რას ნიშნავს კანონის შეცვლა მღვდელმსახურების შეცვლაში?

ებრაელებში 7:12, წერია, რომ მღვდლობის შეცვლა ნიშნავს კანონის აუცილებელ ცვლილებას. მაგრამ რას ნიშნავს ეს კანონის ცვლილება მღვდლობის შეცვლაში? როგორ იცვლება კანონი? აკეთებს კანონი, რომელიც ღმერთმა მოსეს მისცა, აღარ ვრცელდება? გააუქმა თუ არა იესომ კანონი? ან მოსეს კანონი კვლავ მოქმედებს ქრისტიანებზე? რა არის ცათა სასუფევლის კანონი, სადაც იესო ქრისტე მეფეა და მეფობს? რომელი კანონი მოქმედებს ახალ შეთანხმებაში და უნდა დაემორჩილონ ქრისტიანები? 

ლევიანთა სამღვდელოება და მოსეს კანონი ძველ შეთანხმებაში

ძველ შეთანხმებაში ღმერთმა დანიშნა მოსე და აარონი ლევის ტომიდან, რომ თავისი ხალხი მონობიდან და ფარაონის მეფობისგან იხსნას და აღთქმულ მიწაზე მიიყვანოს. 

ღმერთმა გამოავლინა თავი ხილული ნიშნებითა და სასწაულებით, ხელში აიყვანა თავისი ხალხი, გადაარჩინა თავისი ხალხი და მიიყვანა ისინი აღთქმულ მიწაზე..

სანამ ისინი უდაბნოში იყვნენ, ღმერთმა გამოაცხადა თავისი ბუნება და მისი ნება, მოსესთვის თავისი კანონის მიცემით. კანონის მეშვეობით, ღვთის ნება ცნობილი გახდა და ამიტომ ცოდვა გამოცხადდა. ეს კანონი ეკუთვნოდა ღმერთსა და მის ხალხს ისრაელს შორის დადებულ შეთანხმებას.

ღმერთმა დანიშნა აარონი მღვდელმთავრად და მისი ვაჟები მღვდლებად და ასე დაწესდა ლევიანთა მღვდელმსახურება..

ძველ აღთქმაში, მოქმედებდა მოსეს კანონი და ხალხი ცხოვრობდა ლევიანთა მღვდელმსახურების ქვეშ, იღებდნენ მსხვერპლს და ცხოველთა სისხლით იყო დროებითი გამოსყიდვა ხალხის ცოდვებისა და უსამართლობებისთვის.(ასევე წაიკითხეთ: ''რა არის კანონის საიდუმლო?"და"რა განსხვავებაა ცხოველთა მსხვერპლშეწირვასა და იესო ქრისტეს მსხვერპლშეწირვას შორის?”)

მიუხედავად იმისა, რომ ღმერთმა აირჩია თავისი ხალხი, მისი ხალხი დაცემული ადამიანის თაობას ეკუთვნოდა (მოხუცი), რომლის სული მკვდარია.

ღვთის ხალხი სულიერი იყო და რადგან მათ შეეძლოთ მხოლოდ ხორცის მიხედვით სიარული, ღმერთმა მათ მცნებები მისცა, (მსხვერპლშეწირვა და საკვები) კანონები, რიტუალები, მცნებები, და დღესასწაულები, რომელიც ხორციელი ადამიანის ხორცს ეხებოდა.

ამიტომ მოსეს კანონი მთელი თავისი მცნებებით, კანონები, რიტუალები, მცნებები, დღესასწაულები, და ა.შ. მოხუცისთვის იყო განკუთვნილი, რომელიც არასულიერი და ხორციელია და მხოლოდ ხორცის მიხედვით შეუძლია სიარული, რომელშიც ცოდვა და სიკვდილი სუფევს.

ცოდვისა და სიკვდილის კანონი მეფობს მოხუცის ხორცში

ფაქტის გამო, რომ ხორცში მეფობს ცოდვილი ბუნება, ხორცს არ უყვარს ღმერთი, მაგრამ უყვარს საკუთარი თავი. ხორცი ამპარტავანია, აჯანყებული, მოღალატე, ურწმუნო, ეგოისტური, ეჭვიანი, გაუმაძღარი, და უპატიებელი და სურს ტყუილი, მოპარვა, მოტყუება, სანატრელი, მრუშობა, სიძვა, განქორწინება, სიძულვილი, მოკვლა, და ა.შ.

ამიტომ უბრძანა ღმერთმა მოსეს რჯულში, "არ უნდა..." (ასევე წაიკითხეთ: ''რატომ თქვა ღმერთმა, შენ არ... და რატომ თქვა იესომ, შენ უნდა…? და ‘ჭეშმარიტების გამოვლენა ცოდვისა და სიკვდილის კანონის შესახებ'')

ახალი შეთანხმება და მღვდლობის შეცვლა

თუ მაშასადამე, სრულყოფილება იყო ლევიანთა მღვდლობის მიერ, (რადგან მის ქვეშ ხალხმა მიიღო კანონი,) კიდევ რა საჭირო იყო მელქისედეკის ბრძანების შემდეგ სხვა მღვდელი აღდგომა, და არ იწოდებოდეს აარონის ბრძანების მიხედვით? მღვდელმსახურების შესაცვლელად, აუცილებელია კანონის ცვლილებაც. რადგან ის, ვისზეც ეს ნათქვამია, სხვა ტომს ეკუთვნის, რომლის საკურთხეველზე არავინ დაესწრო (ებრაელები 7:11-13)

მოსეს კანონი ძველი შეთანხმების ნაწილი იყო, რომელიც ღვთის ხორციელი ხალხისთვის იყო განკუთვნილი. მაგრამ ღვთის ხორციელი ხალხი ვერ იცავდა ღვთის კანონს. ღვთის ხალხი ამაყი იყო, აჯანყებულები და ამაღლდნენ ღვთის კანონზე მაღლა, შექმნეს თავიანთი კანონები, ჩაიდინეს კერპთაყვანისმცემლობა და ცხოვრობდნენ წარმართი ერების მსგავსად, ასე რომ, ღვთის ხალხმა ჩაიდინა სულიერი მრუშობა და დაარღვია ღმერთთან შეთანხმება (რომ. იერემია 3:7-11; 11:10, ეზეკიელი 44:6-8, ოსია 8:1, ებრაელები 8:9).

ხალხს არ უყვარდა ღმერთი და ამიტომ არ უსმენდნენ მის ხმას და არ იცავდნენ მის მცნებებს.

მაგრამ ღმერთმა ეს ყველაფერი წინასწარ იცოდა. ღმერთმა იცოდა, რომ ძველი შეთანხმება არ დადგებოდა, ხორციელი სისუსტის გამო.

ამიტომ ღმერთმა ადამიანის დაცემის შემდეგ შექმნის დასაწყისში იწინასწარმეტყველა თესლის მოსვლის შესახებ, რომელიც ეშმაკის თავს გაანადგურებდა. (ასევე წაიკითხეთ: ''რას ნიშნავს ეს ეშმაკის თავი დაჟეჟილობის გამო, რადგან იესოს ქუსლი იყო დაჟეჟილი?"და"ელოდება, მესიის აღთქმისთვის”)

და ღვთის ეს აღთქმა შესრულდა, როცა იესო ქრისტე, ღვთის ძე და ცოცხალი სიტყვა, მოვიდა დედამიწაზე, რათა განეკურნა ის, რაც გატეხილი იყო და აღედგინა ურთიერთობა ადამიანსა და ღმერთს შორის და ადამიანის მდგომარეობა დედამიწაზე მისი სრულყოფილი გამომსყიდველი საქმის მეშვეობით (ასევე წაიკითხეთ: ‘რა არის ჯვრის ჭეშმარიტი მნიშვნელობა?”, ‘როგორი მშვიდობა დაამყარა იესომ დედამიწაზე?‘ და ‘იესომ აღადგინა დაცემული კაცის პოზიცია'')

იესო არ ეკუთვნოდა ლევის ტომს და არ დაბადებულა ლევის შთამომავლებისგან, მაგრამ იესო ეკუთვნოდა იუდას ტომს და დაიბადა ღვთის შთამომავლებისგან (ასევე წაიკითხეთ: იყო იესო სრულად ადამიანი?)

ჯვარცმისა და მკვდრეთით აღდგომის შემდეგ, იესო დედამიწაზე ორმოცი დღე დარჩა, ასწავლიდა თავის მოწაფეებს. ორმოცი დღის შემდეგ იესო დაიჭირა ღრუბელში და ამაღლდა ზეცაში და დადგა მამის მარჯვნივ წყალობის ტახტზე (მოწყალების სავარძელი) წმიდათა წმიდაში და გახდა მღვდელმთავარიც და მეფეც მელქისედეკის ბრძანების შემდეგ (ასევე წაიკითხეთ: ''რა არის მელქისედეკის ბრძანება?).

მღვდლობის შეცვლა კანონის შეცვლას ნიშნავდა

იესო ქრისტეს მეშვეობით, დაარსდა ახალი შეთანხმება, რომელიც თავისივე სისხლით არის დალუქული. აღთქმის შეცვლა და მღვდლობის შეცვლაც ნიშნავდა კანონის შეცვლას.

ლევიანთა სამღვდელოება და მოსეს კანონი იყო შეთანხმების ნაწილი ღმერთსა და მის ხორციელ ხალხს შორის ისრაელს შორის და როგორც ნიშანი ხორციელი წინადაცვეთა..

ყველას, ვინც ისრაელის სახლს ეკუთვნოდა და ხორციელად იყო წინადაცვეთილი, ცხოვრობდა ლევიანთა მღვდლობის ქვეშ და უნდა დაეცვა მოსეს კანონი მისი ყველა მცნებებით., მცნებები, (მსხვერპლშეწირვა და საკვები) კანონები, რიტუალები და დღესასწაულები.

ლევიანთა მღვდელმსახურება და მოსეს კანონი მოხუცისთვის იყო განკუთვნილი, ვინ არის ხორციელი და რომელშიც ცოდვილი ბუნება სუფევს, და არა ახალი კაცისთვის, რომელიც გახდა ახალი ქმნილება ქრისტეში და რომელშიც მეფობს ღვთის ბუნება.

ძველ აღთქმაში ღმერთმა აცნობა თავისი ნება თავის ხორციელ ხალხს, ისრაელს კანონის მიცემით, ხოლო ახალ აღთქმაში ღმერთმა თავისი ნება აცნობა თავის ხალხს თავისი სულიწმიდის მიცემით., რომლითაც მისი კანონები იწერება ახალი ადამიანის გონებასა და გულში (ასევე წაიკითხეთ: ”რა მოხდა 50 პასექის შემდეგ?)

ქრისტეს რეგენერაციის გზით, მოხუცი კვდება

მქონე ამიტომ, ძმები, იესოს სისხლით უწმინდესში შესვლის გამბედაობა, ახალი და ცოცხალი გზით, რომელიც მან აკურთხა ჩვენთვის, ფარდის მეშვეობით, ანუ, მისი ხორცი; და ჰყავდეს მღვდელმთავარი ღვთის სახლზე; მოდით მივუახლოვდეთ ჭეშმარიტი გულით რწმენის სრული დარწმუნებით, ჩვენი გულები ბოროტი სინდისისგან გაჟღენთილი, და ჩვენი სხეული გარეცხილი იყო სუფთა წყლით (ებრაელები 10:19-23)

იესო ქრისტეს რწმენით, მონანიება, და რეგენერაცია ქრისტეში, ადამიანი საკუთარ თავს იდენტიფიცირებს იესო ქრისტეს სიკვდილთან და აღდგომასთან, რომლითაც მოხუცი (ხორცი) კვდება და ახალი კაცი (სული) იზრდება მკვდრეთით.

მოხუცი სიცოცხლეს სიმბოლურად წყალში ნათლობით სწირავს. ნათლობისას, მოხუცი კვდება, და ამიტომ ცოდვისა და სიკვდილის კანონი, რომელიც მეფობს ხორცში მოხუცი კვდება. რადგან ხორციელი სიკვდილით ადამიანი განთავისუფლდება კანონისგან, რომელიც ხორცში მეფობს (ასევე წაიკითხეთ: ‘რა არის ნათლობა?)   

ხორციელი სიკვდილის გზით, ცოდვის კანონი გაუქმებულია და ცოდვა და სიკვდილი აღარ სუფევს ადამიანის ცხოვრებაში, რომელიც გახდა ახალი ქმნილება ქრისტეში.

თუმცა ცოდვისა და სიკვდილის კანონი ხორციელი სიკვდილით აღარ მეფობს, ღვთის ნება და ღმერთის ბუნება უცვლელი რჩება.

ეს ნიშნავს, რომ მორალური მცნებები (კანონები) რომლებიც წარმოადგენენ ღმერთის ბუნებას და ნებას ჯერ კიდევ მის სამეფოსა და ახალ შეთანხმებაში.

ქრისტეს რეგენერაციის გზით, ახალი კაცი მკვდრეთით აღდგება

აჰა, დღეები მოდის, აცხადებს უფალი, როცა ახალ შეთანხმებას დავდებ ისრაელის სახლთან და იუდას სახლთან, არა როგორც აღთქმა, რომელიც დავდე მათ მამებთან იმ დღეს, როცა ხელში ავიღე ისინი ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოსაყვანად, ჩემი შეთანხმება, რომელიც მათ დაარღვიეს, თუმცა მე მათი ქმარი ვიყავი, აცხადებს უფალი. რადგან ეს არის აღთქმა, რომელსაც დავდებ ისრაელის სახლთან იმ დღეების შემდეგ, აცხადებს უფალი: მათში ჩავდებ ჩემს კანონს, და დავწერ მათ გულებზე. და მე ვიქნები მათი ღმერთი, და ისინი იქნებიან ჩემი ხალხი. და ყოველი აღარ ასწავლის თავის მოყვასს და თითოეულს თავის ძმას, ამბობდა, "იცოდე უფალი,“ რადგან ისინი ყველა მიცნობენ მე, მათგან უმცირესიდან ყველაზე დიდამდე, აცხადებს უფალი. რადგან ვაპატიებ მათ ცოდვას, და აღარ გავიხსენებ მათ ცოდვებს“. (იერემია 31:31-34)

რადგან ეს არის აღთქმა, რომელსაც დავდებ ისრაელის სახლთან იმ დღეების შემდეგ, ამბობს უფალი; მათ გონებაში ჩავდებ ჩემს კანონებს, და ჩაწერეთ ისინი გულებში: და მე ვიქნები მათთვის ღმერთი, და ისინი იქნებიან ჩემთვის ხალხი: და არ უნდა ასწავლონ ყოველი თავის მოყვასს, და ყოველი თავისი ძმა, ამბობდა, შეიცანი უფალი: რადგან ყველა მიცნობს მე, მცირედან ყველაზე დიდამდე. რადგან მოწყალე ვიქნები მათი უსამართლობის მიმართ, და მათი ცოდვები და მათი ურჯულოება აღარ გავიხსენებ. ამაში ის ამბობს, ახალი შეთანხმება, მან დააბერა პირველი. ახლა ის, რაც ფუჭდება და ბერდება, მზად არის გაქრეს (ებრაელები 8:10-13)

და ყოველი მღვდელი ყოველდღიურად დგას და მსახურობს და ხშირად ერთსა და იმავე მსხვერპლს სწირავს, რომელიც ვერასოდეს წაართმევს ცოდვებს: მაგრამ ეს კაცი, მას შემდეგ, რაც მან სამუდამოდ შესწირა ერთი მსხვერპლი ცოდვებისთვის, დაჯდა ღვთის მარჯვნივ; ამიერიდან ელოდება, სანამ მისი მტრები ფეხქვეშ გახდებიან. რამეთუ ერთი შესაწირით მან დაასრულა სამუდამოდ განწმიდებულნი. რისი მოწმეა ჩვენთვის სულიწმიდაც: რადგან ამის შემდეგ მან ადრე თქვა, ეს არის აღთქმა, რომელსაც დავდებ მათთან იმ დღეების შემდეგ, ამბობს უფალი, ჩემს კანონებს ჩავდებ მათ გულებში, და მათ გონებაში დავწერ მათ; და მათი ცოდვები და ურჯულოება აღარ მემახსოვრება. ახლა სად არის ამ რემისია, ცოდვის შესაწირავი აღარ არის (ებრაელები 10:11-18)

სულის მკვდრეთით აღდგომით და სულიწმიდის დამკვიდრებით, თქვენ მიიღეთ ღვთის ბუნება, და მისი ნება დაწერილია შენს გონებასა და გულში. მკვდარი იყავი, არამედ ქრისტეში მკვდრეთით აღდგომის გამო, თქვენ აღდგა მკვდრეთით და შეხვედით სიცოცხლეში ქრისტეში. ახლა შენს ცხოვრებაში ახალი კანონი სუფევს, კერძოდ, სულის კანონი ქრისტე იესოში, რომელიც არის სიცოცხლის კანონი.

ქრისტე იესოში სულის კანონი აღარ ბრძანებს, “თქვენ არ უნდა…”, რადგან ხორცი მთელი თავისი ცოდვილი ვნებითა და სურვილებით აღარ მეფობს თქვენში, რადგან ხორცი მკვდარია და აღარ ცოცხლობს.

მაგრამ ქრისტეს სულის კანონი ამბობს, “შენ უნდა…”, რადგან მკვდარი სული, შენში გაცოცხლდა და შენში მეფობს.

ახალ ადამიანს აქვს ღვთის ბუნება და უყვარს ღმერთი მთელი გულით, სული, გონება, და ძალა და უყვარს მოყვასი, როგორც საკუთარი თავი. ამიტომ ახალი ადამიანი ემორჩილება ღმერთს და ლაპარაკობს სიმართლეს და ემორჩილება, ერთგული, ერთგული, მადლიერი, კმაყოფილი, პაციენტი, უანგარო, მიმტევებელი, და სიყვარულით დადის (ღვთის სამართლიანი სიყვარული). 

სულიწმიდის შემდეგ იესო ქრისტესადმი დამორჩილებით; სიტყვა ღვთის ნებით ახალი ადამიანი შეასრულებს კანონს, ისევე როგორც იესო, ვინც კანონის გასაუქმებლად კი არ მოვიდა, არამედ კანონის შესასრულებლად (მათე 5:17, რომაელები 3:31).

ღვთის კანონი, რომელიც წარმოადგენს მის ნებას და თავიდანვე მეფობდა ცათა სასუფეველში, ყოველთვის იმეფებს ცათა სასუფეველში.

შემოდგომა, აღთქმა, მოსეს სჯულის მოსვლა, და იესო ქრისტეს მოსვლამ და მისმა გამომსყიდველმა საქმემ არაფერი შეცვალა ამაზე. ერთადერთი რაც შეიცვალა არის ღმერთის შექმნა და ადამიანის სტატუსი და პოზიცია (ასევე წაიკითხეთ: ‘შეგიძლიათ გამოიყენოთ გატეხილი სამყარო საბაბად?).

ღვთის ნება და მისი ბუნება არასოდეს შეიცვლება და, შესაბამისად, მისი მცნებები, რომლებიც იესოს იგივე მცნებებია, არ შეიცვლება. ღვთის სიტყვა სამუდამოდ დგას (რომ. ფსალმუნები 119:89, ესაია 40:6 (ასევე წაიკითხეთ: ‘ღვთის მცნებები და იესოს მცნებები'')

ახალ ადამიანში მეფობს სიცოცხლის სულის კანონი

ახლა მშვიდობის ღმერთი, რომელმაც მკვდრეთით აღადგინა ჩვენი უფალი იესო, რომ დიდი მწყემსი ცხვრის, მარადიული აღთქმის სისხლით, გახდი სრულყოფილი ყოველ კარგ საქმეში მისი ნების შესასრულებლად, მუშაობს თქვენში, რაც სასიამოვნოა მის თვალში, იესო ქრისტეს მეშვეობით; ვისაც დიდება უკუნითი უკუნისამდე. ამინ (ებრაელები 13:20-21)

ამრიგად, ახლა მათთვის არ არის დაგმობა, რომლებიც ქრისტეს იესოში არიან, ვინც ხორცის შემდეგ არ დადის, მაგრამ სულის შემდეგ. იმისათვის. რისთვისაც კანონი არ შეეძლო, იმით, რომ სუსტი იყო ხორცით, ღმერთი აგზავნის საკუთარ ძეს ცოდვილი ხორცის მსგავსებაში, და ცოდვისთვის, დაგმო ხორციელი ცოდვა: რომ კანონის სიმართლე შეიძლება შესრულდეს ჩვენში, ვინც ხორცის შემდეგ არ დადის, მაგრამ სულის შემდეგ. რადგან ისინი ხორცის შემდეგ იბადებიან ხორცის საგნებზე; მაგრამ ისინი, რომლებიც სულის შემდეგ არიან, სულის საგნები. რადგან ხორციელად აზროვნება სიკვდილია; მაგრამ სულიერად აზროვნება არის სიცოცხლე და მშვიდობა (რომაელები 8:1-6)

ახალი ადამიანი გათავისუფლდა ქრისტეში და აღარ ცხოვრობს ცოდვისა და სიკვდილის მონობაში, მაგრამ აღდგება მკვდრეთით და იხსნის სიბნელის ძალისგან ღვთის ძალით და ცხოვრობს იესო ქრისტეს მონობაში; ცხოვრება შუქზე.

ამიტომ ახალი ადამიანი აღარ დაემორჩილება ეშმაკს და სიკვდილს, არ გააკეთებს ხორციელ საქმეებს და გამოიღებს სიკვდილის ნაყოფს., რაც ცოდვაა. თუ ვინმე განაგრძობს სიკვდილის ნაყოფს, რაც ცოდვაა, მაშინ ეს ნიშნავს, რომ სიკვდილი კვლავ სუფევს ადამიანის ცხოვრებაში და ადამიანი კვლავ ცხოვრობს როგორც ძველი ქმნილება. რადგან ახალი ადამიანი დაემორჩილება იესო ქრისტეს და დაემორჩილება იესო ქრისტეს, სიტყვა, და სიცოცხლე, და გამოიღეთ სულის ნაყოფი.

ახალი ადამიანი აღარ ცხოვრობს, როგორც ძველი ქმნილება ხორციელის შემდეგ ძველ შეთანხმებაში ლევიანთა მღვდლობის ქვეშ, სადაც მოსეს კანონი სუფევს და ადამიანმა უნდა დაიცვას ყველა მსხვერპლშეწირვის კანონი, კვების კანონები, რიტუალები, დღესასწაულები, და ა.შ., რომლებიც მოხუცისთვისაა განკუთვნილი. მაგრამ ახალი კაცი ცხოვრობს ახალ შეთანხმებაში მესიანური მღვდლობის ქვეშ, სადაც ქრისტე იესოში სულიწმიდის კანონი მეფობს და ახალი ადამიანი ცხოვრობს როგორც მღვდელი და მეფობს როგორც მეფე და ამიტომ წმინდად დადის მეფე იესოს ავტორიტეტით და სულიწმიდის ძალით ღვთის ნებით დედამიწაზე. 

"იყავი დედამიწის მარილი"