Dina Kitab Suci, Urang maca ngeunaan sababaraha kali yén umat Allah ninggalkeun Allahna sareng kusabab henteu patuh ka Allah nyababkeun kajahatan ka dirina.. Salaku lahir deui Kristen, urang teu cicing di Old Covenant deui, tapi dina Covenant Anyar anu disegel ku getih Kristus. Ngaliwatan karya panebusan Kristus sareng regenerasi dina Kristus urang lebet ka Karajaan Allah sareng ayeuna masing-masing urang tetep aya di Karajaan éta.. Sabab lamun nolak ngalebetkeun jeung ngadangukeun ka Allah jeung Yesus Kristus jeung henteu patuh kecap-Na jeung teu tetep parentah-Na, anjeun moal cicing di Karajaan. Gantina, anjeun bakal balik deui ka karajaan gelap (dunya) jeung mawa mischief kana diri jeung kutukan leuwih hirup anjeun.
Éta pisan sababna naha éta kacida pentingna lahir deui mukmin jeung pengikut Yesus Kristus, ngalakukeun naon anu diparentahkeun ku Yesus sareng hirup numutkeun kahoyong-Na. Ngan lajeng bakal Yesus Kristus jadi Gusti maranéhanana sarta Allah bakal Rama maranéhanana, jeung maranehna bakal jadi umat-Na.
Anu ngadangukeun sora Gusti?
Tapi hanjakalna, teu loba jalma hayang ngadéngékeun sora Allah. Loba Kristen teu condong Ceuli maranéhna pikeun Firman jeung ngadangukeun naon Kecap geus ngomong, sumawona nurut kana Firman. Éta sabab loba urang Kristen tetep carnal jeung tetep leumpang sanggeus daging maranéhanana; dina imajinasi maranéhanana Hatak jahat.
Aranjeunna geus hardened necks maranéhanana ambéh maranéhanana teu ngadéngé kecap Gusti jeung ngalakukeun naon manéhna nyebutkeun.
Naha loba urang Kristen teu boga karapihan jeung teu senang?
Loba urang Kristen teu boga katengtreman dina kahirupan maranéhanana sarta henteu gumbira lantaran maranéhna nolak ngadéngé firman Yéhuwa nurut maranéhna.. Sabalikna aranjeunna ngadangukeun dunya sareng hirup sapertos dunya dina kakawasaan sareng kakawasaan Iblis.
Aranjeunna teu nyarios kaleresan, tapi maranehna nyarita bohong jeung kasombongan ka silih.
Aranjeunna nyarita kalawan biwir flattering sarta kalawan haté ganda. Sumuhun, létah maranéhna nyarita hal-hal anu sombong.
Aranjeunna ngandelkeun omonganana sareng nyarios ku basa aranjeunna yén aranjeunna bakal unggul sareng yén biwirna sorangan..
Gantina konsultasi Allah jeung Firman-Na, aranjeunna konsultasi dunya pikeun nasihat sarta jawaban.
Aranjeunna milarian kasalametan sareng solusi pikeun masalahna di dunya sareng angkat ka lembaga sareng organisasi dunya. Gantina balik deui ka Firman Allah jeung ngalakukeun naon Firman paréntah maranehna ngalakukeun.
Kumaha jalma-jalma mawa kajahatan kana dirina?
Ngaliwatan paripolah kareueus sareng pemberontakan ka Gusti sareng ninggalkeun Firman-Na, jalma-jalma mawa kajahatan kana dirina.
Gantina tobat jeung balik ka Allah jeung admitting foolishness maranéhanana, loba jalma nyalahkeun Allah pikeun kajahatan maranéhanana. Aranjeunna nanggung tanggung jawab Anjeunna pikeun kasulitan sareng kasedihan anu aranjeunna alami dina kahirupan, sedengkeun maranehna anu tanggung jawab.
Nalika aranjeunna bakal ceurik kaluar ka Gusti pikeun pitulung, Anjeunna moal ngajawab, tapi Anjeunna bakal ninggalkeun aranjeunna ka nasib maranéhanana. Margi, aranjeunna geus nempatkeun kapercayaan maranéhanana dina jalma jeung dina pangaweruh jeung hikmah dunya ieu, tinimbang Gusti.
Tiasa hikmah jeung pangaweruh dunya ieu nyalametkeun jalma?
Kawijaksanaan sareng pangaweruh dunya ieu moal pernah tiasa nyalametkeun jalma sareng ngabantosan aranjeunna dina waktos peryogi. Dunya teu tiasa masihan naon anu dipikahoyong sareng dibutuhkeun ku jalma, atawa nyadiakeun kasalametan. No, dunya moal bisa nyalametkeun manusa tina karuksakan.
Sabalikna, dunya ngan ngabalukarkeun kasangsaraan, karuksakan jeung karuksakan dina kahirupan jalma.
Tapi naon loba jalma teu nyaho, yén ku konsultasi dunya sareng ku percanten kana naon anu dicarioskeun ku dunya sareng ku ngandelkeun kapercayaan ka dunya(sistem) jeung pangaweruh jeung hikmah nya, maranehna ngahina Allah.
Tapi urang Kristen, anu sono ka Gusti sareng nyéépkeun waktos sareng Hima sareng ngadangukeun kecap-kecap anu murni sareng percanten kana Firman; Yesus Kristus sareng henteu ngandelkeun pamahaman sorangan, wajib salamet dina panangan Allah.
'Janten uyah bumi’
