Haldið ekki góðu frá þeim sem það á að þakka, þegar það er í þínu valdi að gera það. Segðu ekki við náunga þinn, Farðu, og komdu aftur, og á morgun mun ég gefa; þegar þú hefur það hjá þér (Orðskviðir 3:27-28)
Þegar einhver kemur til þín og biður þig um greiða eða góðs, á óþægilegum tíma, þú ættir að gefa manneskjunni það sem hún biður um. Ef þú hefur það góða, þá skaltu ekki segja við viðkomandi að koma aftur daginn eftir eða á hentugri tíma. En gefðu það sem viðkomandi þarf.
Þú veist ekki, ef það verður morgundagurinn. Fyrir utan það, þú veist ekki þörf manneskjunnar.
Líf þitt tilheyrir Jesú, og hann hefur útnefnt þig til að vera fulltrúi hans. Hann skal vísa fólki til þín, sem þurfa. Þú ert sá eini, á þeirri stundu, hver getur hjálpað viðkomandi.
Ekki segja við manneskjuna að koma aftur á morgun, né vísa viðkomandi til kirkju eða guðsþjónustu. Í staðinn gefðu viðkomandi hvað (s)hann er að biðja um. Ef það er brauð, pakki af sykri, eða annað gott, eða ef viðkomandi þarf bæn, lækningu, ráðh, o.fl., gefðu það og haltu ekki aftur.
Jesús hefur gefið þér allt sem þú þarft, að hjálpa þessum einstaklingi. Þú hefur hlotið alla andlega blessun í háum stöðum, ekki að halda þessu öllu fyrir sjálfan þig, heldur að dreifa því til annarra. Það er það sem Stóra nefndin snýst um.
„Vertu salt jarðar’
