Nie odmawiaj dobra tym, którym się ono należy, gdy jest to w mocy twojej ręki, aby to uczynić. Nie mów bliźniemu, Iść, i przyjdź ponownie, i jutro dam; kiedy masz to przy sobie (Przysłowia 3:27-28)
Kiedy ktoś przychodzi do ciebie i prosi cię o przysługę lub dobro, w niedogodnym momencie, powinieneś dać tej osobie to, o co prosi. Jeśli masz dobro, to nie mów tej osobie, żeby wróciła następnego dnia lub w dogodniejszym terminie. Ale daj to, czego dana osoba potrzebuje.
Nie wiesz, jeśli będzie jutro. poza tym, nie znasz potrzeb tej osoby.
Twoje życie należy do Jezusa, i On wyznaczył cię na swojego przedstawiciela. On będzie kierował ludzi do ciebie, którzy mają potrzebę. Jesteś jedyny, w tym momencie, kto może pomóc tej osobie.
Nie mów tej osobie, żeby wróciła jutro, ani nie kierują tej osoby do kościoła ani na nabożeństwo. Zamiast tego daj tej osobie co (S)o co prosi. Jeśli to jest chleb, paczka cukru, lub inne dobro, lub jeśli dana osoba potrzebuje modlitwy, gojenie : zdrowienie, rada, itp., daj i nie zatrzymuj się.
Jezus dał ci wszystko, czego potrzebujesz, pomóc tej osobie. Zostałeś pobłogosławiony wszelkim duchowym błogosławieństwem na wysokich stanowiskach, żeby nie trzymać tego wszystkiego dla siebie, ale rozdać je innym. O to właśnie chodzi w Wielkim Nakazu Misyjnym.
„Bądź solą ziemi’
