Co Biblia mówi o dobroci Pana?
Podziękuj do Pana, bo On jest dobry:
bo Jego miłosierdzie na wieki.
Niech tak mówią odkupieni przez Pana,
kogo On odkupił z ręki wroga;
I zebrał ich z krajów, ze wschodu, i od zachodu,
z północy, i od południa.
Wędrowali samotnie po pustyni;
nie znaleźli miasta, w którym mogliby mieszkać.
Głodny i spragniony, zamarła w nich dusza.
Dobroć Pana
wybawił ich z ucisku
Wtedy w swym ucisku wołali do Pana,
i wybawił ich z ucisków.
I poprowadził ich drogą prostą,
aby udali się do miasta zamieszkania.
Oby ludzie chwalili Pana za jego dobroć,
i za Jego cudowne dzieła dla dzieci ludzkich!
On bowiem zaspokaja tęsknotę duszy,
i napełnia głodną duszę dobrocią.
Tacy, którzy siedzą w ciemności i cieniu śmierci,
będąc związanym uciskiem i żelazem;
Ponieważ zbuntowali się przeciwko słowom Boga,
i wzgardzili radą Najwyższego:
Dlatego powalił ich serce pracą;
upadli, i nie było nikogo, kto mógłby pomóc.
Dobroć Pana
wybawił ich z utrapień
Wtedy w swym ucisku wołali do Pana,
i wybawił ich z utrapień.
Wyprowadził ich z ciemności i cienia śmierci,
i rozbijają ich bandy.
Oby ludzie chwalili Pana za jego dobroć,
i za Jego cudowne dzieła dla dzieci ludzkich!
Bo rozbił bramy miedziane,
i pociąłem sztaby żelazne.
Głupcy z powodu swego przestępstwa,
i z powodu ich niegodziwości, są dotknięci.
Dusza ich brzydzi się wszelkim mięsem;
i zbliżają się do bram śmierci.
Posłał swoje Słowo i uzdrowił ich
Wtedy w swym ucisku wołają do Pana,
i On ich wybawia z ich udręk.
Posłał Swoje Słowo, i uzdrowił je,
i wydali je z zniszczeń.
Oby ludzie chwalili Pana za jego dobroć,
i za Jego cudowne dzieła dla dzieci ludzkich!
I niech składają ofiary dziękczynne,
i z radością opowiadajcie Jego dzieła.
Ci, którzy płyną do morza na statkach,
którzy robią interesy na wielkich wodach;
Ci widzą dzieła Pana,
i Jego cuda w głębinach.
On bowiem rozkazuje, i wznieca burzliwy wiatr,
który podnosi jego fale.
Wznoszą się aż do nieba, znów schodzą do głębin:
ich dusza topnieje z powodu ucisku.
Kręcą się tam i z powrotem, i zataczać się jak pijany,
i są trzeźwi’ koniec.
Dobroć Pana
wyprowadził ich z utrapień
Wtedy w swym ucisku wołają do Pana,
i On wyprowadza ich z ucisków.
On czyni burzę ciszą, tak że jego fale ustały.
Wtedy cieszą się, że milczą;
więc prowadzi ich do upragnionej przystani.
Oby ludzie chwalili Pana za Jego dobroć,
i za Jego cudowne dzieła dla dzieci ludzkich!
Niech go wywyższają także w zgromadzeniu ludu,
i chwalcie go w zgromadzeniu starszych.
Zamienia rzeki w pustynię,
a źródła wód w suchą ziemię;
Żyzna ziemia w jałowość,
za niegodziwość tych, którzy w nim mieszkają.
Zamienia pustynię w stojącą wodę,
i wysuszoną ziemię zamienili w źródła wodne.
I tam pozwala mieszkać głodnym,
aby przygotować miasto do zamieszkania;
I zasiej pola, i sadzić winnice,
które mogą przynieść owoce wzrostu.
On ich także błogosławi, tak że bardzo się rozmnożyli;
i nie pozwala, aby ich bydło uległo uszczupleniu.
Ponownie, są niszczeni i poniżani przez ucisk,
cierpienie, i smutek.
Wylewa pogardę na książąt,
i sprawia, że błąkają się po pustyni,
gdzie nie ma sposobu.
A jednak podtrzymuje ubogich na wysokościach z ucisku,
i czyni z niego rodziny jak trzodę.
Zobaczą to sprawiedliwi, i raduj się:
a wszelka niegodziwość zatka jej usta.
Kto jest mądry, i będę przestrzegał tych rzeczy,
nawet oni zrozumieją miłosierdzie Pana.
Psalm 107
„Bądź solą ziemi’
