Ο Θεός δεν θέλει να χαθεί κανείς. Γι' αυτό ο Θεός έδωσε τα πάντα στους ανθρώπους για να εκπληρώσουν το θέλημά Του και να σώσουν τους ανθρώπους από το θάνατο. Ωστόσο, στους ανθρώπους έχει δοθεί η ελεύθερη βούληση να κάνουν τις δικές τους επιλογές στη ζωή τους. Ο καθένας αποφασίζει ποιο δρόμο θα ακολουθήσει: τον ευρύ τρόπο του κόσμου, που οδηγεί στην καταστροφή, ή ο στενός τρόπος ζωής, που οδηγεί στην αιώνια ζωή. Σε όλη τη Βίβλο, βλέπουμε ένα επαναλαμβανόμενο θέμα και αυτό είναι η μεγάλη αγάπη του Θεού. Η αγάπη του Θεού, δεν θέλει να χαθεί κανένας. Γι' αυτό σε όλη τη Βίβλο ο Θεός καλούσε τους ανθρώπους σε μετάνοια. Αλλά τι έφερε τους ανθρώπους σε μετάνοια? Η αποκάλυψη και η πεποίθηση της αμαρτίας έφεραν τους ανθρώπους σε μετάνοια. Πώς αλλιώς μπορεί να μετανοήσει κάποιος αν δεν δει την αμαρτωλή του κατάσταση? Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να απομακρύνεται από τα έργα του, που αντίκεινται στο θέλημα του Θεού, αν κάποιος δεν θεωρεί τα έργα του κακά? Ας δούμε την πεποίθηση της αμαρτίας στις τρεις εκδόσεις της Βίβλου, και πώς αποκαλύφθηκε η αμαρτία σε κάθε περίοδο.
Η πεποίθηση της αμαρτίας στη θεϊκή ονομασία
Όπως αναφέρεται στο α προηγούμενος ανάρτηση ιστολογίου, μπορούμε να χωρίσουμε την Αγία Γραφή σε τρεις εκκλησιαστικές περιόδους: η δωρεά του Θεού Πατέρα, ο Υιός Ιησούς Χριστός (ο Ζωντανός Λόγος), και το Άγιο Πνεύμα. Ωστόσο, και στις τρεις εκδόσεις, βλέπουμε τη συνεχή συνεργασία μεταξύ του Παντοδύναμου Θεού, Ιησούς; η λέξη, και το Άγιο Πνεύμα.
Στην πρώτη επιστολή του Θεού, βλέπουμε τη σχέση μεταξύ του Θεού και του εκλεκτού λαού Του κατά σάρκα; Ισραήλ (γεννημένος από το σπέρμα του Ιακώβ).
Όταν ο Θεός; Ο Ελ-Ελοχίμ δημιούργησε τον άνθρωπο σύμφωνα με τη δική Του εικόνα, ο άνθρωπος έγινε τέλειος. Μέχρι που ο άνθρωπος αποφάσισε να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο και να επαναστατήσει ενάντια στα λόγια του Θεού και την αμαρτία.
Το πνεύμα στον άνθρωπο πέθανε και ο άνθρωπος έγινε ζωντανή ψυχή, που είχε γνώση του καλού και του κακού.
Διαβάζουμε για τη σχέση μεταξύ Θεού και Ικανός, Ενώχ, Νώε, Αβραάμ, Ισαάκ, Ιάκωβος, Ιωσήφ, κλπ.
Όλοι περπάτησαν με τον Θεό σύμφωνα με το θέλημά Του, ενώ ο Θεός δεν τους είχε δώσει ακόμη τον νόμο Του. Αλλά άκουσαν τα λόγια Του και πίστεψαν τα λόγια Του και μπήκαν μέσα υπακοή στα λόγια Του.
Ωστόσο, διαβάζουμε και για τον Κάιν, Ησαύ, οι γιοι του Θεού, οι άνθρωποι, που έζησε στην εποχή του Νώε, οι κάτοικοι του Σόδομα και Γόμορρα, κλπ. Όλοι έζησαν τη δική τους ζωή μετά τη διαθήκη, Επιθυμίες, και τις επιθυμίες της σάρκας τους σε ανυπακοή στα λόγια του Θεού.
Ο Θεός έδωσε το νόμο Του
Διαβάζουμε για το λαό του Θεού, που έζησε στην Αίγυπτο υπό την καταπίεση του Φαραώ για 400 έτη, και πώς τους έσωσε ο Θεός. Ο Θεός άκουσε την κραυγή τους και διάλεξε τον Μωυσή, ως αντιπρόσωπός Του για να λυτρώσει τον λαό Του από την Αίγυπτο και από την καταπίεση του Φαραώ.
Όταν ο Θεός λύτρωσε τον λαό Του με το χέρι Του και τον οδήγησε στην έρημο, Ο Θεός αποκαλύφθηκε μέσα από όλα τα σημεία και τα θαύματα. Αλλά ο Θεός ήθελε μια σχέση με τον λαό Του. Ήθελε να είναι ο Θεός τους και ότι θα ήταν ο λαός Του. Γι' αυτό τους έδωσε το Νόμο που αποκάλυψε το θέλημά Του σχετικά με τη ζωή τους.
Για 400 έτη, έζησαν σύμφωνα με το θέλημα του Φαραώ και σύμφωνα με τον Αιγύπτιο καλλιέργεια, συμπεριφορά, και τελετουργίες και λατρευμένα είδωλα.
Μολύνθηκαν και γι' αυτό ήρθε η ώρα, ότι ο λαός του Θεού θα καθαριζόταν από κάθε αδικία και αναβάλουν την παλιά τους ζωή.
Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό ήταν να ανανεώσουν το μυαλό τους με το θέλημα του Θεού γιατί ο νους καθόριζε τις πράξεις τους. μέσω του Νόμος της δικαιοσύνης και της ζωής, Ο Θεός έκανε γνωστό το θέλημά Του στο λαό Του, και η αμαρτία αποκαλύφθηκε.
Ο νόμος αντιπροσώπευε όχι μόνο το θέλημα του Θεού αλλά και τη φύση του Θεού, νομιμότητα, και αγιότητα.
Ο ιερός νόμος του Θεού έφερε φως στο σκοτάδι και έδωσε ζωή σε αυτούς, που θα υποτάσσονταν στο Νόμο (θέλημα Θεού) και υπακούτε στο Νόμο.
Ο νόμος αποκάλυψε την αλήθεια και αποκάλυψε κάθε αμαρτία, που θα οδηγούσε στο θάνατο. Επειδή ο Θεός δεν ήθελε να χαθεί κανένας από τους ανθρώπους Του. Τηρώντας το νόμο και όλους τους κανονισμούς, που ανήκε στον νόμο, Ο λαός του θα ήταν ευλογημένος, Αποθηκεύτηκε, και να έχεις ζωή. Αλλά κάθε άτομο, που ήταν μέρος του λαού Του, είχε την επιλογή να υπακούσει στο νόμο του Θεού ή όχι.
Σε όλη αυτή τη χορήγηση, Βλέπουμε ότι ο λαός του Θεού ήταν αφοσιωμένος στον Θεό για μια συγκεκριμένη στιγμή και μετά απομακρύνθηκε από Αυτόν. Αυτή είναι η φύση του ο γέρος, που βαδίζει μετά τη σάρκα; αφοσίωση στον Θεό, μια στροφή μακριά από τον Θεό, μετάνοια, αφοσίωση στον Θεό, απομακρύνσου από τον Θεό, κλπ. Κάθε φορά που ο λαός Του έμπαινε σε μπελάδες αφήνοντας το νόμο Του και υιοθετώντας τον πολιτισμό, τελωνείο, και συμπεριφορά των παγανιστικών πολιτισμών, φώναξαν στον Θεό και Μετανοήσει. Μετά ο Θεός, που είναι πιστός και γεμάτος καλοσύνη, τους έσωσε. Αλλά δεν πέρασε πολύς καιρός πριν ο λαός Του επαναστατήσει και έγινε ανυπάκουος στο νόμο. Αλλά τι αποκάλυψε την αμαρτία στη ζωή του λαού Του? Ο νόμος του Θεού αποκάλυψε την αμαρτία και την αποστασία του σαρκικού ανθρώπου.
Η καταδίκη της αμαρτίας από το νόμο
Όταν ο νόμος του Θεού διαβάστηκε μπροστά στους ανθρώπους, η αγιότητα του Θεού έγινε ορατή και τους αποκαλύφθηκε η αμαρτία. Ο νόμος ήταν ο δάσκαλός τους, και τους έδειξε, πόσο απομακρύνθηκαν από τον Θεό και τα λόγια Του. Τότε ο λαός Του είχε την επιλογή μετανοώ ή όχι.
Χωρίς το νόμο του Θεού, που αντιπροσωπεύει το νόμο της δικαιοσύνης και της ζωής, δεν γνώριζαν το γεγονός ότι η ζωή τους ήταν γεμάτη αμαρτία. Ο λαός του είχε απορρίψει το νόμο, τα λόγια του Θεού, και έζησε όπως όλα τα άλλα έθνη, μετά τους πόθους και τις επιθυμίες της σάρκας. Έκαναν το δικό τους θέλημα και οδηγήθηκαν από τη σάρκα τους αντί του Λόγου του Θεού. Πήραν παράξενες γυναίκες από άλλα έθνη, διέπραξαν μοιχεία, και την ειδωλολατρία, υπήρχε σεξουαλική ακαθαρσία και επέτρεψαν αηδίες στον οίκο του Κυρίου.
Μόλις όμως εμφανίστηκε ο νόμος και διαβάζονταν, η αμαρτία αποκαλύφθηκε και καταδικάστηκε ο άνθρωπος για αμαρτία. Χωρίς το νόμο του Θεού, δεν υπήρχε επίγνωση της αμαρτίας.
Η πεποίθηση για την αμαρτία στη θητεία του Ιησού Χριστού
Στη δεύτερη απαλλαγή, βλέπουμε τον ερχομό του Ιησού Χριστού, ο Υιός του Θεού, Του έργο λύτρωσης, και τη σχέση Του με το λαό του Θεού. Αυτός είναι ο Λόγος, που έγινε σάρκα και έζησε ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο Ιησούς χρίστηκε από τον Θεό με Άγιο Πνεύμα και δύναμη, και συνέχισε να κάνει καλά, θεραπεύοντας όλους όσους καταπιέζονταν από τον διάβολο, γιατί ο Θεός ήταν μαζί Του (Πράξεις 10:38). Εκπροσώπησε και έφερε τη Βασιλεία του Θεού, συμπεριλαμβανομένου του νόμου του Θεού; ο νόμος της δικαιοσύνης και της ζωής, στη γη. Ο Ιησούς έζησε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και επομένως καθιέρωσε και εκπλήρωσε το νόμο. Η αγία φύση του Θεού ζούσε στον Ιησού και αντιμετώπισε τον λαό του Θεού με τις αμαρτίες του.
Η καταδίκη της αμαρτίας από τον Λόγο
Ιησούς; το Φως έλαμψε στο σκοτάδι και έφερε τα πάντα, που ήταν κρυμμένα στο σκοτάδι στο φως. Το Φως αντιμετώπισε τους ανθρώπους με τις αμαρτίες τους. Εκείνοι, που ήταν πρόθυμοι Μετανοήσει. Βαπτίστηκαν στο νερό και αφαίρεσαν τις αμαρτίες από τη ζωή τους και ακολούθησε τον Ιησού.
Αλλά αυτά, που ήταν επαναστάτες και πεισματάρηδες και είχαν πατέρα τον διάβολο, δεν ήταν πρόθυμοι να μετανοήσουν.
Αυτοί απέρριψε τον Ιησού Χριστό; ο Λόγος και παρέμεινε ζωντανός στην αμαρτία. Μισούσαν τον Ιησού επειδή ο Ιησούς μαρτύρησε για τα κακά τους έργα.
Ο κόσμος δεν μπορεί να σε μισεί (ο γέρος) αφού είσαι μέρος του), αλλά με μισεί (νέος άνθρωπος γεμάτος με Άγιο Πνεύμα) γιατί το καταγγέλλω και καταθέτω ότι οι πράξεις του είναι κακές (Γιάννης 7:7)
Αν δεν είχα έρθει και δεν τους είχα μιλήσει, δεν είχαν αμαρτία: αλλά τώρα δεν έχουν μανδύα για την αμαρτία τους. Αυτός που με μισεί μισεί και τον Πατέρα Μου. Αν δεν είχα κάνει ανάμεσά τους τα έργα που κανένας άλλος δεν έκανε, δεν είχαν αμαρτία: αλλά τώρα είδαν και μισούσαν και εμένα και τον Πατέρα μου. (Γιάννης 15:22-24)
Η αντιπαράθεση με τον Λόγο, Ο οποίος αντιπροσωπεύει τη δικαιοσύνη και την αγιότητα του Θεού, αποκάλυψε την αμαρτία στους ανθρώπους. Ο Λόγος καταδίκασε τους ανθρώπους για αμαρτία.
Η πεποίθηση της αμαρτίας στη διανομή του Αγίου Πνεύματος
Στην τρίτη απαλλαγή, βλέπουμε τη γέννηση των νέων δημιουργημάτων και τη σχέση με το Άγιο Πνεύμα. Αυτό που ο διάβολος είχε καταστρέψει στο Κήπος της Εδέμ αποκαταστάθηκε από τον Ιησού Χριστό. Ο Ιησούς καθιέρωσε τον Νόμο και ασχολήθηκε με το πρόβλημα της αμαρτίας του ανθρώπου.
Με τον θάνατο και την ανάστασή Του από τους νεκρούς και με την έλευση του Αγίου Πνεύματος, ο νέες δημιουργίες γεννήθηκαν.
Μέσω της εν Χριστώ αναγέννησης, η σάρκα του γέροντα πέθανε και το πνεύμα αναστήθηκε από τους νεκρούς με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Ο νέος άντρας γεννήθηκε από νερό και Πνεύματος και δεν ήταν πια γιος του διαβόλου αλλά είχε γίνει γιος του Θεού.
Ο άνθρωπος συμφιλιώθηκε στον Ιησού Χριστό με τον Πατέρα και είχε λάβει το Άγιο Πνεύμα Του. Ο άνθρωπος δεν ανήκε στον κόσμο αλλά στη Βασιλεία του Θεού.
Το Άγιο Πνεύμα, Ο οποίος δίνει μαρτυρία για τον Ιησού Χριστό; η λέξη, και Ποιος αντιπροσωπεύει τη Βασιλεία του Θεού, και ο νόμος της δικαιοσύνης και της ζωής, ζείτε μέσα στη νέα δημιουργία. Όπως ακριβώς είχε προφητεύσει ο Θεός:
Μετά από εκείνες τις μέρες, λέει ο Κύριος., Θα βάλω τον νόμο Μου στα μέσα τους, και να το γράψουν στις καρδιές τους; και θα είναι ο Θεός τους, και θα είναι λαός Μου (Ιερεμίας 31:33)
Από την εγκατάσταση του Αγίου Πνεύματος, Το θέλημα του Θεού και η φύση Του ζουν στην καρδιά της νέας δημιουργίας.
Η παλιά φύση του διαβόλου, που υπάρχει στη σάρκα δεν υπάρχει πια αλλά σταυρώνεται εν Χριστώ. Τώρα, Η αγία φύση του Θεού ζει μέσα στη νέα δημιουργία.
Όταν η νέα δημιουργία βαδίζει μετά το Πνεύμα, θα υποταχθεί στον Λόγο και στο Άγιο Πνεύμα και θα υπακούσει στο θέλημα του Θεού. Επομένως η νέα δημιουργία θα θεσπίσει το νόμο (Ρωμαίους 3:31)
Η καταδίκη της αμαρτίας από το Άγιο Πνεύμα
Ο Ιησούς έδωσε μαρτυρία για το Άγιο Πνεύμα και είπε ότι το Άγιο Πνεύμα επιπλήττει (κατάδικοι, μώλωπες, νουθετεί, εκθέτει, επιπλήττει) τον κόσμο της αμαρτίας, και της δικαιοσύνης και της κρίσης (Γιάννης 16:8-10)
Το Άγιο Πνεύμα αντιπροσωπεύει το θέλημα του Θεού και καταδικάζει τις αμαρτίες του ανθρώπου. Ακριβώς όπως ο Ιησούς καταδίκασε τις αμαρτίες του ανθρώπου και κάλεσε τον άνθρωπο σε μετάνοια και απάλειψε την αμαρτία. Και ακριβώς όπως ο Θεός καταδίκασε τις αμαρτίες του ανθρώπου, από το νόμο και κάλεσε το λαό Του να μετάνοια και να αποβάλει την αμαρτία.
Θεός, Ιησούς, και το Άγιο Πνεύμα είναι ένα, και επομένως Έχουν την ίδια φύση και την ίδια βούληση. Ποτέ δεν θα έρχονται σε αντίθεση μεταξύ τους!
Το Άγιο Πνεύμα είναι το Πνεύμα της αλήθειας και αποκαλύπτει όλα τα ψέματα του διαβόλου. Επομένως όλα όσα συμβαίνουν στο σκοτάδι, Θα φέρει στο φως.
Αντιμετωπίζει τους ανθρώπους με την αμαρτωλή τους κατάσταση και τους αποκαλύπτει τα κακά τους έργα από τη σκοπιά του Θεού αντί της σκοπιάς του ανθρώπου.
Γι' αυτό χρειαζόμαστε το Άγιο Πνεύμα. Αυτός μόνο θα καταδικάσει το άτομο για αμαρτία και θα του δείξει τη μολυσμένη αμαρτωλή φύση του.
Χωρίς πεποίθηση για αμαρτία, ένα άτομο δεν μπορεί να μετανοήσει και καταθέσει τη ζωή του και άφησε τις αμαρτίες του. Αυτό συμβαίνει επειδή το άτομο δεν έχει επίγνωση των αμαρτιών του. Το άτομο δεν βλέπει την ανάγκη να καταθέσει τη σάρκα του και να αναγεννηθεί στο πνεύμα. Δεν θα θεωρήσει τα έργα της σάρκας ως κακά και επομένως δεν θα αναβάλει ποτέ τα σαρκικά έργα της σάρκας. Το άτομο θα το κάνει μόνο εάν ο Θεός του αποκαλύψει την πνευματική του κατάσταση.
Η πεποίθηση της αμαρτίας φέρνει τον άνθρωπο σε μετάνοια
Ο Θεός δεν θέλει να χαθεί κανείς. Γι' αυτό, λόγω της καλοσύνης Του, Έδωσε το νόμο Του, Ο γιος του, και το Άγιο Πνεύμα Του. Ώστε οι αμαρτίες του κόσμου, που είναι κρυμμένα στο σκοτάδι και είναι κρυμμένα για τα φυσικά μάτια του γέρου, θα εκτεθεί και ο άνθρωπος έχει την ευκαιρία να μετανοήσει, αφαιρέσει τις αμαρτίες του, να σωθεί, και να γίνει μια νέα δημιουργία στον Ιησού Χριστό.
«Γίνε το αλάτι της γης’
