Όταν ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο από τη σκόνη της γης, Ο Θεός πνοή της ζωής Του στα ρουθούνια του ανθρώπου, όπου ο άνθρωπος ήρθε στη ζωή και έγινε ζωντανή ψυχή. Ο άνθρωπος έζησε σε κοινωνία με τον Θεό μέχρι που ο άνθρωπος έγινε ανυπάκουος στον Θεό και αμάρτησε. Ως αποτέλεσμα, ο θάνατος μπήκε στον άνθρωπο και το πνεύμα πέθανε. Η πνευματική σύνδεση μεταξύ Θεού και ανθρώπου διακόπηκε. Ωστόσο, αυτή η πνευματική σύνδεση μεταξύ Θεού και ανθρώπου αποκαταστάθηκε μέσω του λυτρωτικού έργου του Ιησού Χριστού και της έλευσης του Αγίου Πνεύματος, με το οποίο η πνοή του Θεού επέστρεψε στον άνθρωπο και οι νεκροί ήρθαν στη ζωή και οι γιοι του Θεού (τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά) γεννήθηκαν.
Πώς η πνοή του Θεού έφερε στη ζωή τον άνθρωπο
Την έκτη μέρα, Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο από τη σκόνη της γης και εμφύσησε την πνοή της ζωής Του στα ρουθούνια του ανθρώπου (Αδάμ). Με την πνοή του Θεού ο άνθρωπος ζωντάνεψε και έγινε ζωντανή ψυχή.
Και ο Κύριος ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο από το χώμα της γης, και του ανέπνευσε στα ρουθούνια πνοή ζωής, και ο άνθρωπος έγινε ζωντανή ψυχή (Γένεση 2:7)
Το Πνεύμα του Θεού με έφτιαξε, και η πνοή του Παντοδύναμου μου έδωσε ζωή (Δουλειά 33:4)
Ο άνθρωπος ήταν ένα με τον Θεό και ζούσε σε κοινωνία με τον Θεό, μέχρι που ο άνθρωπος επέλεξε να πιστέψει τον Σατανά, ο αντίπαλος του Θεού, αντί του Θεού.
Μέσω της ανυπακοής του ανθρώπου στον Θεό και της υπακοής στο φίδι, ο άνθρωπος υποκλίθηκε στον σατανά. Ο άνθρωπος υποτάχθηκε στον Σατανά, όπου εισήλθε ο θάνατος και πέθανε το πνεύμα του ανθρώπου.
Η πνευματική σύνδεση μεταξύ Θεού και ανθρώπου διακόπηκε. Το πνεύμα του ανθρώπου περιήλθε στην εξουσία του θανάτου και όταν πέθανε ο άνθρωπος, ο άνθρωπος θα έμπαινε στο βασίλειο του θανάτου.
Από την πτώση του ανθρώπου, ο θάνατος και η αμαρτία βασίλευαν (πεσμένος) ανθρωπότητα.
Ο σπόρος του ανθρώπου έγινε διεφθαρμένος, όπου όλοι, που θα γεννιόταν από τον σπόρο του ανθρώπου θα γεννιόταν σε διεφθαρμένη κατάσταση ως αμαρτωλός; ένας γιος του διαβόλου που έχει το δικό του (αμαρτωλός) φύση.
Η βασιλεία του θανάτου στην ανθρωπότητα έγινε ορατή μέσω των έργων της αμαρτωλής σάρκας. Αυτά τα έργα (αμαρτία), που προέρχεται από ένα διεφθαρμένο μυαλό και την κακή φύση της έκπτωτης ανθρωπότητας.
Ο νόμος αντιπροσώπευε το θέλημα του Θεού, αγιότητα, και δικαιοσύνη
Διά του οποίου, Όπως από έναν άνθρωπο αμαρτία εισήλθε στον κόσμο, και ο θάνατος από την αμαρτία; Και έτσι ο θάνατος πέρασε όλους τους άνδρες, γιατί όλα έχουν αμαρτήσει: (Διότι μέχρι τον νόμο η αμαρτία υπήρχε στον κόσμο: αλλά η αμαρτία δεν καταλογίζεται όταν δεν υπάρχει νόμος. Ωστόσο, ο θάνατος βασίλεψε από τον Αδάμ μέχρι τον Μωυσή, ακόμη και για αυτούς που δεν είχαν αμαρτήσει μετά την παρομοίωση της παράβασης του Αδάμ, ποιος είναι η φιγούρα αυτού που επρόκειτο να έρθει (Ρωμαίους 5:12-14)
Πριν ο Θεός διαλέξει έναν λαό ανάμεσα σε όλα τα έθνη στη γη, και τους έκανε γνωστό το θέλημά Του, η αμαρτία και ο θάνατος βασίλευαν ήδη στον άνθρωπο. Η αμαρτία και ο θάνατος δεν προήλθαν από το νόμο. Μέσω του νόμου, που αντιπροσωπεύει το θέλημα του Θεού, αγιότητα, νομιμότητα, και η αμαρτία έγινε γνωστή στον άνθρωπο.
Οι άνθρωποι, που γεννήθηκαν από τον σπόρο του Ιακώβ (Ισραήλ) και περιτομή στη σάρκα, ήταν προνομιούχοι. Ανήκαν στον εκλεκτό λαό του Θεού Ισραήλ.
Είχαν το προνόμιο ότι ο Παντοδύναμος Θεός, ο Δημιουργός του ουρανού και της γης και όλων όσων υπάρχουν μέσα, ήταν ο Θεός τους και για να Τον γνωρίσουν, μέσω του νόμου και των προφητών, και ότι ο Θεός θα ήταν μαζί τους.
Ωστόσο αυτά, που απέρριψε αυτό το προνόμιο και παραβίασε τη διαθήκη του Θεού, επιλέγοντας συνειδητά να αμαρτήσει και να ζήσει άδικα, θα έπαιρνε τον μισθό της αμαρτίας, που είναι ο θάνατος.
Ενώ οι Εθνικοί, που ανήκε στον σατανά (ο κυρίαρχος του κόσμου) και ελέγχονταν από τον θάνατο, περπάτησε στην ειδωλολατρία, μαγεία, (σεξουαλικός) αισχρότης, διαστροφή, διαφθορά, και όλα αυτά τα πράγματα, που εναντιωνόταν στο θέλημα του Θεού.
Ο λαός του Θεού διαφοροποιήθηκε από αυτούς μέσω της υπακοής στο νόμο, που αντιπροσώπευε το θέλημα του Θεού, όπου ο λαός του Θεού ζούσε άγιος και δίκαιος υπό την προστασία του Θεού.
Ο νόμος κράτησε το λαό του Θεού
Αν και ο λαός του Θεού ανήκε επίσης στη γενιά των πεσόντων (ο γέρος) και θα έμπαινε στο βασίλειο του θανάτου (άδης) αφού έζησε στη γη, αφού ζούσαν κάτω από την κυριαρχία του θανάτου, ο νόμος κράτησε το λαό του Θεού, μέσω της υπακοής στο νόμο, και ήταν προστατευμένοι στον Θεό και είχαν ιδιαίτερη θέση στο βασίλειο του θανάτου, όπου ήταν προστατευμένοι από τα μαρτύρια και τις πύρινες φλόγες (Λουκ 16:19-31)
Ο Ιησούς εκπλήρωσε το νόμο μέσω της υπακοής Του
Μη νομίζετε ότι ήρθα να καταστρέψω τον νόμο, ή οι προφήτες: Δεν ήρθα για να καταστρέψω, αλλά να εκπληρώσει. Γιατί αλήθεια σας λέω, Μέχρι να περάσει ο ουρανός και η γη, ένα τζότα ή ένας τίτλος σε καμία περίπτωση δεν θα περάσει από το νόμο, μέχρι να εκπληρωθούν όλα (Ματθαίος 5:17-18)
Ο Ιησούς γεννήθηκε από την παρθένο Μαρία, που τον επισκίασε το Άγιο Πνεύμα. Αν και ο Ιησούς γεννήθηκε κατά σάρκα και έγινε ίσος με τον άνθρωπο, Ο Ιησούς δεν περπάτησε ως άνθρωπος υπακούοντας στον πατέρα του πεσόντος ανθρώπου, Ο διάβολος. Ο θάνατος δεν είχε κυριαρχία στον Ιησού, καθώς ο θάνατος κυριαρχεί στην ξεπεσμένη ανθρωπότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Ιησούς δεν γεννήθηκε από το (διεφθαρμένος) σπόρος του ανθρώπου.
Ο Ιησούς γεννήθηκε από τον Θεό και ανήκε στον Θεό, που φαινόταν από το περπάτημά Του στη γη
“Μην πιστεύεις ότι είμαι μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας μέσα μου?”
Ο Ιησούς λέει προς αυτόν, Είμαι τόσο καιρό μαζί σου, και όμως δεν Με έχεις γνωρίσει, Φίλιππος? αυτός που με είδε, είδε τον Πατέρα; και πώς λες τότε, Δείξε μας τον Πατέρα? Δεν πιστεύεις ότι είμαι στον Πατέρα, και ο Πατέρας μέσα μου? τα λόγια που σας λέω δεν τα λέω για τον εαυτό μου: αλλά τον Πατέρα που κατοικεί μέσα μου, Κάνει τα έργα. Πιστέψτε με ότι είμαι στον Πατέρα, και ο Πατέρας μέσα μου: ή αλλιώς πιστέψτε με για τα ίδια τα έργα’ χάρη (Γιάννης 14:9-11)
Δεν ζητάω μόνο αυτά, αλλά και για εκείνους που θα πιστέψουν σε Εμένα μέσω του λόγου τους, για να είναι όλοι ένα, ακριβώς όπως εσύ, Πατέρας, είναι μέσα μου, και εγώ μέσα σου, για να είναι και αυτοί μέσα μας, για να πιστέψει ο κόσμος ότι με έστειλες. Τη δόξα που Μου έδωσες την έχω δώσει σε αυτούς, ώστε να είναι ένα, όπως κι εμείς ένα, Εγώ μέσα τους και εσύ μέσα μου, ώστε να γίνουν τέλεια ένα, για να μάθει ο κόσμος ότι με έστειλες και τους αγάπησες όπως με αγάπησες (Γιάννης 17:20-23)
Ο Ιησούς περπάτησε με υπακοή στον Πατέρα Του και είπε τα λόγια του Πατέρα Του. Έκανε τα πράγματα που είχε δει τον Πατέρα Του να κάνει. Ο Ιησούς πέρασε πολύ χρόνο με τον Πατέρα Του και δεν έκανε τίποτα εκτός του Πνεύματός Του. Θεός Πατέρας, ο Υιός Ιησούς Χριστός; η λέξη, και το Άγιο Πνεύμα ζούσε ενωμένη και έκανε τα πάντα μαζί.
Ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα είναι Ένα
Ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα ήταν (και είναι) Ενας. Γι' αυτό έλεγαν τα ίδια λόγια και ενεργούσαν με τον ίδιο τρόπο και έκαναν τα ίδια έργα. Είχαν την ίδια φύση και την ίδια θέληση. Επομένως, Ο Ιησούς διαφοροποιήθηκε από τον άνθρωπο, που ανήκε στη γενιά του πεσόντος ανθρώπου.
Αν και ο Ιησούς ήρθε κατά σάρκα, Ο Ιησούς ήταν ένα ζωντανό πνεύμα.
Ο Ιησούς ήταν πνευματικός αντί για σαρκικός. Περπάτησε με υποταγή στον Θεό σύμφωνα με το θέλημα του Πνεύματος υπακούοντας στα λόγια του Πατέρα Του.
Ο Ιησούς οδηγήθηκε από το Άγιο Πνεύμα. Επομένως ο Ιησούς δεν αντιλήφθηκε και δεν ενήργησε από τη σάρκα Του; Οι αισθήσεις του, Σαρκικός νους, Συναισθήματα, και συναισθήματα, αλλά από το Πνεύμα.
Αν και ο Ιησούς μπορούσε να αμαρτήσει, Ο Ιησούς δεν αμαρτάνει. Δεν υπήρχε διαφθορά στη σάρκα του Ιησού.
Ο Ιησούς ήταν τέλειος σε αντίθεση με τον έκπτωτο άνθρωπο, που γεννήθηκε από διεφθαρμένο σπόρο και έζησε σε πεσμένη κατάσταση και σε πεσμένη θέση.
Αλλά μέσω της εκπλήρωσης του νόμου και του τέλειου λυτρωτικού έργου του Ιησού Χριστού και της ανάστασής Του από τους νεκρούς, Ο Ιησούς αποκαταστάθηκε (θεραπεύτηκε) άνθρωπος στην κατάστασή Του και συμφιλίωσε τον άνθρωπο με τον Θεό, με το οποίο ο άνθρωπος ολοκληρώθηκε (πλήρης, τέλειος) εν Αυτώ (Διαβάστε επίσης: Πώς ο Ιησούς παραβίασε τη διαθήκη με τον θάνατο και τη συμφωνία με την κόλαση).
Ο Θεός μπορούσε μόνο να αναπνεύσει την πνοή Του στα αποκατεστημένα (θεραπεύτηκε) άνθρωπος
Το αναπαλαιωμένο (θεραπεύτηκε) και η τέλεια κατάσταση του ανθρώπου ήταν απαραίτητη. Διότι μόνο στο (πνευματικός) τέλεια κατάσταση του ανθρώπου, Ο Θεός θα μπορούσε να αναπνεύσει ξανά την πνοή Του στον άνθρωπο και το Πνεύμα Του θα μπορούσε να κατοικήσει στον άνθρωπο.
Στην ατελή κατάσταση του πεσμένου ανθρώπου, αυτό ήταν αδύνατο. Γι' αυτό ο Θεός έδωσε τους γραπτούς νόμους στο λαό Του, να κάνει γνωστή τη φύση και τη θέλησή Του, γιατί ο σαρκικός λαός Του δεν μπορούσε να λάβει το Πνεύμα Του.
Ο Ιησούς ήρθε για να εκπληρώσει το νόμο και να δημιουργήσει μέσα Του, Μια νέα δημιουργία. Η νέα δημιουργία είναι τέλεια (πλήρης) στην πολιτεία του, αποκαταστάθηκε στη θέση Του, και συμφιλιώθηκε με τον Θεό (Ω. 1 Κορινθίους 2:5-6, Κολοσσαείς 2:10).
Ο Ιησούς φύσηξε στους μαθητές Του
Τότε τους είπε πάλι ο Ιησούς, Ειρήνη σε σας: όπως με έστειλε ο Πατέρας μου, κι έτσι σου στέλνω. Και όταν το είπε αυτό, ανέπνευσε πάνω τους, και τους λέει, Λάβετε το Άγιο Πνεύμα: Όποιον τις αμαρτίες συγχωρείτε, παραδίδονται σε αυτούς; και του οποίου τις όποιες αμαρτίες κρατάτε, διατηρούνται (Γιάννης 20:21-23)
Την ημέρα της ανάστασής Του, την πρώτη μέρα της εβδομάδας, Ο Ιησούς ήρθε στους μαθητές Του. Ο Ιησούς τους είπε, ότι όπως τον είχε στείλει ο Πατέρας, Θα τους έστελνε κι αυτός.
Τότε ο Ιησούς εμφύσησε τους μαθητές Του, όπως ο Θεός ανέπνευσε και η πνοή της ζωής του Θεού μπήκε στον Αδάμ. Και είπε ο Ιησούς, λάβει το Άγιο Πνεύμα: Του οποίου τις αμαρτίες συγχωρείς, έχουν αφεθεί σε αυτούς και των οποίων τις αμαρτίες κρατάτε, διατηρούνται.
Ο Ιησούς έδειξε αναπνέοντας πάνω τους ότι το Πνεύμα του Θεού θα επέστρεφε στον άνθρωπο με την έλευση του Αγίου Πνεύματος. Τι στο Θεό είναι, θα επέστρεφε στον άνθρωπο.
Πώς η πνοή του Θεού επέστρεψε στον άνθρωπο
Την ημέρα της Πεντηκοστής, Ο Θεός εμφύσησε την πνοή Του στον άνθρωπο και η πνοή και η ζωή του Θεού επέστρεψαν στον άνθρωπο μέσω του Αγίου Πνεύματος. Το πνεύμα του ανθρώπου ζωντάνεψε και ο άνθρωπος έγινε ζωντανό πνεύμα.
Όταν έφτασε η ημέρα της Πεντηκοστής, ήταν όλοι με μια συμφωνία σε ένα μέρος. Και ξαφνικά ακούστηκε ένας ήχος από τον ουρανό σαν ορμητικός δυνατός άνεμος, και γέμισε όλο το σπίτι όπου κάθοντανσολ Και φάνηκαν σ' αυτούς χωρισμένες γλώσσες σαν από φωτιά, και κάθισε πάνω σε καθένα από αυτά. Και ήταν όλοι γεμάτοι με Άγιο Πνεύμα, και άρχισε να μιλάει με άλλες γλώσσες, όπως τους έδωσε το Πνεύμα να εκφωνήσουν (Πράξεις 2:1-4)
Το Άγιο Πνεύμα ήρθε ως ήχος από τον ουρανό ενός ορμητικού δυνατού ανέμου, η πνοή του Θεού, και γέμισε όλο το σπίτι όπου όλα αυτά, οι οποίοι υπάκουσαν στα λόγια του Ιησού και ήταν ενωμένοι σε ένα μέρος, προσεύχονται και περιμένουν την υπόσχεση του Αγίου Πνεύματος (Ω. Ιεζεκιήλ 37:7-14, Γιάννης 3:8; 14:16-26; 15:26-27; 16:7-15).
Η πνοή του Θεού επέστρεψε στον άνθρωπο. Όλοι γέμισαν με Άγιο Πνεύμα, με το οποίο άρχισαν να μιλούν σε άλλες γλώσσες.
Γλώσσες του Θεού, που αποτελούσαν μέρος της νέας δημιουργίας, ο οποίος χρίζεται στους χρισμένους, ο Υιός, και επομένως έχει δικαιωθεί και ολοκληρωθεί και ως απόδειξη έλαβε το Άγιο Πνεύμα.
Η πνευματική σύνδεση Θεού και ανθρώπου, που είναι το στεφάνι της δημιουργίας Του, αποκαταστάθηκε. Ο Θεός μπορούσε να επικοινωνήσει και να περπατήσει ξανά με τον άνθρωπο, καθώς ο Θεός επικοινώνησε και περπάτησε με τον Αδάμ από την αρχή της δημιουργίας. (Διαβάστε επίσης: Αδάμ, που είσαι?).
Το Άγιο Πνεύμα ζει στους υιούς του Θεού και τους οδηγεί
Επομένως, αδελφοί, είμαστε οφειλέτες, όχι στη σάρκα, να ζήσει σύμφωνα με τη σάρκα. Διότι εάν ζείτε κατά τη σάρκα, θα πεθάνεις: αλλά αν διαμέσου του Πνεύματος καταστρέφετε τις πράξεις του σώματος, θα ζήσεις. Για όσους οδηγούνται από το Πνεύμα του Θεού, είναι οι γιοι του Θεού Διότι δεν λάβατε πάλι το πνεύμα της δουλείας για να φοβηθείτε; αλλά έχετε λάβει το Πνεύμα της υιοθεσίας, όπου κλαίμε, Αβάς, Πατέρας. Το ίδιο το Πνεύμα μαρτυρεί με το πνεύμα μας, ότι είμαστε παιδιά του Θεού (Ρωμαίους 8:12-16)
Στην Παλαιά Διαθήκη (πεσμένος) ο άνθρωπος χωρίστηκε από τον Θεό. Ο Θεός μπορούσε να επικοινωνήσει με τον λαό Του μόνο μέσω των προφητών Του και του Υιού Του. Ωστόσο, στη Νέα Διαθήκη ο άνθρωπος δικαιώνεται εν Χριστώ. Το πνεύμα του ανθρώπου έχει ζωντανέψει από το Άγιο Πνεύμα. Ο άνθρωπος συμφιλιώνεται με τον Θεό και ζει με το Άγιο Πνεύμα σε ενότητα με τον Πατέρα και τον Υιό.
Το Πνεύμα, Ποιος έπρεπε να εγκαταλείψει τον άνθρωπο λόγω της αλλαγής ιδιοκτήτη, επέστρεψε στις ζωές των ανθρώπων και ζει στον άνθρωπο. Όχι στον γέρο (αμαρτωλός), του οποίου το πνεύμα είναι νεκρό και αποσυνδεδεμένο από τον Θεό και ανήκει στον διάβολο και ζει υπό την εξουσία του διαβόλου και του θανάτου, αλλά στον νέο άνθρωπο (άγιος), που δικαιώθηκε εν Χριστώ και του οποίου το πνεύμα αναστήθηκε από τους νεκρούς και ζωοποιήθηκε και έγινε γιος του Θεού και ανήκει στον Θεό.
Το Άγιο Πνεύμα κατοικεί στους υιούς του Θεού (τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά), που γεννιούνται από τον Θεό. Το Άγιο Πνεύμα οδηγεί τους γιους του Θεού και μαρτυρεί με το πνεύμα τους, ότι είναι παιδιά του Θεού.
«Γίνε το αλάτι της γης’
