Η Παλαιά Διαθήκη δείχνει τη σχέση μεταξύ του Θεού και του σαρκικού λαού Του, που γεννήθηκαν από το σπέρμα του Ισραήλ. Πολλές φορές, διαβάζουμε για το πώς ο λαός του Θεού ξεκίνησε σωστά αλλά καθώς συνέχιζε το δρόμο του, άφησαν τα λόγια του Θεού και δεν ακολούθησαν το δρόμο Του, αλλά συμβιβάστηκαν και υιοθέτησαν τους παγανιστικούς πολιτισμούς και τις αποκρυφιστικές πρακτικές και επομένως επέτρεψαν πράγματα στη ζωή τους και στη γη, που ήταν βδέλυγμα για τον Θεό και μόλυναν τη ζωή και τη γη τους. Αυτό συνέβη και με το ορειχάλκινο φίδι στο κοντάρι, που λατρευόταν, τιμημένος, και ειδωλοποιήθηκε από τον λαό. Δυστυχώς, το ίδιο έχει συμβεί και με τον σταυρό. Γιατί όπως λατρευόταν το φίδι από ορείχαλκο, τιμημένος, και ειδωλοποιήθηκε από τον λαό του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη, Πολλοί Χριστιανοί λατρεύουν τον σταυρό και έχουν ειδωλοποιήσει τον σταυρό στη Νέα Διαθήκη. Πώς οι Χριστιανοί λατρεύουν και ειδωλοποιούν τον σταυρό? Τι λέει η Αγία Γραφή για τη λατρεία του σταυρού?
Ο λαός του Θεού λάτρευε το ορειχάλκινο φίδι αντί του Θεού
Στην Παλαιά Διαθήκη σε Αριθμούς 21:4-9, διαβάζουμε για την αμαρτία του λαού του Θεού, την τιμωρία του Θεού, και η σωτηρία του Θεού μέσω του ορειχάλκινου φιδιού στο κοντάρι (Διαβάστε επίσης: Γιατί το ορειχάλκινο φίδι ήταν προμήνυμα του θανάτου του Ιησού στο σταυρό?).
Ο λαός του Θεού δεν άφησε το ορειχάλκινο φίδι στο κοντάρι στην έρημο, αλλά πήραν μαζί τους το ορειχάλκινο φίδι στη γη της επαγγελίας ως μάρτυρα και ανάμνηση του τι συνέβη στην έρημο.
Αλλά αντί για το ορειχάλκινο φίδι στο κοντάρι θα ήταν μάρτυρας για τον λαό του Θεού και ανάμνηση αυτού που συνέβη στην έρημο για τον λαό του Θεού, και οι επόμενες γενιές θα μείνουν στη μνήμη της επαναστατικής συμπεριφοράς των ανθρώπων, την αμαρτία τους και τις συνέπειες της αμαρτίας τους, και πώς ο Θεός έφερε τη σωτηρία μέσω του ορειχάλκινου φιδιού στο κοντάρι, σε αυτούς, που υπάκουσαν στα λόγια του Θεού και κοίταξαν το ορειχάλκινο φίδι και επομένως θα φοβόντουσαν τον Θεό και θα έμεναν πιστοί στον Θεό και οι άνθρωποι ευχαριστούσαν, προσκυνούσε και δοξολογούσε τον Θεό, λατρευόταν το ορειχάλκινο φίδι, τιμάται και λατρεύεται από τον λαό.
Οι άνθρωποι έκαιγαν θυμίαμα στο ορειχάλκινο φίδι στο κοντάρι, που ονομαζόταν Νεχουστάν, και έτσι το αντικείμενο έγινε είδωλο για τους ανθρώπους και οι άνθρωποι έκαναν ό,τι ήταν κακό στα μάτια του Θεού.
Η Hizkia κατέστρεψε το ορειχάλκινο φίδι
Αυτός (το γράμμα) αφαίρεσε τις ψηλές θέσεις, και φρενάρει τις εικόνες, και έκοψε τα άλση, και έκοψε σε κομμάτια το ορειχάλκινο φίδι που είχε φτιάξει ο Μωυσής: γιατί μέχρι εκείνες τις ημέρες οι γιοι Ισραήλ θυμίαζαν σε αυτό: και το ονόμασε Νεχουστάν. Εμπιστεύτηκε στον Κύριο τον Θεό του Ισραήλ; ώστε μετά από αυτόν κανένας δεν ήταν σαν αυτόν ανάμεσα σε όλους τους βασιλιάδες του Ιούδα, ούτε κάποια που ήταν πριν από αυτόν. Διότι προσκολλάται στον Κύριο, και δεν έφυγε από το να τον ακολουθήσει, αλλά τήρησε τις εντολές του, που πρόσταξε ο Κύριος στον Μωυσή (2 Βασιλιάδες 18:4-6)
Ο βασιλιάς Hizkia περπάτησε με υπακοή στον Θεό στους δρόμους Του και τήρησε τις εντολές Του, που πρόσταξε ο Κύριος στον Μωυσή, και ως εκ τούτου η Χεζκία έκανε ό,τι ήταν σωστό στα μάτια του Κυρίου, όπως ακριβώς ο πατέρας του Ντέιβιντ.
Η Hizkia ασχολήθηκε με την ειδωλολατρία και τα ειδωλολατρικά τελετουργικά και τα έθιμα και τις αποκρυφιστικές πρακτικές του λαού. Η Hizkia αφαίρεσε το ψηλό μέρος, έσπασε τις εικόνες και έκοψε τα άλση, και έσπασε το ορειχάλκινο φίδι, που έφτιαξε ο Μωυσής, σε κομμάτια, ώστε να μην μπορούν να κάψουν θυμίαμα στο ορειχάλκινο φίδι και να προσκυνήσουν και να ειδωλοποιήσουν το ορειχάλκινο φίδι.
θα σκεφτόσουν, ότι οι άνθρωποι μαθαίνουν από την ιστορία, αλλά πολλές φορές αυτό δεν ισχύει. Τουλάχιστον, όχι με τον γέρο σαρκικό άνθρωπο, που είναι αντιπνευματικός. Γιατί όπως το ορειχάλκινο φίδι ήταν αντικείμενο λατρείας και έγινε είδωλο στους ανθρώπους, Ομοίως ο σταυρός έχει γίνει αντικείμενο λατρείας και είδωλο για πολλούς Χριστιανούς.
Πολλοί Χριστιανοί λατρεύουν το σταυρό αντί του Ιησού Χριστού
Μέσα στους αιώνες, συμπεριλαμβανομένης αυτής της ηλικίας, Πολλοί Χριστιανοί έχουν ενεργήσει με τον ίδιο τρόπο όπως ο λαός του Ισραήλ και έχουν λατρέψει τον σταυρό (το αντικείμενο) αντί του Θεού. Αλλά ο σταυρός μπορεί να μην γίνει ποτέ αντικείμενο λατρείας. Ο σταυρός μπορεί να μην γίνει ποτέ είδωλο στη ζωή των Χριστιανών.
Αντί να τιμάμε και να λατρεύουμε τον Ιησού Χριστό, Ο Σταυρός (ως αντικείμενο) τιμάται και λατρεύεται.
Ο σταυρός λατρεύεται γονατίζοντας και προσευχόμενος μπροστά στον σταυρό, γιορτάζοντας τον σταυρό, κάνοντας το σημείο του σταυρού πάνω τους, φιλώντας τον σταυρό, φορώντας το σταυρό ως στολίδι, χρησιμοποιώντας τον σταυρό ως φυλαχτό για προστασία, για να απομακρύνει το κακό και ενάντια στις δαιμονικές δυνάμεις και να εκδιώξει τους δαίμονες και να απελευθερώσει τους ανθρώπους, κλπ.
Πολλοί Χριστιανοί έχουν ειδωλοποιήσει τον σταυρό και συχνά έχουν περισσότερη πίστη στον σταυρό (το ορατό αντικείμενο) και να το περιμένεις από τον σταυρό (το αντικείμενο), παρά να έχουμε πίστη στον Ιησού Χριστό και το λυτρωτικό έργο Του και να το περιμένουμε από Αυτόν.
Αλλά ο σταυρός δεν έχει δύναμη και μπορεί να μην γίνει ποτέ αντικείμενο λατρείας και είδωλο.
Πολλοί άνθρωποι έχουν σταυρωθεί ανά τους αιώνες και δεν συνέβη τίποτα ιδιαίτερο με κανέναν από αυτούς. Σταυρώθηκαν και πέθαναν. Υπήρξε μόνο μία περίπτωση που είχε αντίκτυπο στην ανθρωπότητα και έκανε μια αλλαγή στη δημιουργία και αυτή ήταν η σταύρωση του Ιησού Χριστού, ο Υιός του Θεού, και το λυτρωτικό έργο του.
Επομένως ο Ιησούς Χριστός πρέπει να λατρεύεται, τιμημένος, και δοξολογείται και ο σταυρός πρέπει να θυμάται, Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να θυμόμαστε το λυτρωτικό έργο στον σταυρό, γιατί το αίμα του Ιησού Χριστού και το λυτρωτικό Του έργο έχει δύναμη.
Το κήρυγμα του σταυρού
Γιατί ο Χριστός με έστειλε να μην βαφτίσω, αλλά για να κηρύξουν το ευαγγέλιο: όχι με τη σοφία των λέξεων, μήπως ο σταυρός του Χριστού δεν έχει αποτέλεσμα. Διότι το κήρυγμα του σταυρού είναι ανοησία γι' αυτούς που χάνονται; αλλά για εμάς που σωζόμαστε είναι η δύναμη του Θεού (1 Κορινθίους 1:17-18)
Όσοι επιθυμούν να κάνουν μια ωραία εμφάνιση στη σάρκα, σε αναγκάζουν να κάνεις περιτομή; μόνο για να μην υποστούν διωγμό για τον σταυρό του Χριστού. Διότι ούτε αυτοί οι ίδιοι που έχουν περιτμηθεί τηρούν τον νόμο; αλλά επιθυμώ να σε κάνουν περιτομή, για να δοξαστούν στη σάρκα σου. Αλλά ο Θεός να μην δοξάζομαι, εκτός από τον σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, από τον οποίο ο κόσμος σταυρώνεται για μένα, και εγώ στον κόσμο. Διότι εν Χριστώ Ιησού ούτε η περιτομή ωφελεί τίποτα, ούτε απεριτομία, αλλά ένα νέο πλάσμα (Γαλάτες 6:12-15)
Αυτό εννοούσε ο Παύλος, όταν μίλησε για το κήρυγμα του σταυρού. Ο Παύλος δεν φορούσε σταυρό και δεν χρησιμοποίησε σταυρό, αλλά ο Παύλος κήρυξε τον σταυρό του Χριστού.
Ο Παύλος δεν μίλησε για τον σταυρό ως αντικείμενο λατρείας και ειδωλολατρίας, αλλά ο Παύλος μίλησε για το τι είχε γίνει στο σταυρό, και ότι το λυτρωτικό έργο του Ιησού Χριστού στον σταυρό δεν μπορεί ποτέ να ξεχαστεί ή να καταργηθεί. Διότι το ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού, Ποια είναι η δύναμη του Θεού, περιστρέφεται γύρω από το λυτρωτικό έργο του Ιησού Χριστού στο σταυρό.
Η θυσία του Ιησού στο σταυρό και το αίμα Του, που έχυσε για την ανθρωπότητα, είναι δίπλα στη δημιουργία του ουρανού και της γης, και όλα όσα υπάρχουν μέσα, το μεγαλύτερο έργο του Θεού.
Τι συνέβη στον σταυρό, πώς ο Ιησούς έγινε ο αντικαταστάτης της έκπτωτης ανθρωπότητας και πήρε όλες τις αμαρτίες και τις ανομίες της ανθρωπότητας πάνω Του και έγινε αμαρτία, και έφερε την τιμωρία για την αμαρτία, που είναι ο θάνατος, στη σάρκα Του, ώστε ο καθένας που θα πίστευε στον Ιησού Χριστό και θα αναγεννηθεί σε Αυτόν (ο θάνατος της σάρκας και η ανάσταση του πνεύματος από τον θάνατο) θα καθαρίζονταν με το αίμα Του από όλες τις αμαρτίες και τις ανομίες τους και θα συμφιλιωνόταν με τον Θεό, είναι το σημαντικότερο γεγονός για την ανθρωπότητα
Αν οι Χριστιανοί κατανοούσαν το λυτρωτικό έργο του Χριστού, δεν θα σιωπούσαν πια, αλλά θα κήρυτταν την αλήθεια, ώστε πολλές ψυχές να ελευθερωθούν από τον θάνατο και να σωθούν από την κόλαση και να συμφιλιωθούν με τον Θεό.
«Γίνε το αλάτι της γης’
