Jeden z (fałszywy) doktryny nauczanej w wielu kościołach, jest doktryną wiązania w rozwiązywaniu. Ta doktryna „wiązania i rozwiązywania” została już omówiona w poście na blogu „Co Jezus miał na myśli, mówiąc o wiązaniu i rozwiązywaniu??„. Jednakże, część doktryny wiązania i rozwiązywania nie jest omawiana i jest to część wiązania silnego człowieka przed zepsuciem jego dóbr. Tego się uczy, że najpierw musisz się dowiedzieć, kto jest silnym mężczyzną w życiu danej osoby i kiedy się o tym przekonałeś, poprzez modlitwę, post i prowadzenie Ducha Świętego, musisz związać silnego człowieka, a wtedy będziesz mógł zepsuć jego dobra, uwalniając osobę od demonicznych mocy. Ale gdzie w Biblii czytamy o tej doktrynie, że mocarza trzeba związać? Gdzie Jezus nauczał swoich uczniów o hierarchicznych poziomach demonów i poziomach demonicznej mocy?? Kim były silne demony, a kim słabe demony? Gdzie czytamy, że zanim Jezus wysłał swoich uczniów, aby głosili ewangelię, najpierw musieli się modlić i pościć, zanim mogli wejść do domu? Gdzie czytamy cokolwiek o poście uczniów w związku z wypędzaniem demonów? A gdzie czytamy o doktrynie związania mocarza, w czynach i życiu apostołów? Gdzie związali siłacza? Ale jeśli związanie mocarza nie jest częścią ewangelii, do czego Jezus miał na myśli, gdy mówił o związaniu mocarza i zrabowaniu jego majątku? Co Biblia mówi o związaniu mocarza?? Czy trzeba związać mocarza, czy też Jezus już związał mocarza?
Bóg oddał wroga w ręce swego ludu
Bo Pan wypędził przed wami narody wielkie i mocne: ale co do ciebie, aż do dnia dzisiejszego nikt nie mógł się przed wami ostać. Jeden z was będzie ścigał tysiąc: dla Pana, Boga twego, on jest tym, który walczy za was, tak jak ci obiecał. Uważajcie więc na siebie, abyście miłowali Pana, Boga waszego. W przeciwnym razie, jeśli tak zrobisz, wróć, i przyłączcie się do resztki tych narodów, nawet ci, którzy pozostają wśród was, i zawrą z nimi małżeństwa, i wejdź do nich, a oni do ciebie: Wiedz z całą pewnością, że Pan, Bóg twój, nie wypędzi już żadnego z tych narodów sprzed ciebie; ale będą dla was sidłami i pułapkami, i plagi na bokach waszych, i ciernie w oczach, aż wyginiecie z tej pięknej ziemi, którą wam dał Pan, Bóg wasz. I, ujrzeć, dzisiaj idę drogą całej ziemi: i wiecie o tym całym sercem i całą duszą, aby nie zawiodło ani jedno ze wszystkich dobrych rzeczy, które Pan, Bóg twój, powiedział o tobie; wszystko ci się spełniło, i nic w nim nie zawiodło. Dlatego to się stanie, aby spadło na ciebie wszystko, co dobre, które ci obiecał Pan, Bóg twój; tak Pan sprowadzi na ciebie wszelkie zło, aż cię wytępi z tej pięknej ziemi, którą ci dał Pan, Bóg twój. Gdy przekroczycie przymierze Pana, Boga waszego, co ci nakazał, i poszli służyć innym bogom, i kłanialiście się im; wtedy zapłonie gniew Pana na ciebie, i szybko zginiecie z pięknej ziemi, którą wam dał (Jozue 23:9-16)
W Starym Przymierzu, widzimy relację pomiędzy Bogiem a Jego ludem. Bóg chronił swój lud i walczył za swój lud, dopóki Jego lud chodził drogą Boga.
Lud Boży był zaznajomiony z Bożymi drogami, gdyż Bóg oznajmił to swojemu ludowi poprzez Prawo (Przeczytaj także: „Tajemnica prawa„)
Tak długo jak ludzie byli posłuszni Bogu i postępowali zgodnie z Jego przykazaniami, ludzie okazali swą miłość i strach przed Bogiem oraz uznali Go za jedynego prawdziwego żywego Boga w niebiosach i na ziemi.
Za każdym razem, gdy Bóg pozwalał swojemu ludowi wyruszyć na bitwę, a oni musieli walczyć z narodami pogańskimi, Bóg oddał już narody pogańskie w ręce swego ludu; w mocy swego ludu.
Ponieważ zanim armia Izraela wyruszyła na bitwę w królestwie naturalnym, Bóg już związał i pokonał mocarza w sferze duchowej. Jedyne, co im pozostało, to iść, walka, zdobyć zwycięstwo, zepsuć ich dobra i podzielić je między ludzi i/lub przejąć w posiadanie ich ziemię (Gen 14:20, Były 18:4-10, Liczba 21:3-34, Jeśli 10:8-32; 11:8; 21:44; 24:11, Jud 1:2-4, itp.).
Narody pogańskie ujrzały swoje zwycięstwa i dlatego ogarnął ich wielki strach, nie dla Izraelitów, ale dla Boga Izraelitów. Ponieważ wiedzieli, że to ich Bóg stoczył walkę i zwyciężył wroga.
Dowód na to, że Bóg zwyciężył wroga
Skąd możemy mieć pewność, że to był Bóg?, Który związał wroga i odniósł zwycięstwo, i że nie było to spowodowane umiejętnościami wojownika i siłą Jego ludu? Ponieważ za każdym razem, gdy lud Boży stał się Mu nieposłuszny i opuścił Go oraz Jego przykazania, i Bóg opuścił swój lud, ludzie przegrali bitwę. Chociaż szli z taką samą liczbą żołnierzy lub czasami, jeszcze więcej, zostali pokonani przez swojego wroga, i zamiast być zwycięzcami, stali się przegranymi.
Zatem zwycięstwo nad wrogami nie było ich własnym dziełem, ale to było dzieło Boga.
Bez względu na to, jak potężne i potężne są armie pogan i ich boga(S) Zostały, nie mogli konkurować z Bogiem i Jego mocą.
Cel przyjścia Jezusa
Duch Pański spoczywa na Mme, gdyż mnie namaścił, abym głosił ewangelię ubogim; On mnie posłał, abym uzdrowił tych, którzy mają złamane serce, aby głosić wybawienie jeńcom, i przywrócenie wzroku niewidomym, aby wypuścić na wolność posiniaczonych, Aby głosić rok łaski Pana (Łukasz 4:18-19)
Jezus Chrystus; żywe Słowo, przyszedł na ziemię w Imieniu Boga; najwyższą władzę w niebiosach i na ziemi i zaprowadził Królestwo Boże na ziemi. Jezus zaprowadził Królestwo, głosząc ewangelię, uwolnienie jeńców i ostatecznie wybawienie ludzkości spod panowania diabła i królestwa ciemności oraz ponowne pojednanie człowieka z Bogiem.
Jezus zwiąże mocarza, który miał władzę nad upadłym człowiekiem, raz i na zawsze, zabierając mu zbroję (autorytet) i dzieląc swoje łupy.
Jezus chodził w Imieniu Boga i mocy Ducha Świętego
Odpowiedział im Jezus i rzekł do nich, Zaiste, zaiste, Mówię ci, Syn sam od siebie nic nie może zrobić, ale co widzi, że Ojciec czyni, czyni: albowiem wszystko, co czyni,, tak też czyni Syn. Gdyż Ojciec kocha Syna, i objawia Mu wszystko, co sam czyni: i pokaże mu dzieła większe od tych, abyście się dziwili (Jan 5:19-20)
Przyszedłem w Imieniu Mojego Ojca, a wy Mnie nie przyjmujecie: jeśli inny przyjdzie we własnym imieniu, Tego, którego przyjmiecie (Jan 5:43)
Wtedy rzekł do nich Jezus, Gdy wywyższyliście Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że ja nim jestem, i że nic ze sobą nie robię; ale tak, jak mnie nauczył mój Ojciec, Mówię te rzeczy. A Ten, który mnie posłał, jest ze mną: Ojciec nie pozostawił mnie samego; bo zawsze czynię to, co mu się podoba (och, Jn 8:28-29)
I Jezus powrócił w mocy Ducha Świętego do Galilei (Łukasz 4:14)
Odtąd Syn Człowieczy zasiądzie po prawicy mocy Bożej (Łukasz 22:69)
Jezus narodził się z Nasienia Bożego i składał się z ducha, duszę i ciało. Jego duch nie umarł, jak upadły człowiek, ale żywy i połączony ze Swoim Ojcem
Bo zstąpiłem z nieba, nie czynić Mojej woli, lecz wola Tego, który Mnie posłał (Jan 6:38)
Jezus postępował przez wiarę w posłuszeństwie Ojcu i przestrzeganiu Jego przykazań, co reprezentowało Jego wolę.
Tak długo jak Jezus polegał na swoim Ojcu i chodził oraz dokonywał dzieł w Jego autorytecie i mocy Ducha Świętego, Chodził za Duchem i stał ponad władcą świata; diabeł i jego królestwo.
Diabeł uznał Jego władzę i moc i dlatego próbował wszystkiego, aby skusić Jezusa do grzechu, tak jak to zrobił z Adamem.
Bo diabeł wiedział, że gdyby Jezus sprzeciwił się woli Bożej i zamiast tego słuchał i był posłuszny ciału, Jezus będzie chodził według ciała i przejdzie pod władzę (autorytet) diabła.
Ale Jezus nie skupiał się na sprawach tego świata, ale o sprawach Królestwa Bożego. Jezus nie słuchał- i bądźcie posłuszni pożądliwościom i pragnieniom ciała, lecz Jezus usłuchał Ducha i był posłuszny słowom Boga.
Jezus nie polegał na swoim ciele i nie dokonywał dzieł ze swojego ciała. Jezus nie kierował się zmysłami cielesnymi i dlatego nie polegał na tym, co widział, usłyszał, i czułem, lecz On zaufał swemu Ojcu i dał się prowadzić temu, co Duch Święty i Ojciec Mu objawili i powiedzieli (Izajasz 11:1-5).
Jezus spędzał dużo czasu na modlitwie, słuchał swego Ojca i pozostał wierny jego słowom i wskazówkom. Dlatego Jezus nie dał się zastraszyć ludźmi ani okolicznościami i nie był kuszony do grzechu, lecz Jezus pozostał wierny woli SWOJEGO Ojca.
Jezus wypowiadał słowa Swojego Ojca i dokonywał dzieł, które były w Jego mocy
Sam z siebie nie mogę nic zrobić: jak słyszę, Oceniam: a Mój sąd jest sprawiedliwy; bo nie szukam własnej woli, ale wola Ojca, który Mnie posłał, (Jan 5:30)
Jeśli nie będę czynił dzieł Mojego Ojca, nie wierz Mi. Ale jeśli to zrobię, chociaż Mi nie wierzycie, uwierzcie w dzieła: abyście wiedzieli, i wierz, że Ojciec jest we Mnie, a ja w Nim (Jan 10:37-38)
Nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słowa, które do was mówię, nie mówię od siebie: ale Ojciec, który mieszka we Mnie,, On dokonuje dzieł. Uwierzcie Mi, że jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie: albo wierz Mi ze względu na same uczynki’ powód (Jan 14:10-11)
Jezus nie należał do królestwa tego świata i dlatego Jezus nie wypowiadał słów świata i nie dokonywał dzieł świata. Zamiast, Jezus wypowiadał słowa Boże, polegał na Nim i dokonywał wszystkich dzieł Królestwa Bożego w Bożej władzy i w Jego mocy.
Jezus przemówił, co powiedział Jego Ojciec i uczynił to, co widział, jak czynił Jego Ojciec (Przeczytaj także: ‘Czy wiesz... Karmienie tłumów„)
Aby wszyscy stanowili jedno; jak ty, Ojciec, sztuka we mnie, a ja w tobie, aby i oni stanowili jedno w nas: aby świat uwierzył, że Ty mnie posłałeś. I chwałę, którą mi dałeś, dałem im; aby byli jedno, nawet jeśli jesteśmy jednością: Ja w nich, i ty we mnie, aby w jednym byli doskonali; i żeby świat poznał, że Ty mnie posłałeś, i pokochałeś je, jak mnie umiłowałeś (Jan 17:21-23)
Bóg żył w Jezusie, a Jezus żył w Ojcu. Jezus zaufał Ojcu, był posłuszny i postępował według Jego woli. Jego Ojciec Go chronił, zaspokajał Jego potrzeby i słuchał Go, i odpowiedział Mu.
Jego Ojciec dał Mu wszystko, o co prosił i co musiał reprezentować, głosić, i zanieść ludziom Królestwo Boże i wypełnić Jego zadanie na ziemi.
To słowo, Ja mówię, Wiecie, który był publikowany w całej Judei, i wyruszył z Galilei, po chrzcie, który głosił Jan; Jak Bóg namaścił Jezusa z Nazaretu Duchem Świętym i mocą: którzy chodzili do czynienia dobra, i uzdrawianie wszystkich, którzy byli uciskani przez diabła; bo Bóg był z nim (Dzieje 10:37-38)
I tak, Jezus chodził w Królestwie Bożym na ziemi i królował nad diabłem i jego królestwem. Jezus powołał to, czego nie było, tak jakby było i zaprowadził Królestwo do ludu Bożego, głosząc ewangelię, wypędzanie demonów i uzdrawianie chorych.
Podobnie jak w Starym Testamencie Bóg zwyciężył wroga i wydał go w ręce swego ludu, Bóg także zwyciężył mocarza (wróg); Związał mocarza i oddał go w ręce Jezusa; w Jego mocy.
Wskrzeszenie Łazarza ze śmierci
Czytamy o tym w Księdze Jana, kiedy Łazarz powstał z martwych. Zanim Jezus przybył do grobu Łazarza, Bóg dał już Jezusowi Chrystusowi zwycięstwo nad śmiercią. Ponieważ kiedy Jezus przybył do grobu, gdzie Łazarz leżał przez cztery dni i kazał Marcie usunąć kamień, Jezus podniósł swoje oczy, i powiedział, "Ojciec, Dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. I wiedziałem, że zawsze Mnie słyszysz: ale ze względu na ludzi, którzy stoją obok, powiedziałem to, aby uwierzyli, że Ty mnie posłałeś”.
Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem, „Łazar, wyjdź!”. I śmierć usłuchała słów Jezusa, które wypowiedział w mocy swego Ojca i oddał Łazarza. To, co wydarzyło się w sferze duchowej, stało się widoczne w sferze naturalnej, gdy Łazarz wyszedł z grobu (Jan 11:1-44)
Jezus przekazał władzę Królestwa Bożego swoim uczniom
Następnie zwołał dwunastu swoich uczniów, i dał im władzę i władzę nad wszystkimi diabłami, i leczyć choroby. I posłał ich, aby głosili królestwo Boże, i uzdrawiać chorych (Łukasz 9:1-2, Mateusz 10:1, Ocena 3:14-15; 6:7)
Ujrzeć, Daję wam moc stąpania po wężach i skorpionach, i nad całą potęgą wroga: i nic ci w żaden sposób nie zaszkodzi (Łukasz 10:19)
Po tym, jak Jezus spędził czas ze swoimi uczniami, Jezus powołał swoich dwunastu uczniów i dał im moc (autorytet) nad duchami nieczystymi i nakazał im czynić to samo, co Jezus, mianowicie głosić i nieść ewangelię Królestwa Bożego ludowi Bożemu.
Ponieważ znali Jezusa osobiście, spędzali z Nim czas i widzieli Jego dzieła, wiedzieli dokładnie, co oznaczają Jego słowa i co mają zrobić.
Jezus nie nauczał ich o rodzajach demonów i poziomach mocy demonicznych, nie dał im też planu krok po kroku, których musieli przestrzegać, aby wyzwolić człowieka z ucisku diabła. Nie nakazał swoim uczniom, aby najpierw związali mocarza.
Jezus też im nie nakazał, aby się modlili i pościli, zanim odeszli, lub że najpierw musieli poczekać na objawienie przywództwa, zanim mogli wybawić osobę.
NIE, Jezus tego nie zrobił. Ponieważ w przeciwnym razie, władza, które Jezus dał swoim uczniom, byłoby bezsilne i nieskuteczne. Ponieważ polegaliby na swoim ciele i dokonywaliby dzieł mocą swojego ciała (Przeczytaj także: „Wiara techniczna").
Ale autorytet, które dał im Jezus ponad duchy nieczyste i wiarę uczniów w Jezusa oraz władzę, którą im dał, wystarczyło, aby wypełnić przykazanie Jezusa i dokonać dzieł Królestwa.
I tak uczniowie, którzy jeszcze nie narodzili się na nowo, ale nadal należał do pokolenia starego stworzenia, poszedł posłuszny w mocy (autorytet) Boga.
Przez wiarę w Jezusa Chrystusa i władzę, które im dał, uczniowie zanieśli im Królestwo Boże, którzy należeli do ludu Bożego i pełnili te same dzieła, co ich Pan i Mistrz, Jezus Chrystus.
Jezus został oskarżony o wypędzanie diabłów w imieniu Belzebuba
Ale jeśli palcem Bożym wyganiam diabły, bez wątpienia przyszło do was królestwo Boże. Gdy mocarz uzbrojony strzeże swego pałacu, jego dobra są w pokoju: Ale kiedy silniejszy od niego przyjdzie na niego, i pokonać go, odbiera mu całą zbroję, na której polegał, i dzieli swoje łupy. Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie: a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza (Łukasz 11:20-23)
Ale jeśli wypędzam diabły Duchem Bożym, wtedy przyszło do was królestwo Boże. Albo jak można wejść do domu mocarza?, i zepsuć jego dobra, chyba że najpierw zwiąże mocarza? a wtedy zrujnuje swój dom. Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie; a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza (Mateusz 12:28-30)
A jeśli dom będzie podzielony sam w sobie, ten dom nie może stać. A jeśli szatan powstanie przeciwko sobie, i być podzielonym, nie może stać, ale ma swój koniec. Nikt nie może wejść do domu mocarza, i zepsuć jego dobra, chyba że najpierw zwiąże mocarza; a wtedy zrujnuje swój dom (Ocena 3:25-27)
Ludzie byli zdumieni dziełami Jezusa. Ale dlatego, że nie znali Królestwa Bożego, nie poznali Jezusa; słowo Boże, i Królestwa Bożego, dlatego niektórzy z nich oskarżali Jezusa o wypędzanie diabłów w imieniu Belzebuba.
Ale Jezus im powiedział, że nie może się ostać żadne królestwo ani dom, który jest wewnętrznie skłócony. Zapytał ich, gdyby wypędzał diabły w imieniu Belzebuba, w jakim imieniu ich synowie wypędzali diabły.
Jezus powiedział, że gdyby palcem Bożym wyganiał diabły (przez Ducha Bożego), przyszło do nich Królestwo Boże. Bo gdy silny człowiek uzbrojony, strzeże swego pałacu, jego dobra są w pokoju. Podobnie było przed przyjściem Jezusa na ziemię i diabeł mógł bez przeszkód kontynuować swoje niszczycielskie dzieło na ziemi, by a.o. wprowadza w błąd przywódców ludu swoimi kłamstwami, powodując zejście ludu Bożego.
Ale kiedy silniejszy od niego przyjdzie na niego i zwycięży go, zabierze mu całą jego zbroję, w którym ufał i dzielił swój łup. I to jest dokładnie to, co zrobił Jezus, kiedy został posłany przez Boga na ziemię i chodził w Imieniu Boga i w Jego mocy.
Ze względu na Imię Boga i Jego moc, Jezus posiadał większą władzę niż diabeł. Jezus demaskował kłamstwa diabła, głosząc prawdę Bożą i nauczając ludzi zasad Królestwa Bożego. Jezus ich uwolnił, którzy należeli do ludu Bożego przed mocą wroga, wzywając go do pokuty, odkładając grzech, Wypędzanie demonów, i uzdrawiając chorych.
I wszystkie te, którzy poszli za Jezusem, gromadzili się z Nim, zupełnie jak uczniowie, gdy zostali posłani przez Jezusa i otrzymali władzę nad duchami nieczystymi, i wyrzucili je.
Jezus chodził w mocy i mocy Bożej, ale ostatecznie zwiąże silnego mężczyznę; diabeł, i zabierzcie mu całą zbroję i rozbrojcie jego moc.
Jezus związał mocarza
A jednak spodobało się Panu, aby Go zmiażdżyć; On go zasmucił: gdy złożysz Jego duszę na ofiarę za grzech, On ujrzy swoje potomstwo, On przedłuży swoje dni, i szczęście Pana będzie pomyślne w Jego ręku. On ujrzy bóle swej duszy, i są spełnione: Swoją wiedzą Mój sprawiedliwy sługa usprawiedliwi wielu; albowiem On poniesie ich nieprawości. Przeto podzielę Go działem z wielkimi, i podzieli łup z mocarzami; gdyż wylał swą duszę na śmierć: i został zaliczony w poczet przestępców; i poniósł grzech wielu, i wstawiał się za grzesznikami (Izajasz 53:10-12)
I mając zepsute księstwa i moce, otwarcie się z nimi popisywał, w nim triumfując nad nimi (Kolosan 2:15)
Jezus wykonał Boże dzieło odkupienia dla (upadły) Człowiek, przez Jego śmierć i zmartwychwstanie. Jezus zwyciężył diabła, złupił księstwa i moce królestwa ciemności i otwarcie wystawiał je na pokaz, w nim triumfując nad nimi. Jezus powstał z martwych wraz z klawiatura piekła i śmierci.
I tak przez Jego dzieło, Jezus związał mocarza, rozbrajając go spod jego mocy (autorytet).
Bóg ma (tymczasowo) przekazał władzę królewską swemu Synowi, aż wszyscy Jego wrogowie zostaną położeni pod Jego stopy (1 Koryntian 15:25).
Jezus króluje, razem z synami Bożymi i wspólnie walczcie z mocami duchowymi, księstwa, i władców królestwa ciemności.
Jezus zwyciężył i rozbroił zwierzchności oraz moce i oddał je w ręce synów Bożych.
Dlatego, nie musisz szukać i szukać silnego mężczyzny w czyimś życiu, a potem stosować wszelkiego rodzaju światowe formuły, techniki i metody związania silnego człowieka. Cóż za dumna rzecz do zrobienia!
Jest tylko Jeden, Który związał mocarza i rozbroił jego zbroję, a to jest Jezus Chrystus!
Tylko przez wiarę w Niego i w Jego Imię; Jego władzą można zepsuć dobra i plądrować królestwo ciemności, ratując dusze i uwalniając jeńców.
Jezus szuka tych, w których może okazać się silny
Dana Mi jest wszelka moc w niebie i na ziemi. Idźcie zatem, i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc ich w Imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego: Uczcie ich przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem: I, lo, zawsze jestem z Tobą, nawet do końca świata. Amen (Mateusz 28:18-20)
Jezus wciąż patrzy na tych, w których może się objawić i okazać się silnym oraz objawić swój autorytet i moc.
Dlatego szuka ludzi, którzy Go miłują i w Niego wierzą, i oddać własne życie i poddajcie się Jemu, polegajcie na Nim, bądźcie Mu posłuszni i postępujcie w Jego autorytecie i mocy.
Ponieważ Jezus nie może nikogo wykorzystać, który miłuje siebie i jest pełen siebie, i chodzi według ciała, i dlatego polega na własnej mądrości, wiedza, intelekt, umiejętności, umiejętność, i stanowisko.
Taka osoba chodzi w dumie i nie słucha Słowa, nie mówiąc już o poddaniu się Słowu i posłuszeństwie Słowu. Ale taki człowiek zawsze będzie wiedział lepiej i pójdzie swoją drogą. Osoba ta będzie polegać na własnych spostrzeżeniach, objawienia, i doświadczeń, i będzie czynił wszystko zgodnie ze swoją filozofią, formuły, metody, i technika, które czerpią z mądrości i wiedzy tego świata i opierają się na doświadczeniach.
Tak jak Mnie posłał Ojciec, więc cię wyślę
W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Moim Ojcu, a wy we Mnie, a Ja w tobie. Ten, który ma moje przykazania, i ich przestrzega, On jest tym, który Mnie kocha: a kto mnie miłuje, będzie miłowany przez mojego Ojca, i będę go kochać, i objawię się mu (Jan 14: 20-21)
Wtedy Jezus znowu rzekł do nich, Pokój niech będzie z wami: jak mnie posłał Mój Ojciec, mimo to wysyłam cię (Jan 10:21)
Tak jak Jezus został posłany przez Swego Ojca i dał Jezusowi swoje Imię i Ducha Świętego, głosić i nieść Królestwo Boże na ziemi, więc Jezus ich posłał, którzy w Nim narodzili się na nowo i dali Jego Imię i Ducha Świętego, aby głosić i nieść Królestwo na ziemi na ziemi.
Jako syn Boży, zwolennik Jezusa Chrystusa i obywatel Królestwa Bożego, musisz znać Jego pracę i miejsce oraz swoją pracę i miejsce.
Często wierzący mylą zadania i miejsca i nie wiedzą dokładnie, kto jest za co odpowiedzialny. Dzieje się tak głównie dlatego, że brakuje im znajomości Słowa.
Wielu pragnie zająć stanowisko Jezusa Chrystusa, ale to niemożliwe. On jest Bogiem i zawsze pozostanie Bogiem. I chociaż w Nim siedzisz, a Jezus obiecał, że będziesz dokonywał tych samych dzieł, których On dokonywał, a nawet większych dzieł, ponieważ poszedł do Ojca, nigdy nie będziesz większy od Niego (Jan 14:12).
Jezus związał mocarza; Rozbroił go od swej mocy poprzez swoje odkupieńcze dzieło na krzyżu. Dlatego nie musisz wiązać mocarza, ale możesz wejść do Jego odpoczynku.
Odpowiedzialność Kościoła nie polega na związywaniu silnego człowieka, ale na niszczeniu jego dóbr
Zadaniem Kościoła nie jest wiązanie mocarza, lecz aby zepsuć jego dobra oraz zdemaskować i zniszczyć dzieła ciemności.
Za dusze tego wieku odpowiada Kościół i nikt inny.
To zależy od Kościoła; wierzący, którzy narodzili się na nowo w Jezusie Chrystusie, aby splądrować królestwo ciemności i uwolnić jeńców. Nie opierając się na wszelkiego rodzaju skomplikowanych (człowiek) doktryny, formuły, technika, i metody, lecz przez wiarę w Imię Jezusa Chrystusa.
Tylko żyjąc potem Jego wola i postępując w władzy Jezusa Chrystusa i mocy Ducha Świętego i głosząc prawdę ewangelii Jezusa Chrystusa, wzywając ludzi do pokuty, wypędzanie demonów zamiast „wiązania i rozwiązywania”, uzdrawianie chorych, oraz odpuszczenie i zatrzymanie grzechów, ustanowią Królestwo Boże na ziemi.
Niech zatem Kościół się obudzi i zajmie swoje stanowisko w Jezusie Chrystusie, i pomimo oporu i prześladowań, uczynicie, co nakazał Jezus, i posiądziecie tę ziemię dla Króla Jezusa.
„Bądź solą ziemi’
