Συχνά παραβλέπεται η σημασία του ανοίγματος και του κλεισίματος των αποστολικών γραμμάτων. Ενώ περιέχουν επίσης πολύτιμες πληροφορίες. Ομοίως, Στο κλείσιμο της επιστολής του Παύλου προς τους Αγίους (Η Εκκλησία) στο Colosse, που έγραψε ο Παύλος από τη φυλακή της Ρώμης (Κολοσσαείς 4:7-18).
Τα τελευταία λόγια και ο χαιρετισμός του Παύλου προς τους αγίους στους Κολοσσαείς 4:7-18
Στους Κολοσούς 4:7-18 έγραψε ο Παύλος, Όλη η κατάστασή μου θα σας ανακοινώσει ο Τυχικός, που είναι ένας αγαπημένος αδελφός, και πιστός λειτουργός και συνεργός εν Κυρίω: Τον οποίο σας έστειλα για τον ίδιο σκοπό, για να μάθει την περιουσία σας, και παρηγορήστε τις καρδιές σας; Με τον Ονήσιμο, ένας πιστός και αγαπημένος αδελφός, ποιος είναι ένας από εσάς. Θα σας κάνουν γνωστά όλα όσα γίνονται εδώ.
Σε χαιρετά ο Αρίσταρχος ο συγκρατούμενος μου, και ο Μάρκους, ο γιος της αδερφής του Βαρνάβα, (αγγίζοντας τους οποίους λάβατε εντολές: αν έρθει κοντά σου, παραλάβετέ τον;) Και ο Ιησούς, που ονομάζεται Justus, που είναι της περιτομής. Αυτοί είναι μόνο οι συνεργάτες μου στη Βασιλεία του Θεού, που ήταν μια παρηγοριά για μένα.
Επαφράς, ποιος είναι ένας από εσάς, ένας υπηρέτης του Χριστού, σε χαιρετά, εργάζεται πάντα με θέρμη για εσάς στις προσευχές, για να σταθείς τέλειος και ολοκληρωμένος σε όλο το θέλημα του Θεού. Γιατί του φέρω ρεκόρ, ότι έχει μεγάλο ζήλο για σένα, και αυτοί που είναι στη Λαοδίκεια, και αυτοί στην Ιεράπολη.
Λουκ, ο αγαπημένος γιατρός, και ο Δημάς, σε χαιρετώ. Χαιρετίστε τους αδελφούς που είναι στη Λαοδίκεια, και η Νύμφας, και την εκκλησία που είναι στο σπίτι του. Και όταν αυτή η επιστολή διαβάζεται ανάμεσά σας, για να διαβαστεί και στην εκκλησία των Λαοδικείων; και ότι και εσείς διαβάσατε την επιστολή από τη Λαοδίκεια.
Και πες στον Αρχίππο, Πρόσεχε τη διακονία που έλαβες εν Κυρίω, να το εκπληρώσεις.
Ο χαιρετισμός από το χέρι μου Παύλο. Θυμήσου τα δεσμά μου. Η χάρη να είναι μαζί σας. Αμήν. Γράφτηκε από τη Ρώμη στους Κολοσσαείς από τον Τυχικό και τον Ονήσιμο (Κολοσσαείς 4:7-18)
συνυπηρέτες του Παύλου, κρατουμένων, και εργάτες του Χριστού στη Βασιλεία του Θεού
Στους Κολοσούς 4:7-18 Ο Παύλος ανέφερε τα ονόματα των υπηρετών και συγκρατούμενων του στον Κύριο Ιησού Χριστό. Ήταν υπηρέτες του Χριστού και συνεργάτες στη Βασιλεία του Θεού (Κολοσσαείς 4:11)
Όλοι οι συνεργάτες του και οι συνεργάτες του της Βασιλείας του Θεού δεν εργάζονταν μόνο για τον Χριστό, αλλά ήταν επίσης εκεί ο ένας για τον άλλον.
Οι δούλοι του Χριστού ενθάρρυναν και παρηγόρησαν ο ένας τον άλλον και εργάζονταν θερμά ο ένας για τον άλλον στις προσευχές τους. Προέτρεψαν ο ένας τον άλλον να μείνουν πιστοί στο υπουργείο, γι' αυτό κλήθηκαν, και να εκπληρώσουν τη διακονία τους.
Ενθάρρυναν, παρηγορημένος, και παρότρυνε ο ένας τον άλλον γιατί οι χριστιανοί πέρασαν δύσκολα στις ειδωλολατρικές χώρες μεταξύ των απίστων, που έζησε χωρίς Θεό στην αμαρτία.
Το μήνυμά τους για το Ευαγγέλιο δεν γινόταν πάντα δεκτό με χαρά και χαρά. Και η βόλτα τους και η ζωή που έζησαν δεν εκτιμούνταν πάντα.
Η αγάπη για τον Ιησού Χριστό και τον Πατέρα ανάγκασε τους πιστούς να εκπληρώσουν το έργο τους
Ωστόσο, υπήρχε ένα πράγμα που τους ανάγκασε να εκπληρώσουν το καθήκον τους, και αυτό ήταν το σπουδαίο τους αγάπη για τον Κύριό τους Ιησού Χριστό.
Πίστευαν τα λόγια του Κυρίου τους Ιησού, όταν είπε στους μαθητές Του, ότι όπως τον μισούσε ο λαός και Τον καταδίωκε, Οι μαθητές του επίσης θα μισούνταν και θα διώκονταν
Ο Ιησούς δεν ανήκε στον κόσμο, αλλά ανήκε στη Βασιλεία του Θεού.
Όπως και οι άγιοι, που μεταφέρθηκαν από το σκοτάδι στη Βασιλεία του αγαπημένου Υιού του Θεού, μην ανήκετε στον κόσμο.
Και όπως ο κόσμος μισούσε τον Ιησού, γιατί δεν ήταν από τον κόσμο και μαρτύρησε ότι τα έργα του κόσμου ήταν πονηρά, ο κόσμος μισούσε επίσης τους αγίους επειδή γεννήθηκαν από τον Θεό και ανήκαν στον Χριστό και μαρτύρησαν για τα πονηρά έργα του κόσμου. (Ω. Γιάννης 7:7; 8:23-59; 9:39; 14:17-21; 15:18-26; 16:1-11, 33; 17:14-19)
Φυσικά, υπήρχαν και άνθρωποι, που δεν μισούσε, και απορρίφθηκε, και καταδίωξε τους αγίους και τα λόγια τους, αλλά πίστεψε τα λόγια τους, και μετανόησε και μέσω αναγέννηση εν Χριστώ έγινε νέα δημιουργία και μετά βάδισε μετά το Πνεύμα σύμφωνα με τον Λόγο. Ωστόσο, ζούσαν και δούλευαν σε έναν κόσμο που τους μισούσε.
Αλλά ήταν η αγάπη που είχαν για τον Ιησού και τους αγάπη και φόβος για τον Πατέρα που τους ανάγκασε και με το οποίο επέμειναν και στάθηκαν ακλόνητοι στην πίστη.
Χωρίς αυτή την απέραντη αγάπη για τον Ιησού Χριστό και τον Πατέρα, κανείς δεν θα σταθεί. Αυτό συμβαίνει γιατί η δύναμη του κόσμου και της αντιπολίτευσης είναι μεγάλη.
Η αγάπη του Ιησού για τον Πατέρα Τον ανάγκασε να τελειώσει το έργο Του
Ο Ιησούς γνώριζε τον Πατέρα και η αγάπη Του για τον Πατέρα Τον ανάγκασε να τελειώσει το έργο Του στη γη. Η αγάπη του για τον Πατέρα Τον εμπόδισε να υποχωρήσει τους πειρασμούς του διαβόλου, οι άνθρωποι, και η σάρκα.
Η αγάπη για τον Πατέρα Του ήταν μεγαλύτερη από την αγάπη για τη σάρκα Του και την αγάπη για τους ανθρώπους. Ωστόσο, από την αγάπη Του για τον Πατέρα Του, Έδειξε την αγάπη Του για τους ανθρώπους.
Οι επικίνδυνοι καιροί και η σύναξη των αγίων
Ο Ιησούς ήξερε ότι θα ερχόντουσαν επικίνδυνοι καιροί και προειδοποίησε τους μαθητές Του και τους συναδέλφους Του στη Βασιλεία του Θεού. Επομένως η σύναξη των αγίων ήταν σημαντικό. Όχι για να παίξουμε εκκλησία και να μαζευτούμε για μια κοινωνική συγκέντρωση και να διασκεδάσουμε και να κάνουμε εκκλησιαστικές δραστηριότητες και διασκεδαστικά πράγματα και να περνάμε καλά, αλλά για να διδάξει τη λέξη, την αλήθεια, και το θέλημα του Θεού και να εξοπλίσει τους αγίους στον πνευματικό πόλεμο.
Η επικοινωνία μεταξύ τους είχε σκοπό να ενθαρρύνει, παροτρύνω, άνεση, προειδοποιώ, σωστός, νουθετώ, και να προσευχόμαστε και να πολεμάμε μαζί για τη Βασιλεία του Θεού.
Ήξεραν πολύ καλά, που αν και μεταφέρθηκαν από την (βασίλειο του) σκοτάδι στο φως; η Βασιλεία του Θεού, όπου Ο Ιησούς Χριστός κάθεται στα δεξιά της Μεγαλειότητας και βασιλεύει, ζούσαν σε έναν κόσμο ανάμεσα σε έναν άπιστο, μοιχευτικός, κακό (κακός) και αμαρτωλός (διεστραμμένος) παραγωγή, που είχε πατέρα τον διάβολο και έλεγε ψέματα και έκανε κακά έργα, και αυτό προκάλεσε αγώνα και διώξεις.
Ωστόσο, με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος και την κοινωνία με τον Κύριό τους Ιησού και τον παντοδύναμο Πατέρα, και τους συναδέλφους τους, μπόρεσαν να το αντέξουν και να σταθούν στην πίστη και να είναι νικητές στον πνευματικό αγώνα.
Ο Επαφράς εργάστηκε με θέρμη σε προσευχές για τους αγίους, ότι θα στέκονταν τέλειοι και ολοκληρωμένοι σε όλο το θέλημα του Θεού
Διαβάζουμε για τον Επαφρά, ένας υπηρέτης του Χριστού, που ήταν ένας από αυτούς και εργαζόταν πάντα με θέρμη στις προσευχές για τους αγίους στην Κολοσσά.
Για τι προσευχήθηκε? Προσευχόταν για επίγεια πλούτη και χάρες (ευλογίες) για τους αγίους? Όχι, προσευχήθηκε να σταθούν οι άγιοι τέλειοι και ολοκληρωμένοι σε όλα τα θέλημα Θεού.
Αυτή ήταν η προσευχή του και αυτή πρέπει να είναι και η προσευχή κάθε πιστού και αγίου και εν Χριστώ συνδούλου.
δεν πρόκειται για ανθρώπους, αλλά για τον Θεό και τον Υιό Του Ιησού Χριστό και την υπακοή και εκτέλεση του θελήματός Του στη γη. Για να γίνει ορατή η Βασιλεία Του μέσα από τη ζωή των αγίων.
«Γίνε το αλάτι της γης’
