanget.
Kuring bakal nempatkeun hukum kuring kana pikiran, sareng nyerat aranjeunna dina haté: Sareng kuring bakal ka aranjeunna, sareng aranjeunna bakal ka kuring jalma (Ibrani 8:10)
Lamun Roh Suci dwells di anjeun jeung anjeun hirup sanggeus Kecap jeung Roh, anjeun bakal otomatis minuhan hukum, kawas Yesus. Anjeun bakal leumpang dina parentah-Na sabab ditulis dina haté anjeun jeung anjeun bakal minuhan wasiat-Na dina kahirupan anjeun.
'Janten uyah bumi’
