เมื่อพระองค์ทรงจัดเตรียมสวรรค์, ฉันอยู่ที่นั่น: เมื่อเขาตั้งเข็มทิศไว้บนผิวน้ำลึก: เมื่อพระองค์ทรงสถาปนาเมฆเบื้องบนแล้ว: เมื่อพระองค์ทรงเสริมกำลังน้ำพุแห่งน้ำลึก: เมื่อพระองค์ทรงพระราชกฤษฎีกาแก่ทะเลแล้ว, ว่าน้ำจะไม่ฝ่าฝืนพระบัญชาของพระองค์: เมื่อพระองค์ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลก: แล้วฉันก็อยู่ข้างเขา, เหมือนมีคนเลี้ยงดูเขามา: และข้าพเจ้าก็เป็นที่พอใจของพระองค์อยู่ทุกวัน, ชื่นชมยินดีอยู่ต่อหน้าพระองค์เสมอ; ชื่นชมยินดีในส่วนที่อยู่อาศัยของโลกของเขา; และความยินดีของเราอยู่กับบุตรของมนุษย์ (สุภาษิต 8:27-31)
พระเยซูดำรงอยู่ก่อนการทรงสร้าง. ทุกสิ่งในสวรรค์และในโลก, ในขอบเขตที่มองเห็นและมองไม่เห็น, ถูกสร้างขึ้นโดยพระเยซูคริสต์, และเพื่อพระเยซูคริสต์. โดยพระองค์, ทุกสิ่งประกอบด้วย (โคล 1:16-17)
ในข้อ 27 พระเยซูทรงดำเนินต่อไป, และกล่าวว่าพระเยซูทรงดำรงอยู่ก่อนที่พระเจ้าจะทรงจัดเตรียมสวรรค์. เมื่อพระองค์ทรงวางวงเวียนไว้เหนือห้วงลึก. พระเยซูดำรงอยู่ก่อนที่พระเจ้าจะทรงสถาปนาเมฆเบื้องบน, และเมื่อพระองค์ทรงเสริมกำลังน้ำพุแห่งน้ำลึก. พระเยซูดำรงอยู่ก่อนที่พระเจ้าจะพระราชกฤษฎีกาแก่ทะเล, ว่าน้ำจะไม่ผิดพระบัญชาของพระองค์
น้ำยังคงเชื่อฟังพระบัญญัติของพระเจ้า. อย่างไรก็ตามในสถานที่ซึ่งผู้คนหันเหไปจากพระเจ้า (พระเยซู), และบูชาพระอื่นๆ, บาปครอบงำ. ในสถานที่ต่างๆ บาปครอบงำ, ปีศาจครองราชย์. ผู้คนอาศัยอยู่ในพันธนาการของมาร, และพระองค์ทรงควบคุมไม่เพียงแต่ประชาชนเท่านั้น, แต่ยังรวมถึงธรรมชาติด้วย. ดังนั้นในสถานที่เหล่านี้, ปีศาจอยู่ที่ไหน, และพวกปิศาจของเขาก็มีอำนาจครอบครอง, ธรรมชาติไม่เชื่อฟังพระเจ้า, และเรื่องเลวร้ายก็เกิดขึ้น.
เรามักจะเห็น, ในสถานที่ซึ่งมีการฟื้นฟูเกิดขึ้น (ที่ซึ่งผู้คนกลับใจจากวิถีชีวิตของตน, และหันไปหาพระเยซูคริสต์), ธรรมชาติก็เปลี่ยนแปลงเช่นกัน.
ในสถานที่ที่ผู้คนรับใช้พระเยซู, จะมีความสงบเรียบร้อย. ธรรมชาติจะกลับมาเชื่อฟังพระเจ้าอีกครั้ง, ผ่านมนุษย์. เพราะในพระเยซูคริสต์เรา, การสร้างใหม่, ได้รับมอบอำนาจแล้ว เพื่อครอบครองสวรรค์, โลก, สัตว์, และสิ่งมีชีวิตทุกชนิด.
พระเยซูทรงอยู่ที่นั่น, ก่อนที่พระเจ้าจะทรงตั้งรากฐานของแผ่นดินโลก.
ก่อนการทรงสร้าง, พระองค์ทรงถูกเลี้ยงดูมากับพระองค์: และพระองค์ทรงเป็นที่พอพระทัยของพระองค์ทุกวัน, ชื่นชมยินดีอยู่ต่อหน้าพระองค์เสมอ. พระองค์ทรงชื่นชมยินดีในส่วนที่เอื้ออาศัยได้ในโลกของพระองค์; และพระองค์ทรงพอพระทัยอยู่กับบุตรของมนุษย์.
'จงเป็นเกลือแห่งแผ่นดินโลก’
