На различни места во Библијата, Напишано е, дека да се послуша е подобро од жртва. Но, зошто послушноста е подобра од жртвата? Бог ги дал законите за жртвување. Затоа би помислиле дека Бог бил задоволен од жртвите на Својот народ. Но, тоа не беше секогаш случај, и тоа сè уште не е секогаш случај. Во Стариот завет, народот Му принесуваше жртви на Господа. Но, жртвите на народот не му биле секогаш угодни на Господа. Во Новиот завет, народот исто така „жртвува’ на Господа. Но, „жртвувањата’ на луѓето не секогаш му се угодни на Бога. Имаше само една жртва што му беше угодна на Господа. Таа жртва содржела елемент, од кој произлезе жртвата, и што сака Господ, што е послушност.
Бог ги воспоставил законите за жртвување
Бог му го дал Законот на Мојсеј кој ги содржи законите за жртвување. Законите за жртвување биле наменети за домот на Израел. Народот ги донесе жртвите. И на (високо) свештеник (с) ги принесуваше жртвите на Господа според Законот.
Жртвите беа подарок за Бога и сладок мирис за Господ. Преку жртвите, тие го признаа Бог како Господ Бог на Израел. Дадоа чест, обожување, пофалби, и благодарност кон Господа Бога. Крвта на жртвите ги искупи гревовите и беззаконието на паднатиот човек, кој му припаѓаше на домот на Израел.
Оние, кои припаѓале на домот на Израел морале да ги почитуваат законите за жртвување, кои биле дел од Мојсеевиот закон.
Зошто Бог не бил секогаш задоволен со жртвите на Својот народ?
Но, иако Бог ги дал законите за жртвување и Божјиот народ морал да ги држи законите за жртвување, Бог не бил секогаш задоволен со жртвите на Својот народ.
Зошто Бог не бил секогаш задоволен со жртвите на Својот народ? Затоа што жртвите на Неговиот народ не потекнуваат од верното срце и послушноста кон Бога. А на Бога послушноста е подобра од жртвата.
Го гледаме ова, меѓу другите, во животот на Саул. Саул мислеше да му угоди на Бога со своите паленици и жртви, додека Бог не уживал во неговите паленици и жртви како во послушноста на Неговиот глас.
Непослушноста на Саул кон гласот на Господ
- рече Самоил, На Господа му е многу задоволство на палениците и жртвите, како во послушноста на гласот Господов? Види, да се послуша е подобро од жртва, и да слушаш од овновото сало. Зашто бунтот е како грев на вештерство, а тврдоглавоста е како беззаконие и идолопоклонство. Затоа што го отфрли словото Господово, Тој исто така те отфрли да бидеш цар (1 Самоил 15:22-23)
Самоил му ја објави на Саул волјата Господова, со давање на Неговите заповеди. Но, Саул беше горд и мислеше дека го знае тоа подобро од Бог. Поради неговата бунтовничка природа, Саул не го послуша гласот Господов. Саул дјасне го прави она што Бог му заповедал да го прави. Наместо тоа, Саул го направи она што изгледаше добро во негови очи.
Саул мислел да му угоди на Бог со своите жртви. Но, на Бог не му се допаднаа палениците и жртвите на Саул.
Бог сакал послушност кон Неговиот глас наместо жртви. Затоа што послушноста е подобра од жртвата (1 Самоил 15).
Кога Бог му заповедал на Саул (преку Самуил) да го удри Амалек и да уништи сè, Саул и народот се побуниле против Божјата заповед. Наместо да уништи сè, како што заповедал Господ, Саул и народот го поштедија Агаг, амаликискиот цар и најдоброто од овците, волови, гоење, и јагнињата, и сето тоа беше добро.
Кога народот дојде кај Саул со најдобрите овци и волови за да ги принесе на Господа, Саул не се вмеша. Саул се плашеше од народот. Поради тоа, им дозволил да го донесат добитокот.
Слушајќи го гласот на народот и правејќи го она што изгледаше добро во неговите очи, Саул се одврати од Господа и го отфрли словото на Господ Бог.
Преку неговата непослушност, Саул се оддалечи од Господа
Кога Самоил дојде кај Саул, Саул дури го излажал Самуал велејќи дека ја чува Господовата заповед.
Сепак, Саул не го знаеше тоа во текот на ноќта, Бог му го открил на Самоил злото на Саул и неговата непослушност кон Бога. Покрај тоа, Самоил го слушнал блеењето на овците и џвакањето на воловите, што сведочеше дека не ја послушал заповедта Господова. Самоил се соочил со Саул за злото што го направил.
Саул тргна против зборот Господов и го бранеше делото и неговата одлука. Тој дури и даде побожен пресврт на неговата непослушност кон Бога, велејќи дека котелот е за жртви на Господа.
Зошто послушноста е подобра од жртвата?
Самоил го праша, ако Господ толку многу уживаше во палениците и жртвите, како во послушноста на гласот Господов. Затоа што да се послуша е подобро од жртва, и да слушаме од овновото сало.
Зошто послушноста е подобра од жртвата? Послушноста е подобра од жртвата бидејќи бунтот е како грев на вештерството, а тврдоглавоста како беззаконие и идолопоклонство.
Бунтот на Саул беше како грев на вештерство, а Неговата тврдоглавост како беззаконие и идолопоклонство.
Зашто Саул го отфрли словото Господово, Господ го отфрли Саул да биде цар.
Откако ги слушна зборовите на Самоил, Саул признал дека згрешил. Тој призна дека ја прекршил заповедта Господова, додека пред Самуил се соочил со Саул со она што му го открил Господ, Саул му рекол на Самуал дека ја запазил заповедта на Господ Бог.
Саул не ја послушал заповедта на Господ Бог, затоа што се плашеше од народот. И токму тоа беше коренот на проблемот
Стравот од човекот носи замка
Саул се плашеше од народот наместо од Господ Бог. Затоа го слушаше народот и го стави народот над Бога. Ова не беше првпат Саул да се плаши од народот и да не ги почитува Божјите заповеди.
Кога Саул и народот беа во Гилгал, а Самоил не дојде во определеното време и дел од народот си замина од него, Саул ги презел работите во свои раце.
Саул заповеда да му ги донесат палениците и жртвите за помирување. Штом Саул заврши со приносот на паленицата, Самуал пристигна.
Кога Самоил го соочил Саул со неговото злодело, Саул ја бранел својата одлука и дело. Затоа што неговото дело во неговите очи изгледало логично и мудро.
Но, неговата одлука и дело не биле логични и мудри во Божјите очи, но глупав.
Неговото дело било чин на бунт и непослушност кон словото на Господ Бог. Што е како грев на вештерство и идолопоклонство.
Бог не уживал во жртвите на Саул. Бог би се радувал на Саул, ако Саул го послуша гласот на Господ Бог и ја чуваше Неговата заповед, и покрај околностите и притисокот на народот. Тогаш царството на Саул ќе опстанело.
Затоа што Саул не го послуша словото Господово, Бог му го одзеде царството и му го даде на некој друг. Еден човек, кој го слушаше гласот на Господ Бог и ги слушаше Неговите заповеди и ја исполни Неговата волја. (Прочитајте исто така: Дали Давид бил човек според Божјото срце?).
Не само што Саул бил бунтовен и непослушен на гласот на Господ Бог, но, исто така, Божјиот народ и водачите на Божјиот народ не сакаа секогаш да го слушаат гласот на Господ Бог.
Божјиот народ не го послуша гласот на Господ Бог
Божјиот народ не секогаш го ценел моралниот дел од законот и зборовите на пророците. На некои, чувањето на верските закони, ритуали, гозби, итн. беше поважно од почитувањето на (морална) Божјите заповеди и зборовите на пророците, што ја претставуваше Неговата волја и според која тие ќе живеат свето и праведно. И покрај тоа што знаеја дека послушноста е подобра од жртвата.
Народните собири се чинеше дека се добри и благословени за луѓето. Тие пееја, читај од Тора, се молеше, принесуваше темјан и други жртви и приноси на Господа. Потоа се вратија со задоволно чувство, бидејќи ги исполниле своите обврски.
Но, Бог не гледал на собранијата од човечка гледна точка. Затоа, Бог не бил импресиониран од нивниот надворешен изглед, верски обичаи, и жртви. Нивните убедливи зборови, убави песни, жртви, а приносите не му беа угодни на Бога. Бог бил згрозен од нивните собири и не можел да мириса на нивните свечени собири. Зошто Бог не можеше да мириса на нивните свечени собири?
Божјиот народ немаше доверба во Бога и Неговите зборови, но со лажни зборови кои не можат да профитираат
Бог не видел свет народ и собир на Неговите деца, кој веруваше, сакан, и Му се покоруваа и живееја свето и праведно. Но Бог виде грешен народ, собрание на злосторници, на бунтовниците, кој верски постапувал во собранието и ги чувал законите, прописи, и ритуали како што е опишано во Мојсеевиот закон и пее и му се жртвува на Господа, но во секојдневниот живот тие беа бунтовни, тврдоглав и не ги слушаше Божјите заповеди и со срце полно со неверување и зло одеше во грев и беззаконие.
Наместо да се надеваме на Бога и Неговите зборови, народот веруваше во лажни зборови кои не можат да профитираат.
Тие беа крадци, убијци, прељубници, лажговци, и идолопоклониците. Откако украле, убиен, извршил прељуба, излажал (лажно се заколна), запали темјан на Ваал, и одеше по други богови, кого, тие не знаеја.
Во собранието, дојдоа пред Господа и признаа дека се избавени. Но, дали беа предадени да ги прават сите тие гнаси? (Прочитајте исто така: Дали црквата стана дувло на крадци?)
Народ, кои се жртвуваа, но не го послушаа гласот на Господ Бог
Божјиот народ бил народ, кои Му принесоа жртви на Господа, додека во нивниот секојдневен живот, тие не го послушаа гласот на Господ Бог. Затоа, На Бога му беа доста од нивните жртви. Тој беше полн со нивните паленици и не се радуваше на крвта на јунците, јагниња, или кози.
Тој им заповеда да не носат повеќе залудни прилози од кои темјанот беше одвратен пред Бога.
Бог не можеше да ги поднесе собирите и гозбите
Бог не можеше да ги издржи новите месечини, саботите, свикувањето на собранијата, затоа што тоа беше беззаконие дури и свечената средба. Неговата душа ги мразеше нивните младешки месечини и ги назначи гозбите. Тие беа неволја за Него, и Бог се измори да ги поднесе.
Кога ќе ги рашират рацете, Бог ги скрил очите од нив. Кога направија многу молитви, Господ не чу, бидејќи рацете им беа полни со крв.
Бог им заповедал, да му ја одземеш вревата на твоите песни. Затоа што Тој не сакаше да ја слушне мелодијата на нивните виоли.
Бог не уживал во нивните жртви. Тој сакаше тие да го слушаат Неговиот глас, добиваат корекција, и зборувај ја вистината. Затоа што на Бога послушноста е подобра од жртвата.
Но, иако знаеја дека послушноста е подобра од жртвата, тие не го послушаа Божјиот глас. Тие не добија исправка и вистината исчезна.
Тие ја отстранија вистината и судот и ги поставија своите гадости во куќата, кој беше наречен со Името Господово, да го оскверни.
Бог сакаше да се измијат, се прават чисти, и го отфрли злото на нивните дела (грев и беззаконија) пред Неговите очи, за да престанат да прават зло. Тој сакаше да се снајдат добро, бараат пресуда, олеснување на угнетените, суди го сиракот, и молете се за вдовицата.
Бог им се спротивставил на кнезовите на Израел при нивното одење
И кнезовите на Израел немаа привилегирана положба. Тие не беа исклучок од правилото. Затоа што Бог се соочи со водачите, кои беа одговорни за собранието и нејзиното одење.
Бог рече, дека кнезовите биле бунтовници и придружници на крадците. Тие сакаа подароци (мито) и следеше по награди.
Не им судеа на сираците, ниту пак им дојде причината за вдовицата.
Поради тоа, Господ, Господарот над војските, Моќниот на Израел, ќе им олесни на своите противници и ќе се одмазди на своите непријатели. Бог ќе ги врати судиите и советниците, како на почетокот, кој би го слушал Неговиот глас. Така таа праведност ќе се врати (на. Исаија 1, Еремија 7).
Бог не им заповедал на татковците на Израел во врска со палениците или жртвите, туку да го слушаат Неговиот глас
Така вели Господ Саваот, Богот на Израел; Ставете ги вашите жртви паленици на вашите жртви, и јадете месо. Зашто не им зборував на вашите татковци, ниту им заповедав во денот кога ги изведов од египетската земја, во врска со палениците или жртвите: Но тоа им заповедав, Почитувајте го Мојот глас, и јас ќе бидам ваш Бог, и вие ќе бидете Мој народ: и одете по сите патишта што ви ги заповедав, за да ти биде добро. Но, тие не послушаа, ниту го наведнаа увото, но одеше во советите и во имагинацијата на нивното злобно срце, и отиде наназад, а не напред (Еремија 7:21-24)
Кога Бог ги изведе татковците на Израел од египетската земја, Бог не зборуваше со нив, ниту им заповедал, во врска со палениците или жртвите. Но Бог им заповеда да го слушаат Неговиот глас.
Ако го послушаа Неговиот глас, Бог би бил нивен Бог и тие би биле Неговиот народ. И ако одеа по Неговите патишта, би било добро со нив
Но, тие не сакаа да го слушаат гласот на Господ Бог. Тие го отфрлија знаењето дека послушноста е подобра од жртвата. Наместо да го слушате Господ Бог, одеа по советите и имагинацијата на нивното злобно срце, и отиде назад наместо напред. (Прочитајте исто така: Зошто христијаните се враќаат на Стариот завет?)).
Иако Божјиот народ го отфрли, Бог дал совршена жртва да се принесе
Бог мораше да се справи со гордоста, бунтовен, и тврдоглави луѓе, кои тргнаа по својот пат и не сакаа да Го слушаат.
Во определеното време, Бог го испрати Својот Син Исус Христос на земјата. Неговиот Син, Кој го сакаше Својот Татко и беше подготвен и подготвен да се откаже од својот живот и да ја плати цената за послушноста кон својот Татко и непослушноста на (паднат) човек. (Прочитајте исто така: Пребројте ги трошоците).
Бог го испрати Својот Син, Кој му остана верен и ја послуша заповедта на Својот Отец, поради Неговата љубов кон Отецот.
Син, Чиј Дух беше подложен на волјата на Отецот, која стана видлива преку Неговата послушност на заповедта на Отецот. Заповедта на Отецот беше да се слуша Неговиот глас и да се врши Неговата волја.
“Еве, Дојдов да ја исполнам Твојата волја, О Боже”
Жртва и принесување не сакаше, но ти ме приготви тело: Во палениците и жртвите за грев не си уживал. Тогаш реков јас, Еве, доаѓам (во обемот на книгата е напишано за Мене,) да ја извршуваш Твојата волја, О Боже (Евреите 10:5-7)
За разлика од татковците на домот на Израел, Исус му се предаде на Отецот. Тој го даде својот живот за да ја изврши волјата на Својот Татко.
Исус дојде меѓу злосторниците (бунтовници), кои живееле зли животи. Тој беше меѓу лицемерите, кои се собраа во домот на Неговиот Отец постапуваа религиозно, и ги чуваше верските прописи, ритуали, и обичаите на Законот, во меѓувреме, тие живееле во бунт и непослушност кон Бога во гревот. Тие го отфрлија знаењето дека послушноста е подобра од жртвата.
Но Исус го даде вистинскиот пример и го послуша гласот на Својот Татко и остана послушен на Него.
Со давање на вистинскиот пример и Неговата послушност кон Бога, Исус бил мразен, прогонет, протеран, предаден од сопствениот народ, и дадена во рацете на грешниците, да се жртвува како совршена Жртва за грешниците, СЗО, поради нивната падната состојба, не беа во можност (по природа) да го слушаат гласот на Господ Бог и да ја вршат волјата Божја.
Крвта на животните не можеше да го отстрани гревот, но можеше да го освети нечистот, така што се очистија по телото.
Но крвта на Исус Христос, Кој преку вечниот Дух се предаде на Бога како жртва, нè чисти од мртви дела, да му служи на живиот Бог.
Затоа Исус е Посредник на Новиот Завет, дека со помош на смртта, за откупување на престапите што беа под првиот Завет, повиканите би можеле да го добијат ветувањето за вечно наследство (Евреите 9:15).
Кои се сличностите меѓу собранијата во Стариот завет и собранијата во Новиот завет?
За жал, истата појава ја гледаме и во Црквата Христова. Собирите и одење на многу христијани во Новиот завет не се разликуваат толку многу од собирите и одење на домот Израел во Стариот завет.
Христијаните се собираат и додека музиката свири, пеат, пофалби, и поклонете му се на Господа и подигнете ги рацете нивни. Тие молат кратка молитва. Тие слушаат мотивациска проповед, ги вложат своите пари во понудата, дружење, и оди дома со задоволно чувство. Штом ќе дојдат дома, многумина земаат каде што заминале, вршејќи ја волјата и делата на телото.
Многумина мислат дека нивното присуство во црква му угодува на Исус и му служи на Бог. Но, Бог не ужива во собири, каде што луѓето постапуваат и зборуваат побожно еден или два часа, а остатокот од седмицата живеат како злосторници во грев и користејќи ја крвта на Исус како дозвола да продолжат да грешат.
Исто како во Стариот завет, тие признаваат дека се избавени и слободни со крвта на Исус. Но, дали се избавени да прават зло и да прават гадости? Дали Бог ги предаде да ја вршат волјата, похоти, и телесните желби и служете му на ѓаволот?
Бог не уживал во жртвите, туку во послушноста на Неговиот глас
Бог не уживал во жртвите и Бог сè уште нема задоволство од жртвите, што доаѓа од горделиво и злобно срце полно со неверување. Затоа што на Бога послушноста е подобра од жртвата.
Господ Бог не бил задоволен со жртви, со што мислеа да Му угодат, и жртви за помирување на гревовите и беззаконието на Неговиот народ, додека тие не се покајаа и нивното бунтовничко однесување остана исто, и преку нивната непослушност кон Бога, ги правеле истите гревови одново и одново.
Бог сакал Неговите деца да се покајат и да се одвратат од нивните зли патишта. Тој сакаше тие да Му веруваат и да Го љубат. За да го слушаат Неговиот глас и да ги слушаат Неговите зборови и да ги држат Неговите заповеди. И сè уште е така, бидејќи Божјата природа и волја не се променети.
Исус сака послушна Црква
Исус не ужива во црква која не верува во Него и не го слуша Неговиот глас, но верува во зборовите на светот и го слуша светот и врши прељуба со светот и живее во грев.
Тој не сака телесна црква која се собира секоја недела со извалкан ум и со кренати нечисти раце, молејќи се и фалејќи го Господа и донесувајќи жртви, и секоја недела покајте се и барајте прошка за истите гревови, што сакаат повторно да го направат.
Но, Исус сака духовно Тело, на која Тој е Глава и го има Својот Дух и Го следи. Тело кое Му се потчинува и го слуша Неговиот глас, го прави она што го кажува и ја извршува Неговата волја. За да Му е угодна жртвата на Неговото Тело.
Кој ја знае волјата Божја и кој е подготвен да го даде својот живот за да ја изврши Неговата волја? Кој вели, исто како Исус, Еве, еве сум јас Господ да ја исполнам Твојата волја, испрати ми. Знам дека не уживате во жртвите и религиозните практики, туку во послушноста кон Твојот глас. И тука стојам Господи, подготвен да ја изврши Твојата волја. И покрај околностите, отпорот на луѓето, омразата, прогонство, отфрлање, и сите други последици кои ќе ме чинат да Те следам. Јас навистина те сакам, Господи, со целото мое срце. Ти го даде својот живот за мене и сега јас ти го давам мојот живот, со послушност на Твојот глас и вршење на твојата волја.
„Бидете сол на земјата’
