Πολλοί άνθρωποι ζουν με δυσαρέσκεια και κρατούν κακία στους άλλους για όλα τα λάθη και την αδικία που τους έχουν γίνει. Το μυαλό τους είναι γεμάτο με οδυνηρές αναμνήσεις του παρελθόντος και σκέψεις ότι τους αδικούν, που ελέγχει το μυαλό και τη ζωή τους. Αναλαμβάνουν ρόλο θύματος και μοιράζονται τη θλίψη τους με όλους, συναντιούνται. Είναι απογοητευμένοι και γεμάτοι θυμό και μερικές φορές ακόμη και μίσος και δεν μπορούν να συγχωρήσουν τον άλλον(μικρό). Εξαιτίας αυτού, δεν ζουν ελεύθερα, αλλά ζουν δεσμευμένοι στο παρελθόν. Δυστυχώς, αυτό το φαινόμενο δεν συμβαίνει μόνο μεταξύ απίστων, αλλά και μεταξύ των χριστιανών. Πολλοί Χριστιανοί δεν γνωρίζουν το μυστικό της συγχώρεσης, γιατί αν γνώριζαν το μυστικό της συγχώρεσης, θα συγχωρούσαν τους άλλους αντί να κρατούν κακία στους άλλους. Τι λέει η Βίβλος για τη συγχώρεση? Γιατί είναι τόσο σημαντικό να συγχωρείς τους άλλους? Ποιο είναι το μυστικό της συγχώρεσης?
Ο πικρός καρπός της ασυγχώρησης
Υπάρχουν πολλοί πιστοί, που δεν ζουν στη συγχώρεση, αλλά σε ασυγχώρεση, και ως εκ τούτου, δεν ζουν ελεύθερα, αλλά σε δουλεία. Δεν είναι σε θέση να συγχωρήσουν άλλο άτομο ή άτομα και να αφήσουν το παρελθόν, και ως εκ τούτου ζουν ως σκλάβοι του παρελθόντος. Κατηγορούν και κατηγορούν τους άλλους για τις λύπες και την αδικία τους, που τους έχει γίνει, και δεν μπορούν ή στην πραγματικότητα, δεν θα το κάνουν, αφήστε το.
Αλλά δεν είναι ειρωνικό, ότι είσαι υπερφορτωμένος με κηρύγματα αγάπης στην εκκλησία, και ότι πολλοί πιστοί (δεσποινίς)χρησιμοποιήστε τη λέξη "ΑγάπηΚαι το μήνυμα της αγάπης όλη την ώρα, να δικαιολογεί και να δέχεται αμαρτίες και ανομίες, αλλά δεν εφαρμόζουν το μήνυμα της αγάπης στον εαυτό τους και δεν συγχωρούν τους άλλους?
Συμπάσχουν με τους ανθρώπους, που συνήθως ζουν σε αμαρτίες, και κάνε πράγματα, που είναι βδέλυγμα για τον Θεό και έρχονται ενάντια Η επιθυμία του, αλλά δεν συμπονούν τους ανθρώπους, που συνειδητά ή ασυνείδητα έχουν κάνει ένα λάθος και το έχουν κάνει λάθος.
Η αδικία, που γίνεται στον Θεό, το να ζεις συνήθως στην αμαρτία δεν είναι λάθος και δεν είναι κακό, και δεν πρέπει να τιμωρείται, αλλά η αδικία, που γίνεται στους ανθρώπους, είναι λάθος και κακό και πρέπει να τιμωρηθεί.
Αυτή η συμπεριφορά αποδεικνύεται ξανά, ότι στο σύγχρονο ευαγγέλιο ο άνθρωπος έχει γίνει το κέντρο, αντί του Θεού.
Αυτή η συμπεριφορά φαίνεται, ότι το άτομο, που ισχυρίζεται ότι είναι χριστιανός, δεν ξαναγεννιέται, αλλά εξακολουθεί να ανήκει στο παλιά σαρκική γενιά του πεσμένου ανθρώπου, και εξακολουθεί να κάθεται στο θρόνο της ζωής του/της και κυριαρχείται από τη σάρκα. Η σάρκα δεν έχει πεθάνει ακόμα αλλά είναι ακόμα ζωντανή. Το άτομο δεν ανήκει στη νέα γενιά του αναγεννημένου πνευματικού ανθρώπου, στη ζωή του οποίου ο Ιησούς κάθεται στο θρόνο, και ο οποίος βαδίζει μετά το Πνεύμα. Γιατί με αυτή τη συμπεριφορά, που προέρχεται από α αποκρουστικό μυαλό, το άτομο αποτίει φόρο τιμής στις αμαρτίες και τις ανομίες, στο οποίο αμαρτωλών συνήθως συνεχίστε να επιμένετε.
Ένα άτομο μπορεί να πει, ότι (μικρό)πιστεύει και αυτό (μικρό)είναι παιδί του Θεού, αλλά τα έργα της δικαίωσης και της αποδοχής των αμαρτιών, και το να ζεις σε ασυγχώρεση δείχνει κάτι άλλο.
Ο Ιησούς λέει:, ότι θα γνωρίσεις το δέντρο από τους καρπούς. Αυτός ο καρπός της ασυγχώρησης δεν είναι καρπός του Πνεύματος αλλά της σάρκας. Εάν ένα άτομο συνεχίζει να περπατά με ασυγχώρητη, δείχνει ότι το άτομο ακολουθεί τη σάρκα και καθοδηγείται από τα συναισθήματα και τα συναισθήματά του.
Η μη συγχώρεση είναι σαν να πίνεις δηλητήριο μόνος σου
Πολλοί Χριστιανοί πιστεύουν ότι πληγώνουν και θυματοποιούν τους άλλους ζώντας σε ασυγχώρητη, αλλά στην πραγματικότητα, πληγώνουν και θυματοποιούν τον εαυτό τους. Είναι τα θύματα αυτού του πικρού φρούτου, που φέρουν.
Υπάρχει ένα ρητό, αυτό λέει "η μη συγχώρεση είναι σαν να πίνεις δηλητήριο μόνος σου, περιμένοντας να πεθάνει ο άλλος». Και αυτό είναι τόσο αλήθεια! Διότι ζώντας μέσα στην ασυγχώρεση, δεν θυματοποιείς κανέναν, αλλά τον εαυτό σου. Επειδή, ενώ ζεις με όλον αυτόν τον θυμό, αισθήματα μίσους, και μια πικρή και αγανακτισμένη καρδιά, ο άλλος συνεχίζει τη ζωή του και δεν υποφέρει λίγο.
Οι εντολές του Ιησού είναι σκληρές για τον γέροντα
Ο Ιησούς δεν ακολουθούσε τη σάρκα, αλλά μετά το Πνεύμα, και είχε τις καλύτερες προθέσεις για τον λαό του Θεού. Γι' αυτό, Τους δίδαξε Οι εντολές του, που ήταν οι ίδιες εντολές με τις εντολές του Πατέρα. Πράγματι, Ο Ιησούς έκανε μερικές εντολές ακόμη πιο σκληρές, επειδή ο Ιησούς γνώριζε την ικανότητα του νέου ανθρώπου. Ήξερε ότι ο νέος άνθρωπος ήταν σε θέση να εκπληρώσει το νόμο, ακριβώς όπως έκανε Εκείνος (Διαβάστε επίσης: ‘Είναι ο άνθρωπος ικανός να εκπληρώσει το νόμο?’).
Οι εντολές του Θεού και του Ιησού ήταν δύσκολα για τον γέρο σαρκικό άνθρωπο, ο οποίος είναι αντιπνευματικός και βαδίζει κατά τη σάρκα και επομένως, οδηγείται από τις αισθήσεις του, Σαρκικός νους, συναισθήματα και συναισθήματα, και τα φτωχά εγκόσμια πνεύματα. Αλλά για τον νέο άνθρωπο, που είναι πνευματικός και καθισμένοι στον Ιησού Χριστό; ο Λόγος και βαδίζει μετά το πνεύμα με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, αυτές οι εντολές δεν είναι σκληρές (Διαβάστε επίσης: ''Η μάχη και η αδυναμία του γέρου»).
Συγχώρεσε μας τα χρέη μας, καθώς συγχωρούμε τους οφειλέτες μας
Δώσε μας σήμερα το ψωμί μας. Και συγχώρεσε μας τα χρέη μας, καθώς συγχωρούμε τους οφειλέτες μας (Ματθαίος 6:12)
Όταν οι μαθητές, που παρεμπιπτόντως δεν ήταν γεννημένος ξανά, ζήτησε από τον Ιησού να τους διδάξει πώς να προσεύχονται, Ο Ιησούς ανέφερε επίσης την πτυχή της συγχώρεσης.
Όταν προσεύχεσαι την προσευχή του Κυρίου, υπόσχεσαι ότι θα συγχωρήσεις τους οφειλέτες σου, ποιοι είναι αυτοί που σου έχουν φερθεί λάθος, σε έχουν πληγώσει, ή έχετε κάνει κάτι παρά τη θέληση ή τις προσδοκίες σας. Τώρα είναι όλα σχετικά, είτε τηρείς την υπόσχεσή σου στον Θεό και εκτελείς την υπόσχεσή σου σε Αυτόν, συγχωρώντας τους άλλους ή όχι.
Μπορείτε να λέτε και να υποσχεθείτε ό,τι θέλετε, αλλά το παν είναι αν κρατήσεις τα λόγια και τις υποσχέσεις σου. Για κάθε λέξη που λες, θα δώσεις λογαριασμό την ημέρα της κρίσης (Χαλάκι 12:36). Επομένως, να είστε προσεκτικοί με τις υποσχέσεις που δίνετε, αλλά μην κρατάς. Γιατί αν δεν κάνεις αυτό που υπόσχεσαι να κάνεις, είσαι ψεύτης, και ο τελικός προορισμός των ψεύτων δεν είναι και τόσο καλός (Αποκάλυψη 21:8).
Όταν συγχωρείς τους άλλους, ο ουράνιος Πατέρας σας θα σας συγχωρήσει
Διότι αν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, ο ουράνιος Πατέρας σας επίσης θα σας συγχωρήσει: Αλλά αν δεν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα παραπτώματά σας (Ματθαίος 6:14)
Αυτό είναι ένα σκληρό ρητό! Επειδή λέει ο Ιησούς, ότι αν δεν συγχωρείς τους άλλους τα παραπτώματα τους (προς εσάς), ο ουράνιος Πατέρας σας δεν θα συγχωρήσει τα παραπτώματά σας (προς Αυτόν). Αυτό σημαίνει, ότι αν δεν συγχωρείς τους άλλους, Ο ουράνιος Πατέρας σας θα σας λογοδοτήσει για όλες τις αμαρτίες που έχετε κάνει απέναντί Του, και εξαιτίας αυτού, Ο τελικός προορισμός σας μπορεί να είναι διαφορετικός από αυτό που περιμένετε.
Όταν ο Πέτρος ρώτησε τον Ιησού πόσες φορές πρέπει να συγχωρήσει έναν άνθρωπο, ποιος αμάρτησε εναντίον του και αν αυτό έπρεπε να είναι επτά φορές, Ο Ιησούς του απάντησε: «Εβδομήντα επί επτά”.
Ο Ιησούς συζήτησε το θέμα της συγχώρεσης σε μια παραβολή και είπε:
Επομένως, η βασιλεία των ουρανών παρομοιάζεται με κάποιον βασιλιά, που θα λάμβανε υπόψη τους υπηρέτες του. Και όταν είχε αρχίσει να υπολογίζει, του έφεραν ένα, που του χρωστούσε δέκα χιλιάδες τάλαντα. Αλλά επειδή δεν έπρεπε να πληρώσει, ο κύριός του διέταξε να τον πουλήσουν, και η γυναίκα του, και παιδιά, και όλα αυτά που είχε, και να γίνει η πληρωμή.
Ο υπηρέτης, επομένως, έπεσε κάτω, και τον προσκύνησε, ρητό, "Αρχοντας, κάνε υπομονή μαζί μου, και θα σε πληρώσω όλα». Τότε ο άρχοντας εκείνου του δούλου συγκινήθηκε με συμπόνια, και τον έχασε, και του συγχώρεσε το χρέος.
Αλλά ο ίδιος υπηρέτης βγήκε έξω, και βρήκε έναν από τους συνεργάτες του, που του χρωστούσε εκατό πένες: και έβαλε τα χέρια πάνω του, και τον πήρε από το λαιμό, ρητό, «Πλήρωσέ μου ότι χρωστάς». Και ο συνεργάτης του έπεσε στα πόδια του, και τον παρακαλούσε, ρητό, «Κάνε υπομονή μαζί μου, και θα σε πληρώσω όλα». Και δεν θα το έκανε: αλλά πήγε και τον έβαλε στη φυλακή, μέχρι να πληρώσει το χρέος.
Όταν λοιπόν οι συνεργάτες του είδαν τι έγινε, λυπήθηκαν πολύ, και ήρθαν και είπαν στον κύριό τους όλα όσα έγιναν. Τότε ο κύριός του, μετά από αυτό τον είχε πάρει τηλέφωνο, του είπε, «Ω πονηρός υπηρέτης, Σου συγχώρεσα όλο αυτό το χρέος, γιατί με ήθελες: Σε αντίθετη περίπτωση, θα έπρεπε να είχατε συμπόνια για τον συνδούλο σας, κι ας σε λυπήθηκα?Και ο κύριός του οργίστηκε, και τον παρέδωσε στους βασανιστές, μέχρι να πληρώσει όλα όσα του αναλογούσαν. Το ίδιο θα κάνει και ο ουράνιος Πατέρας μου σε εσάς, αν από την καρδιά σας δεν συγχωρείτε ο καθένας τον αδελφό του τα παραπτώματά του (Ματθαίος 18:23-35)
Ο Θεός πρέπει να συγχωρεί και να ξεχνά, αλλά δεν το κάνεις?
Και όταν στέκεσαι προσευχόμενος, συγχωρώ, εάν πρέπει να εναντιωθείτε σε κάποιο: για να σας συγχωρήσει και ο Πατέρας σας που είναι στους ουρανούς τα παραπτώματά σας. Αν όμως δεν συγχωρείς, ούτε ο Πατέρας σας που είναι στους ουρανούς θα συγχωρήσει τα παραπτώματά σας (Σημείο 11:25-26)
Ο Θεός πρέπει να συγχωρήσει, αλλά δεν πρέπει να συγχωρείς? Αυτό δεν είναι σωστό! Η Βίβλος δεν λέει τίποτα για προνομιούχες θέσεις και ότι ο άνθρωπος βρίσκεται πάνω από τον Θεό. Ο Θεός είναι ο Παντοδύναμος και υπέρτατος Θεός, κι αν ο Θεός συγχωρήσει, τότε αυτά, που γεννιούνται από Αυτόν και ανήκουν σε Αυτόν και ακολουθήστε τον Ιησού, πρέπει επίσης να συγχωρήσει.
Εάν έχετε γίνει μια νέα δημιουργία και έχετε λάβει τη φύση του Θεού από το Άγιο Πνεύμα που ζει μέσα σας, τότε θα συγχωρήσεις, ακριβώς όπως Αυτός.
Αν κάποιος ζητήσει συγχώρεση, θα συγχωρήσεις. Αυτό σημαίνει, ότι δεν θα ζείτε πια στο παρελθόν και δεν θα λογοδοτείτε κάποιο άτομο. Δεν θα ανοίξεις το κουτί του παρελθόντος, κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας, και αναφέρετε όλα τα λάθη του ατόμου και τι σας έχει κάνει. Γιατί η συγχώρεση σημαίνει ότι θα την ξεχάσεις.
Συγχώρεση δεν σημαίνει, «Θα συγχωρήσω, αλλά δεν θα το ξεχάσω ποτέ». Γιατί αν δεν θα το ξεχάσεις ποτέ, τότε, στην πραγματικότητα, δεν έχεις συγχωρήσει το άτομο. Μπορείς να πεις ότι συγχωρείς, αλλά αν το θέμα εξακολουθεί να ζει μέσα στην καρδιά και το μυαλό σας, δεν έχεις συγχωρήσει το άτομο.
Ποιο είναι το μυστικό της συγχώρεσης?
Υπάρχουν πολλοί χριστιανοί, που καθημερινά τραβούν μαζί τους ένα βαρύ κουτί σε ένα σχοινί. Αυτό δεν είναι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Γι' αυτό ο Ιησούς πρόσταξε τους ακολούθους Του να συγχωρούν τους άλλους, έτσι ώστε όχι μόνο να λάβετε τη συγχώρεση του ουράνιου Πατέρα σας αλλά αν συγχωρήσετε τους άλλους, και εδώ έρχεται το μεγάλο μυστικό της συγχώρεσης: αν συγχωρείς τους άλλους, θα ελευθερωθείτε από το παρελθόν και θα μπορέσετε να αφήσετε το παρελθόν (Διαβάστε επίσης: ‘Είσαι σκλάβος του παρελθόντος?’).
Αν αφήσεις το παρελθόν, θα ζεις ελεύθερα. Δεν θα απογοητεύεστε πλέον, θυμωμένος, και πάτησε κάτω, αλλά θα είσαι χαρούμενος, ευτυχισμένος, και ελπιδοφόρα και εμπειρία την ειρήνη του Θεού στη ζωή σου.
Συγχωρήστε και θα συγχωρεθείτε
Μπορείτε να προσευχηθείτε ό,τι θέλετε για την απελευθέρωση του παρελθόντος, αλλά ο Θεός δεν θα απαντήσει στην προσευχή σου. Γιατί όχι? Γιατί ο Θεός σου έδωσε τη δύναμη και την απάντηση για την απελευθέρωση του παρελθόντος, συγχωρώντας τους άλλους.
Ο Θεός σας έχει δώσει τον Λόγο Του, στο οποίο είναι γραμμένο το θέλημά Του. Του Το Word είναι ένα εγχειρίδιο για τους γιους και τις κόρες Του σε αυτή τη γη. Αν πάρεις τα λόγια του Θεού και τα εφαρμόσεις στη ζωή σου, και γι' αυτό γίνε εκτελεστής του Λόγου, τότε το αποτέλεσμα κάθε πνευματικής λέξης, θα γίνει ορατό στη ζωή σας (Διαβάστε επίσης: ‘Οι ακροατές εναντίον των πράξεων'').
Ο Θεός σας έδωσε τον Λόγο Του και τη Δύναμή Του, και εξαρτάται από εσάς, αν πιστεύεις σε Αυτούς και εμπιστεύεσαι σε Αυτόν, κάνοντας, αυτό που σε πρόσταξε να κάνεις.
Η συγχώρεση μεταφράζεται από την ελληνική λέξη «σύννεφο’. Σημαίνει: να ελευθερωθεί πλήρως, ήτοι, (κυριολεκτικά) ανακουφίζω, ελευθέρωση, απολύω (ανακλώ αντανακλαστικά), ή (μεταφορικά) ας πεθάνει, Συγγνώμη, ή (ειδικά) διαζύγιο (Η Συμφωνία του Strong).
Όταν συγχωρείς, που σημαίνει ότι όταν αφήνεσαι, θα απελευθερωθείς και θα αφεθείς (Λουκ 6:37). Αλλά εξαρτάται από εσάς, αν ακούς τη σάρκα σου και κρατάς το σχοινί και συνεχίζεις να τραβάς το βαρύ κουτί μαζί σου, ή ότι ακούς τον Λόγο και το Πνεύμα και τους υπακούς, αφήνοντας το σχοινί.
«Γίνε το αλάτι της γης’
