آیا بر روی زمین ایمان بیابم؟?

در لوک 18:1-8, عیسی مَثَل قاضی ناعادل را به شاگردانش گفت و از آنها سؤال کرد. وقتی پسر انسان می آید, آیا او در زمین ایمان خواهد یافت؟? آیا عیسی پس از بازگشت بر روی زمین ایمان بیابد؟? عیسی به چه نوع ایمانی اشاره می کرد? آیا مسیحیان در این ایمان قدم برمی دارند؟?   

مَثَل قاضی ظالم

و عیسی برای آنها مَثَلی در این باره گفت, که مردها باید همیشه دعا کنند, و غش نکنیم; گفتن, در شهری قاضی بود, که از خدا نمی ترسید, نه مرد: و بیوه ای در آن شهر بود; و نزد او آمد, گفت, انتقام من را از دشمنم بگیر و او برای مدتی این کار را نخواهد کرد: اما پس از آن, در درون خود گفت, هر چند از خدا نمی ترسم, و نه به انسان; اما چون این بیوه مرا آزار می دهد, من از او انتقام خواهم گرفت, مبادا با آمدن مداوم او مرا خسته کند. و خداوند گفت, بشنوید که قاضی ستمگر چه می گوید و آیا خداوند انتقام برگزیدگان خود را نخواهد گرفت, که شبانه روز نزد او فریاد می زنند, اگرچه او با آنها تحمل طولانی دارد? من به شما می گویم که او به سرعت از آنها انتقام خواهد گرفت. اما وقتی پسر انسان بیاید, آیا او در زمین ایمان خواهد یافت؟? (لوقا 18:1-8)

پس از آنکه عیسی به فریسیان درباره پادشاهی خدا و به شاگردانش در مورد ظهور و مکاشفه پسر انسان صحبت کرد., عیسی مَثَل قاضی ناعادل را به آنها گفت. این تصویر از قاضی ناصالح به عنوان یک نکته آموزنده بود که در ذات قضیه این یک ضرورت است که همیشه دعا کنند و شجاعت خود را از دست ندهند. (غش کردن).

عیسی یکی را مقایسه کرد, که نماز می خواند, با یک بیوه. در آن زمان ها, وقتی زنی بعد از مرگ شوهرش بیوه شد, او نه تنها شوهرش را از دست داد. اما بیوه موقعیت اجتماعی و اقتصادی خود را نیز از دست داد. بنابراین او به طبقه پایین جامعه تعلق داشت

عیسی نشان داد, که نیازی به عنوان ندارید, درجه, یا موقعیت خاصی در کلیسا یا جامعه برای اجابت دعای شما.

با اینکه بیوه ای موقعیت اجتماعی و اقتصادی خود را از دست داده بود, خدا مراقب بیوه زن بود

هر چند زن بیوه شوهر و موقعیت اجتماعی و اقتصادی خود را در جامعه از دست داده بود, او نزد خدا جایگاه ویژه ای داشت. زیرا خدا به بیوه ها نگاه می کرد و از آنها مراقبت می کرد.

خداوند در کلام خود وعده داده است, که اگر بیوه ها نزد او گریه کنند, خدا فریادشان را می شنید. یهوه خدا قاضی بیوه زنان بود.

خداوند بیوه ها را تسکین داد و حفظ کرد.

و خدا به قوم خود دستور داده بود که مراقب زنان بیوه باشند, که در میان آنها بودند (A.O. خروج 22:23, مزامیر 68:5, 146:9, ضرب المثل ها 15:25)

پس این بیوه, که با تقاضایی نزد قاضی آمده بود هیچ موقعیت اجتماعی و اقتصادی نداشت.

اما با وجود اینکه او چه کسی بود و با وجود موقعیتش, نزد قاضی رفت و درخواستی کرد. بیوه درخواست کرد که قاضی انتقام او را از دشمنش بگیرد.

اما, قاضی این کار را نکرد از خدا بترسید و هیچ مردی را در نظر نمی گرفت. بنابراین قاضی از بیوه مراقبت نکرد و به او توجهی نکرد. او به درخواست او برای "انتقام او از دشمنش" پاسخ نداد.. بنابراین بیوه پرونده خود را باخت.

نگرش مداوم بیوه

اما به جای اینکه شکست خورده به خانه برود و تسلیم شود, بیوه برعکس عمل کرد.

بیوه به خانه نرفت و گوشه ای زانو زد و برای خودش پارتی حیف کرد. فکر نکرد و با خودش گفت, "آه خوب, من کی هستم? من هیچکس نیستم. مردم مرا نمی بینند و نمی شنوند. من همسرم را از دست دادم, موقعیت اجتماعی و اقتصادی خود را از دست دادم, من پرونده ام را گم کردم. رفتن پیش قاضی چه فایده ای دارد? مهم نیست, من فقط باید آن را فراموش کنم و بگذارم باشد.»

نه, این زن به خودش متکی نبود و به خودش ایمان نداشت. اما بیوه به قاضی و توانایی و اختیار او ایمان داشت. بنابراین بیوه نزد قاضی بازگشت و تسلیم نشد.

به خاطر ایمان بیوه زن به قاضی, بیوه استقامت کرد. او استقامت کرد و با درخواست خود قاضی را مورد آزار و اذیت قرار داد. چون بیوه ایمان آورد, که اگر او پشتکار داشته باشد, درخواست او توسط قاضی اجابت می شود و انتقام او را از دشمنش می گیرد.

بیوه به قاضی و قدرت او ایمان داشت

بیوه می دانست, که به سراغ فرد مناسب رفت. این قاضی تنها بود, که در مقامی بود و صلاحیت اجرای عدالت را داشت. قاضی تنها بود, که می توانست به بیوه کمک کند و او را از مشکلش نجات دهد.

بیوه به جای دیگری نگاه نکرد. او به دنبال کمک و حمایت از دیگران نبود. او حتی افراد دیگری را برای تقویت پرونده و موقعیت خود درگیر نکرد. نه!

تنها کاری که او انجام داد این بود که پیوسته نزد قاضی ناصالح بازگردد و سست نشود بلکه استقامت کند.. بیوه تا زمانی که به چیزی که برایش آمده بود دست از کار نکشید.

قاضی ظالم عدالت را به بیوه داد

اما برای مدتی, قاضی ظالم به او عدالت نمی دهد. نمی‌گوید «این مدت» چقدر طول کشید. ممکن است روزها باشد, هفته ها, ماه ها, و حتی سالها.

اما, بعد از مدتی, قاضی در درون خود گفت, «اگرچه از خدا نمی ترسم, و نه به انسان; اما چون این بیوه مرا آزار می دهد, من از او انتقام خواهم گرفت, مبادا با آمدن مداوم او مرا خسته کند.»

با ایمان به قاضی و توانایی او, بیوه استقامت کرد.

بیوه بسیار پیگیر بود و قاضی را به این شکل آزار می داد, که قاضی چاره ای جز انتقام از او نداشت. تا او را با آمدن مداوم خود خسته نکند.

با ایمان, بیوه به آنچه آمده بود رسید و قاضی ظالم عدالت را ادا کرد.

خداوند قاضی عادل است

بعد از اینکه عیسی این مَثَل را در مورد قاضی ناعادل گفت, عیسی گفت که آنها باید به سخنان قاضی ناعادل گوش دهند. و این قاضی ناصالح بود, که از خدا نمی ترسیدند و به مردم احترام نمی گذاشتند.

اما خدا عادل است. خداوند قاضی عادل است, که عادلانه قضاوت می کند. از آنجا که خداوند عادلانه قضاوت می کند, آیا خدا نباید حق برگزیدگان خود را به انجام برساند, که روز و شب با صدای بلند نزد او گریه می کنند, اجرای عدالت از طرف آنها, هر چند او در مورد آنها صبر طولانی دارد (از دشمنان برگزیدگان).

عیسی گفت, که خداوند به زودی از جانب آنها عدالت را اجرا خواهد کرد. اما, زمان خدا با زمان انسان متفاوت است.

اما محبوب, از این یک چیز غافل نباش, که یک روز نزد خداوند به اندازه هزار سال است, و هزار سال مثل یک روز. خداوند در مورد قول خود خسته نیست, همانطور که برخی از مردان سستی را می شمردند; اما برای ما به سمت ما طولانی است, مایل نیست که هر کسی هلاک شود, اما این همه باید توبه کنند (2 پیتر 3:8-9)

آیا پسر انسان بر روی زمین ایمان خواهد یافت؟?

اما... عیسی نیز از آنها سؤالی پرسید, وقتی پسر انسان می آید, آیا او در زمین ایمان خواهد یافت؟? آیا عیسی نوع ایمان فوق الذکر را بر روی زمین خواهد یافت؟? آیا عیسی ایمانی خواهد یافت که همچنان در دعا دعا کند، مانند آنچه که با اصرار بیوه زن در مورد قاضی نمونه است؟?

و این چیزی است که در مورد آن است, با اشاره به انتقام از برگزیدگان; ایمان یا اطمینان و اعتقاد به خدا و عیسی مسیح; کلام او, راه, حقیقت, و زندگی.

آیا ایمانداران هنوز همان ایمان بیوه را دارند؟?

بیوه بسیار به قاضی و اقتدار و قدرت او ایمان داشت و معتقد بود که قاضی انتقام او را خواهد گرفت. بنابراین او پیگیر بود و تسلیم نشد.

آیا مؤمنان همان نگرش بیوه را دارند؟? آیا آنها به حقیقت کلام اعتقاد دارند؟? و آیا با ایمان به خدا و عیسی مسیح بر روی کلام ایستاده اند؟?

آیا آنهابر نماز استقامت کن بخاطر ایمانشون به خدا? آیا آنها پشتکار دارند, با وجود آنها شرایطو آنچه در اطراف آنها اتفاق می افتد? یا در نهایت تسلیم می شوند و به جای دیگری نگاه می کنند?

ایمان مسیحیان مورد حمله قرار گرفته است

تماشا کن, در ایمان استوار باش, مثل مردها ترک کن, قوی باش (1 قرنتیان 16:13)

ایمان تحت چنین حمله ای قرار خواهد گرفت, که بسیاری از مؤمنان سازش کرده و تسلیم خواهند شد. بسیاری از مؤمنان از طریق انواع و اقسام گمراه خواهند شد آموزه های دروغین, که خدایی به نظر می رسند, اما در واقعیت, برگرفته از شیطان. آنها باید توسط آموزه های نادرست گمراه شوند, تأثیرات دنیوی, حواس پرتی دنیوی, و قدرت های شیطانی که به زندگی مردم نفوذ می کنند, که بیدار نخواهند ماند, اما بخواب.

فقط تعداد کمی به خاطر ایمانشان به خدا استقامت می کنند و استوار می ایستند.

بسیاری باید به خود ایمان داشته باشند و بر عناوین خود تکیه کنند, موقعیت در جامعه, ثروت, دانش (ذهن نفسانی), نظر, و توانایی یا ظرفیت طبیعی, یا به افراد دیگر و نام آنها ایمان داشته باشید.

فقط تعداد کمی باید داشته باشند ایمان به خدا و بنابراین مطیع کلمه باشید. آنها به راه رفتن ادامه خواهند داد راه و بر نماز استقامت کن و دلتنگ نشو, همانطور که روز پسر انسان نزدیک می شود.

این مؤمنان به جای خود و مردم به خدا و قدرت و قدرت او اعتماد کرده اند.

آنها می دانند, که هر سخن خدا حقیقت است. آنها می دانند که هر پیشگویی در مورد بازگشت عیسی مسیح یک واقعیت است. و آنها می دانند که روزی فرا می رسد که خداوند عدالت را نسبت به آنها اجرا خواهد کرد.

فرزندان خدا ایمان را حفظ خواهند کرد

خدا پسران خود را داده است (این هم برای مرد و هم برای زن صدق می کند) همه چیزهایی که روی زمین نیاز دارند. او کلام خود را به آنها داده است, را نام عیسی, و اختیار او, و روح القدس او (قدرت).

خدا به پسرانش همه چیز داده است تا به عنوان فرزندان خدا روی زمین با ایمان راه بروند. به طوری که در اطاعت از کلام و اراده او, آنها می توانند در مبارزه با ایمان بجنگند و دوره را با همه موانع آن به پایان برسانند و ایمان را حفظ کنند.

تا بتوانند بگویند, درست مثل پل, "من مبارزه خوبی انجام داده ام, من دوره ام را تمام کرده ام, من ایمان را حفظ کرده ام: از این پس تاجی از عدالت برای من گذاشته شده است, که پروردگار, قاضی عادل, در آن روز به من خواهد داد: و نه فقط برای من, بلکه برای همه کسانی که ظهور او را دوست دارند (2 تیموتی 4:7-8).

نمک زمین باش’

منبع: فرهنگ لغت واین