شاهد سنگ

سنگ شیئی بود که اغلب در عهد قدیم توسط خدا و مردم به عنوان نشانه استفاده می شد, یک خاطره, و/یا شاهد یک عهد و/یا یک مناسبت خاص, که در آن خداوند خود را آشکار کرد, عظمت او, و قدرت. سنگی که به عنوان ستون برپا شد، گواه و نشانه ای بود برای فرزندان و دلیل بر آنچه خداوند انجام داده بود.. تمام سنگ هایی که در عهد عتیق برای ستونی تنظیم شده بودند، اشاره ای به سنگ زنده بودند., عیسی مسیح, چه کسی نشانه و شاهد کلام خدا و کار نجات بخش بزرگ برای انسان سقوط کرده است, و عهد جدید, که با خون گرانبهای او مهر شده است.

یعقوب ستونی از سنگ برپا کرد و بر ستون سنگی مسح کرد

در پیدایش 28:18, در مورد ستون و مسح ستون سنگی می خوانیم. یعقوب از این سنگ به عنوان بالش خود در سفر استفاده کرد. یعقوب از خانه پدرش از برادرش عیسو گریخت و به سوی خانه عمویش رفت..

روی این بالش, یعقوب خواب دید و با خدای زنده پدرش اسحاق و پدربزرگ ابراهیم ملاقات کرد.

در خوابش, یعقوب نردبانی را دید, که بر روی زمین قرار گرفت و قله به آسمان می رسید. فرشتگان خدا از این نردبان بالا و پایین رفتند, در حالی که خداوند بالای آن ایستاد و گفت:

من خداوند خدای ابراهیم هستم, پدرت, و خدای اسحاق: سرزمینی که در آن دراز می کشی, به تو خواهم داد, و به نسل تو; و دانه تو مانند خاک زمین خواهد بود, و تو به سوی غرب گسترش خواهی یافت, و به سمت شرق, و به سمت شمال, و به سمت جنوب: و در تو و در نسل تو برکت همه خانواده های زمین خواهد بود. و, ببین, من با تو هستم, و تو را در همه جاهایی که می‌روی حفظ خواهد کرد, و تو را دوباره به این سرزمین خواهد آورد; زیرا من تو را ترک نمی کنم, تا آنچه را که با تو گفته ام انجام دهم

پیدایش 28:13-15

وقتی جیکوب از خواب بیدار شد, او گفت که خداوند در آن مکان است, و او آن را نمی دانست. خانه خدا و دروازه بهشت ​​بود.

یعقوب سنگی را که برای بالش داشت برداشت و آن را برای ستونی قرار داد. سپس یعقوب بر بالای سنگ ستون روغن ریخت و آن مکان را بیت ئیل نامید. (قبل از لوز).

یعقوب پس از مسح ستون سنگی با خدا نذر کرد

یعقوب با خدا عهد کرد که اگر خدا با او باشد و او را در راه خود نگه دارد و به او روزی دهد, و با آرامش به خانه پدرش برگردد, آنگاه خداوند خدای او خواهد بود.

سنگ, که یعقوب برای ستونی قرار داد خانه خدا خواهد بود. و از هر چیزی که خدا به یعقوب خواهد داد, جیکوب این کار را می کرد یک دهم بده به خدا (پیدایش 28:20-22).

مکانی که یعقوب بر آن سنگ مسح کرد نزدیک منطقه ای بود که ابراهیم پس از خروج از کشور و خانه پدرش به آنجا رفت..

نزدیک جایی بود که خدا بر ابراهیم ظاهر شد و قول داد, و ابراهیم برای خداوند قربانگاهی ساخت و نام او را خواند (پیدایش 12).

در طول اقامت یعقوب با عمویش لابان, خدا دوباره بر یعقوب ظاهر شد.

او خود را به عنوان خدای بیتیل معرفی کرد, جایی که یعقوب ستون را مسح کرد و با خدا نذر کرد.

خداوند به یعقوب دستور داد که به سرزمین مادری خود بازگردد. یعقوب کلام خدا را اطاعت کرد و از خانه لابان گریخت. وقتی لابان شنید که یعقوب با خانواده اش فرار کرده است, او یعقوب را تعقیب کرد (پیدایش 31:13).

خداوند به یعقوب دستور داد که به بیت‌ئیل برود, آنجا ساکن شود, و محراب بساز

پس از تعقیب لابان و بستن عهد بین یعقوب و لابان, که سنگ ستون و انبوه سنگها برای شهادت بود, و بعد از کشتی با خدا, برخورد با برادرش عیسو, و حوادث دیگر, خدا به یعقوب دستور داد که برخیزد و به بیت‌ئیل برود و در آنجا ساکن شود و برای خدا قربانگاهی بسازد..

یعقوب از کلام خدا اطاعت کرد. او به خانواده خود و همه مردمی که با او بودند خبر داد, تا خدایان عجیب و غریب را از میان آنها حذف کند, خود را پاک کنند, و لباس هایشان را عوض کنند.

مردم سخنان یعقوب را اطاعت کردند. آنها همه خدایان عجیب خود را دادند, که در دست آنها بود, و تمام گوشواره هایشان, که در گوششان بود. سپس یعقوب آنها را زیر درخت بلوط که در شکیم بود پنهان کرد.

وقتی به بیت‌ئیل رسیدند (لوز), یعقوب یک محراب ساخت. یعقوب این مکان را البیتیل نامید زیرا خدا در آنجا بر او ظاهر شد.

بعد از مدتی, خداوند دوباره بر یعقوب ظاهر شد. خداوند یعقوب را برکت داد و نام او را به اسرائیل تغییر داد, که به معنی شاهزاده است. خداوند همان نذری را که با ابراهیم و اسحاق انجام داد با یعقوب عهد کرد.

یعقوب در مکانی که خدا با او صحبت می کرد، ستونی از سنگ برپا کرد. هدیۀ نوشیدنی ریخت و روی آن روغن ریخت و آن مکان را بیت‌ئیل نامید (پیدایش 35:9-15).

چوپان, سنگ اسرائیل, برای شاهد و نشانه برای نسل یعقوب بود

خداوند عهد خود با ابراهیم را به یاد آورد, اسحاق, و یعقوب. خداوند به وعده خود وفا کرد و با نجات قوم خود از مصر و بازگرداندن آنها به سرزمین موعود، به قول خود عمل کرد.

خدای توانا یعقوب (اسرائیل) وفاداری خود را نشان داد, عظمت, و قوم خود را با وفای به وعده و نشانه ها و شگفتی های بسیار محبت کرد و شبان شد, سنگ اسرائیل, برای شهادت و نشانه برای نسل یعقوب (اسرائیل).

در حال حاضر, این بر مردم بود که عشق خود را به خدا نشان دهند و با قلبی فداکار به او خدمت کنند و با اطاعت از کلام او و با حفظ اوامر او به عهد خود عمل کنند..

شاهد دو لوح سنگ با ده فرمان

خداوند اراده خود را از طریق کلام خود و با نوشتن ده فرمان بر دو لوح سنگی آشکار کرد.

این دو لوح سنگی شاهد خدا و شهادت برای نسل اسرائیل بودند.

الواح سنگی با ده فرمان بخشی از عهد و گواه اراده خدا بود, تقدس, و عدالت.

از طریق مکاشفه اراده خداوند, تقدس, و عدالت, گناه بر قوم خدا آشکار شد. (همچنین بخوانید: چرا خدا قانون خود را روی دو لوح سنگی نوشته است؟?)

خداوند یوشع را به عنوان جانشین موسی و رهبر قوم خود منصوب کرد

پس از مرگ موسی, هیچ یک از پسرانش رهبری پدرشان را بر عهده نگرفت. خداوند نقش رهبری را به یکی از پسران موسی واگذار نکرد, اما خدا یوشع را انتخاب کرد. خداوند یوشع را به عنوان جانشین موسی و رهبر قوم خود منصوب کرد.

جاشوا عشق خود را نشان داده بود, ایمان, وفاداری, و ذهنیت جنگ به خدا از طریق زندگی خود را. خدا می دانست که می تواند به جاشوا اعتماد کند. بنابراین, خداوند به یوشع این وظیفه را داد تا قوم خود را رهبری کند و وارد سرزمین موعود شود و آن را بگیرد.

بعد از اینکه خدا با یوشع صحبت کرد, او بلافاصله نقش خود را بر عهده گرفت, وظیفه, و مسئولیت رهبری قوم خدا و دستور دادن به مردم.

عبور از رود اردن

وقتی زمان عبور از رود اردن فرا رسید, خداوند به یوشع دستور داد, که جاشوا اطاعت کرد.

از طریق اطاعت یوشع از کلام خدا و اطاعت کاهنان و مردم از کلام یوشع, خداوند قدرت خود را با قطع آب و ایجاد راهی از رود اردن برای عبور هزاران بنی اسرائیل از آن نشان داد..

گواه دوازده سنگ از رود اردن

خدا به یوشع دستور داد که دوازده مرد از دوازده قبیله اسرائیل را بگیرد و دوازده سنگ را از وسط اردن بیرون آورد., جایی که پاهای کشیشان محکم ایستاده بود, و تا آنها را حمل کنند و در محل اقامتشان بگذارند.

سپس خدا به یوشع دستور داد که دوازده سنگ در وسط اردن در مکانی که پای کاهنان در آنجا قرار دارد برپا کند., که تابوت عهد را بر دوش داشت, ایستاد.

دوازده سنگ از رود اردن نشانه و شاهدی برای بنی اسرائیل خواهد بود, و یادی تا ابد, که آب رود اردن در مقابل تابوت عهد خداوند که در آن دو لوح سنگ با ده فرمان خداوند بود قطع شد., وقتی از اردن گذشت.

دوازده سنگی که یوشع در گیلجال برپا کرد، یادگاری برای همیشه خواهد بود که قوم خدا بر این اردن در خشکی آمدند.. درست مثل کاری که خدا با دریای سرخ کرد, آن را از حضور بنی اسرائیل خشک کرد تا اینکه از آنجا گذشتند. تا همه مردم زمین بدانند که دست خداوند نیرومند است, و از خداوند خدای خود تا ابد بترسند (جاشوا 1-4).

وعده نسل اسرائیل به خدا

بعد از پیروزی بر جریکو و مرگ آچان, به موجب آن خدا از خشم خود برگشت و قوم خدا از لعنت نجات یافتند, و پس از پیروزی های بسیار دیگر یوشع و ارتشش, و یوشع پیر بود, و خدا از دشمنان اسرائیل به اسرائیل آرامش داده بود, و زمان ترک زمین فرا رسید, یوشع قبایل اسرائیل را در شکیم جمع کرد و بزرگان را فرا خواند, سرها, قضات و افسران اسرائیل و خود را به حضور خدا رساندند.

یوشع به نام خداوند با مردم سخن گفت, خدای اسرائیل.

او درباره پدرانشان تارا به آنها گفت, ابراهیم, اسحاق, و یعقوب, اقامت نسل او در مصر, چگونه خداوند موسی و هارون را فرستاد و آنها را نجات داد, و اقامت آنها در بیابان.

یوشع همچنین درباره سرزمین موعود و اینکه چگونه خدا اموریان را به دست آنها داد، به آنها گفت, تا بتوانند سرزمین خود را تصاحب کنند, و آنها را از حضورشان هلاک کرد.

خدا خیلی برای آنها انجام داده بود و همه آنچه را که نیاز داشتند به آنها داده بود. آنها کار نکرده بودند, ساخته شده است, و در زمین تاکستانها و درختان زیتون کاشتند, اما خدا به آنها داد.

اکنون نوبت آنها بود که از خداوند خدای خود بترسند و با صداقت و راستی به او خدمت کنند, و خدایان را کنار بگذار, که پدرانشان در آن سوی سیل و در مصر خدمت می کردند. مردم قول دادند که این کار را بکنند و خدا را بندگی کنند و اطاعت کنند صدای او.

و همینطور جاشوا (به عنوان نماینده خدا) با قوم عهد بست و آنها را در شکیم قانون و حکمی قرار داد.

سپس یوشع این کلمات را در کتاب شریعت خدا نوشت, سنگ بزرگی برداشت, و آن را در آنجا زیر بلوطی که در کنار عبادتگاه خداوند بود قرار داد.

یوشع سنگی برای شهادت کلام خدا و عهد برپا کرد

یوشع به مردم گفت که این سنگ برای آنها شاهد خواهد بود. زیرا سنگ تمام سخنان خداوند را شنید, که او با آنها صحبت کرد. بنابراین, سنگ شاهدی بر آنها خواهد بود, مگر اینکه خدای خود را انکار کنند. (جاشوا 24 (همچنین بخوانید: این روز را انتخاب کنید که به چه کسی خدمت خواهید کرد).

آیا سنگ زیر همان درخت بلوط گذاشته شد؟, جایی که یعقوب همه خدایان غریب و گوشواره های خاندان خود و مردمی را که با او بودند دفن کرد.? آیا همه چیزهایی که در نظر خداوند بد بود و یعقوب و خاندانش را نجس می کرد زیر سنگ مدفون بود؟?

آیا این اشاره ای به آمدن سنگ زنده بود؟, به موجب آن الف میثاق جدید ایجاد می شود و با وضعیت سقوط کرده و طبیعت شیطانی گناه آلود پیرمرد مقابله می کند?

زیرا اینک سنگی را که پیش یوشع گذاشته ام; بر یک سنگ باید هفت چشم باشد: ببین, من قبر آن را حکاکی خواهم کرد, خداوند صبایوت می گوید, و من گناه آن سرزمین را در یک روز برطرف خواهم کرد. در آن روز, خداوند صبایوت می گوید, هر کس را در زیر درخت انگور و زیر درخت انجیر همسایه خود بخوانید (زکریا 3:9-10)

نشانه پسر انسان

عیسی مسیح, پسر خدا, به عنوان شاهد خدا و کلام او و شاهد بر مردم به زمین آمد. در قربانی کامل عیسی مسیح بر روی صلیب برای ارواح در حضور خداوند کفاره آورد. از آنجا که هر قربانی با آتش سوزانده شد, به همین ترتیب قربانی عیسی.

زیرا او او را برای ما گناه ساخته است, که گناهی نمی دانست; تا بتوانیم در او عدالت خدا باشیم (2 کورینتیسان ها 5:21)

عیسی مسیح, که بی گناه بود, پدر او را گناه کرد و با گناهکاران برابر شد. به خاطر آن, عیسی به جهنم رفت, در آنجا سه ​​روز و سه شب ماند. عیسی’ ماندن در جهنم با بدکاران بود (دروغگوها, دزدها, قاتلان, زناکاران, زناکاران, بت پرستان, جادوگران, و غیره) و ثروتمندان, که همه در طغیان خدا زندگی کردند.

عیسی’ ماندن در جهنم نه تنها برای قوم اسرائیل بلکه برای کل نسل سقوط کرده بشر نشانه ای بود. (همچنین بخوانید: عیسی در جهنم چه کرد؟?)

قبر خود را با ستمکاران ساخت, و با ثروتمندان در مرگ او; زیرا او هیچ خشونتی انجام نداده بود, و فریبکاری در دهان او نبود. با این حال خداوند از کبودی او خوشحال شد; او او را به اندوه انداخته است: وقتی روح خود را به یک پیشنهاد گناه تبدیل می کنید, او بذر خود را می بیند, او روزهای خود را طولانی می کند, و لذت خداوند در دست او موفق خواهد شد. آزار روحش را خواهد دید, و راضی خواهد شد: با دانش او بنده صالح من بسیاری را توجیه می کند; زیرا او باید ناآرامی خود را تحمل کند

اشعیا 53:9-11

اما, عیسی آنجا نماند, زیرا قدرت خداوند قویتر از مرگ است. بنابراین, بعد از سه روز, عیسی به عنوان ویکتور از قبر با کلیدهای جهنم برخاست (هادس, پادشاهی مرگ و مردگان) و مرگ.

کلیدهای جهنم و مرگ تنها شاهد پیروزی او نبودند. اما مفاتیح نیز گواه ماندن او در جهنم بود (هادس) و نبرد با مرگ.

فرشته ای آمد و سنگ را از در ورودی قبر او دور کرد. تا عیسی بتواند قبر را ترک کند, جسد او به مدت سه روز در آنجا خوابید, در بدن رستاخیز جدید او.

شاهد سنگ زنده

همه سخنان و پیشگویی های پیامبران, که در عهد قدیم زندگی می کردند, با آمدن عیسی مسیح در جسم و از طریق سخنان او تحقق یافتند, راه رفتن, رنج ها, مرگ, رستاخیز از مرگ, عروج به آسمان, و قرار گرفتن بر تخت سلطنت.

همانطور که سنگ های عهد عتیق به عنوان نشانه و گواه خدا و کلام او برپا شد, عشق او, عظمت و قدرت او, پس عیسی سنگی زنده برای نشانه و شاهد کلام خدا شد, عشق و کار رستگاری برای انسان سقوط کرده و قدرت او و عهد جدید در خون او.

و به شهادت این سنگ, کلیسای خدا ساخته شده است.

شهادت عیسی مسیح هنوز قدرتمند است و همیشه قدرتمند خواهد ماند. هیچ کس نمی تواند در مورد شهادت مرگ مسیح کاری انجام دهد, رستاخیز, معراج, و کاهن اعظم او و پادشاهی در ملکوت آسمان.

حتی زمانی که مسیحیان از طریق دروغ یا ساکت شده از طریق فشارهای دنیا و آزار و اذیت, شاهد سنگ زنده برای همیشه پابرجاست.

سنگ های زنده شاهد سنگ زنده هستند

و مردم, که به شهادت سنگ زنده ایمان می آورند و در او متولد می شوند و از او هستند و از او پیروی می کنند, سنگ‌های زنده‌ای هستند که برای خانه‌ای روحانی ساخته می‌شوند (معبد خدا).

سنگ های زنده شاهد سنگ زنده عیسی مسیح هستند, کسی که جان خود را برای مردگان داد تا برای جان آنها کفاره دهد و آنها را فدیه دهد و آنها را سنگهای زنده کند., که سخنان خدا را می شنوند و شهادت می دهند, و از آن رودخانه های آب زنده جاری است. (A.O. اشعیا 28:16, متیو 21:42-44, علامت 12:10, لوقا 20:17-18, John 7:37, اعمال 4:11-12, افسسیان 2:8-22, 1 پیتر 2:2-10).

ستون سنگ عهد جدید شاهدی برای همه ملتها است

ستون سنگی عهد جدید برای همه مردم شاهد است (ملت ها) برای همیشه.

این بر مردم است که یا به عیسی مسیح ایمان بیاورند و سنگ زنده برگزیده و گرانبهای خدا را صخره نجات خود قرار دهند و بر این سنگ بنای اصلی و به وسیله روح به عنوان شاهدان او زندگی کنند., مقدس در خداوند, و ثمره آن را به بار آورید, یا نافرمان بودن و طرد سنگ زنده, که به عنوان شاهد از سوی خداوند برای همیشه قرار داده شده است.

نمک زمین باش’