Η Βασιλεία των Ουρανών είναι ένα πνευματικό Βασίλειο. Γιατί ο λαός του Θεού δεν ήταν πνευματικός αλλά σαρκικός, Ο Ιησούς χρησιμοποίησε παραβολές και παραδείγματα από τη φυσική σφαίρα και την καθημερινή ζωή για να αποκαλύψει τη Βασιλεία του Θεού, παρέχει πνευματικές γνώσεις, και διδάσκουν πνευματικές και ηθικές αρχές. Θα μπορούσατε να πείτε, ότι ο Ιησούς μετέφρασε το πνευματικό στο φυσικό. Μία από αυτές τις παραβολές είναι η παραβολή του σπορέα στον Ματθαίο 13. Τι σημαίνει η παραβολή του σπορέα? Τι αντιπροσωπεύει το χώμα στην παραβολή του σπορέα και τι αντιπροσωπεύει ο σπόρος στην παραβολή του σπορέα?
Εξήγησε η παραβολή του σπορέα
Και τους είπε πολλά πράγματα με παραβολές, ρητό, Βλέπω, ένας σπορέας βγήκε να σπείρει; Και όταν έσπειρε, μερικοί σπόροι έπεσαν στο πλάι, και τα πουλερικά ήρθαν και τα κατασπάραξαν: Κάποιοι έπεσαν σε πέτρινα μέρη, όπου δεν είχαν πολλή γη: και αμέσως ξεφύτρωσαν, γιατί δεν είχαν βάθος γης: Και όταν ανέτειλε ο ήλιος, κάηκαν; και επειδή δεν είχαν ρίζα, μαράθηκαν. Και μερικά έπεσαν στα αγκάθια; και φύτρωσαν τα αγκάθια, και τους έπνιξε: Αλλά άλλοι έπεσαν σε καλό έδαφος, και έφερε καρπό, κάποια εκατονταπλάσια, καμιά εξηνταπλάσια, καμιά τριακονταπλάσια. Ποιος έχει αυτιά να ακούει, αφήστε τον να ακούσει (Ματθαίος 13:3-9, Σημείο 4:3-8, Λουκ 8:5-8)
Στην παραβολή του σπορέα, Ο Ιησούς μίλησε για τη Βασιλεία των Ουρανών και τα τέσσερα είδη πιστών (τέσσερα είδη χριστιανών). Ο Ιησούς συνέκρινε τον σπορέα και τους σπόρους με τη Βασιλεία των Ουρανών. Το Βασίλειο σπέρνεται ως σπόροι. Οι σπόροι στην παραβολή του σπορέα αντιπροσωπεύουν τον Λόγο του Θεού που είναι σπαρμένος στη ζωή των πιστών. Ανάλογα με την καρδιά και τη ζωή του πιστού, ο σπόρος θα παράγει καρπούς ή όχι. Όταν ο πιστός παράγει καρπό, η Βασιλεία του Θεού γίνεται ορατή στη ζωή του πιστού.
Ο σπορέας σπέρνει τον ίδιο σπόρο. Αλλά αν ο σπόρος (η λέξη) παράγει φρούτα εξαρτάται από το έδαφος (το «πνευματικό έδαφος’ του πιστού; η ζωή του πιστού).
Είναι ο πιστός γεννημένος ξανά και έχει λάβει ο πιστόςμια νέα καρδιά? Τι είδους ζωή ζει ο πιστός? Έχει ο πιστός κατέθεσε τη σάρκα του στον Ιησού Χριστό και κάνει (μικρό)ψάχνει τα πράγματα, που είναι παραπάνω? Ή μήπως ο πιστός εξακολουθεί να αγαπά τη ζωή του και να αναζητά αυτά τα πράγματα, που βρίσκονται σε αυτή τη γη?
Ο σπόρος που έπεσε στην άκρη του δρόμου
Όταν κάποιος ακούσει τον λόγο της βασιλείας, και δεν το καταλαβαίνει, μετά έρχεται ο πονηρός, και αρπάζει ό,τι σπάρθηκε στην καρδιά του. Αυτός είναι που έλαβε σπόρο από την άλλη πλευρά (Ματθαίος 13:19)
Στην παραβολή του σπορέα, οι σπόροι που έπεσαν στην άκρη του δρόμου αντιπροσωπεύουν τον πιστό, που ακούει τα λόγια του Θεού αλλά δεν καταλαβαίνει τα λόγια του Θεού. Αυτό μπορεί να προκληθεί από διάφορους λόγους.
Ίσως ο πιστός δεν είναι γεννημένος ξανά στο πνεύμα και επομένως δεν κατανοεί τα πνευματικά πράγματα της Βασιλείας του Θεού. Δεδομένου ότι το φυσικός γέρος δεν είναι σε θέση να κατανοήσει και να κατανοήσει τα πνευματικά πράγματα της Βασιλείας του Θεού.
Αλλά ο φυσικός άνθρωπος δεν λαμβάνει τα πράγματα του Πνεύματος του Θεού: γιατί είναι ανοησία γι' αυτόν: ούτε μπορεί να τα ξέρει, γιατί διακρίνονται πνευματικά (1 Κορινθίους 2:14)
Ένας άλλος λόγος μπορεί να είναι, ότι τα λόγια του Θεού δεν εξηγούνται καθαρά ή με λάθος τρόπο που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση.
Αλλά μπορεί επίσης να τραβηχτεί η προσοχή του πιστού, ακούγοντας τα λόγια του Θεού ή διαβάζοντας τη Βίβλο.
Οπωσδήποτε, υπάρχουν πολλοί λόγοι, γιατί ένας πιστός, που ακούει τα λόγια του Θεού, δεν καταλαβαίνω τα λόγια του Θεού.
Αν ο πιστός ακούσει τα λόγια της Βασιλείας αλλά δεν τα καταλαβαίνει, μετά ο διάβολος; ο πονηρός, έρχεται και πιάνει τους σπόρους; τα λόγια που είναι σπαρμένα στην καρδιά του. Ο σπόρος δεν θα αναπτυχθεί και δεν θα παράγει καρπό.
Ο σπόρος που έπεσε σε πετρώδη μέρη
Αυτός όμως που έλαβε το σπόρο σε πετρώδεις τόπους, ο ίδιος είναι αυτός που ακούει τον λόγο, και ανων με χαρά το δέχεται; Ωστόσο, δεν έχει ρίζες στον εαυτό του, αλλά διαρκεί για λίγο: γιατί όταν προκύψει θλίψη ή διωγμός εξαιτίας του λόγου, κατά καιρούς προσβάλλεται (Ματθαίος 13:20-21)
Στην παραβολή του σπορέα, ο σπόρος που παραλήφθηκε σε πετρώδεις θέσεις αντιπροσωπεύει τους πιστούς, που είναι από τη φύση τους προσωρινοί και πιστοί της στιγμής. Πετιούνται πέρα δώθε και μεταφέρονται με κάθε άνεμο δόγματος. Μόλις σηκωθεί ένας κήρυκας με ένα νέο δόγμα, τρέχουν σαν πρόβατα χωρίς Ποιμένα στον κήρυκα και ακούνε τον κήρυκα και τον ακολουθούν.
Ο πιστός αναζητά συνεχώς νέα δόγματα και συγκεντρώνει όσο το δυνατόν περισσότερους δασκάλους και τα ακούει. Ο πιστός είναι πρόθυμος να μάθει και να παρακολουθήσει πολλά συνέδρια και σεμινάρια και τρέφεται με όλα αυτά τα δόγματα. Δέχεται τα λόγια με χαρά, αλλά αυτή η χαρά θα είναι μόνο προσωρινή.
Γιατί μόλις ο πιστός έρθει σπίτι και συνεχίσει την καθημερινότητά του ή εφαρμόσει τα πράγματα, που έχει διδαχθεί, στη ζωή του, χωρίς να βλέπει γρήγορα αποτελέσματα ή όταν βιώνει αντίθεση, ο πιστός παραιτείται και όλα τα πράγματα που έχει μάθει θα εξατμιστούν.
Όλη του τη ζωή μαθαίνει και παρακολουθεί σεμινάρια με σεμινάρια χωρίς να καταλαβαίνει την αλήθεια (2 Είδος χόρτου 3:7).
Ο πιστός, που αντέχει για λίγο, δεν είναι σε θέση να σταθεί ενάντια στη θλίψη και τον διωγμό
Ο πιστός, που αντέχει για λίγο, δεν έχει ρίζα στον εαυτό του. Τρέφεται από τις γνώσεις και τις εμπειρίες των άλλων, κυρίως διάσημοι ιεροκήρυκες. Ο πιστός νομίζει ότι έχει σχέση με τον Ιησού, αλλά η αλήθεια είναι, ότι δεν έχει σχέση με τον Ιησού Χριστό; η λέξη, αλλά με ανθρώπους και έναν φανταστικό Ιησού, τον οποίο ο πιστός έχει δημιουργήσει στο μυαλό του (Διαβάστε επίσης: Πώς ένας πλαστός Ιησούς παράγει ψεύτικους Χριστιανούς).
Διότι μόλις αλλάξουν οι συνθήκες και αντιπολίτευση, θλίψη ή διωγμός προκύπτουν εξαιτίας του Λόγου του Θεού, ο πιστός υποκύπτει και δεν μπορεί να σταθεί.
Ο πιστός δεν κρατά την αλήθεια; ο Λόγος του Θεού, αλλά υποκύπτει στην πίεση των ανθρώπων και τους συμβιβασμούς (Διαβάστε επίσης: Τι λέει η Βίβλος για τον διωγμό στους έσχατους καιρούς).
Ο πιστός θέλει να γίνει αποδεκτός και να αρέσει στους ανθρώπους και να ζει όπως ο κόσμος. Δεν θέλει να βιώσει διωγμό ή να τον μισούν και να τον απορρίπτουν οι άνθρωποι εξαιτίας των λόγων του Θεού. Επομένως, ο πιστός συμβιβάζεται και εγκρίνει εκείνα τα πράγματα που αντιτίθενται στον Λόγο του Θεού και στο θέλημά Του.
Πολλές ευσεβείς δικαιολογίες και λόγια, όπως η χάρη και η αγάπη, χρησιμοποιούνται από τον πιστό για να εγκρίνει τη συμπεριφορά του και να συμβιβάζεται και να ανέχεται την αμαρτία. Ωστόσο, ο πιστός κοροϊδεύει τον εαυτό του νομίζοντας ότι περνάει ερωτευμένος αποδοχή της αμαρτίας, αλλά αυτό είναι ψέμα από τον διάβολο. Αντί να περπατάς ερωτευμένος, μπαίνει ο πιστός Ψευδής αγάπη ως εχθρός του σταυρού (Διαβάστε επίσης: Χαμένος στη θάλασσα της χάρης).
Ο πιστός, όποιος δεν έχει ρίζα στον εαυτό του αντέχει για λίγο. Ακούει και δέχεται τον Λόγο με χαρά, αλλά όταν προκύψουν θλίψεις και διωγμοί εξαιτίας του Λόγου, αμέσως σκοντάφτει και δεν φέρει καρπό.
Ο σπόρος που έπεσε ανάμεσα σε αγκάθια
Και αυτός που έλαβε σπόρο ανάμεσα στα αγκάθια είναι αυτός που ακούει τον λόγο; και τη φροντίδα αυτού του κόσμου, και η απάτη του πλούτου, πνίξει τη λέξη, και γίνεται άκαρπος (Ματθαίος 13:22)
Και αυτά που έπεσαν στα αγκάθια είναι αυτά, οι οποίες, όταν έχουν ακούσει, δημοσιεύομαι, και είναι πνιγμένοι από τις φροντίδες και τα πλούτη και τις απολαύσεις αυτής της ζωής, και δεν φέρνουν κανένα καρπό στην τελειότητα (Λουκ 8:14)
Στην παραβολή του σπορέα, ο σπόρος που ελήφθη ανάμεσα σε αγκάθια αντιπροσωπεύει τον πιστό, που ακούει τον Λόγο του Θεού, αλλά η καρδιά του δεν είναι πλήρως αφοσιωμένη στον Κύριο. Είναι πιο συγκεντρωμένος στα πράγματα αυτού του κόσμου. Τα πράγματα και οι φροντίδες της καθημερινότητας κατατρώγουν τον πιστό ολοκληρωτικά (Διαβάστε επίσης: Αγαπάτε τον Θεό με όλη σας την καρδιά?).
Η ζωή του επικεντρώνεται στον εαυτό του, Η οικογένειά του, επίγεια ευημερία, επιτυχία, πλούτος, και τον υλισμό. Το άτομο είναι προσανατολισμένο στην απόδοση αντί να προσανατολίζεται πνευματικά στα πράγματα της Βασιλείας του Θεού.
Οδηγείται από τους πόθους και τις επιθυμίες της σάρκας και εστιάζει στις σαρκικές ευλογίες, ευημερία, και πλούτη, αντί πνευματικού πλούτου και πλούτου, και χρησιμοποιεί ένα ψεύτικο και στρεβλό ευαγγέλιο για να πάρει αυτό που θέλει (Διαβάστε επίσης: Θα σου δώσω τα πλούτη αυτού του κόσμου).
Το μυαλό και η ζωή του κυριαρχούνται από τις φροντίδες, δόλια πλούτη, και τις απολαύσεις αυτού του κόσμου. Εξαιτίας αυτού ο λόγος πνίγεται και δεν θα φέρει καρπό στην τελειότητα.
Ο σπόρος που έπεσε σε καλό έδαφος
Αλλά αυτός που έλαβε σπόρο στην καλή γη είναι αυτός που ακούει τον λόγο, και το καταλαβαίνει; που επίσης καρποφορεί, και φέρνουν μπροστά, κάποια εκατονταπλάσια, καμιά εξήντα, καμιά τριάντα (Ματθαίος 13:23)
Στην παραβολή του σπορέα, ο σπόρος που ελήφθη στο καλό έδαφος αντιπροσωπεύει το αναγεννημένος πιστός, που δέχεται και κατανοεί τον λόγο του Θεού.
Ο πιστός διαβάζει, σπουδές, και στοχάζεται στον Λόγο και διδάσκεται από το Άγιο Πνεύμα.
Ο πιστός έχει άφησε τη ζωή του κάτω στον Ιησού Χριστό και το πνεύμα του έχει αναστηθεί μέσα Του. Επομένως ο πιστός είναι πνευματικός και επικεντρωμένος στα πράγματα της Βασιλείας του Θεού.
Αυτός ο πιστός είναι πρόθυμος και είναι ανοιχτός στο να παιδευτεί και να διορθωθεί από τον Λόγο και το Άγιο Πνεύμα. Δεν θα είναι πεισματάρης και επαναστατικός και δεν θα απορρίπτει τα λόγια του Θεού και τις διορθώσεις Του. Απεναντίας, θα ακούσει, υπακούστε τα λόγια Του και εφαρμόστε τα λόγια Του στη ζωή του και να είστε υπομονετικοί, ώστε το πνεύμα του να ωριμάσει και να φέρει καρπούς.
Το άτομο δεν θα τροφοδοτεί το μυαλό του με όλα τα σκουπίδια αυτού του κόσμου και δεν θα αποσπάται η προσοχή από τις περιστάσεις, καταδίωξη, αντίσταση, αντιπολίτευση, νοιάζεται, προβλήματα, Αγάπη για χρήματα, πλούτος, πλούτη, και άλλα σαρκικά πράγματα του κόσμου. Αλλά ο πιστός θα αναζητήσει αυτά τα πράγματα με το είναι πάνω και όχι σε αυτή τη γη. Θα συνεχίσει να στέκεται στον Λόγο παρά την αντίσταση και τις διώξεις των ανθρώπων. Εξαιτίας αυτού, θα είναι ακλόνητος και θα παράγει πολύ καρπό.
«Γίνε το αλάτι της γης’
