W całej Biblii, widzimy jedność pomiędzy Bogiem Ojcem, słowo; Jezus, i Ducha Świętego. Jednakże, pomimo ich jedności i ciągłej współpracy, widzimy różnicę między ich rolami w Biblii. Biblię możemy podzielić na trzy dyspensacje. Jakie są trzy dyspensacje w Biblii?? Trzy dyspensacje opisane w Biblii są dyspensacją Boga Ojca (Jehowa), dyspensacja Boga Syna Jezusa Chrystusa (słowo), i zesłanie Boga Ducha Świętego.
Kreacja
Biblia zaczyna się w Księdze Rodzaju od stworzenia. El-Elohim (Bóg (Jehowa), słowo; Jezus i Duch Święty) stworzył niebo i ziemię, i wszystko, co jest w nich. El-Elohim stworzył człowieka na Swój obraz i składał się z ducha, dusza, I ciała. Te trzy elementy stali się jednym i zostali powołani: Człowiek. Człowiek został doskonale stworzony i postępował według ducha.
Jednakże, Bóg dał człowiekowi wolną wolę. Dlatego człowiek mógł zdecydować, czy będzie posłuszny słowom Boga, czy nie.
Kiedy diabeł; przeciwnik Boga, przyszedł i kusił człowieka, człowiek zaciekawił się i zaczął wątpić w słowa Boga.
Człowiek uwierzył słowom diabła ponad słowami Boga i stał się nieposłuszny do Boga. W wyniku nieposłuszeństwa człowieka wobec Boga, duch w człowieku umarł i ciało zaczęło królować.
W tym momencie doskonała relacja między Bogiem a człowiekiem została zerwana.
Człowiek nie był już duchowy, lecz cielesny. Stało się to widoczne w sferze naturalnej, ponieważ Adam i Ewa stali się świadomi swojego ciała i zauważyli, że są nadzy.
Kiedy sprzeciwili się Bogu, ich duch umarł i diabeł, śmierć, królował w ciele cielesnego człowieka.
Jednakże, Bóg miał nowy plan przywrócenia swojej relacji z człowiekiem i pozycji upadłego człowieka. Musiało nadejść nowe dzieło; Nowy człowiek. Od starego stworzenia; starzec został dotknięty złem i uległ zepsuciu.
Boży plan odnowienia (leczyć) Człowiek
Boży plan odnowienia (leczyć) człowieka i pojednać człowieka z Nim, wiązało się z przyjściem Jego Syna Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego. Jezus rozprawi się z grzeszną naturą człowieka, który rządził w stare dzieło i śmierć. Duch Święty wskrzesi ducha człowieka z martwych i zamieszka w nowym człowieku.
Aż do wypełnienia się Bożego plan odkupienia, Bóg miał tymczasowe rozwiązanie, aby uporać się z grzeszną naturą upadłego człowieka, aby Bóg mógł mieć relację z ludźmi. Poprzez ofiary ze zwierząt, krew zwierząt tymczasowo odpokutowała za grzechy i niegodziwości upadłego człowieka, aby Bóg mógł mieć relację ze starym człowiekiem.
Pierwsza dyspensacja Boża (Jehowa)
Pierwsza z trzech biblijnych dyspensacji rozciąga się od Księgi Rodzaju do Malachiasza i jest dyspensacją Boga Ojca. Widzimy relację między Bogiem (Jehowa) i Jego cielesny lud; Dom Izraela. Czytamy o ich związku i wszystkich dziełach, których Bóg dokonał dla swojego ludu.
Bóg przemówił do swego ludu przez usta swoich proroków, aby ich poprowadzić. Bóg dał im Prawo, poprzez Mojżesza, który był Jego sługą i przedstawicielem. Poprzez prawo, Wola Boża stała się znana Jego ludowi.
Ale lud Boży nie zawsze był skłonny słuchać Boga i być Mu posłuszny.
Pomimo ostrzeżeń Boga, ludzie często błądzili. Poszli na kompromis z narodami pogańskimi, ponieważ chcieli być lubiani przez pogan i żyć jak narody pogańskie.
Ale za każdym razem, poszli własną drogą i przyjęli zwyczaje narodów pogańskich, wpadli w kłopoty. Stało się tak dlatego, że Bóg usunął swoją rękę ze swojego ludu. (Przeczytaj także: Co się dzieje, gdy naród zapomina o Bogu?).
Lud Boży zdecydował się zostać odstępcami od Boga. Postanowili opuścić Boga i Jego Prawo i żyć jak poganie (świat).
Lud Boży był odpowiedzialny za zerwanie relacji i przymierza, nie Bóg.
W całym Starym Testamencie, widzimy ciągłe okresy odstępstwa oraz okresy pokuty i oddania Bogu.
W jednej chwili król i lud Boży służyli Bogu, a w następnej sprzeciwili się Jego prawu i stali się odstępcami, przyjęli kulturę i zwyczaje pogan, i służyli dziwnym bogom. Aż wyłonił się ktoś spośród ludu Bożego, czytać Prawo Mojżeszowe, i nawoływał lud do pokuty i ponownego oddania się Bogu.
Gdy tylko ludzie pokutowali, Bóg wrócił do swego ludu, zaopiekował się nimi, i ponownie stał się ich Bogiem.
wielkość Boga, słuszna miłość, cierpliwość, miłosierdzie, i wierność
W tej pierwszej dyspensacji Bożej, widzimy sprawiedliwych miłość Boża, Jego miłosierdzie, cierpliwość, i wierność swemu ludowi. Widzimy wszechmoc Boga oraz Jego cudowne dzieła i cuda.
Przez całą tę dyspensację Bożą, widzimy jedność i relację między Bogiem (Jehowa), słowo; Jezus, i Ducha Świętego.
Bóg prorokował przez usta Swoich proroków o przyjście Mesjasza: Jezusa Chrystusa i przyjście Ducha Świętego.
Druga dyspensacja Jezusa Chrystusa; słowo
Druga dyspensacja z trzech biblijnych dyspensacji przebiega od Mateusza do Dziejów Apostolskich 1:9. W tej drugiej dyspensacji, Jezus Chrystus; Słowo jest centrum.
Czytamy o przyjściu Jezusa Chrystusa, syn boży. Jezus; żywe Słowo stało się ciałem i przyszło na ziemię jako Mesjasz, tak jak Bóg przepowiedział przez usta swoich proroków.
W tej drugiej dyspensacji z trzech biblijnych dyspensacji, widzimy związek pomiędzy Jezusem Chrystusem a cielesnym ludem Bożym (Izrael). Widzimy Jezusa, żywe Słowo, w akcji. Czytamy o wszystkich znakach, cuda, i cuda, których Jezus dokonywał w mocy Ducha Świętego, wśród ludu Bożego.
Jezus reprezentował Boga Ojca i Jego Królestwo. Głosił i przyniósł Królestwo Boże ludowi Izraela, kim był stary, cielesny człowiek.
Pomimo faktu, że w drugiej dyspensacji Jezus jest w centrum, widzimy jedność i relację pomiędzy Bogiem Ojcem, Jezus, i Ducha Świętego.
Jezus przyszedł po owce zagubione z domu Izraela
Jezus Mesjasz przyszedł przede wszystkim dla zagubionych owiec z domu Izraela, a nie dla pogan (Mateusz 15:24). Nawet porównał tę kobietę, który był poganinem, z psem! Ale dzięki jej wielkiej wierze i wytrwałości, dostała to, o co prosiła (Mateusz 15:21-28).
Chrześcijanie wielokrotnie mówią, że Jezus był przyjacielem celników i prostytutek i jadał z nimi.
Mówią to, aby usprawiedliwić swą przyjaźń z niewierzącymi, którzy należą do świata i żyją w ciemności, i uzasadnić ten fakt, Że żyją jak świat.
Jednakże, ich stwierdzenie nie jest do końca słuszne. Jezus rzeczywiście jadł z celnikami i prostytutkami, Ale…
Przede wszystkim, ci ludzie nie byli poganami, ale należeli do domu Izraela. Uważano ich za zagubioną owcę Domu Izraela.
Na podstawie swoich uczynków uznano ich za grzeszników. Dlatego, traktowano ich jak pogan i wykluczano ze zboru Bożego (świątynia).
Po drugie, kiedy usłyszeli słowa Jezusa i stanęli twarzą w twarz ze swoimi grzechami, Oni żałował z ich złej drogi, odwrócili się od swoich niegodziwych uczynków, i zwrócił się do Jezusa.
Faryzeusze nadal uważali celników i prostytutki za grzeszników, i dlatego, że Jezus jadł z nimi, zakładali, że Jezus jest Przyjacielem grzeszników i że Jezus aprobuje ich grzechy i pozwala na nie.
Jednakże, faryzeusze nie wiedzieli, że grzesznicy z domu Izraela (Lud Boży) żałował. Faryzeusze nadal uważali ich za grzeszników i traktowali ich jak grzeszników. Ale Jezus nie uważał ich już za grzeszników, za ich wiarę i pokutę. (Przeczytaj także: Czy Jezus był przyjacielem publiczności?).
Jezus pojednał człowieka z powrotem z Bogiem
Jezus przyszedł, aby odnowić relację między Bogiem Ojcem a upadłym człowiekiem, który został złamany w Ogród Eden. Narodził się w ciele i stał się Synem Człowieczym. Jezus wziął wszystko grzechy i niegodziwości upadłego człowieka na Niego i zniszczył naturę upadłego człowieka w Jego ciele. Poprzez swoje odkupieńcze dzieło Jezus pojednał człowieka z powrotem z Bogiem.
W tej drugiej dyspensacji, widzimy przyjście Jezusa Chrystusa, Jego odkupieńcze dzieło, i odkupienie upadłego człowieka.
Jezus prorokował swoim uczniom o przyjściu Ducha Świętego. Ogłosił przyjście kolejnego Pocieszyciela; Ducha Świętego. Podobnie jak Ojciec zapowiedział przyjście Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego. (Oh. Geneza 3:15, Izajasz 7:14; 9; 40:10-11; 53:4-12, Jeremiasz 31:33-34, Ezechiel 11:19-20; 36:26-28).
Trzecia dyspensacja Ducha Świętego
Trzecia i ostatnia dyspensacja spośród trzech biblijnych dyspensacji rozpoczyna się w Dziejach Apostolskich 2 i jest zesłaniem Ducha Świętego. Widzimy przyjście Ducha Świętego i relację pomiędzy Duchem Świętym a nowym stworzeniem. Nowe stworzenia to Kościół; ciało Jezusa Chrystusa.
W tej trzeciej dyspensacji Ducha Świętego, widzimy także jedność i relację pomiędzy Bogiem Ojcem, Jezus; słowo, i Ducha Świętego.
Duch Święty reprezentuje Ojca i Jezusa Chrystusa; Słowo w nowym stworzeniu.
Duch Święty świadczy o Jezusie Chrystusie. Tak jak Jezus świadczył o swoim Ojcu. Są nierozłączni, tak jak nowy człowiek składa się z ducha, dusza, I ciała
W tej dyspensacji, widzimy dzieła Ducha Świętego.
Czytamy o znakach, cuda, i cuda, Uczynił to poprzez nowego człowieka. Tak jak Jezus, Kto był Pierworodny nowego stworzenia.
Bez Ducha Świętego, nowy człowiek nie może nic zrobić. Nowy człowiek jest całkowicie zależny od Ducha Świętego, zupełnie jak Jezus.
Jak zbawienie przyszło do pogan
Obietnica i przyjście Pocieszyciela; Duch Święty był w pierwszym przypadku przeznaczony dla ludu Bożego (Izrael). Ale dzięki łasce Bożej, zbawienie, obietnicę i dziedzictwo, przyszedł także do pogan (Oh. Rzymianie 11:11).
Wszyscy, którzy uwierzyli w Jezusa Chrystusa i chcieli odrzucić swą grzeszną naturę i odwróć się od swego grzechu i służ Bogu, miał zdolność ponownego narodzenia się w duchu, i stań się nowym stworzeniem; syn Boży (dotyczy to zarówno mężczyzn, jak i kobiet) i częścią Ciała Chrystusowego.
Wszyscy, Kim jest narodzić się na nowo w Chrystusie i wszczepieni w Jezusa Chrystusa, należy do prawdziwego ludu Bożego i posiada Ducha Świętego.
To trzecie i ostatnie zesłanie Ducha Świętego nadal obowiązuje i będzie trwało aż do końca czasów.
„Bądź solą ziemi’
