ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ຕ່າງໆໃນຄໍາພີໄບເບິນ, ມັນຂຽນ, ການເຊື່ອຟັງແມ່ນດີກວ່າການເສຍສະລະ. ແຕ່ເປັນຫຍັງການເຊື່ອຟັງຈຶ່ງດີກວ່າການເສຍສະລະ? ພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ກົດໝາຍການເສຍສະລະ. ສະນັ້ນ ເຈົ້າຄົງຄິດວ່າພະເຈົ້າພໍໃຈກັບການເສຍສະລະຂອງຜູ້ຄົນຂອງພະອົງ. ແຕ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນກໍລະນີສະເຫມີ, ແລະນັ້ນກໍ່ບໍ່ແມ່ນກໍລະນີສະເໝີໄປ. ໃນພັນທະສັນຍາເກົ່າ, ປະ ຊາ ຊົນ ໄດ້ ເສຍ ສະ ລະ ເພື່ອ ພຣະ ຜູ້ ເປັນ ເຈົ້າ. ແຕ່ການເສຍສະລະຂອງຜູ້ຄົນບໍ່ໄດ້ເປັນທີ່ພໍພຣະໄທຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເຫມີໄປ. ໃນພັນທະສັນຍາໃຫມ່, ປະຊາຊົນຍັງ 'ເສຍສະລະ’ ຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແຕ່ ‘ເຄື່ອງບູຊາ’ ຂອງ ປະ ຊາ ຊົນ ແມ່ນ ບໍ່ ສະ ເຫມີ ໄປ ເຮັດ ໃຫ້ ພຣະ ເຈົ້າ. ມີການເສຍສະລະອັນດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ພໍພຣະໄທພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ການເສຍສະລະນັ້ນມີສ່ວນປະກອບ, ຈາກການເສຍສະລະໄດ້ເກີດຂຶ້ນ, ແລະວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປາຖະຫນາ, ຊຶ່ງເປັນການເຊື່ອຟັງ.
ພະເຈົ້າສ້າງກົດໝາຍການເສຍສະລະ
ພະເຈົ້າໄດ້ມອບກົດໝາຍໃຫ້ໂມເຊເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍກົດໝາຍເຄື່ອງບູຊາ. ກົດຫມາຍວ່າດ້ວຍການເສຍສະລະແມ່ນຫມາຍເຖິງເຊື້ອຊາດອິດສະຣາເອນ. ປະຊາຊົນໄດ້ນໍາເອົາເຄື່ອງບູຊາ. ແລະ (ສູງ) ປະໂລທິການ (s) ເຮັດເຄື່ອງບູຊາຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຕາມກົດບັນຍັດ.
ການເສຍສະລະເປັນຂອງປະທານຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະເປັນຄວາມຫວານຊື່ນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ໂດຍຜ່ານການເສຍສະລະ, ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ. ພວກເຂົາໃຫ້ກຽດ, ໄຫວ້, ສັນລະເສີນ, ແລະຂອບພຣະໄທພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ເລືອດຂອງເຄື່ອງບູຊາໄດ້ຊົດໃຊ້ບາບ ແລະ ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງຄົນທີ່ລົ້ມລົງ, ຜູ້ທີ່ເປັນຂອງເຮືອນຂອງອິດສະຣາເອນ.
ທີ່, ຜູ້ທີ່ເປັນຂອງເຊື້ອສາຍຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຮັກສາກົດຫມາຍວ່າດ້ວຍການເສຍສະລະ, ຊຶ່ງເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງກົດບັນຍັດຂອງໂມເຊ.
ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ພໍໃຈສະເໝີກັບການເສຍສະລະຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ?
ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າພະເຈົ້າໃຫ້ກົດໝາຍເຄື່ອງບູຊາ ແລະປະຊາຊົນຂອງພະເຈົ້າຕ້ອງຮັກສາກົດໝາຍທີ່ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ., ພຣະເຈົ້າບໍ່ພໍໃຈສະເຫມີກັບການເສຍສະລະຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ.
ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ພໍໃຈສະເໝີກັບການເສຍສະລະຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ? ເພາະການເສຍສະລະຂອງຜູ້ຄົນຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ມາຈາກໃຈທີ່ມີຄວາມເຊື່ອ ແລະ ການເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າ. ແລະການເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າດີກວ່າການເສຍສະລະ.
ພວກເຮົາເບິ່ງນີ້, ໃນບັນດາຄົນອື່ນ, ໃນຊີວິດຂອງ Saul. ຊາອຶເລຄິດວ່າຈະເຮັດໃຫ້ພະເຈົ້າພໍໃຈດ້ວຍເຄື່ອງເຜົາບູຊາແລະເຄື່ອງບູຊາ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມສຸກໃນເຄື່ອງເຜົາບູຊາຂອງພຣະອົງແລະການເສຍສະລະຄືໃນການເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ.
ການບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງຊາອຶເລຕໍ່ສຸລະສຽງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
ຊາມູເອນເວົ້າ, ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພໍໃຈຫລາຍໃນເຄື່ອງເຜົາບູຊາ ແລະເຄື່ອງບູຊາ, ໃນການເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ? ເບ, ການເຊື່ອຟັງແມ່ນດີກວ່າການເສຍສະລະ, ແລະເພື່ອຈະເຊື່ອຟັງກ່ວາໄຂມັນຂອງແກະ. ສໍາລັບການກະບົດແມ່ນເປັນບາບຂອງ witchcraft ໄດ້, ແລະຄວາມແຂງກະດ້າງເປັນຄືກັບຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະການບູຊາຮູບປັ້ນ. ເພາະວ່າເຈົ້າໄດ້ປະຕິເສດພຣະຄໍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະອົງຍັງໄດ້ປະຕິເສດເຈົ້າຈາກການເປັນກະສັດ (1 ຊາເມິ 15:22-23)
ຊາມູເອນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະປະສົງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຮູ້ຈັກ Saul, ໂດຍການໃຫ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ຊາອຶເລມີຄວາມພາກພູມໃຈແລະຄິດວ່າລາວຮູ້ດີກ່ວາພຣະເຈົ້າ. ຍ້ອນຄວາມກະບົດຂອງລາວ, ໂຊໂລບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພະເຢໂຫວາ. ໂຊໂລ ງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າເຮັດຕາມທີ່ພະເຈົ້າສັ່ງໃຫ້ເຮັດ. ແທນທີ່, ຊາອຶເລເຮັດສິ່ງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າດີທີ່ຈະເຮັດໃນສາຍຕາຂອງລາວ.
ຊາອຶເລຄິດວ່າຈະເຮັດໃຫ້ພະເຈົ້າພໍໃຈດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຂອງລາວ. ແຕ່ພະເຈົ້າບໍ່ພໍໃຈໃນເຄື່ອງເຜົາບູຊາແລະເຄື່ອງບູຊາຂອງຊາອຶເລ.
ພຣະເຈົ້າຕ້ອງການການເຊື່ອຟັງຕໍ່ສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງແທນທີ່ຈະເປັນການເສຍສະລະ. ເພາະການເຊື່ອຟັງດີກວ່າການເສຍສະລະ (1 ຊາເມິ 15).
ເມື່ອພະເຈົ້າສັ່ງຊາອຶເລ (ຜ່ານຊາມູເອນ) ເພື່ອຂ້າອາມາເລັກ ແລະທຳລາຍທຸກສິ່ງ, ຊາອຶເລແລະປະຊາຊົນໄດ້ກະບົດຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ແທນທີ່ຈະທໍາລາຍທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ, ດັ່ງທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ບັນຊາ, ໂຊໂລແລະປະຊາຊົນໄດ້ໄວ້ຊີວິດອາກາກະສັດຂອງຊາວອາມາເລກ ແລະຝູງແກະທີ່ດີທີ່ສຸດ, ງົວ, ໄຂມັນ, ແລະລູກແກະ, ແລະທັງຫມົດນັ້ນແມ່ນດີ.
ເມື່ອປະຊາຊົນມາຫາກະສັດໂຊນ ພ້ອມທັງແກະແລະງົວທີ່ດີທີ່ສຸດ ເພື່ອຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ໂຊໂລບໍ່ໄດ້ແຊກແຊງ. ໂຊໂລຢ້ານປະຊາຊົນ. ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາເອົາງົວ.
ໂດຍການຟັງສຽງຂອງປະຊາຊົນແລະເຮັດໃນສິ່ງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າດີໃນສາຍຕາຂອງລາວ, ໂຊໂລໄດ້ຫັນຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະປະຕິເສດພຣະຄຳຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.
ໂດຍຜ່ານການບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງລາວ, ໂຊໂລໄດ້ຫັນໜີຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
ເມື່ອຊາມູເອນມາຫາໂຊໂລ, ໂຊໂລຍັງຕົວະຊາມູເອນໂດຍເວົ້າວ່າລາວຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.
ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ໂຊໂລບໍ່ຮູ້ເລື່ອງນັ້ນໃນຕອນກາງຄືນ, ພະເຈົ້າໄດ້ເປີດເຜີຍເຖິງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງຊາອຶເລ ແລະການບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງຊາມູເອນ. ນອກຈາກນັ້ນ, ຊາມູເອນໄດ້ຍິນສຽງດັງຂອງຝູງແກະ ແລະສຽງງົວ, ຊຶ່ງເປັນພະຍານວ່າລາວບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຊາມູເອນໄດ້ປະເຊີນໜ້າກັບຊາອຶເລກ່ຽວກັບຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທີ່ລາວໄດ້ເຮັດ.
ໂຊໂລໄດ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຳຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະໄດ້ປົກປ້ອງການກະທຳ ແລະການຕັດສິນໃຈຂອງເພິ່ນ. ເຖິງແມ່ນວ່າລາວໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ບິດເບືອນຕໍ່ການບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າ, ໂດຍການກ່າວວ່າກະຕຸກແມ່ນສໍາລັບການເສຍສະລະເພື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.
ເປັນຫຍັງການເຊື່ອຟັງຈຶ່ງດີກ່ວາການເສຍສະລະ?
ຊາມູເອນຖາມລາວ, ຖ້າຫາກວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີຄວາມສຸກທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນການເຜົາໄຫມ້ແລະເຄື່ອງບູຊາ, ໃນການເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ເພາະການເຊື່ອຟັງດີກວ່າການເສຍສະລະ, ແລະເພື່ອຈະເຊື່ອຟັງກ່ວາໄຂມັນຂອງແກະ.
ເປັນຫຍັງການເຊື່ອຟັງຈຶ່ງດີກ່ວາການເສຍສະລະ? ການເຊື່ອຟັງດີກວ່າການເສຍສະລະ ເພາະການກະບົດເປັນບາບຂອງແມ່ມົດ, ແລະຄວາມແຂງກະດ້າງເປັນຄວາມຊົ່ວຊ້າແລະການບູຊາຮູບປັ້ນ.
ການກະບົດຂອງຊາອຶເລເປັນການເຮັດບາບຂອງແມ່ມົດ ແລະຄວາມດື້ດ້ານຂອງລາວເປັນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະການບູຊາຮູບປັ້ນ..
ເພາະຊາອຶເລໄດ້ປະຕິເສດພຣະຄຳຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະ ຜູ້ ເປັນ ເຈົ້າ ໄດ້ ປະ ຕິ ເສດ Saul ຈາກ ການ ເປັນ ກະ ສັດ.
ຫລັງຈາກໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າຂອງຊາມູເອນ, ຊາອຶເລສາລະພາບວ່າລາວໄດ້ເຮັດບາບ. ລາວໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າລາວໄດ້ລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໃນຂະນະທີ່ກ່ອນທີ່ຊາມູເອນປະເຊີນຫນ້າ Saul ກັບສິ່ງທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເປີດເຜີຍໃຫ້ເຂົາ, ໂຊໂລໄດ້ບອກຊາມູເອນວ່າ ເພິ່ນໄດ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.
ໂຊໂລບໍ່ເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເພາະລາວຢ້ານປະຊາຊົນ. ແລະນັ້ນແມ່ນແທ້ຂອງບັນຫາ
ຄວາມຢ້ານກົວຂອງມະນຸດຈະນຳເອົາບ້ວງແຮ້ວ
ຊາອຶເລຢ້ານປະຊາຊົນແທນທີ່ຈະເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຟັງປະຊາຊົນ ແລະໃຫ້ຄົນຢູ່ເໜືອພຣະເຈົ້າ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນເທື່ອທຳອິດທີ່ຊາອຶເລຢ້ານປະຊາຊົນແລະບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ.
ເມື່ອໂຊໂລກັບປະຊາຊົນຢູ່ທີ່ກີລາການ ແລະຊາມູເອນບໍ່ມາຮອດເວລາກຳນົດ ແລະປະຊາຊົນສ່ວນໜຶ່ງກໍໜີໄປຈາກເພິ່ນ., ຊາອຶເລເອົາເລື່ອງເຂົ້າໄປໃນມືຂອງຕົນເອງ.
ຊາອຶເລສັ່ງໃຫ້ເອົາເຄື່ອງເຜົາບູຊາ ແລະເຄື່ອງຖວາຍເພື່ອສັນຕິສຸກມາໃຫ້ລາວ. ທັນທີທີ່ຊາອຶເລໄດ້ສິ້ນສຸດການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ, Samual ມາຮອດ.
ເມື່ອຊາມູເອນປະເຊີນໜ້າກັບຊາອຶເລດ້ວຍການກະທຳອັນຊົ່ວຂອງລາວ, ໂຊໂລໄດ້ປ້ອງກັນການຕັດສິນໃຈແລະການກະທຳຂອງລາວ. ເນື່ອງຈາກວ່າການກະທໍາຂອງລາວເບິ່ງຄືວ່າມີເຫດຜົນແລະສະຫລາດໃນສາຍຕາຂອງລາວເອງ.
ແຕ່ການຕັດສິນໃຈແລະການກະທໍາຂອງລາວບໍ່ມີເຫດຜົນແລະສະຫລາດໃນສາຍຕາຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ໂງ່.
ການກະທຳຂອງພຣະອົງເປັນການກະບົດ ແລະ ການບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະຄຳຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຊຶ່ງເປັນຄວາມຜິດບາບຂອງແມ່ມົດແລະການບູຊາຮູບປັ້ນ.
ພະເຈົ້າບໍ່ພໍໃຈໃນການເສຍສະລະຂອງຊາອຶເລ. ພະເຈົ້າພໍໃຈໃນຊາອຶເລ, ຖ້າໂຊໂລເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ ແລະຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ເຖິງວ່າຈະມີສະຖານະການແລະຄວາມກົດດັນຂອງປະຊາຊົນ. ແລ້ວອານາຈັກຂອງຊາອຶເລກໍຄົງຢູ່ໄດ້.
ເພາະຊາອຶເລບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະຄຳຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ເອົາອານາຈັກໄປຈາກເຂົາແລະໄດ້ມອບໃຫ້ຄົນອື່ນ. ຜູ້ຊາຍ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ໄດ້ເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະ ເຮັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ. (ອ່ານນຳ: ດາວິດເປັນຜູ້ຊາຍຕາມໃຈຂອງພະເຈົ້າ?).
ບໍ່ພຽງແຕ່ຊາອຶເລກະບົດແລະບໍ່ເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຜູ້ນຳຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຍັງບໍ່ຢາກຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເໝີໄປ..
ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ
ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊື່ນຊົມສະເໝີໄປໃນສ່ວນທາງສິນທຳຂອງກົດໝາຍແລະຖ້ອຍຄຳຂອງສາດສະດາ. ກັບບາງຄົນ, ການຮັກສາກົດໝາຍທາງສາສະໜາ, ພິທີແຫ່, ຄະນອງ, ແລະອື່ນໆ. ມີຄວາມສໍາຄັນຫຼາຍກ່ວາການເຊື່ອຟັງ (ທັມ) ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຖ້ອຍຄຳຂອງສາດສະດາ, ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະໂດຍທີ່ເຂົາເຈົ້າຈະດຳລົງຊີວິດທີ່ບໍລິສຸດ ແລະຊອບທຳ. ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມຈິງທີ່ວ່າພວກເຂົາຮູ້ວ່າການເຊື່ອຟັງແມ່ນດີກວ່າການເສຍສະລະ.
ການຊຸມນຸມຂອງປະຊາຊົນປາກົດວ່າເປັນການດີແລະເປັນພອນໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ. ພວກເຂົາຮ້ອງເພງ, ອ່ານຈາກ Torah, ອະທິຖານ, ໄດ້ນຳເຄື່ອງຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆມາຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ. ແລ້ວເຂົາເຈົ້າກໍກັບຄືນມາດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ, ເພາະວ່າເຂົາເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດພັນທະຂອງເຂົາເຈົ້າ.
ແຕ່ພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເບິ່ງການປະຊຸມຈາກທັດສະນະຂອງມະນຸດ. ເພາະສະນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະທັບໃຈກັບຮູບລັກສະນະພາຍນອກຂອງພວກເຂົາ, ປະເພນີທາງສາສະຫນາ, ແລະການເສຍສະລະ. ຄໍາສັບຕ່າງໆທີ່ຫນ້າສົນໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າ, ເພງທີ່ສວຍງາມ, ຊັບສິນບົນ, ແລະເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນບໍ່ພໍໃຈກັບພະເຈົ້າ. ພະເຈົ້າກຽດຊັງໂດຍການເຕົ້າໂຮມກັນຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະບໍ່ສາມາດໄດ້ກິ່ນຫອມໃນການປະຊຸມອັນສັກສິດຂອງເຂົາເຈົ້າ. ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າບໍ່ສາມາດໄດ້ກິ່ນຫອມໃນກອງປະຊຸມອັນສູງສົ່ງຂອງເຂົາເຈົ້າ?
ປະ ຊາ ຊົນ ຂອງ ພຣະ ເຈົ້າ ບໍ່ ໄດ້ ໄວ້ ວາງ ໃຈ ໃນ ພຣະ ເຈົ້າ ແລະ ພຣະ ຄໍາ ຂອງ ພຣະ ອົງ, ແຕ່ໃນຄໍາເວົ້າຕົວະທີ່ບໍ່ສາມາດຜົນປະໂຫຍດ
ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນປະເທດທີ່ສັກສິດ ແລະສະມາຄົມຂອງລູກໆຂອງພຣະອົງ, ຜູ້ທີ່ເຊື່ອ, ປະຣິ້, ແລະເຊື່ອຟັງພຣະອົງແລະດໍາລົງຊີວິດທີ່ບໍລິສຸດແລະຊອບທໍາ. ແຕ່ພະເຈົ້າເຫັນຊາດບາບ, ການຊຸມນຸມຂອງພວກທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ, ຂອງພວກກະບົດ, ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດທາງສາສະໜາໃນການຊຸມນຸມແລະຮັກສາກົດໝາຍ, ລະບຽບ, ແລະພິທີກຳຕາມທີ່ໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ໃນກົດບັນຍັດຂອງໂມເຊ ແລະຮ້ອງເພງ ແລະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຖວາຍແກ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແຕ່ໃນຊີວິດປະຈໍາວັນຂອງພວກເຂົາພວກເຂົາກະບົດ, ດື້ດຶງ ແລະ ບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ດ້ວຍຫົວໃຈອັນເຕັມທີ່ຂອງຄວາມບໍ່ເຊື່ອຖື ແລະ ຄວາມຊົ່ວ ຍ່າງຢູ່ໃນບາບແລະຄວາມຊົ່ວ..
ແທນທີ່ຈະໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າແລະພຣະຄໍາຂອງພຣະອົງ, ປະຊາຊົນເຊື່ອໃນຄໍາເວົ້າທີ່ຂີ້ຕົວະທີ່ບໍ່ໄດ້ຜົນກໍາໄລ.
ພວກເຂົາເປັນໂຈນ, ຄາດຕະກໍາ, ຜູ້ຫລິ້ນຊູ້, ຄົນຂີ້ຕົວະ, ແລະ idolats. ນັບຕັ້ງແຕ່ພວກເຂົາລັກ, ຂ້າ, ການຫລິ້ນຊູ້, ຕົວະ (ສາບານຜິດ), ຈູດທູບຕໍ່ພະບາອານ, ແລະໄດ້ຍ່າງຕາມພະອື່ນ, ໃຜ, ເຂົາເຈົ້າບໍ່ຮູ້.
ຢູ່ໃນສະພາ, ພວກເຂົາໄດ້ມາຢູ່ຕໍ່ຫນ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະສາລະພາບພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍ. ແຕ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຖືກປົດປ່ອຍໃຫ້ເຮັດຄວາມໜ້າກຽດຊັງທັງໝົດນັ້ນ? (ອ່ານນຳ: ສາດສະຫນາຈັກກາຍເປັນແດນຂອງໂຈນ?)
ປະຊາຊົນ, ຜູ້ທີ່ເສຍສະລະແຕ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
ປະຊາຊົນຂອງພະເຈົ້າເປັນປະຊາຊົນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳເຄື່ອງບູຊາມາໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນຊີວິດປະຈໍາວັນຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ. ເພາະສະນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າມີພຽງພໍຂອງການເສຍສະລະຂອງເຂົາເຈົ້າ. ລາວເຕັມໄປດ້ວຍເຄື່ອງເຜົາບູຊາຂອງພວກເຂົາ ແລະບໍ່ພໍໃຈໃນເລືອດງົວ, ລູກແກະ, ຫຼືແບ້.
ພຣະອົງໄດ້ສັ່ງພວກເຂົາໃຫ້ບໍ່ເອົາເຄື່ອງບູຊາທີ່ໄຮ້ປະໂຫຍດມາໃຫ້ອີກ ຊຶ່ງເຄື່ອງຫອມນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າກຽດຊັງມາໃຫ້ພຣະເຈົ້າ.
ພຣະເຈົ້າບໍ່ສາມາດອົດທົນກັບການຊຸມນຸມແລະງານລ້ຽງ
ພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດທົນກັບເດືອນໃໝ່, ວັນຊະບາໂຕ, ການເອີ້ນຂອງກອງປະຊຸມ, ເນື່ອງ ຈາກ ວ່າ ມັນ ເປັນ ຄວາມ ຊົ່ວ ຮ້າຍ ແມ່ນ ແຕ່ ກອງ ປະ ຊຸມ solemn. ຈິດວິນຍານຂອງພຣະອົງກຽດຊັງເດືອນໃຫມ່ຂອງເຂົາເຈົ້າແລະງານລ້ຽງທີ່ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງ. ພວກເຂົາເປັນບັນຫາຕໍ່ພຣະອົງ, ແລະ ພຣະເຈົ້າໄດ້ອິດເມື່ອຍທີ່ຈະຮັບເອົາເຂົາເຈົ້າ.
ເມື່ອພວກເຂົາຢຽດມືອອກໄປ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຊື່ອງຕາຂອງພຣະອົງຈາກພວກເຂົາ. ເມື່ອເຂົາເຈົ້າອະທິຖານຫຼາຍຄັ້ງ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນ, ເພາະວ່າມືຂອງພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍເລືອດ.
ພຣະເຈົ້າໄດ້ສັ່ງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ, ເພື່ອເອົາສຽງເພງຂອງເຈົ້າອອກໄປຈາກພຣະອົງ. ເພາະພຣະອົງຈະບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງເພງຂອງພວກເຂົາ.
ພຣະ ເຈົ້າ ບໍ່ ມີ ຄວາມ ສຸກ ໃນ ການ ເສຍ ສະ ລະ ຂອງ ເຂົາ ເຈົ້າ. ພຣະອົງຢາກໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ, ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ, ແລະເວົ້າຄວາມຈິງ. ເພາະການເຊື່ອຟັງພະເຈົ້າດີກວ່າການເສຍສະລະ.
ແຕ່ເຖິງແມ່ນເຂົາເຈົ້າຮູ້ວ່າການເຊື່ອຟັງດີກວ່າການເສຍສະລະ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ ແລະຄວາມຈິງກໍຕາຍໄປ.
ພວກເຂົາໄດ້ເອົາຄວາມຈິງແລະການພິພາກສາອອກແລະຕັ້ງຫນ້າກຽດຊັງຂອງເຂົາເຈົ້າໃນເຮືອນ, ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນໂດຍພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເພື່ອເຮັດໃຫ້ມັນເປັນມົນທິນ.
ພຣະເຈົ້າຕ້ອງການໃຫ້ພວກເຂົາລ້າງຕົວເອງ, ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງສະອາດ, ແລະປະຖິ້ມຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງການກະທຳຂອງພວກເຂົາ (ບາບ ແລະ ຄວາມຊົ່ວຊ້າ) ຕໍ່ໜ້າຕາຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອວ່າເຂົາເຈົ້າຈະເຊົາເຮັດຊົ່ວ. ພະອົງຢາກໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເຮັດດີ, ສະແຫວງຫາການຕັດສິນ, ບັນເທົາຜູ້ຖືກກົດຂີ່, ຕັດສິນຄົນທີ່ບໍ່ມີພໍ່, ແລະອ້ອນວອນຫາແມ່ໝ້າຍ.
ພຣະ ເຈົ້າ ໄດ້ ປະ ເຊີນ ຫນ້າ ເຈົ້າ ຂອງ ອິດ ສະ ຣາ ເອນ ກ່ຽວ ກັບ ການ ຍ່າງ ຂອງ ເຂົາ ເຈົ້າ
ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງອິດສະລາແອນບໍ່ມີຕໍາແໜ່ງສິດທິພິເສດ. ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຂໍ້ຍົກເວັ້ນຕໍ່ກົດລະບຽບ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ປະເຊີນຫນ້າກັບຜູ້ນໍາ, ຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບສໍາລັບການປະຊຸມແລະການຍ່າງຂອງນາງ.
ພຣະເຈົ້າກ່າວ, ວ່າເຈົ້ານາຍໄດ້ກະບົດ ແລະເປັນເພື່ອນຂອງໂຈນ. ພວກເຂົາມັກຂອງຂວັນ (ສິນບົນ) ແລະປະຕິບັດຕາມຫຼັງຈາກລາງວັນ.
ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕັດສິນຄົນທີ່ຂາດພໍ່, ທັງບໍ່ໄດ້ເປັນເຫດໃຫ້ແມ່ໝ້າຍມາໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ.
ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຈົ້າພາບ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ, ຈະຜ່ອນຄາຍພຣະອົງເອງຈາກສັດຕູຂອງພຣະອົງ ແລະແກ້ແຄ້ນພຣະອົງເອງຈາກສັດຕູຂອງພຣະອົງ. ພຣະເຈົ້າຈະຟື້ນຟູຜູ້ພິພາກສາແລະທີ່ປຶກສາ, ເຊັ່ນດຽວກັບໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ຜູ້ທີ່ຈະຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນຄວາມຊອບທໍານັ້ນຈະກັບຄືນມາ (ກັບ. ເອຊາຢາ 1, ເຢເຣມີ 7).
ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ບັນຊາບັນພະບຸລຸດຂອງອິດສະຣາເອນກ່ຽວກັບການເຜົາໄຫມ້ຫຼືເຄື່ອງຖວາຍບູຊາ, ແຕ່ໃຫ້ເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ
ດັ່ງນັ້ນກ່າວວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຈົ້າພາບ, ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ; ເອົາເຄື່ອງເຜົາບູຊາຂອງເຈົ້າໄປຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຂອງເຈົ້າ, ແລະກິນຊີ້ນ. ເພາະເຮົາບໍ່ໄດ້ເວົ້າກັບບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າ, ບໍ່ໄດ້ສັ່ງພວກເຂົາໃນມື້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນໍາເອົາເຂົາເຈົ້າອອກຈາກແຜ່ນດິນຂອງເອຢິບ, ກ່ຽວກັບເຄື່ອງເຜົາບູຊາຫຼືເຄື່ອງບູຊາ: ແຕ່ສິ່ງນີ້ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ, ເຊື່ອຟັງສຽງຂອງຂ້ອຍ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ, ແລະ ເຈົ້າຈະເປັນຄົນຂອງເຮົາ: ແລະ ຈົ່ງເດີນໄປໃນທຸກທາງທີ່ເຮົາໄດ້ບັນຊາເຈົ້າ, ເພື່ອວ່າມັນຈະເປັນການດີສໍາລັບທ່ານ. ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຍິນ, ຫຼື inclined ຫູຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແຕ່ໄດ້ເດີນໄປໃນຄໍາແນະນໍາແລະໃນຈິນຕະນາການຂອງຫົວໃຈຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແລະໄດ້ກັບຄືນໄປບ່ອນ, ແລະບໍ່ຕໍ່ (ເຢເຣມີ 7:21-24)
ໃນເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ນໍາເອົາບັນພະບຸລຸດຂອງອິດສະຣາເອນອອກຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ, ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເວົ້າກັບເຂົາເຈົ້າ, ບໍ່ໄດ້ສັ່ງເຂົາເຈົ້າ, ກ່ຽວກັບເຄື່ອງເຜົາບູຊາຫຼືເຄື່ອງບູຊາ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ສັ່ງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ.
ຖ້າພວກເຂົາເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ, ພຣະເຈົ້າຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ແລະ ຖ້າຫາກເຂົາເຈົ້າເດີນໄປໃນທາງຂອງພຣະອົງ, ມັນຈະເປັນການດີກັບເຂົາເຈົ້າ
ແຕ່ເຂົາເຈົ້າບໍ່ຢາກຟັງສຸລະສຽງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ເຂົາເຈົ້າປະຕິເສດຄວາມຮູ້ທີ່ວ່າການເຊື່ອຟັງດີກວ່າການເສຍສະລະ. ແທນທີ່ຈະເຊື່ອຟັງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຍ່າງຢູ່ໃນຄໍາແນະນໍາແລະຈິນຕະນາການຂອງຫົວໃຈຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແລະໄດ້ຖອຍຫລັງແທນທີ່ຈະໄປຂ້າງຫນ້າ. (ອ່ານນຳ: ເປັນຫຍັງຄຣິສຈຽນຈຶ່ງກັບໄປພັນທະສັນຍາເກົ່າ?)).
ເຖິງແມ່ນວ່າປະຊາຊົນຂອງພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິເສດພະອົງ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ການເສຍສະລະທີ່ສົມບູນແບບທີ່ຈະສະຫນອງໃຫ້
ພຣະເຈົ້າຕ້ອງຈັດການກັບຄວາມພາກພູມໃຈ, ທີ່ດື້ດ້ານ, ແລະຄົນດື້ດ້ານ, ຜູ້ທີ່ໄປທາງຂອງຕົນເອງ ແລະບໍ່ຢາກຟັງພຣະອົງ.
ໃນເວລາກໍານົດ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດພຣະບຸດຂອງພຣະອົງໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກ. ລູກຊາຍຂອງລາວ, ຜູ້ທີ່ຮັກພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ ແລະເຕັມໃຈແລະຕຽມທີ່ຈະສະລະຊີວິດຂອງພຣະອົງແລະຈ່າຍຄ່າສໍາລັບການເຊື່ອຟັງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງແລະການບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງ. (ປັດຄຸມການ) ຜູ້ຊາຍ. (ອ່ານນຳ: ນັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ).
ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງລູກຊາຍຂອງພຣະອົງ, ຜູ້ທີ່ຊື່ສັດຕໍ່ພຣະອົງ ແລະເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ, ເພາະຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງຕໍ່ພຣະບິດາ.
ລູກຊາຍ, ພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງໄດ້ຢູ່ໃຕ້ພຣະປະສົງຂອງພຣະບິດາ, ຊຶ່ງໄດ້ປະກົດເຫັນໄດ້ຜ່ານການເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະບິດາ. ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະບິດາແມ່ນໃຫ້ເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງແລະເຮັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ.
“lo, ຂ້ອຍມາເຮັດຂອງເຈົ້າ, o ດີ”
ການເສຍສະລະແລະການສະ ເໜີ ເຈົ້າບໍ່ຍອມ, ແຕ່ເຈົ້າໄດ້ກະກຽມຮ່າງກາຍໃຫ້ຂ້ອຍ: ໃນການສະເຫນີທີ່ເຜົາແລະການເສຍສະລະສໍາລັບບາບທ່ານບໍ່ມີຄວາມສຸກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນກ່າວວ່າ i, lo, ຂ້ອຍມາ (ໃນປະລິມານຂອງຫນັງສືມັນໄດ້ຖືກລາຍລັກອັກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ,) ການເຮັດຂອງເຈົ້າ, o ດີ (ເຮັບເຣີ 10:5-7)
ບໍ່ເຫມືອນກັບບັນພະບຸລຸດຂອງເຊື້ອສາຍຂອງອິດສະຣາເອນ, ພະເຍຊູຍອມໃຫ້ພໍ່. ພຣະອົງໄດ້ມອບຊີວິດຂອງພຣະອົງເພື່ອເຮັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ.
ພະເຍຊູມາໃນທ່າມກາງຄົນຊົ່ວ (ພວກກະບົດ), ຜູ້ທີ່ມີຊີວິດຢູ່ຊົ່ວ. ລາວຢູ່ໃນບັນດາຄົນຫນ້າຊື່ໃຈຄົດ, ຜູ້ທີ່ມາຮ່ວມກັນໃນບ້ານຂອງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງໄດ້ປະຕິບັດທາງສາດສະຫນາ, ແລະຮັກສາສິນທັມ, ພິທີແຫ່, ແລະປະເພນີຂອງກົດຫມາຍ, ໃນຂະນະດຽວກັນ, ພວກ ເຂົາ ເຈົ້າ ມີ ຊີ ວິດ ຢູ່ ໃນ ການ ກະ ບົດ ແລະ ບໍ່ ເຊື່ອ ຟັງ ພຣະ ເຈົ້າ ໃນ ຄວາມ ບາບ. ເຂົາເຈົ້າປະຕິເສດຄວາມຮູ້ທີ່ວ່າການເຊື່ອຟັງດີກວ່າການເສຍສະລະ.
ແຕ່ພຣະເຢຊູໄດ້ໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງທີ່ຖືກຕ້ອງແລະໄດ້ເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງແລະຢູ່ທີ່ເຊື່ອຟັງພຣະອົງ.
ໂດຍການວາງຕົວຢ່າງທີ່ຖືກຕ້ອງແລະການເຊື່ອຟັງຂອງພຣະອົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ພະເຍຊູຖືກກຽດຊັງ, ຖືກຂົ່ມເຫັງ, banned, ຖືກທໍລະຍົດໂດຍປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເອງ, ແລະຖືກມອບໃຫ້ຢູ່ໃນມືຂອງຄົນບາບ, ໄດ້ຮັບການເສຍສະລະເປັນການເສຍສະລະທີ່ສົມບູນແບບສໍາລັບຄົນບາບ, WHO, ເນື່ອງຈາກສະພາບຫຼຸດລົງຂອງເຂົາເຈົ້າ, ບໍ່ສາມາດ (ໂດຍທໍາມະຊາດ) ເພື່ອຈະຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະເຮັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ.
ເລືອດຂອງສັດບໍ່ສາມາດເອົາບາບໄປໄດ້ ແຕ່ສາມາດຊຳລະສິ່ງທີ່ບໍ່ສະອາດໄດ້, ດັ່ງນັ້ນເຂົາເຈົ້າໄດ້ຖືກຊໍາລະລ້າງຫຼັງຈາກເນື້ອຫນັງ.
ແຕ່ພຣະໂລຫິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຜູ້ທີ່ຜ່ານພຣະວິນຍານນິລັນດອນໄດ້ມອບພຣະອົງເອງໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າເປັນການເສຍສະລະ, ຊໍາລະພວກເຮົາຈາກວຽກງານທີ່ຕາຍແລ້ວ, ເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່.
ເພາະສະນັ້ນພຣະເຢຊູຈຶ່ງເປັນຜູ້ໄກ່ເກ່ຍຂອງພຣະຄໍາພີໃຫມ່, ວ່າໂດຍການເສຍຊີວິດ, ສໍາ ລັບ ການ ໄຖ່ ຂອງ ການ ລ່ວງ ລະ ເມີດ ທີ່ ຢູ່ ພາຍ ໃຕ້ ສັນ ຍາ ຄັ້ງ ທໍາ ອິດ, ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນຈະໄດ້ຮັບຄຳສັນຍາແຫ່ງການສືບທອດນິລັນດອນ (ເຮັບເຣີ 9:15).
ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນລະຫວ່າງການປະຊຸມໃນພັນທະສັນຍາເດີມ ແລະການປະຊຸມໃນພັນທະສັນຍາໃໝ່?
ແຕ່ແຕ່ໂຊກບໍ່ດີ, ພວກເຮົາເຫັນປະກົດການດຽວກັນຢູ່ໃນສາດສະຫນາຈັກຂອງພຣະຄຣິດ. ການຊຸມນຸມແລະການຍ່າງຂອງຊາວຄຣິດສະຕຽນຫລາຍຄົນໃນພັນທະສັນຍາໃໝ່ບໍ່ໄດ້ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍປານໃດຈາກການຊຸມນຸມແລະການຍ່າງຂອງຊາວອິດສະລາແອນໃນພັນທະສັນຍາເດີມ..
ຊາວຄຣິດສະຕຽນມາຮ່ວມກັນແລະໃນຂະນະທີ່ດົນຕີກໍາລັງຫຼີ້ນ, ພວກເຂົາຮ້ອງ, ສັນລະເສີນ, ແລະໄຫວ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະຍົກມືຂອງເຂົາເຈົ້າ. ເຂົາເຈົ້າອະທິຖານສັ້ນໆ. ເຂົາເຈົ້າຟັງຄໍາເທດສະໜາທີ່ກະຕຸ້ນ, ເອົາເງິນຂອງເຂົາເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນການສະເຫນີ, ຮ່ວມສຳພັນ, ແລະກັບບ້ານດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກພໍໃຈ. ທັນທີທີ່ເຂົາເຈົ້າມາເຮືອນ, ຫຼາຍຄົນໄປເອົາບ່ອນທີ່ເຂົາເຈົ້າອອກໄປ, ເຮັດຕາມໃຈປະສົງແລະການເຮັດວຽກຂອງເນື້ອຫນັງ.
ຫຼາຍຄົນຄິດວ່າການເຂົ້າໂບດເຮັດໃຫ້ພະເຍຊູພໍໃຈແລະຮັບໃຊ້ພະເຈົ້າ. ແຕ່ພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຍິນດີໃນການຊຸມນຸມ, ບ່ອນທີ່ຜູ້ຄົນກະທຳແລະເວົ້າຢ່າງສຸຂຸມເປັນເວລາໜຶ່ງຫຼືສອງຊົ່ວໂມງ ແລະສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງອາທິດນັ້ນດຳລົງຊີວິດເປັນຄົນຊົ່ວໃນບາບ ແລະໃຊ້ເລືອດຂອງພະເຍຊູເພື່ອເຮັດບາບ..
ຄືກັນກັບຢູ່ໃນພັນທະສັນຍາເກົ່າ, ເຂົາເຈົ້າສາລະພາບວ່າເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍ ແລະເປັນອິດສະຫຼະໂດຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະເຢຊູ. ແຕ່ພວກເຂົາຖືກປົດປ່ອຍໃຫ້ເຮັດຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະເຮັດຄວາມໜ້າກຽດຊັງ? ພຣະເຈົ້າໄດ້ປົດປ່ອຍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເຮັດຕາມຄວາມປະສົງ, ຕັນຫາ, ແລະຄວາມປາຖະຫນາຂອງເນື້ອຫນັງແລະຮັບໃຊ້ມານ?
ພຣະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມສຸກໃນການເສຍສະລະແຕ່ໃນການເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ
ພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຍິນດີໃນການເສຍສະລະ ແລະພະເຈົ້າຍັງບໍ່ມີຄວາມຍິນດີໃນການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ, ມາຈາກຫົວໃຈທີ່ຈອງຫອງ ແລະຊົ່ວທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມບໍ່ເຊື່ອຖື. ເພາະການເຊື່ອຟັງພະເຈົ້າດີກວ່າການເສຍສະລະ.
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າບໍ່ພໍໃຈກັບການເສຍສະລະ, ໃນທີ່ນັ້ນເຂົາເຈົ້າຄິດວ່າຈະເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈ, ແລະ ການ ເສຍ ສະ ລະ ເພື່ອ ການ ຊົດ ໃຊ້ ຂອງ ບາບ ແລະ ຄວາມ ຊົ່ວ ຮ້າຍ ຂອງ ປະ ຊາ ຊົນ ຂອງ ພຣະ ອົງ, ໃນຂະນະທີ່ເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກັບໃຈ ແລະການກະບົດຂອງເຂົາເຈົ້າຍັງຄືເກົ່າ, ແລະໂດຍການບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາໄດ້ກະທໍາບາບດຽວກັນຫຼາຍຄັ້ງແລະຫຼາຍຄັ້ງ.
ພຣະເຈົ້າຢາກໃຫ້ລູກໆຂອງພຣະອົງກັບໃຈ ແລະຫັນຈາກທາງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຂົາເຈົ້າ. ພຣະອົງຢາກໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອພຣະອົງແລະຮັກພຣະອົງ. ເພື່ອວ່າເຂົາເຈົ້າຈະຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ ແລະ ເຊື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງ ແລະ ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ແລະນັ້ນຍັງເປັນກໍລະນີ, ເນື່ອງຈາກທໍາມະຊາດຂອງພຣະເຈົ້າແລະຈະບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ.
ພຣະເຢຊູຕ້ອງການໂບດທີ່ເຊື່ອຟັງ
ພຣະເຢຊູບໍ່ມີຄວາມສຸກໃນສາດສະຫນາຈັກທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງແລະບໍ່ໄດ້ຮັບຟັງສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ເຊື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງໂລກ ແລະຟັງໂລກ ແລະຫລິ້ນຊູ້ກັບໂລກ ແລະຢູ່ໃນບາບ..
ລາວບໍ່ຢາກໃຫ້ສາດສະໜາຈັກແຫ່ງກາມະຕະທີ່ເຕົ້າໂຮມກັນທຸກອາທິດ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ເປັນມົນທິນ ແລະ ດ້ວຍມືທີ່ບໍ່ສະອາດ ໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນອະທິຖານ ແລະ ຍ້ອງຍໍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ນຳເຄື່ອງບູຊາມາໃຫ້., ແລະທຸກໆອາທິດກັບໃຈແລະຂໍໃຫ້ອະໄພບາບດຽວກັນ, ທີ່ເຂົາເຈົ້າຢາກເຮັດອີກ.
ແຕ່ພະເຍຊູຕ້ອງການຮ່າງກາຍທາງວິນຍານ, ໃນນັ້ນພຣະອົງເປັນປະມຸກ ແລະມີພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ ແລະຕິດຕາມພຣະອົງ. ຮ່າງກາຍທີ່ຍອມຮັບພຣະອົງ ແລະຟັງສຽງຂອງພຣະອົງ, ເຮັດຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງກ່າວ ແລະປະຕິບັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ. ເພື່ອໃຫ້ການເສຍສະລະຂອງພຣະກາຍຂອງພຣະອົງເປັນທີ່ພໍພຣະໄທຂອງພຣະອົງ.
ໃຜຮູ້ຈັກພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຜູ້ທີ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະໃຫ້ຊີວິດຂອງຕົນເພື່ອເຮັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ? ຜູ້ທີ່ເວົ້າ, ຄືກັນກັບພຣະເຢຊູ, lo, ນີ້ແມ່ນຂ້າພະເຈົ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເພື່ອເຮັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງທ່ານ, ສົ່ງຂ້ອຍ. ເຮົາຮູ້ວ່າເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຍິນດີໃນການເສຍສະລະ ແລະການປະຕິບັດທາງສາສະໜາ ແຕ່ເຊື່ອຟັງສຽງຂອງເຈົ້າ. ແລະໃນທີ່ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຢືນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ກຽມພ້ອມທີ່ຈະເຮັດຕາມໃຈປະສົງຂອງເຈົ້າ. ເຖິງວ່າຈະມີສະຖານະການ, ການຕໍ່ຕ້ານຂອງປະຊາຊົນ, ຄວາມກຽດຊັງ, ການບຽດບຽນ, ການປະຕິເສດ, ແລະຜົນສະທ້ອນອື່ນໆທັງຫມົດທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຕິດຕາມທ່ານ. ຂ້ອຍຮັກເຈົ້າແທ້ໆ, ພະຍາ, ດ້ວຍສຸດຫົວໃຈຂອງຂ້ອຍ. ເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ຊີວິດຂອງເຈົ້າເພື່ອຂ້ອຍແລະດຽວນີ້ຂ້ອຍໃຫ້ຊີວິດຂອງເຈົ້າ, ໂດຍການເຊື່ອຟັງສຸລະສຽງຂອງທ່ານແລະເຮັດຕາມຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງທ່ານ.
‘ຈົ່ງເປັນເກືອຂອງແຜ່ນດິນໂລກ’
