Κάθε Χριστιανός είναι εξοικειωμένος με την ιστορία της δημιουργίας στη Βίβλο, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας του ανθρώπου, που είναι πλασμένος κατ' εικόνα Θεού. Ωστόσο, συμβαίνει συχνά αυτό το απόσπασμα στη Βίβλο (Γένεση 1:26-27) παρατίθεται και χρησιμοποιείται κατά βούληση από τους χριστιανούς για να δικαιολογήσει και να αποδεχτεί τον χαρακτήρα, συμπεριφορά, και τη φύση των ανθρώπων που αντιτίθενται στα λόγια και στο θέλημα του Θεού, και τα έργα της σάρκας (αμαρτία). Πώς είναι αυτό? Ο άνθρωπος δεν έγινε κατ' εικόνα Θεού? Ας δούμε τι λέει και τι σημαίνει η Αγία Γραφή σχετικά με τον άνθρωπο που δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα Θεού.
Η δημιουργία του ανθρώπου στη Βίβλο
ΕΝΑκαι είπε ο Θεός, Ας κάνουμε τον άνθρωπο κατ' εικόνα Μας, μετά την ομοίωσή μας: και ας κυριαρχήσουν στα ψάρια της θάλασσας, και πάνω από τα πτηνά του αέρα, και πάνω από τα βοοειδή, και σε όλη τη γη, και πάνω από κάθε ερπετό που σέρνεται πάνω στη γη. Έτσι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ' εικόνα Του, κατ' εικόνα του Θεού τον δημιούργησε; αρσενικό και θηλυκό τους δημιούργησε (Γένεση 1:26-27)
Ο άνθρωπος είναι πλασμένος κατ' εικόνα Θεού
Ο άνθρωπος είναι πλασμένος κατ' εικόνα Θεού (Ελ-Ελοχίμ). Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο από τη σκόνη της γης και του εμφύσησε στα ρουθούνια πνοή ζωής. Όταν ο Θεός εμφύσησε την πνοή της ζωής Του στα ρουθούνια του ανθρώπου, ο άνθρωπος έγινε ζωντανή ψυχή.
Ο άνθρωπος ήταν τέλεια πλασμένος και είχε πνεύμα, ψυχή και σώμα. Ο άνθρωπος ήταν ντυμένος με τη δικαιοσύνη και τη δόξα του Θεού και δεν γνώριζε το σώμα του. Δεν είδε τη γύμνια του, και δεν ντρεπόταν.
Ο Αδάμ ήταν γιος του Θεού και γεννήθηκε από το Πνεύμα του Θεού.
Το πνεύμα του ανθρώπου βασίλευε πάνω στην ψυχή και στο σώμα.
Η ψυχή και το σώμα υποτάχθηκαν στο πνεύμα, όπου η φύση του Θεού βασίλευε στον άνθρωπο.
Δεν υπήρχε κανένα κακό και καμία ακαθαρσία στη δημιουργία του Θεού. Γι' αυτό ο άνθρωπος περπατούσε με τόλμη με τον Θεό.
Ενώ ο Θεός έκανε έναν βαθύ ύπνο να πέσει στον Αδάμ, και ενώ κοιμόταν, Ο Θεός έβγαλε από το σώμα του Αδάμ ένα από τα πλευρά του και έκλεισε τη σάρκα του και έκανε μια γυναίκα και έδωσε τη γυναίκα στον Αδάμ.
Ο Θεός έφερε ο ίδιος τη γυναίκα στον Αδάμ. Όταν ο Αδάμ είδε τη γυναίκα, είπε: «Αυτό είναι πλέον το κόκαλο των οστών μου, και σάρκα από τη σάρκα μου: θα λέγεται γυναίκα, γιατί την έβγαλαν από τον άνθρωπο.Η γυναίκα ανήκε στον άντρα και μαζί ήταν μια σάρκα (Γένεση 2:21-25)
Υπήρχε ενότητα και τελειότητα ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα και μεταξύ Θεού και άνδρα. Η δημιουργία ήταν καλή, ναι ήταν πολύ καλό.
Η πτώση του ανθρώπου
Μα ο διάβολος, που πετάχτηκε από τον ουρανό στη γη, ήταν περήφανος και ήθελε να είναι σαν τον Θεό. Ήθελε επίσης να κάνει έναν γιο και να γίνει πατέρας, ακριβώς όπως ο Θεός. Είδε πώς περπατούσε ο Θεός με τον γιο Του και ζήλεψε.
Ο διάβολος δεν ζήλευε μόνο τον Θεό, ότι είχε έναν γιο, αλλά ζήλευε και στο γεγονός, ότι ο Θεός είχε δώσει στον άνθρωπο κυριαρχία στη γη και σε κάθε ζωντανό ον στη γη.
Επομένως, ο διάβολος έκανε ένα σχέδιο, με το οποίο όχι μόνο θα έπαιρνε τον γιο του Θεού μακριά Του και θα έκανε δικό του τον γιο του Θεού, αλλά και να αναλάβει την κυριαρχία στη γη και σε κάθε ζωντανό πλάσμα, από τον άνθρωπο.
Αν τον άκουγε ο γιος του Θεού, αντί του Θεού, και θα ενεργούσε σύμφωνα με τα λόγια του και θα γινόταν ανυπάκουος στον Θεό, τότε ο γιος του Θεού θα ερχόταν αυτόματα υπό την εξουσία του διαβόλου. Ο διάβολος δεν θα γινόταν μόνο πατέρας του, αλλά θα γινόταν επίσης κυρίαρχος της γης και θα κυβερνούσε σε όλα όσα έχουν ψυχή και σε όλα τα ζωντανά πλάσματα, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου.
Ο διάβολος δεν πλησίασε απευθείας τον άνδρα και τη γυναίκα, αλλά ο διάβολος πλησίασε και έβαλε σε πειρασμό τη γυναίκα, μέσω του φιδιού, και πείραζε τον άντρα μέσω της γυναίκας.
Ο διάβολος έβαλε σε πειρασμό τη γυναίκα λέγοντας μια μερική αλήθεια
Ο διάβολος έβαλε σε πειρασμό τη γυναίκα λέγοντας μια μερική αλήθεια, δηλαδή, ότι αν θα έτρωγαν από το απαγορευμένο δέντρο, θα γίνονταν σαν Θεός. Ο διάβολος δεν μίλησε για το μέρος, ότι αν θα έτρωγαν από το απαγορευμένο δέντρο, ότι σίγουρα θα πέθαιναν. Όχι, ο διάβολος δεν ανέφερε αυτό το μέρος.
Η γυναίκα άρχισε να αμφιβάλλει για τα λόγια του Θεού και πίστεψε και υπάκουσε τα λόγια του φιδιού πάνω από τα λόγια του Θεού. Και ο Αδάμ ενήργησε με τον ίδιο τρόπο όπως η γυναίκα του. Ο Αδάμ πίστευε επίσης τα λόγια της γυναίκας πάνω από τα λόγια του Θεού.
Λόγω του γεγονότος, ότι η γυναίκα πίστεψε και υπάκουσε στα λόγια του φιδιού, πάνω από τα λόγια του Θεού και ο άντρας πίστευε και υπάκουσε στα λόγια της γυναίκας, πάνω από τα λόγια του Θεού, και οι δύο τοποθέτησαν τη δημιουργία του Θεού πάνω από τον Δημιουργό.
μέσω του ανυπακοή του ανθρώπου στο θεό, το πνεύμα του ανθρώπου πέθανε και ο άνθρωπος χωρίστηκε από τον Θεό. Ο άνθρωπος έπεσε από τη θέση του ως γιος του Θεού και έχασε την κυριαρχία του (που ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο), να κυβερνά τη γη και ό,τι υπάρχει μέσα.
Μέσα από την ανυπακοή του ανθρώπου στον Θεό (αμαρτία) μπήκε ο θάνατος
Εκείνη τη στιγμή, όταν ο άνδρας και η γυναίκα παράκουσαν την εντολή του Θεού και έφαγαν από το απαγορευμένο δέντρο, αμάρτησαν και μπήκε ο θάνατος. Ως αποτέλεσμα, το πνεύμα του ανθρώπου πέθανε και ο άνθρωπος περιήλθε στην εξουσία του θανάτου.
Ο διάβολος απέκτησε την κυριαρχία στη γη και όλα όσα υπάρχουν μέσα, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου, του οποίου το πνεύμα πέθανε.
Ο διάβολος έγινε πατέρας πεσόντων ανθρώπου (αμαρτωλός). Ολοι, που θα γεννιόταν εν σάρκα στη γη από τον σπόρο του ανθρώπου, θα είχε την πεσμένη φύση και χαρακτήρα του. Η ψυχή δεν ελεγχόταν πλέον από το πνεύμα και τον Θεό, αλλά από το σώμα και τον διάβολο.
Μέσα από την ανυπακοή στον Θεό πέθανε το πνεύμα του ανθρώπου και ο άνθρωπος χωρίστηκε από τον Θεό
Όταν πέθανε το πνεύμα του ανθρώπου, ο άνθρωπος χωρίστηκε από τον Θεό και βασίλευσε η σάρκα. Ο άνθρωπος δεν ήταν πλέον πνευματικός αλλά σαρκικός και διοικούμενος από τις αισθήσεις.
Αυτό που συνέβη στο πνευματικό βασίλειο έγινε ορατό στο φυσικό πεδίο μέσω του γεγονότος, που άνοιξαν τα μάτια τους και αντιλήφθηκαν το σώμα και τη γύμνια τους.
Είχαν λάβει γνώση του καλού και του κακού και γι' αυτό αντιλήφθηκαν τη γυμνότητά τους, και έγινε ντροπή. Να καλύψουν τη γύμνια τους, έραβαν φύλλα συκής και έφτιαχναν ποδιές.
Ο άνδρας και η γυναίκα όχι μόνο ντρέπονταν για τη γύμνια τους, αλλά όταν άκουσαν τη φωνή του Κυρίου του Θεού να περπατάει στον κήπο, στη δροσιά της ημέρας, φοβήθηκαν και κρύφτηκαν από την παρουσία του Κυρίου.
Όταν ο Θεός ρώτησε τον Αδάμ, όπου βρισκόταν, Ο Αδάμ απάντησε ότι φοβόταν γιατί ήταν γυμνός.
Αν και ο Θεός ήξερε από τότε, ότι είχαν φάει από το απαγορευμένο δέντρο, ρώτησε τον Αδάμ, που του το είχε πει, ότι ήταν γυμνοί και αν είχαν φάει από το απαγορευμένο δέντρο.
Ο Αδάμ δεν πήρε την ευθύνη και ομολόγησε ότι όντως έφαγε από το απαγορευμένο δέντρο και ζήτησε συγχώρεση. Όχι, η φύση και ο χαρακτήρας του γέροντας έγινε ορατή, δηλαδή να κατηγορείς κάποιον άλλο για τις δικές σου πράξεις και (δεσποινίς)συμπεριφορά.
Ο Αδάμ δεν πήρε την ευθύνη πάνω του, αλλά κατηγόρησε τη γυναίκα του για τις πράξεις του. Η γυναίκα έκανε το ίδιο πράγμα και έδειξε το δάχτυλο στο φίδι.
Οι τιμωρίες του Θεού για το φίδι, η γυναίκα και ο άντρας
Το φίδι έγινε καταραμένο από τον Θεό και πήγαινε στην κοιλιά του και έτρωγε σκόνη από εκείνη τη μέρα και μετά.
Ο Θεός υποσχέθηκε, ότι θα έβαζε εχθρότητα μεταξύ αυτού και της γυναίκας και μεταξύ του σπόρου του (αμαρτωλών) και ο σπόρος της (Ιησούς), και ότι αυτό (Ιησούς) θα του μελανιάσει το κεφάλι και θα μελανιάσει τη φτέρνα του.
Η γυναίκα καταράστηκε από τον Θεό, πολλαπλασιάζοντας πολύ τη θλίψη και τη σύλληψή της.
Από εκείνη την ημέρα και μετά, θα γεννούσε παιδιά με θλίψη. Η επιθυμία της θα ήταν στον άντρα της, και θα την κυβερνούσε.
Αυτό δεν ήταν έτσι, πριν αμαρτήσει, όταν ο άνδρας και η γυναίκα ήταν ένα και παρόλο που ο Αδάμ πρωτοδημιουργήθηκε, ήταν ίσοι.
Ο άνθρωπος ήταν καταραμένος από τον Θεό, βρίζοντας το έδαφος για χάρη του. Στη λύπη του έτρωγε από αυτό όλες τις μέρες της ζωής του.
Η γη έβγαζε αγκάθια και γαϊδουράγκαθα και έτρωγε το βότανο του χωραφιού. Με τον ιδρώτα του προσώπου του θα έτρωγε ψωμί, μέχρι που θα επέστρεφε στο έδαφος. Γιατί σχηματίστηκε από τη σκόνη του εδάφους και επομένως θα επέστρεφε σε σκόνη.
Μετά την πτώση ο Αδάμ κάλεσε τη γυναίκα του την Εύα, γιατί ήταν το ζωντανό όλων των ζωντανών.
Ο Θεός έντυσε τον άνθρωπο με ρούχα αμαρτίας
Ο Θεός πήρε τις ποδιές, που κατασκευάστηκαν από τον άνθρωπο, και ο Θεός έντυσε τον άνθρωπο με ρούχα από δέρμα, που έφτιαξε. Αυτή ήταν η πρώτη εξιλέωση για τις αμαρτίες του ανθρώπου, που έγινε από τον ίδιο τον Θεό.
Μετά την πτώση, Ο Θεός είπε ότι ο άνθρωπος είχε γίνει ένας από αυτούς, και είχε λάβει γνώση του καλού και του κακού.
Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατά την εικόνα του Θεού και κατείχε το πνεύμα και την αιώνια ζωή Του. Επειδή όμως ο άνθρωπος έφαγε τον καρπό του απαγορευμένου δέντρου του καλού και του κακού, ο άνθρωπος κατείχε τη γνώση του καλού και του κακού.
Αν και ο άνθρωπος κατείχε τη γνώση του καλού και του κακού, το πνεύμα του ανθρώπου είχε πεθάνει.
Ο πνευματικός άνθρωπος αφέθηκε να φάει από το δέντρο της ζωής, γιατί ο Θεός δεν τους είχε απαγορεύσει να φάνε από αυτό το δέντρο. Επειδή όμως ο άνθρωπος αμάρτησε και το πνεύμα του ανθρώπου πέθανε, ο άνθρωπος έγινε σαρκικός και δεν του επιτρεπόταν πλέον να φάει από το δέντρο της ζωής. Λιγότεροι άνθρωποι θα έτρωγαν και θα είχαν αιώνια ζωή.
Επομένως, Ο Θεός έδιωξε τον άνθρωπο από τον κήπο της Εδέμ και στα ανατολικά του κήπου της Εδέμ, τα Χερουβίμ, και η φλόγα ενός σπαθιού που γύριζε από κάθε πλευρά, κράτησε τον δρόμο του δέντρου της ζωής (Γενικός 3:1-24).
Η συνείδηση του ανθρώπου
Το πνεύμα του ανθρώπου πέθανε, αλλά η σάρκα, στην οποία βασίλευε ο διάβολος, ήταν ζωντανός, και είχε γνώση του καλού και του κακού. Ο άνθρωπος έλαβε επίγνωση των πραγμάτων, που ήταν καλά και τα πράγματα, που ήταν κακές. Επομένως, Ο Θεός δεν χρειάστηκε να τους δώσει εντολές.
Ονομάζουμε επίγνωση του καλού και του κακού, η συνείδηση του ανθρώπου. Η συνείδηση του ανθρώπου είναι παρούσα στην ψυχή του ανθρώπου. Κάθε άτομο, που γεννιέται σε αυτή τη γη γεννιέται με συνειδητό; τη γνώση του καλού και του κακού και παίρνει μόνος του την απόφαση να κάνει το καλό ή να κάνει το κακό.
Το αποτέλεσμα του πεσμένου ανθρώπου και η διαφορά μεταξύ του να κάνεις καλό και να κάνεις κακό έγινε αμέσως ορατό στη ζωή του Κάιν και του Άβελ, που ήταν τα πρωτότοκα που γεννήθηκαν από τον σπόρο του ανθρώπου.
Οι διαφορετικές ζωές του Κάιν και του Άβελ
Τόσο ο Κάιν όσο και ο Άβελ ανήκαν στη γενιά των Γέρος σαρκικός άνθρωπος (Πεσμένος άνθρωπος). Αν και ήταν σαρκικοί και βάδιζαν κατά τη σάρκα, είχαν επίγνωση του καλού και του κακού.
Ο Κάιν ήταν καλλιεργητής της γης και έφερε προσφορά στον Κύριο τον Θεό από τον καρπό της γης. Ο Άβελ ήταν φύλακας προβάτων, και έφερε προσφορά στον Κύριο τον Θεό του πρωτότοκα από το κοπάδι του και από το λίπος του.
Ο Θεός σεβάστηκε την προσφορά του Άβελ αλλά όχι την προσφορά του Κάιν
Ο Κύριος σεβάστηκε την προσφορά του Άβελ, αλλά όχι η προσφορά του Κάιν. Γι' αυτό ο Κάιν θύμωσε πολύ (μαινόμενος) και το πρόσωπό του έπεσε.
Ο Θεός είδε ότι ο Κάιν ήταν θυμωμένος, και ρώτησε τον Κάιν, γιατί ήταν θυμωμένος (μαινόμενος) και γιατί είχε πέσει η όψη του. του είπε ο Θεός, ότι αν θα έκανε καλό, δεν υποχωρούσε στην οργή του και δεν άλλαζε όψη.
Αυτό συμβαίνει επειδή, Ο Κάιν δεν είχε δικαίωμα να θυμώσει με τον Άβελ. Ο Άβελ δεν ήταν υπεύθυνος για την προσφορά του Κάιν που δεν έγινε αποδεκτή από τον Θεό. Ο Κάιν ήταν υπεύθυνος για τα έργα του, και όχι ο αδερφός του.
Αν ο Κάιν περπατούσε δίκαια και έκανε μια προσφορά σύμφωνα με το θέλημα Θεού, τότε η προσφορά του θα γινόταν δεκτή, ακριβώς όπως η προσφορά του Άβελ.
Ο Θεός διέταξε τον Κάιν να μην ενδώσει στον θυμό του
Γι' αυτό είπε ο Θεός, ότι αν ο Κάιν έκανε καλό δεν θα ενδώσει στην οργή του. Αλλά αν ο Κάιν υποχωρούσε στην οργή του και έκανε το κακό, τότε η οργή θα οδηγούσε στην αμαρτία.
Η αμαρτία βρισκόταν στην πόρτα, και σε αυτόν θα ήταν η επιθυμία του. Αλλά ο Θεός είπε στον Κάιν, ότι πρέπει να εξουσιάζει την αμαρτία. Πώς μπορούσε ο Κάιν να κυριαρχήσει στην αμαρτία? Με το να μην ενδώσει στον θυμό του.
Αλλά ο Κάιν δεν άκουσε και παρήκουσε τα λόγια του Θεού, αλλά πήρε το δικό του δρόμο.
Ο Κάιν μίλησε με τον Άβελ και όταν ήταν στο χωράφι, Ο Κάιν σηκώθηκε εναντίον του Άβελ και τον σκότωσε.
Αν και ο Θεός ήξερε από τότε τι είχε συμβεί, Ο Θεός ρώτησε τον Κάιν, ακριβώς όπως έκανε με τον Αδάμ, όπου ήταν ο αδερφός του.
Επειδή όμως το κακό βασίλευε στη ζωή του Κάιν, είπε ψέματα στον Θεό και απάντησε, ότι δεν ήξερε πού βρισκόταν. Γιατί ήταν δικός του φύλακας του αδερφού? Αλλά ο Θεός τον ξαναρώτησε, όπου ήταν ο αδερφός του και συνέχισε λέγοντας, ότι το αίμα του αδελφού του, φώναξε σε Αυτόν από το έδαφος. Γι' αυτό ο Κάιν ήταν καταραμένος από τη γη, που είχε ανοίξει το στόμα της για να λάβει το αίμα του αδελφού του από το χέρι του.
Όταν θα έφτιαχνε το έδαφος, δεν θα του έδινε τη δύναμή της. Ο Κάιν θα γινόταν φυγάς και αλήτης στη γη.
Ο Κάιν απάντησε στον Κύριο και είπε, Η τιμωρία μου είναι μεγαλύτερη από όσο μπορώ να αντέξω. Βλέπω, Με έδιωξες σήμερα από προσώπου γης; και από το πρόσωπό σου θα κρυφτώ; και θα είμαι φυγάς και αλήτης στη γη; και θα γίνει, ότι όποιος με βρει θα με σκοτώσει.
Ο Θεός όμως του απάντησε και είπε, Επομένως, όποιος σκοτώνει τον Κάιν, θα εκδικηθεί επταπλάσια εναντίον του. Και ο Κύριος έβαλε σημάδι στον Κάιν, για να μην τον σκοτώσει όποιος τον βρει.
Τότε ο Κάιν βγήκε από την παρουσία του Κυρίου και κατοίκησε στη γη Νοντ, στα ανατολικά της Εδέμ (Γένεση 4:1-16).
Η γέννηση του Σεθ
Όταν ήταν ο Αδάμ 130 χρονών, γέννησε έναν γιο με τη δική του ομοιότητα, μετά την εικόνα του και τον αποκάλεσε Σεθ, που σημαίνει υποκατάστατο. Ο Σεθ έγινε υποκατάστατο του Άβελ και από το σπέρμα του, ο Μεσσίας θα γεννιόταν.
Μετά τον Σεθ, Ο Αδάμ γέννησε περισσότερους γιους και κόρες. Ο Αδάμ πέθανε σε ηλικία 930 έτη (Γένεση 5:1-3).
Ο γέρος είναι πλασμένος κατ' εικόνα του Αδάμ
Κάθε άτομο, που γεννιέται από τον σπόρο του ανθρώπου (Αδάμ) γεννιέται κατ' εικόνα του Αδάμ, μετά την ομοίωση του με σώμα και ψυχή (σάρκα). Αφού το πνεύμα του ανθρώπου πέθανε, και ο άνθρωπος δεν ήταν πια πνευματικός αλλά σαρκικός και κυριαρχούσε η αίσθηση, Ο Θεός έπρεπε να αποκαλυφθεί στο φυσικό βασίλειο, μεταξύ άλλων μέσω των αισθήσεων του ανθρώπου. Έτσι αποκαλύφθηκε ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη και στα τέσσερα ευαγγέλια.
Αφού ο άνθρωπος ήταν σαρκικός και οδηγήθηκε από την αμαρτωλή φύση του, διαβάζουμε συνεχώς για την αποστασία του ανθρώπου και το κακό στον άνθρωπο που βασίλευε στη γη. Ως αποτέλεσμα της αμαρτίας ήρθε ο κατακλυσμός, αλλά όχι πολύ μετά την πλημμύρα, το κακό στον άνθρωπο ξανασηκώθηκε και ο άνθρωπος συνέχισε να κάνει το κακό αντί για το καλό.
Όλα αυτά έγιναν, γιατί ο άνθρωπος ήταν παγιδευμένος στην αμαρτωλή φύση του, και το πνεύμα του ήταν νεκρό.
Υπήρχαν μόνο λίγοι, που φοβόταν τον Κύριο και αγαπημένος θεός με όλη τους την καρδιά, μυαλό, ψυχή και δύναμη, και ακολούθησε το καλό και αποστράφηκε από το κακό.
Στους περισσότερους ανθρώπους άρεσε να κάνουν το κακό και εκπλήρωσαν τις επιθυμίες και τις επιθυμίες της αμαρτωλής σάρκας τους.
Όταν ο Θεός λύτρωσε τον λαό Του από τη δύναμη της Αιγύπτου, που τους κράτησε δεσμά, το μυαλό και η ζωή τους ήταν τόσο μολυσμένη από τα έθιμα, συνήθειες, παγανιστικές τελετουργίες και έργα της Αιγύπτου, που αν και είχαν συνείδηση του καλού και του κακού, έπρεπε ανανεώσουν το μυαλό τους με τα λόγια του Θεού, ώστε ο νους τους να ευθυγραμμιστεί με το θέλημα του Θεού και να βαδίσουν στον δρόμο Του.
Γι' αυτό ο Θεός έκανε γνωστό το θέλημά Του στο λαό Του, που ήταν αντιπνευματικοί, δίνοντάς τους τις εντολές Του μέσω του Μωυσή.
Αν και αμαρτία (ανυπακοή στον Θεό, κακό) υπήρχε ήδη πριν από το νόμο του Μωυσή, Η αμαρτία αποκαλύφθηκε μέσω του νόμου του Μωυσή στον σαρκικό άνθρωπο που ήταν ακόμα μη πνευματικός (Ρωμαίους 3:20).
Όπως ακριβώς είχε κάνει ο Θεός με τον Αδάμ και με τον Κάιν, Ο Θεός έδωσε τις εντολές Του και ήταν στο χέρι του σαρκικού λαού Του, αν φοβούνταν και αγαπούσαν τον Θεό με όλη τους την καρδιά, μυαλό, ψυχή και δύναμη και ως εκ τούτου τηρούν τις εντολές του Θεού ή όχι.
Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο ελεύθερη βούληση, με το οποίο κάθε άτομο μπορούσε να επιλέξει να Τον υπακούσει και να κάνει καλό ή να μην Τον υπακούσει και να κάνει το κακό (αμαρτία).
Ο ερχομός του Μεσσία
Η υπόσχεση που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο, δεν έγινε αμέσως, αλλά συνέβη. Δηλαδή, τον ερχομό του Υιού Του Ιησού Χριστού; Ο Μεσσίας. Ο Ιησούς θα λύρωνε τον άνθρωπο από την εξουσία και την κυριαρχία του διαβόλου και θα λύρωνε τον άνθρωπο από την αμαρτωλή φύση, που υπάρχει στη σάρκα.
Ο Ιησούς ήρθε για να συμφιλιώσει τον άνθρωπο πίσω με τον Θεό, ώστε ο άνθρωπος να επανασυνδεθεί πνευματικά με τον Θεό και να μπορέσει να επικοινωνήσει και να περπατήσει με τον Θεό, ακριβώς όπως πριν από την πτώση του ανθρώπου.
Ο Ιησούς ήρθε εν σάρκα και ήταν Άνθρωπος, Που περπάτησε με την εξουσία του Θεού και μίλησε με εξουσία. Ήταν δεν είναι ευχάριστο πλύσιμο, Που ανεχόταν και ενέκρινε τα πάντα. Όχι!
Ο Ιησούς δεν δέχτηκε και δεν επέτρεψε τα κακά έργα του διαβόλου, αλλά εξέθεσε τα έργα του διαβόλου.
Ο Ιησούς αποκάλυψε την αμαρτία και αντιμετώπισε τον άνθρωπο με τις αμαρτίες του. Εξέθεσε τη φύση του διαβόλου, που υπάρχει στον γέρο και τα κακά έργα του, αντιμετωπίζοντας και απευθυνόμενος στο λαό.
Ο Ιησούς δεν κρατήθηκε, γιατί αντιπροσώπευε την αλήθεια και τη ζωή αντί για ψέματα και θάνατο, όπως ο διάβολος και οι γιοι του.
Ο Ιησούς κάλεσε ακόμη και μερικούς γιους του διαβόλου, υποκριτές; ηθοποιοί της ζωής, φίδια, γενιές οχιών, τάφοι που δεν φαίνονται, τυφλοί ηγέτες τυφλών, σατανάς, μια αλεπού (δηλ.. Ματθαίος 15:7-9; 15:14; 23:24-33; Λουκ 11:37-54; 12:56; 13:32).
Ο Ιησούς διέταξε τους ανθρώπους να αμαρτία όχι πια. Αλλά ήταν στο χέρι του λαού, αν υπάκουσαν στα λόγια του Ιησού, που προέρχονταν από τον Θεό, ή όχι.
Η λύτρωση και η αποκατάσταση του πεσμένου ανθρώπου
Ο Ιησούς μεταφέρθηκε ως Αρνί στη σφαγή. Εξαιτίας των αμαρτιών και των ανομιών του έκπτωτου ανθρώπου, Ο Ιησούς ήταν μελανιασμένος και τραυματισμένος. Ο Ιησούς τιμωρήθηκε στο στύλο του μαστιγώματος και σταυρώθηκε, λόγω της ανυπακοής μας προς τον Θεό και των παραπτωμάτων μας.
Ο Ιησούς μετέφερε όλες τις αμαρτίες και τις ανομίες του κόσμου και την τιμωρία για την αμαρτία, δηλαδή ο θάνατος. Αυτός μπήκε νόμιμα στον Άδη και νίκησε τον θάνατο, όταν Ανέστη από τον θάνατο (Ησάιας 53)
Ο Ιησούς ήταν ο Πρωτότοκος της νέας δημιουργίας; ο νέος άνθρωπος, που είναι πλασμένος κατ' καθ' ομοίωσιν και κατ' εικόνα Θεού. Ο Ιησούς αποκατέστησε αυτό που είχε καταστρέψει ο διάβολος.
Όταν ο Ιησούς αναλήφθηκε στον ουρανό και ‘παρουσιάζεται’ Το αίμα του στον Θεό και έλαβε χώρα στις έλεος, η επόμενη υπόσχεση του Θεού και του Ιησού Χριστού θα μπορούσε να έρθει; δηλαδή η έλευση του Αγίου Πνεύματος.
50 Μέρες μετά το Πάσχα, όταν οι μαθητές του Ιησού ενώθηκαν στην προσευχή στο πάνω δωμάτιο στην Ιερουσαλήμ, ήρθε η υπόσχεση του Θεού και όλοι έλαβαν το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα.
Ήταν όλοι γεμάτοι με Άγιο Πνεύμα, Ποιος κατοικούσε σε αυτά από εκείνη την ημέρα και μετά.
Οι γιοι του Θεού (Η νέα δημιουργία) γεννήθηκαν και το πρώτο τους έργο του Πνεύματος ήταν το κήρυγμα του ευαγγελίου του Ιησού Χριστού, Το λυτρωτικό του έργο και την αποκατάσταση (Θεραπεία) του πεσόντος ανθρώπου και της συμφιλίωσης με τον Θεό.
Η λύτρωση της αμαρτωλής φύσης κατά τη σάρκα
Το αίμα των ζώων μπορούσε μόνο προσωρινά να κάνει εξιλέωση για τις αμαρτίες του πεσμένου ανθρώπου. Αυτό που δεν μπορούσε να κάνει το αίμα των ζώων; λύτρωσε τον άνθρωπο από την κακή αμαρτωλή φύση του ανθρώπου, που υπάρχει στη σάρκα, το αίμα του Ιησού μπορούσε.
ο θυσία του Ιησού και το αίμα Του δεν σκέπασε μόνο τις αμαρτίες του γέροντα και τις έσβησε, αλλά λύτρωσε τον γέροντα από την αμαρτωλή φύση που παράγει αμαρτία και ανομία (κακό).
Ο νέος άνθρωπος είναι προορισμένος να συμμορφωθεί με την εικόνα του Ιησού Χριστού
Για τους οποίους το ήξερε εκ των προτέρων, Επίσης, προόρισε να συμμορφωθεί με την εικόνα του Υιού Του, για να είναι ο πρωτότοκος ανάμεσα σε πολλά αδέρφια (Ρωμαίους 8:29)
Ο Ιησούς ήταν η εικόνα του αόρατου Θεού. είπε ο Ιησούς, που αν Τον είχε δει κανείς, είχε δει τον Πατέρα (Ω. Γιάννης 14:9; 2 Κορινθίους 4:4; Κολοσσαείς 1:15).
Καθένας που πιστεύει στον Ιησού Χριστό και μετανοεί και αναγεννιέται στο πνεύμα, που σημαίνει ο θάνατος της σάρκας και η ανάσταση του πνεύματος από τον θάνατο (βάπτισμα), και λαμβάνει το βάπτισμα με το Άγιο Πνεύμα, γίνεται α νέα δημιουργία (ο νέος άνθρωπος).
Το πνεύμα του ανθρώπου που ήταν ο θάνατος μέσω της αμαρτίας και κάτω από την εξουσία του θανάτου αναστήθηκε από το θάνατο με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος και έχει γίνει ζωντανός.
Ο νέος άνθρωπος έχει ελευθερωθεί από την αμαρτωλή φύση, που παράγει αμαρτίες και ανομίες, και έχει συμφιλιωθεί με τον Θεό μέσω της ανάστασης του πνεύματός του.
Και έβαλα τον νέο άντρα, που ανανεώνεται στη γνώση σύμφωνα με την εικόνα Εκείνου που τον δημιούργησε: Εκεί που δεν υπάρχει ούτε Έλληνας ούτε Εβραίος, περιτομή ούτε απεριτομία, Βάρβαρος, Σκύθης, ομολόγων ούτε δωρεάν: αλλά ο Χριστός είναι όλος, και σε όλα (Κολοσσαείς 3:10-11)
Ο νέος άνθρωπος δημιουργείται κατ' εικόνα Θεού
Ο νέος άνθρωπος έχει ζωντανό πνεύμα, ψυχή, και σώμα, και δημιουργείται κατ' εικόνα Θεού. Ο νέος άνθρωπος δεν είναι πλέον αντιπνευματικός, αλλά πνευματικό και θα περπατήσει σύμφωνα με το Πνεύμα και θα οδηγηθεί από τον Λόγο και το Άγιο Πνεύμα.
Ο νέος άνθρωπος θα αναβάλετε τα έργα του γέρου σαρκικού ανθρώπου και φόρεσε τα έργα του νέου ανθρώπου. Ο νέος άνθρωπος θα ανανεώσει το σαρκικό του μυαλό, με το Λόγο του Θεού, ώστε ο νους του να διαμορφωθεί σύμφωνα με το πνεύμα και το θέλημα του Θεού.
Ο νέος άνθρωπος δεν θα ανανεώνει μόνο το μυαλό του με τα λόγια του Θεού, αλλά επίσης θα υπακούσει στα λόγια του Θεού και θα γίνει εκτελεστής των λόγων του Θεού.
Οι γιοι του Θεού θα γίνουν ορατοί, γιατί θα περπατούν συνεχώς σύμφωνα με το Πνεύμα με υπακοή στον Λόγο και όχι σύμφωνα με τη σάρκα με υπακοή στον κόσμο. Το πνεύμα τους δεν είναι πια νεκρό, αλλά είναι ζωντανός, και επομένως ο νους τους δεν σκοτίζεται πια και δεν περπατούν πια μετά από το Θέληση του διαβόλου, και τους πόθους της σάρκας. Δεν περπατούν πλέον σύμφωνα με το θέλημα της σάρκας, εκπληρώνοντας τους πόθους και τις επιθυμίες της σάρκας και του νου, καθώς βαδίζει ο γέρος σαρκικός (Εφεσίους 2:3)
Αλλά όλοι, που γεννιέται από Αυτόν, θα ακούει τα λόγια Του και θα υπακούει στα λόγια Του. Ο νέος άνθρωπος θα κηρύξει την αλήθεια και θα αποκαλύψει και θα καταστρέψει τα έργα του σκότους, ακριβώς όπως ο Ιησούς. Αντί να διατάξεις τον τρόπο ζωής στη σφαίρα της πονηρίας, ούτε μοιχεύοντας τον λόγο του Θεού με μια πρόσμιξη λάθους (2 Κορινθίους 4:2).
Οι γιοι του Θεού θα γίνουν ορατοί από τον καρπό που φέρνουν στη ζωή τους; ο καρπός του Spirit.
Ο Ιησούς διέκρινε τα πνεύματα και αναγνώρισε αν οι άνθρωποι αγαπούσαν τον Θεό πάνω από όλα, με όλη τους την καρδιά, μυαλό, δύναμη και ψυχή, με τα έργα και τον καρπό τους. Ο νέος άνθρωπος, που βαδίζει μετά το πνεύμα, όπως ο Ιησούς θα διακρίνει τα πνεύματα και θα διακρίνει τους γιους του Θεού από τους γιους του διαβόλου, από τους καρπούς που δίνουν.
Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ' εικόνα Θεού ή του διαβόλου?
Μολονότι ο άνθρωπος αρχικά έφτιαξε κατ' εικόνα Θεού κατ' ομοίωσή τους, οι ζωές των ανθρώπων και τα έργα τους αποδεικνύουν σε ποιον ανήκουν: Θεός ή διάβολος. Όσο το πνεύμα του ανθρώπου είναι ο θάνατος, ο άνθρωπος θα κυριαρχείται από την αίσθηση και θα βαδίζει σύμφωνα με τη σάρκα, που ελέγχεται από τον θεό και πρίγκιπα της δύναμης του αέρα; Ο διάβολος.
Όσο το πνεύμα του ανθρώπου είναι ο θάνατος, ο άνθρωπος είναι θάνατος για τον Θεό, αλλά ζωντανός στον κόσμο. Ως αποτέλεσμα θα ακουστεί ο άνθρωπος, δεκτός, άρεσε και αγαπήθηκε από τον κόσμο (1 Γιάννης 3:1).
Αλλά ο κόσμος μισεί τους γιους του Θεού, γιατί το Πνεύμα του Θεού, Ποιος μένει σε αυτά, επιπλήττει τον κόσμο της αμαρτίας. Και ο γέρος, που βαδίζει μετά τη σάρκα, δεν θέλει να έρθει αντιμέτωπος με τις αμαρτίες του και δεν θέλει να ακούσει τα λόγια του Θεού, ότι κλήση σε μετάνοια.
Ο γέρος σαρκικός θέλει να ακούσει και να περπατήσει σύμφωνα με το θέλημα της σάρκας, εκπληρώνοντας τους πόθους και τις επιθυμίες της σάρκας, χωρίς να αισθάνεται ένοχος.
Πολλά έργα του διαβόλου γίνονται ανεκτά, εγκεκριμένο και δικαιωμένο από τους χριστιανούς, συμπεριλαμβανομένης της κακής φύσης του έκπτωτου ανθρώπου, που παράγει αμαρτία και ανομία.
Όλα τα πράγματα επιτρέπονται υπό το πρόσχημα του την αγάπη και τη χάρη του Θεού, και… ότι ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος κατά την εικόνα του Θεού.
Σύμφωνα με τον κόσμο, κάθε άνθρωπος γεννιέται με μια συγκεκριμένη φύση, χαρακτήρα και προσανατολισμό, που δεν μπορεί να αλλάξει. Επομένως ο άνθρωπος δεν μπορεί να βοηθήσει να γεννηθούν έτσι.
Λόγω του γεγονότος, ότι η εκκλησία έχει γίνει αντιπνευματική και μοιάζει με κόσμο και πολλοί Χριστιανοί έχουν αποστατήσει από την αλήθεια του Λόγου του Θεού, πιστεύουν και έχουν υιοθετήσει αυτή τη δήλωση.
Δεν λένε μόνο, ότι οι άνθρωποι γεννιούνται έτσι, αλλά το κάνουν ακόμα χειρότερο, λέγοντας ότι ο Θεός δημιούργησε το άτομο έτσι, και ότι το πρόσωπο είναι πλασμένο κατ' εικόνα Θεού. Επομένως, το άτομο μπορεί να μείνει και να ζήσει έτσι (μικρό)αυτός είναι. Αλλά αυτό είναι και πάλι μια μερική αλήθεια, που χρησιμοποιεί ο διάβολος, και άρα ψέμα.
Ναι, ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος κατά την εικόνα του Θεού, αλλά μέσω της αμαρτίας και λόγω του κακού, που υπάρχει στον σπόρο του ανθρώπου, ο άνθρωπος γεννιέται ως α αμαρτωλός, με αμαρτωλή φύση.
Γι' αυτό ο Ιησούς έπρεπε να έρθει στη γη, για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της αμαρτίας του έκπτωτου ανθρώπου.
Ο Ιησούς κατέστρεψε τα έργα του διαβόλου
Ο Ιησούς ήρθε να καταστρέψει τα έργα του διαβόλου. Ήρθε για να λυτρώσει τον άνθρωπο από την αμαρτωλή φύση, που υπάρχει στη σάρκα και για να συμφιλιώσει τον άνθρωπο πίσω με τον Θεό, με την ανάσταση του πνεύματος του ανθρώπου από τον θάνατο.
Ολοι, ποιος έχει Μετανοήσει και ισχυρίζεται ότι γεννημένος ξανά, αλλά συνέχισε να ανέχεσαι, αποδεχόμενοι και μάλιστα συνεχίζουν να κάνουν τα έργα του διαβόλου, δεν γνωρίζει τον Θεό και δεν Του ανήκει, αλλά εξακολουθεί να ανήκει στον διάβολο. Το άτομο δεν έχει λυτρωθεί από τη σάρκα με την ανάσταση του πνεύματος από το θάνατο, αλλά το άτομο είναι ακόμα σαρκικό και α δούλος της σάρκας και ζει υπό την εξουσία του θανάτου. Αυτά δεν είναι δικά μου λόγια, αλλά αυτά είναι λόγια του Θεού. Γιατί είναι γραμμένο:
Αν ξέρεις ότι είναι δίκαιος, ξέρετε ότι όποιος κάνει δικαιοσύνη γεννιέται από Αυτόν. Βλέπω, τι είδους αγάπη μας χάρισε ο Πατέρας, ότι πρέπει να ονομαζόμαστε γιοι του Θεού: επομένως ο κόσμος δεν μας ξέρει, γιατί δεν Τον γνώριζε. Αγαπητός, τώρα είμαστε οι γιοι του Θεού, και δεν φαίνεται ακόμα τι θα είμαστε: αλλά το ξέρουμε, όταν θα εμφανιστεί, θα είμαστε σαν Αυτόν; γιατί θα Τον δούμε όπως είναι. Και κάθε άνθρωπος που έχει αυτή την ελπίδα σε Αυτόν εξαγνίζει τον εαυτό του, ακόμα κι όπως είναι αγνός.
Όποιος διαπράττει αμαρτία, παραβαίνει και τον νόμο: γιατί η αμαρτία είναι η παράβαση του νόμου. Και ξέρετε ότι φανερώθηκε για να αφαιρέσει τις αμαρτίες μας; και σε Αυτόν δεν υπάρχει αμαρτία. Όποιος μένει σε Αυτόν δεν αμαρτάνει: όποιος αμαρτάνει δεν τον έχει δει, Ούτε τον γνώριζε.
Μικρά παιδιά, Μην αφήσετε κανέναν να σας εξαπατήσει: αυτός που κάνει δικαιοσύνη είναι δίκαιος, όπως είναι δίκαιος. Αυτός που διαπράττει αμαρτία είναι από τον διάβολο; για τον διάβολο sinneth από την αρχή. Για το σκοπό αυτό φανερώθηκε ο Υιός του Θεού, ότι μπορεί να καταστρέψει τα έργα του διαβόλου. Όποιος γεννιέται από τον Θεό δεν αμαρτάνει; γιατί το σπέρμα του παραμένει μέσα του: Και δεν μπορεί να αμαρτήσει, επειδή γεννήθηκε από τον Θεό.
Σε αυτό τα παιδιά του Θεού είναι φανερά, Και τα παιδιά του διαβόλου: Όποιος δεν κάνει τη δικαιοσύνη δεν είναι του Θεού, Ούτε αυτός που δεν αγαπάει τον αδερφό του. (1 Joh 2:29-3:10)
Η αγάπη του Θεού και το να αγαπάς τον αδελφό σου δεν σημαίνει να το επιτρέπεις, ανοχή και αποδοχή της αμαρτίας (κακό), Επειδή η αμαρτία οδηγεί στο θάνατο (Σμήνος 6:16). Αν αγαπάς πραγματικά τον αδερφό σου σαν τον εαυτό σου, δεν θέλεις να του συμβεί τίποτα κακό, και σίγουρα δεν θέλετε να ριχτεί ο αδελφός σας στην αιώνια λίμνη της φωτιάς.
Ο γέρος δημιούργησε έναν θεό κατ' εικόνα του
Πολλοί Χριστιανοί δεν αλλάζουν πια στην εικόνα του Θεού και δεν φορούν τον Ιησού Χριστό. Αλλά έχουν κάνει θεό σύμφωνα με την εικόνα τους στο μυαλό τους, που είναι σαν αυτούς. Έχουν δημιουργήσει έναν θεό, που εγκρίνει, ανέχεται και δικαιολογεί τα πάντα, συμπεριλαμβανομένου του αμαρτία.
Αλλά αν ο Θεός δεν πείραζε την αμαρτία, όπως τόσοι πολλοί άνθρωποι πιστεύουν και κηρύττουν, τότε ο Ιησούς δεν χρειάστηκε να έρθει σε αυτή τη γη και να πεθάνει στο σταυρό. Η αλήθεια είναι ότι ο Θεός δεν εγκρίνει την αμαρτία. Ποτέ δεν θα εγκρίνει τις αηδίες της γενιάς του πεσμένου ανθρώπου (ο γέρος σαρκικός άνθρωπος), που πάνε ενάντια στο θέλημά Του.
Ο Θεός είναι πολύ ξεκάθαρος στον Λόγο Του και μισεί την αμαρτία και επομένως δεν μπορεί να έχει κοινωνία με την αμαρτία. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι Χριστιανοί δεν μελετούν τον Λόγο Του και επομένως δεν Τον γνωρίζουν και δεν γνωρίζουν το θέλημά Του
Η αγάπη του Θεού είναι μια δίκαιη αγάπη και δεν φαίνεται με την ανοχή, αποδοχή και δικαιολόγηση της αμαρτίας, αλλά στέλνοντας τον Υιό Του Ιησού Χριστό σε αυτή τη γη και να αντιμετωπίσει την αμαρτία (κακό). Λόγω της αγάπης Του για τον άνθρωπο, Ο Θεός έδωσε μια διέξοδο για τον πεσμένο άνθρωπο, να λυτρωθεί από την αμαρτωλή φύση, που παράγει αμαρτία και οδηγεί στον αιώνιο θάνατο.
Κάθε άτομο, που γεννιέται σε αυτή τη γη γεννιέται ως αμαρτωλός, του οποίου πνεύμα είναι ο θάνατος. Κανείς δεν εξαιρείται! Ωστόσο, αν και κάθε άνθρωπος είναι γεννημένος ως αμαρτωλός, δεν χρειάζεται να μείνουν αμαρτωλοί. Γιατί κάθε αμαρτωλός έχει την ικανότητα να γίνει στον Ιησού Χριστό μέσω της αναγέννησης ένα νέο δημιούργημα, και ζήσε σύμφωνα με το πνεύμα υπακοή στον Λόγο και στο Άγιο Πνεύμα, και μέσω του αγιασμού μεγαλώσου στην εικόνα του Θεού και γίνε και περπατάς όπως ο Ιησούς. Αλλά είναι στο χέρι του κάθε ανθρώπου, Τι (μικρό)αποφασίζει να κάνει.
«Γίνε το αλάτι της γης’
