ເມື່ອພວກຟາລິຊຽນບາງຄົນໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພະເຍຊູ, ວິທີທີ່ພຣະອົງໄດ້ມາສໍາລັບການພິພາກສາໃນໂລກ, ວ່າພວກເຂົາທີ່ເບິ່ງວ່າບໍ່ອາດຈະເຫັນແລະວ່າພວກເຂົາອາດຈະເຮັດໃຫ້ຕາບອດ, ເຂົາເຈົ້າຖາມພະເຍຊູວ່າເຂົາເຈົ້າຕາບອດຄືກັນບໍ. ພະເຍຊູຕອບພວກເຂົາ, ຖ້າເຈົ້າຕາບອດ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນມີບາບ: ແຕ່ດຽວນີ້ເຈົ້າເວົ້າ, ພວກເຮົາເຫັນ; ສະນັ້ນ ບາບຂອງເຈົ້າຍັງຄົງຢູ່. ສິ່ງທີ່ພະເຍຊູໄດ້ເຮັດຫຍັງຫມາຍຄວາມວ່າແນວນັ້ນ? ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຂອງພຣະເຢຊູໝາຍເຖິງຫຍັງສຳລັບຄຣິສຕະຈັກ? ແມ່ນສາດສະຫນາຈັກທີ່ເຫັນຫລືຕາບອດ?
ພະເຍຊູເຮັດໃຫ້ຄົນຕາບອດເຫັນ, ແຕ່ຄົນຕາບອດ
ຜູ້ຊາຍຕາບອດໄດ້ຮັບສາຍຕາຂອງລາວ, ເພາະລາວໄດ້ຍິນແລະເຊື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງພະເຍຊູ ແລະເຊື່ອຟັງເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດຕາມທີ່ພະເຍຊູສັ່ງໃຫ້ເຮັດ. ລາວເຊື່ອວ່າພຣະເຢຊູເປັນ (ແລະຍັງຢູ່) ພຣະຄຣິດ. ແຕ່ພວກຟາລິຊຽນ, ຜູ້ທີ່ເປັນນັກວິຊາການດ້ານກົດໝາຍ ແລະສາດສະດາ ແລະຄວນຈະໄດ້ຮູ້ຈັກຖ້ອຍຄຳ ແລະພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄຳທຳນາຍກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດ ຄວນຈະໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າພຣະເຢຊູເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະພຣະຄຣິດ., ແຕ່ເຂົາເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງພະເຍຊູ ແລະບໍ່ເຊື່ອວ່າພະເຍຊູເປັນພະຄລິດ, ແຕ່ປະຕິເສດພຣະອົງ.
ຄືກັບທີ່ເຂົາເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງໂຢຮັນບັບຕິສະມາມາເທິງແຜ່ນດິນໂລກເພື່ອກະກຽມທາງສໍາລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດແລະດັ່ງນັ້ນເຂົາເຈົ້າປະຕິເສດທີ່ຈະເຊື່ອແລະເຊື່ອຟັງຄໍາສັ່ງຂອງໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕແລະກັບໃຈແລະຮັບບັບຕິສະມາ. (O.A. ມັດທາຍ 21:32, ອ່ານນຳ: ໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕ, ຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ກົ້ມ).
ພວກຟາລິຊຽນມີຖານະອຳນາດ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຕົວເອງ ແລະອາໄສສະຕິປັນຍາຂອງຕົນ, ຄວາມເຂົ້າໃຈ, ທັກສະ, ແລະເຮັດວຽກ.
ພວກເຂົາເຈົ້າເປັນຄົນຊອບທຳ ແລະຖືວ່າຕົນເອງເປັນຄົນຊອບທຳ, ໃນຂະນະທີ່ທໍາມະຊາດຂອງເຂົາເຈົ້າແມ່ນຊົ່ວຮ້າຍແລະວຽກງານຂອງເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ.
ພວກຟາລິຊຽນ’ ໃຈໄດ້ຖືກຕາບອດທາງວິນຍານ. ພວກເຂົາສົມມຸດວ່າພວກເຂົາເປັນຂໍ້ຍົກເວັ້ນຂອງກົດລະບຽບແລະຖືກຍົກໃຫ້ສູງກວ່າປະຊາຊົນ. ຄວາມພາກພູມໃຈນີ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຕົກຢູ່ໃນຄວາມເປັນທາດ ແລະຍັບຍັ້ງເຂົາເຈົ້າໃຫ້ຖ່ອມຕົວ ແລະກັບໃຈ ແລະຫັນຈາກທາງຊົ່ວຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະຫັນມາຫາພຣະເຈົ້າ..
ຄວາມພາກພູມໃຈຂອງຜູ້ຊາຍຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຊາຍກັບໃຈ, ແຕ່ຄວາມທະນົງຕົວຂອງມະນຸດຈະເຮັດໃຫ້ມະນຸດເດີນໄປໃນຄວາມມືດ ແລະອົດທົນໃນບາບ.
ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເວົ້າວ່າຕົນເຫັນແຕ່ອົດທົນໃນບາບ, ບາບຂອງລາວຍັງຄົງຢູ່
ແລະພຣະເຢຊູເຈົ້າກ່າວ, ສໍາລັບການຕັດສິນໃຈທີ່ຂ້ອຍເຂົ້າມາໃນໂລກນີ້, ວ່າພວກເຂົາທີ່ເບິ່ງວ່າບໍ່ອາດຈະເຫັນ; ແລະວ່າພວກເຂົາທີ່ເຫັນອາດຈະເຮັດໃຫ້ຕາບອດ. ແລະພວກຟາຣີຊາຍບາງຄົນທີ່ຢູ່ກັບພຣະອົງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາເຫລົ່ານີ້, ແລະເວົ້າກັບລາວ, ພວກເຮົາຕາບອດຄືກັນ? ພະເຍຊູກ່າວກັບພວກເຂົາ, ຖ້າເຈົ້າຕາບອດ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນມີບາບ: ແຕ່ດຽວນີ້ເຈົ້າເວົ້າ, ພວກເຮົາເບິ່ງ; ດັ່ງນັ້ນ ບາບຂອງເຈົ້າຍັງຄົງຢູ່. (ຈອນ 9:39-41)
ເມື່ອພວກຟາລິຊຽນບາງຄົນຖາມພະເຍຊູວ່າເຂົາເຈົ້າຕາບອດຄືກັນບໍ, ພະເຍຊູຕອບພວກເຂົາ, ຖ້າເຈົ້າຕາບອດ ເຈົ້າບໍ່ຄວນມີບາບ, ແຕ່ດຽວນີ້ເຈົ້າເວົ້າ, ພວກເຮົາເຫັນ, ສະນັ້ນ ບາບຂອງເຈົ້າຍັງຄົງຢູ່. ພະເຍຊູເວົ້າວ່າຖ້າພວກຟາລິຊຽນ, ວຽກງານຂອງພວກເຂົາຊົ່ວຮ້າຍ ແລະເພາະສະນັ້ນເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ຂັດຂວາງພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ແລະບໍ່ຍອມຍອມຕໍ່ພຣະຄຳແລະພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ., ຕາບອດແລ້ວເຂົາເຈົ້າຈະບໍ່ມີບາບ. ແຕ່ຍ້ອນວ່າພວກເຂົາເວົ້າວ່າພວກເຂົາເຫັນ, ໃນຂະນະທີ່ເຂົາເຈົ້າຍ່າງໄປໃນຄວາມມືດ ແລະເຮັດສິ່ງທີ່ຂັດຂວາງພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ແລະເຂົາເຈົ້າບໍ່ຍອມເຊື່ອຟັງພຣະຄຳ ແລະພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະດັ່ງນັ້ນເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດບາບ., ບາບຂອງພວກເຂົາຍັງຄົງຢູ່.
ພຣະເຢຊູໄດ້ເປັນພະຍານ, ວ່າວຽກງານຂອງເນື້ອຫນັງແມ່ນຊົ່ວແລະທຸກຄົນ, ຜູ້ທີ່ທົນຢູ່ໃນບາບກໍຍ່າງຢູ່ໃນຄວາມມືດ ແລະເຮັດຕາມຄວາມປາຖະໜາແລະຄວາມປະສົງຂອງມານຮ້າຍພໍ່ຂອງພວກເຂົາ, ຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ປົກຄອງໂລກນີ້. ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທົນຕໍ່ຄວາມບາບ ບໍ່ໄດ້ເດີນໄປໃນຄວາມສະຫວ່າງ ແລະບໍ່ເຮັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ແມ່ນມານຮ້າຍ. (ກັບ. ຈອນ 8:44, ໂຄໂລຊາຍ 1:21, ສິບ 1:16, 1 ຈອນ 3:4-10).
ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນນັ້ນອາດຈະເວົ້າວ່າລາວເຫັນ, ບຸກຄົນນັ້ນຢູ່ໃນຄວາມເປັນຈິງຕາບອດທາງວິນຍານ, ເພາະຄົນນັ້ນບໍ່ເຫັນວ່າການກະທຳຂອງເນື້ອໜັງ ແລະຄວາມມືດນັ້ນຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະ ຖ້າຫາກຜູ້ນັ້ນຮູ້ເຖິງຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ວຽກງານຂອງເນື້ອໜັງ ແລະ ຄວາມມືດແມ່ນຊົ່ວ, ແຕ່ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍຫຼາຍກວ່າ (ອ່ານນຳ: ທ່ານສາມາດເຮັດການເຮັດວຽກພາຍໃນພຣະຄຸນໄດ້?).
ພວກຟາລິຊຽນເຮັດຫຍັງຜິດ?
ໃນຂະນະທີ່ພວກຟາລິຊຽນເປັນຄົນຊອບທຳໃນຕົວເອງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຕົວເອງ ແລະຄິດວ່າເຂົາເຈົ້າໄດ້ເດີນທາງຢ່າງສຸຂຸມ, ພະເຍຊູຄິດຢ່າງອື່ນ. ໃນມັດທາຍ 23, ໃນບັນດາຄົນອື່ນ, ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວຢູ່ໃນພຣະວິຫານກັບຝູງຊົນແລະສານຸສິດຂອງພຣະອົງກ່ຽວກັບການຍ່າງແລະການເຮັດວຽກຂອງພວກຟາຣີຊາຍແລະນັກຂຽນ..
ພະເຍຊູບໍ່ໄດ້ມິດງຽບ ແຕ່ເປີດເຜີຍວຽກງານຂອງເຂົາເຈົ້າ.
ແນ່ນອນວ່າມີຫຼາຍຄົນໃນບັນດາຜູ້ປົກຄອງຫົວໜ້າ, ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ສາລະພາບພຣະອົງ, ຢ້ານວ່າພວກເຂົາຈະຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກທຳມະສາລາ, ເພາະວ່າເຂົາເຈົ້າຮັກຄຳສັນລະເສີນຂອງມະນຸດຫລາຍກວ່າຄຳສັນລະເສີນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຈອນ 12:42-43).
ແຕ່ພວກຟາລິຊຽນແລະນັກຂຽນສ່ວນໃຫຍ່ເປັນຜູ້ນຳທາງຕາບອດ, ຄົນໜ້າຊື່ໃຈຄົດ, ຝັງສົບສີຂາວ, ງູ, ແລະການຜະລິດຂອງ vipers ໄດ້, ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ, ຄືກັນກັບພໍ່ຂອງພວກເຂົາມານ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ຍ້ອນຄວາມທະນົງຕົວຂອງລາວໄດ້ກາຍເປັນຄົນບໍ່ຊື່ສັດ ແລະໄດ້ຕົກຈາກຕຳແໜ່ງ (ອ່ານນຳ: ການສູ້ຮົບໃນສວນ).
ເຖິງແມ່ນວ່າພວກທຳມະຈານແລະພວກຟາລິຊຽນນັ່ງຢູ່ບ່ອນນັ່ງຂອງໂມເຊແລະສອນຜູ້ຄົນ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ສອນແລະບັນຊາປະຊາຊົນໃຫ້ເຮັດ. ເຂົາເຈົ້າໄດ້ແບກພາລະອັນໜັກໜ່ວງ ແລະໂສກເສົ້າທີ່ຈະແບກ ແລະວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງຜູ້ຊາຍ, ແຕ່ເຂົາເຈົ້າຈະບໍ່ຍ້າຍເຂົາເຈົ້າດ້ວຍຫນຶ່ງຂອງນິ້ວມືຂອງເຂົາເຈົ້າ.
ພວກເຂົາພຽງແຕ່ເຮັດທຸກວຽກງານຂອງເຂົາເຈົ້າເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນເຫັນແລະຊົມເຊີຍແລະການໄຫວ້ຂອງປະຊາຊົນ. ເພາະສະນັ້ນ, ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຮັດວຽກສໍາລັບເຫດຜົນເຫັນແກ່ຕົວ (ອ່ານນຳ: ແມ່ນຫຍັງຄືຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພະເຍຊູແລະຜູ້ນໍາສາສະຫນາ?).
ພວກຟາລິຊຽນເປັນຄົນໜ້າຊື່ໃຈຄົດ ແລະເປັນຜູ້ນຳທາງຕາບອດ
ພວກຟາລິຊຽນແລະພວກນັກຂຽນເປັນຄົນໜ້າຊື່ໃຈຄົດ; ນັກສະແດງຂອງເວທີຂອງຊີວິດ, ຜູ້ທີ່ມີບົດບາດຂອງບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້, ເພາະວ່າ:
- ພວກເຂົາປິດລາຊະອານາຈັກຂອງພະເຈົ້າຕໍ່ຕ້ານມະນຸດ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຕົວເອງ, ທັງບໍ່ໄດ້ທົນທຸກກັບພວກເຂົາທີ່ຈະເຂົ້າໄປ
- ພວກເຂົາໄດ້ກັດກິນເຮືອນຂອງແມ່ໝ້າຍ ແລະເຮັດໃຫ້ຄຳອະທິຖານຍາວນານ
- ພວກເຂົາໄດ້ກວມເອົາທະເລແລະທີ່ດິນເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄົນທໍາມະຊາດຫນຶ່ງແລະໃນເວລາທີ່ເຂົາໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ເຂົາເປັນລູກຂອງນະລົກຫຼາຍກວ່າເຂົາເຈົ້າສອງເທົ່າ.
- ເງິນສ່ວນສິບຂອງ mint ແລະ anise ແລະ cummin, ແລະໄດ້ຍົກເລີກເລື່ອງທີ່ໜັກກວ່າຂອງກົດໝາຍ, ຄໍາຕັດສິນ, ຄວາມເມດຕາ, ແລະສັດທາ.
- ເຂົາເຈົ້າເປັນຄົນຕາບອດ, ທີ່ strained ຢູ່ gnat ແລະ ກືນ camel ໄດ້
- ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຮັດຄວາມສະອາດດ້ານນອກຂອງຈອກແລະຂອງແຜ່ນ, ແຕ່ພາຍໃນພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຕັມໄປດ້ວຍ extortion ແລະເກີນ.
- ພວກເຂົາເຈົ້າເປັນຄືກັບ sepulchres ສີຂາວ, ທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວປະກົດວ່າສວຍງາມພາຍນອກ, ແຕ່ຢູ່ພາຍໃນເຕັມໄປດ້ວຍກະດູກຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ຕາຍແລ້ວ, ແລະຄວາມບໍ່ສະອາດທັງໝົດ. ເຖິງແມ່ນແນວນັ້ນເຂົາເຈົ້າຍັງປະກົດຢູ່ພາຍນອກທີ່ຊອບທຳຕໍ່ມະນຸດ, ແຕ່ພາຍໃນພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດ ແລະຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ.
- ພວກເຂົາສ້າງອຸບມຸງຂອງສາດສະດາ, ແລະໄດ້ປະດັບບ່ອນຝັງສົບຂອງຄົນຊອບທຳ, ແລະເວົ້າວ່າ, ຖ້າພວກເຂົາຢູ່ໃນສະ ໄໝ ຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ຮັບສ່ວນຮ່ວມກັບພວກເຂົາໃນເລືອດຂອງສາດສະດາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເປັນພະຍານຕໍ່ຕົວເອງ, ວ່າພວກເຂົາເປັນລູກຂອງພວກເຂົາທີ່ໄດ້ຂ້າສາດສະດາແລະຈະຕື່ມຂໍ້ມູນໃສ່ມາດຕະການຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ.
ພວກຟາລິຊຽນແລະພວກນັກຂຽນເປັນງູ, ລຸ້ນຂອງ vipers. ເຂົາເຈົ້າຈະຫລົບໜີຈາກຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງນາລົກໄດ້ແນວໃດ?
ພະເຍຊູພະຍາກອນແລະບອກພວກຟາລິຊຽນແລະພວກນັກຂຽນ, ວ່າພຣະອົງຈະສົ່ງສາດສະດາມາຫາພວກເຂົາ, ແລະຜູ້ຊາຍທີ່ສະຫລາດ, ແລະ Scribes: ແລະ ບາງຄົນໃນພວກເຂົາຈະຂ້າ ແລະຄຶງ; ແລະບາງຄົນໃນພວກເຂົາຈະຕີໃນທຳມະສາລາຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແລະຂົ່ມເຫັງພວກເຂົາຈາກເມືອງໄປຫາເມືອງ:, ເພື່ອວ່າເລືອດທີ່ຊອບທຳທັງໝົດທີ່ໄດ້ຕົກຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະມາເທິງພວກເຂົາ, ຈາກເລືອດແຫ່ງຄວາມຊອບທໍາອາເບນໄປສູ່ເລືອດຂອງລູກຊາຍ Zacharias ຂອງ Barachias, ຜູ້ທີ່ເຂົາເຈົ້າຂ້າລະຫວ່າງພຣະວິຫານແລະແທ່ນບູຊາ (ອ່ານນຳ: ເປັນຫຍັງພະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ນັບຖືເຄື່ອງບູຊາຂອງກາອີນ?).
ພວກຟາລິຊຽນໄດ້ເຮັດຫຍັງຫຼັງຈາກໄດ້ປະເຊີນໜ້າກັບພະຄຳ?
ຫຼັງຈາກທີ່ພະເຍຊູກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ແລະໄດ້ປະເຊີນກັບພວກຟາລິຊຽນແລະພວກທຳມະຈານດ້ວຍບາບຂອງເຂົາເຈົ້າ, ພວກຟາລິຊຽນແລະນັກຂຽນໄດ້ມີທາງເລືອກອີກ, ໂດຍຜ່ານການປະເຊີນຫນ້າກັບພຣະຄໍາແລະຄວາມຫມັ້ນໃຈຂອງບາບຂອງເຂົາເຈົ້າ, ຖ່ອມຕົວລົງ ແລະ ກັບໃຈ ຫຼື ບໍ່.
ພວກຟາລິຊຽນເລືອກອັນສຸດທ້າຍ, ດ້ວຍເຫດນີ້ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຢຊູຈຶ່ງສຳເລັດ ແລະເຂົາເຈົ້າບໍ່ພຽງແຕ່ຂ້າພຣະເຢຊູຄຣິດເທົ່ານັ້ນ, ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະໄດ້ໃຫ້ພຣະອົງຖືກຄຶງ, ແຕ່ເຂົາເຈົ້າຍັງໄດ້ຂົ່ມເຫັງສາດສະຫນາຈັກຂອງພຣະອົງແລະເຖິງແມ່ນວ່າຂ້າບາງສ່ວນຂອງສາດສະຫນາຈັກເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຄວາມງຽບແລະດັບແສງສະຫວ່າງ. (ອ່ານນຳ: ຄວາມມືດດັບຄວາມສະຫວ່າງແນວໃດ).
ແລະນີ້ຍັງເກີດຂຶ້ນ, ເພາະວ່າພຣະວິນຍານດຽວກັນທີ່ເຮັດວຽກຢູ່ໃນພວກຟາຣີຊາຍແລະນັກຂຽນຍັງມີການເຄື່ອນໄຫວແລະເຮັດວຽກໃນຊີວິດຂອງຜູ້ນໍາຂອງສາດສະຫນາຈັກຈໍານວນຫຼາຍ. (ອ່ານນຳ: ຄວາມຄ້າຍຄືກັນລະຫວ່າງຜູ້ນໍາຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າມີຫຍັງແດ່ໃນເວລານີ້?)
ພະເຍຊູແລະພວກອັກຄະສາວົກເຕືອນຜູ້ທີ່ເຊື່ອຜູ້ພະຍາກອນປອມແລະຄູສອນປອມ
ສໍາລັບພຣະຄຣິດປອມແລະສາດສະດາທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຈະລຸກຂຶ້ນ, ແລະຈະສະແດງເຄື່ອງໝາຍແລະການອັດສະຈັນ, ເພື່ອຊັກຊວນ, ຖ້າມັນເປັນໄປໄດ້, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເລືອກຕັ້ງ. ແຕ່ຈົ່ງລະວັງ: ເບ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກທ່ານລ່ວງຫນ້າທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ (ເຄື່ອງຫມາຍ 13:22-23 (ຍັງ Matthew 24:24-25))
ລະວັງ, ເຊິ່ງມາຫາທ່ານໃນເສື້ອຜ້າຂອງແກະ, ແຕ່ພາຍໃນພວກເຂົາແມ່ນ wolves ravening. ເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກພວກເຂົາໂດຍຫມາກໄມ້ຂອງພວກເຂົາ (ມັດທາຍ 7:15-16)
ແຕ່ມີສາດສະດາປອມອີກໃນບັນດາຜູ້ຄົນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີອາຈານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງໃນບັນດາທ່ານ, ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເປັນສ່ວນຕົວທີ່ຈະເອົາມາເປັນສິ່ງທີ່ຫນ້າກຽດຊັງ, ແມ່ນແຕ່ປະຕິເສດພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ຊື້ພວກມັນ, ແລະນໍາຕົວເອງໃຫ້ທໍາລາຍຢ່າງໄວວາ. ແລະຫລາຍຄົນຈະປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ຮ້າຍແຮງຂອງພວກເຂົາ; ໂດຍເຫດຜົນຂອງຜູ້ທີ່ວິທີຄວາມຈິງຈະເປັນຄວາມຊົ່ວທີ່ກ່າວເຖິງ. ແລະໂດຍຜ່ານການຮັກສາຄວາມໂລບມາກເຂົາເຈົ້າກ່ຽວກັບຄໍາເວົ້າທີ່ເຫມາະສົມເຮັດໃຫ້ສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ: ການຕັດສິນຂອງຜູ້ໃດໃນເວລາດົນນານ, ແລະຄວາມເສຍຫາຍຂອງເຂົາເຈົ້າບໍ່ແມ່ນ (2 ເປໂຕ 2:1-3)
ຊູ້ເຂິ່ນ, ເຊື່ອວ່າທຸກວິນຍານ, ແຕ່ພະຍາຍາມໃຫ້ວິນຍານບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະເປັນຂອງພຣະເຈົ້າ: ເພາະວ່າສາດສະດາປອມຫຼາຍຄົນຈະຫມົດໄປໃນໂລກ. ທ່ານຮູ້ຈັກພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ: ທຸກວິນຍານທີ່ສາລະພາບວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດສະເດັດມາໃນເນື້ອໜັງແມ່ນມາຈາກພຣະເຈົ້າ: ແລະ ທຸກວິນຍານທີ່ບໍ່ຍອມຮັບວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດສະເດັດມາໃນເນື້ອໜັງ ບໍ່ແມ່ນຂອງພຣະເຈົ້າ: ແລະນີ້ແມ່ນວິນຍານຂອງ Antichrist, ພວກເຈົ້າໄດ້ຍິນວ່າມັນຄວນຈະມາ; ແລະເຖິງແມ່ນວ່າດຽວນີ້ແມ່ນມັນຢູ່ໃນໂລກແລ້ວ (1 ຈອນ 4:1-3)
ພະເຍຊູແລະພວກອັກຄະສາວົກໄດ້ພະຍາກອນແລະເຕືອນຜູ້ທີ່ເຊື່ອກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ໃນຈົດໝາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ, ນັບຕັ້ງແຕ່ພວກເຂົາເຈົ້າຮູ້ຈັກຜູ້ປໍລະປັກຂອງເຂົາເຈົ້າ, ມານ, ແລະໄດ້ຮູ້ຈັກກັບວຽກງານຂອງພຣະອົງ.
ພວກເຂົາຮູ້ວ່າສັດຕູຂອງພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນໂດຍທາງອ້ອມ, ແຕ່ສັດຕູຂອງພວກເຂົາແມ່ນຄົນດຽວ, ຜູ້ທີ່ມີສິດຄອບຄອງໃນທົ່ວປະຊາຊົນ, ຜູ້ທີ່ເປັນຂອງໂລກ (ຄວາມມືດ), ແລະຄວບຄຸມພວກມັນ; ມານ.
ອັກຄະສາວົກ ແລະ ສານຸສິດຂອງພຣະເຢຊູບໍ່ໄດ້ເປັນເນື້ອໜັງ ແຕ່ພວກເຂົາຄືກັນກັບພຣະເຢຊູທາງວິນຍານ ໂດຍຜ່ານການເກີດໃໝ່ໃນພຣະຄຣິດ. ເຂົາເຈົ້າຮູ້ວ່າເຂົາເຈົ້າເປັນທະຫານຂອງພຣະຄຣິດໃນການສູ້ຮົບທາງວິນຍານ ແລະ ໄດ້ປະຫານອຳນາດຂອງພຣະອົງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບເນື້ອໜັງ ແລະ ເລືອດ ແຕ່ຕໍ່ຕ້ານຫົວໜ້າ., ວິຄະຫະ, ຜູ້ປົກຄອງຄວາມມືດຂອງໂລກນີ້, ຕໍ່ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທາງວິນຍານໃນສະຖານທີ່ສູງ, ອັນໃດ, ໃນບັນດາຄົນອື່ນ, ປົກຄອງໃນຊີວິດຂອງຜູ້ນໍາທາງສາສະຫນາຕາບອດແລະຂົ່ມເຫັງສາດສະຫນາຈັກຂອງພຣະຄຣິດແລະຍັງມີການເຄື່ອນໄຫວແລະເຮັດວຽກຢູ່ໃນຊີວິດຂອງປະຊາຊົນຈໍານວນຫຼາຍ., ລວມທັງຜູ້ນໍາຂອງໂບດຈໍານວນຫຼາຍ.
ແມ່ນສາດສະຫນາຈັກທີ່ເຫັນຫລືຕາບອດ?
ຄົນເຝົ້າຍາມຂອງລາວແມ່ນຕາບອດ: ພວກເຂົາທັງຫມົດແມ່ນບໍ່ຮູ້, ພວກ ເຂົາ ເຈົ້າ ທັງ ຫມົດ ແມ່ນ ຫມາ dumb, ເຂົາເຈົ້າບໍ່ສາມາດເປືອກໄດ້; ນອນ, ນອນລົງ, ຮັກທີ່ຈະນອນຫລັບ. ຈັກເຖິນ, ພວກເຂົາເຈົ້າແມ່ນຫມາ greedy ທີ່ບໍ່ສາມາດມີພຽງພໍ, ແລະ ພວກເຂົາເປັນຄົນລ້ຽງແກະທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈ: ພວກເຂົາທຸກຄົນຊອກຫາວິທີການຂອງຕົນເອງ, ແຕ່ລະຄົນເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງລາວ, ຈາກໄຕມາດຂອງລາວ. ມາເຈົ້າ, ເວົ້າວ່າພວກເຂົາ, ຂ້ອຍຈະເອົາເຫຼົ້າແວງ, ແລະພວກເຮົາຈະຕື່ມຂໍ້ມູນໃສ່ຕົນເອງດ້ວຍເຄື່ອງດື່ມທີ່ເຂັ້ມແຂງ; ແລະມື້ອື່ນຈະເປັນຄືມື້ນີ້, ແລະອຸດົມສົມບູນຫຼາຍ (ເອຊາຢາ 56:10-12)
ເພາະສາດສະໜາຈັກບໍ່ໄດ້ຮັບຟັງພຣະຄຳ ແລະ ບໍ່ສົນໃຈຄຳເຕືອນຂອງພຣະຄຳ ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຕື່ນຂຶ້ນທາງວິນຍານ., ແຕ່ຖືກຫຼອກລວງ, ໂດຍຜ່ານວິນຍານທີ່ຫຼອກລວງຂອງຄວາມມືດ, ການປ່ຽນແປງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນສາດສະໜາຈັກ ແລະພຣະກາຍຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຍ້າຍຈາກພຣະວິນຍານໄປສູ່ເນື້ອໜັງ, ດ້ວຍເຫດນີ້ ວິນຍານແຫ່ງຄວາມມືດໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ເປັນອິດສະລະ ແລະມານໄດ້ຕັ້ງບັນລັງຂອງຕົນຢູ່ໃນໂບດຫຼາຍແຫ່ງ. (ອ່ານນຳ: ບັນລັງຂອງຊາຕານ ແລະ ວິທີການທີ່ສາດສະຫນາຈັກໂລກກໍາລັງກະກຽມສໍາລັບ Antichrist).
ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຫລາຍຄົນບໍ່ຢ້ານກົວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ ແລະຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອານາຈັກຂອງພຣະອົງ ແລະຄວາມດີແລະຄວາມຊົ່ວກໍໝົດໄປ.. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ແນມເຫັນວິນຍານ, ແຕ່ເຂົາເຈົ້າມີຄວາມພາກພູມໃຈແລະບໍ່ຍອມຍອມຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ; ຄໍາ, ແລະປ່ຽນແປງ ແລະຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ.
ຫລາຍຄົນໄດ້ຮູ້ສຶກບໍ່ສະບາຍໃຈກ່ຽວກັບເລື່ອງຂອງພຣະວິນຍານແລະອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໄດ້ກາຍເປັນບໍ່ພໍໃຈຕໍ່ບາບແລະຄວາມບໍ່ຊອບທຳ..
ເຂົາເຈົ້າບໍ່ຖືວ່າບາບເປັນຄວາມຊົ່ວ; ເປັນຄວາມປະສົງຂອງມານ ແລະຜົນແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ແຕ່ພວກເຂົາຖືວ່າບາບເປັນເລື່ອງປົກກະຕິແລະເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດ.
ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຮັດບາບປົກກະຕິ, ສະນັ້ນພວກເຂົາບໍ່ ຈຳ ເປັນຕ້ອງປ່ຽນແລະເອົາຄົນເກົ່າອອກ, ແຕ່ສືບຕໍ່ເຮັດວຽກຂອງເນື້ອຫນັງ, ແລະຍ້ອນວ່າຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າຍັງຄົງບໍ່ມີການປ່ຽນແປງແລະພວກເຂົາເຈົ້າດໍາລົງຊີວິດເປັນຄືໂລກ. ເຂົາເຈົ້າບໍ່ເປັນພະຍານເຖິງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະ ບໍ່ເອີ້ນເພື່ອນບ້ານໃຫ້ກັບໃຈ ແຕ່ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຢູ່ຄົນດຽວ ແລະ ເວົ້າສິ່ງທີ່ເຂົາເຈົ້າຢາກໄດ້ຍິນ ເພາະເຂົາເຈົ້າບໍ່ຢາກສ້າງບັນຫາ. (ອ່ານນຳ: ຖ້າຊາວຄຣິດສະຕຽນຢູ່ງຽບ, ຜູ້ໃດທີ່ຈະກໍານົດຜູ້ທີ່ເປັນຊະເລີຍໃນຄວາມມືດໂດຍບໍ່ເສຍຄ່າ?)
ແລະຫລາຍຄົນເວົ້າວ່າເຂົາເຈົ້າເກີດໃໝ່ແລະມີວິນຍານແລະເຫັນແລະຄິດວ່າເຂົາເຈົ້າມີຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມຈິງ, ໃນຂະນະທີ່ວຽກງານຂອງພວກເຂົາເປັນພະຍານວ່າພວກເຂົາເປັນຕາບອດ ແລະຍັງຍ່າງຢູ່ໃນຄວາມມືດ ແລະເຮັດຕາມຄວາມໂລບຂອງພໍ່, ຄືກັນກັບພວກຟາລິຊຽນ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຫັນແຕ່ຕາບອດ.
ແລະຍ້ອນວ່າພວກເຂົາເວົ້າວ່າພວກເຂົາເຫັນ, ແລະເພາະສະນັ້ນເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າວ່າເຂົາເຈົ້າຮູ້ຈັກກັບພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າແລະມີຄວາມຮູ້ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈທາງວິນຍານແລະຮູ້ວ່າບາບບໍ່ແມ່ນຄວາມດີແຕ່ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ., ແລະດັ່ງນັ້ນຈິ່ງສືບຕໍ່ເຮັດບາບດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ, ບາບຂອງພວກເຂົາຈະຍັງຄົງຢູ່.
‘ຈົ່ງເປັນເກືອຂອງແຜ່ນດິນໂລກ’
