ناگهان دست روی هیچ مردی نگذارید, منظور پل از آن چه بود؟?

دست گذاشتن ناگهانی روی هیچ مردی معنایی متفاوت با آنچه اکثر مسیحیان فکر می کنند ندارد. در نامه هایی به تیموتائوس, پولس دستورات روشنی در مورد ساختار و رفتار کلیسا داد. در 1 تیموتی 5:22, پولس به تیموتائوس دستور داد که ناگهان دست روی هیچ کس نگذارد. منظور پولس با دست دراز ناگهان به هیچ کس معنی نداشت, زیرا عیسی به مؤمنان دستور داد که دست روی بیماران بگذارند و آنها بهبود یابند? آیا کتاب مقدس در مورد دست گذاشتن با خود تناقض دارد؟? نه, کتاب مقدس با خودش تناقض ندارد و هرگز با خودش در تضاد نیست. کلام خدا حقیقت است; از این رو, کتاب مقدس قابل اعتماد و قابل اعتماد است. اما, شما باید کتاب مقدس را در زمینه مناسب بخوانید. در حال حاضر, بیایید نگاهی بیندازیم که منظور پولس از نگذاردن ناگهانی دست روی هیچ کس چه بوده است.

در انجیل معنای دست گذاشتن ناگهانی روی هیچ کس چیست?

وقتی می خوانیم 1 تیموتی 5:22 در زمینه مناسب, می توانیم نتیجه بگیریم که 1 تیموتی 5:22 ربطی به دست گذاشتن روی بیمار ندارد. همانطور که قبلا نوشته شده است, عیسی به ایمانداران دستور داد که دست روی بیماران بگذارند. پولس با اطاعت از کلام به دنبال روح رفت. پولس هرگز با کلام مخالفت نمی کند و از کلام سرپیچی می کند, اما کلمه را تایید کنید.

در تیموتائوس 5:22 پل در مورد بیماران صحبت نکرد, اما پولس در مورد پیری صحبت کرد که گناه کرده بود. این گناه را دو سه شاهد تایید کردند. (همچنین بخوانید: چرا تیموتی داشت برای سرزنش یک پیر گناهکار در برابر همه افراد کلیسا?)

ناگهان دست روی هیچ مردی نگذارید, شریک گناهان دیگران نباش: خودت را پاک نگه دار (1 تیموتی 5:22)

وقتی پولس به تیموتائوس دستور داد که دست روی کسی که خیلی عجول است نگذارد, منظور پولس این بود که تیموتائوس نباید خیلی عجله کند:

• یک مؤمن را به عنوان پیر در کلیسا تعیین یا منصوب کنید (جماعت)
• یک سالمند را مجدداً منصوب کنید یا به کار خود بازگردانید, که مرتکب گناه شده بود

مردم از طریق دست گذاشتن در خدمت منصوب می شوند

شخصی به عنوان خادم در خدمت منصوب شد و از طریق رسم دست گذاشتن در کلیسا به مقامی رسید.. این را در کتاب اعمال رسولان نیز می خوانیم:

و این گفتار همه جمعیت را خوشحال کرد: و آنها استفان را انتخاب کردند, مردی سرشار از ایمان و روح القدس, و فیلیپ, و Prochorus, و نیکانور, و تیمون, و پارمناس, و نیکلاس از دین انطاکیه: او را در برابر رسولان قرار دادند: و چون نماز خواندند, دست روی آنها گذاشتند (اعمال 6:5-6)

همانطور که به خداوند خدمت می کردند, و روزه گرفت, روح القدس گفت, برنابا و شائول را برای کاری که آنها را به آن فرا خوانده ام از من جدا کن. و چون روزه گرفتند و نماز خواندند, و دست بر آنها گذاشتند, آنها را فرستادند (اعمال 13:2-3)

تیموتائوس نمی توانست از طریق دست گذاشتن، یک پیر گناهکار را خیلی عجولانه در کلیسا بازگرداند..

او باید مطمئن می شد که آن شخص برای کارکرد بزرگتر و الگو بودن و رهبری معنوی برای مؤمنان سودمند است..

تیموتائوس باید مطمئن می شد که فردی خداپرست است, پر از ایمان و روح القدس, و طبق کلام به دنبال روح رفتند.

یک پیر باید به درستی راه می رفت و زندگی مقدسی داشت و الگوی مؤمنان بود. پیرمردی نمی‌توانست پس از داخل بدن راه برود شورش علیه خدا در گناه.

چگونه یک سفیر ملکوت خدا می تواند در گناه به دنبال جسم حرکت کند?

چگونه یک سفیر ملکوت خدا می تواند همزمان در ملکوت تاریکی راه برود و با راه رفتن به دنبال جسم در گناه، تاریکی را نمایندگی کند.?

اگر تیموتائوس یک فرد گناهکار را به عنوان پیر منصوب می کرد یا یک پیر گناهکار را بازگرداند, آنگاه تیموتائی تبدیل به یک می شد شریک گناه.

این قانون روحانی در آن زمان در مورد کلیسا اعمال می شد, و این قانون روحانی هنوز در مورد کلیسا اعمال می شود. گناه یعنی عصیان در برابر خدا و نافرمانی از کلام او.

وقتی دوباره در مسیح متولد می شوید و خلقی جدید می شوید, شما دیگر مخلوق قدیمی نیستید, که از حالت سقوط کرده و طبیعت نفسانی سرکش گناهکار خود زندگی می کند. شما از ذات سرکش گناهکار خود رهایی یافته اید که همیشه در برابر خدا مقاومت می کند و در برابر کلمات خدا عصیان می کند..

بنابراین, اگر واقعاً با خون عیسی مسیح رستگار شده اید, شما دیگر شورش نخواهید کرد.

خلقت جدید بیش از هر چیز خدا را دوست دارد

وقتی دوباره متولد شد, شما علیه خدا و کلام او شورش نخواهید کرد, به دلیل دگرگونی طبیعت شما. شما تسلیم کلام خدا خواهید شد و از او اطاعت خواهید کرد. زیرا شما نمی خواهید کاری را انجام دهید که خدا را ناراضی کند, کلیسا را ​​نجس کن, و به پادشاهی خدا آسیب برساند یا صدمه بزند.

تنها کاری که می خواهید انجام دهید این است که خدا را خشنود و بزرگ کنید. این خواسته از قلب جدید از خلقت جدید, که خدا را بیش از همه دوست دارد.

در حال حاضر, اگر می خواهید عیسی مسیح و پدر را خشنود و تجلیل کنید, شما به سخنان عیسی ایمان دارید و اطاعت می کنید, احکام او را حفظ کن, و اراده او را انجام دهید.

آنچه را که او بخواهد و به شما امر کرده است، انجام خواهید داد.

بازسازی یعنی یک پدر جدید, یک قلب جدید, یک طبیعت جدید, یک موقعیت جدید, یک زندگی جدید, و پادشاهی جدید.

با اینکه تو این دنیا زندگی میکنی, شما به این دنیا و نسل انسان های افتاده تعلق ندارید (آفرینش قدیمی) دیگر.

شما یک خلقت جدید و متعلق به خدا است. بنابراین, شما از خدا و کلام او اطاعت می کنید.

شما به آنچه او می گوید عمل می کنید و آنچه را که دنیا و حاکم این دنیا می گوید انجام نمی دهید (شیطان) گفتن. یادآوری کردن, از کسی که به او اعتقاد دارید و دوستش دارید اطاعت خواهید کرد.

تیموتائوس از کجا می دانست که آیا کسی زندگی مقدسی دارد؟?

دو راه برای قضاوت در مورد اینکه آیا کسی زندگی مقدس و مقدسی دارد وجود داشت:

• با تشخیص ارواح, از طریق روح القدس
• با نگاه کردن به ثمره زندگی یک فرد (از جمله زندگی خانوادگی)

شخصی می تواند در ظاهر بسیار با تقوا و کاریزماتیک باشد و در مقابل مردم از نظر دینی درست عمل کند, اما به محض اینکه هیچ کس در اطراف نیست و زمانی که کسی نگاه نمی کند, شخص کارهایی را در خفا انجام می دهد که برخلاف خواست خداست.

فرد می تواند به نوعی زندگی کندپنهان زندگی دوگانه. در این حالت, فقط روح القدس می تواند اعمال و قلب شخص را آشکار کند. روح القدس به شما می گوید, اگر شخص واقعاً به همان اندازه ای که خودش را معرفی می کند وارسته باشد یا خیر.

خداوند قادر مطلق است و همه چیز را می بیند

خداوند قادر مطلق است و همه چیز را می بیند! هیچ چیز بر خدا پوشیده نیست. خداوند هر تاریکی را آشکار می کند, مکان پنهان در زندگی کسی. وقتی مردم فکر می‌کنند که خدا کاری که آنها انجام می‌دهند را نمی‌بیند, این فقط ثابت می کند که آنها خدا یا کلام را نمی شناسند; عیسی.

روح‌القدس می‌داند که در قلب انسان چه چیزی نهفته است. او به تنهایی آن چیزها را آشکار می کند, که از دید طبیعی انسان پنهان است. به همین دلیل است که ما در زندگی خود به روح القدس نیاز داریم و از او اطاعت می کنیم. تا چشم روحانی داشته باشیم و ارواح را تشخیص دهیم.

بسیاری از خادمین در کلیسا به دنبال جسم می روند

وقتی افراد در خدمت منصوب می شوند و مرتکب گناه می شوند یا بر گناه استقامت می کنند, این نشان می دهد که خادمین گناهکار بر اساس روح حرکت نمی کنند، بلکه به دنبال جسم می روند. زیرا اگر خادمین به دنبال روح حرکت کنند, آنها شهوت جسم و گناه را برآورده نخواهند کرد (گالاتیان 5:16).

جسم با تمام شهوات و امیالش در مسیح مرده است و بنابراین جسم دیگر زنده نیست. این بدان معناست که اگر خادمین کلیسا کارهای جسمانی را انجام دهند, این ثابت می کند که بدن آنها در مسیح نمرده است، بلکه هنوز زنده است. (همچنین بخوانید: گناه رهبران کلیسا در مورد آنها چه می گوید؟?).

با روح قدم بزنید, و شهوت جسم را برآورده نخواهید کرد

گالاتیان 5:16

یک وزیر گناهکار قلب بدی از بی ایمانی دارد

علاوه بر اینکه ثابت می کند وزیر به دنبال جسم می رود, این نشان می دهد که شخص از پروردگار نمی ترسد بلکه مغرور است و در دل او بدی وجود دارد..

برای از درون, بیرون از دل مردان, افکار شیطانی را ادامه دهید, زنا, فحشا, قتل, سرقت ها, بی پروا بودن, شرارت, فریب, مضحک, یک چشم بد, کفر, غرور, حماقت: همه این چیزهای بد از درون می آید, و مرد را نجس کن (علامت 7:21-23)

توجه کن, برادران, مبادا در هیچ یک از شما دل بد کفر باشد, در دور شدن از خدای زنده. اما هر روز یکدیگر را تشویق کنید, در حالی که امروز نام دارد; مبادا یکی از شما به فریب گناه سخت شود (عبرانیان 3:12-14)

یک خادم کلیسا در قبال خدا وظایفی دارد, عیسی, روح القدس, و مسیحیان.

بنابراین, یک وزیر باید زندگی مقدسی را وقف خدا داشته باشد.

اگر وزیری زندگی مقدسی نداشته باشد, اما پنهانی مرتکب گناه می شود, سپس کل کلیسا (جماعت) شریک گناه وزیر می شود.

علاوه بر آن, اگر وزیری عادتاً در گناه زندگی کند, ثابت می کند که شیطان هنوز بر زندگی خود اختیار دارد. وزیر یک است بنده شیطان و از گناه, به جای برده مسیح و عدالت.

وزیران باید کلیسا را ​​حفظ کنند; بدن عیسی مسیح پاک است

تیموتائوس دروازه بان کلیسا بود; بدن مسیح. وظیفه او این بود که بدن مسیح را پاک و مقدس نگه دارد و بدن را از هرگونه آلودگی باز دارد. به همین دلیل است که پولس به تیموتائوس دستور داد که ناگهان دست روی هیچ کس بگذارد. این به معنی عدم است (دوباره)شخصی را خیلی سریع در خدمت منصوب کنید یا بازگردانید.

پل می دانست که پس از مدتی احتمال زیادی وجود خواهد داشت, شخص دوباره این کار را انجام می دهد و دوباره به همان گناه می افتد و / یا مرتکب گناه دیگری می شود.

صلیب به معنای وداع با جسم است; گناهکار, طبیعت سرکشی که تسلیم اراده خدا نمی شود.

پولس به تیموتائوس دستور داد که به طور ناگهانی دست روی هیچ کس نگذارد. آنچه پولس به تیموتائوس دستور داد تا امروز نیز در مورد کلیسا صدق می کند.

معنای دست دراز کردن ناگهان برای کلیسای امروز چیست؟?

در کلیسای امروزی, رهبران نباید خیلی عجله داشته باشند که دست روی دست بگذارند و کسی را که مرتکب گناه شده است یا هنوز در گناه راه می‌رود منصوب یا دوباره منصوب یا بازگردانند.. رهبران کلیسا نیز نباید خیلی عجله داشته باشند که فردی را که تازه ایمان آورده است در خدمت منصوب کنند.

اجازه دهید تبدیل جدید, اول از همه, منظم و از نظر روحی بالغ باشد. اجازه دهید نوایمان کارهایی را انجام دهد که عیسی به هر ایماندار دستور داده است, که موعظه انجیل عیسی مسیح است; کلمه, دست روی بیماران بگذار, دیوها را بیرون کن, و غیره.

امروزه, وزرای زیادی هستند که به گناه می افتند. در برخی موارد, این شخص برای مدت کوتاهی برکنار و از وزارت برکنار می شود. رهبر گناهکار به گناهان خود اعتراف می کند, توبه می کند یا دیگری را سرزنش می کند, و در کمترین زمان, رهبر بازگردانده خواهد شد.

به خصوص زمانی که فرد از اعضای خانواده یا دوستان کشیش باشد, بزرگان, رهبران کلیسا, هیئت کلیسا, و غیره.

اما این روشی نیست که کتاب مقدس به ما دستور می دهد که با یک پیر گناهکار یا دیگر رهبران کلیسا رفتار کنیم.

در این سن, مردم خیلی راحت با گناه کنار می آیند. از گناه چشم پوشی می کنند و آن را عادی می دانند. چرا? بسیاری از مسیحیان جسمانی هستند و دروغ های شیطان را باور می کنند و بهانه های زیادی برای تایید گناه استفاده می کنند. آنها می گویند, “همه ما گناه می کنیم, ما هستیم همه گناهکاران, زمان تغییر کرده است, ما اکنون در زمان دیگری زندگی می کنیم, ما باید دوست داشته باشیم و محکوم نکنیم, عیسی به ما گفت که قضاوت نکنیم”, و غیره.

اما اینها همه دروغ های شیطان است! به خاطر این دروغ ها, تنها تعداد انگشت شماری از مسیحیان هستند که آرزوی زندگی مقدس و مقدس در عیسی مسیح و بدن مقدس دارند..

چرا بسیاری از مسیحیان دوباره به همان گناه می افتند؟?

بسیاری از مسیحیان گناه می کنند, توبه کردن, و به زندگی خود ادامه دهند. و در کمترین زمان, آنها دوباره به همان گناه قدیمی سقوط می کنند. دیگر پشیمانی واقعی وجود ندارد, و بنابراین, بدون توبه واقعی. زیرا اگر ندامت و توبه واقعی بود, مسیحیان بارها و بارها به همان گناه باز نمی گردند.

آنها جسمانی هستند و بیش از همه از خداوند عشق ورزیده و از او نمی ترسند. عوض, آنها خود را دوست دارند و (چیزها و لذت های) جهان. می خواهند اراده نفسانی را انجام دهند و شهوات و امیال نفسانی را برآورده سازند. به جای اینکه تحت کنترل روح القدس باشید و در عدالت قدم بردارید و از گناه متنفر باشید, آنها توسط ارواح این جهان کنترل می شوند و گناه را چشم پوشی می کنند و در گناه و معصیت راه می روند.

گناه را شر و اسارت شیطان و مرگ نمی دانند. آنها علت معنوی گناه را نمی شناسند و نمی شناسند. زیرا ریشه گناه معنوی است نه نفسانی. به همین دلیل است که مردم بارها و بارها به همان گناه قدیمی بازمی‌گردند و به ارواح ناپاک اجازه می‌دهند زندگی آنها را کنترل کنند.

اگر در رهبری کلیسا گناه وجود داشته باشد, گناه چقدر بیشتر در زندگی مسیحیان وجود خواهد داشت?

گناه از نظر کتاب مقدس چیست؟?

همانطور که قبلا نوشته شده است, گناه عصیان در برابر خدا و نافرمانی از کلام اوست. یعنی باور نمیکنی, دریافت کنید, و سخنان او را دنبال کنید و سخنان او را در زندگی خود انجام دهید. عوض, شما کلمات او را طوری تنظیم و تغییر می دهید که در زندگی شما جا بیفتد و بتوانید زندگی خود را انجام دهید, تحقق اراده نفسانی شما, شهوات, و خواسته. و این چیزی است که در بسیاری از کلیساها اتفاق می افتد. آنها کلام خدا را با اراده تغییر می دهند و تنظیم می کنند, شهوات, و خواسته های مردم.

دانستن این, می توانید نتیجه بگیرید که بسیاری از رهبران کلیسا و بازدیدکنندگان کلیسا در گناه راه می روند. آنها در طغیان علیه خدا و کلام او راه می روند. بر اساس میل و نظر خود زندگی می کنند, به جای اراده خدا, و به جای اجرای احکام خدا، قوانین خود را وضع کنند.

آنها فکر می کنند خدا را خوشحال می کنند. اما در واقعیت, آنها راضی هستند و به شیطان خدمت می کنند, با انکار کلام خدا و با تعدیل و تغییر کلام با علم دنیا و اراده نفسانی, میل, و شهوات انسان.

بسیاری از کلیساها بر اساس کلام بنا نشده اند, بلکه بر اساس معرفت دنیا و فلسفه های خودشان, نظرات, یافته ها, و تجربیات. اما علم دنیوی و آرای انسان, یافته ها, و تجربیات حقیقت را نمی سازد و مردم را به زندگی ابدی هدایت نمی کند.

فقط کلام خدا است و همیشه حقیقت خواهد ماند و به زندگی ابدی منتهی می شود.

«نمک زمین باش»