Πατέρες, μην προκαλείτε τα παιδιά σας σε θυμό, για να μην αποθαρρύνονται (Κολοσσαείς 3:21)
Στους Κολοσούς 3:21, Ο Παύλος έδωσε μια εντολή στους πατέρες της εκκλησίας στην Κολοσσή σχετικά με την αλληλεπίδρασή τους με τα παιδιά τους. Όπως πρόσταξε ο Παύλος τους συζύγους σε στίχο 19 να μην είναι πικραμένοι αλλά να αγαπούν τη σύζυγό τους με μια αγάπη που αρνείται τον εαυτό τους, πρόσταξε τους πατέρες να μην προκαλούν θυμό στα παιδιά τους.
Πατέρες, μην προκαλείτε τα παιδιά σας σε θυμό
Εκείνες τις μέρες, η πρόκληση των πατεράδων προς τα παιδιά τους έχει ήδη συμβεί. Σε όλο αυτό το διάστημα, τίποτα δεν άλλαξε στη φύση και τη συμπεριφορά του (πολοί) πατέρες σχετικά με την αλληλεπίδρασή τους με τα παιδιά τους.
Σήμερα, υπάρχουν ακόμα πολλοί πατέρες που προκαλούν θυμό στα παιδιά τους. Αντί οι πατέρες να παίρνουν στα σοβαρά την ευθύνη που τους έδωσε ο Θεός, και από τη γονική εξουσία και την ακεραιότητά τους, ανατρέφοντας τα παιδιά τους σύμφωνα με το Λόγο του Θεού και το θέλημά Του, πολλοί κάνουν κατάχρηση της γονικής τους εξουσίας.
Κάνουν κατάχρηση της γονικής τους εξουσίας και ανατρέφουν τα παιδιά τους από μια κυρίαρχη θέση εξουσίας και τα προκαλούν θυμό και πολλές φορές χαίρονται με αυτό.
Υπάρχουν πατέρες, που σκέφτονται πολύ τον εαυτό τους και δεν είναι ποτέ ικανοποιημένοι με τη συμπεριφορά και τις επιδόσεις του παιδιού τους. Πάντα αναφέρουν τι λείπει και τι θα μπορούσε να είχε γίνει καλύτερα, τι λείπει ή κάνει λάθος ένα παιδί, αντί να δέχονται οι πατεράδες το παιδί τους.
Πολλοί μπαμπάδες προκαλούν τα παιδιά τους σε οργή με χιούμορ. Ωστόσο, χιούμορ ή καθόλου χιούμορ, Το να προκαλείς τα παιδιά σε θυμό δεν είναι καλό.
Ως πατέρας, δεν πρέπει να προκαλείτε τα παιδιά σας σε θυμό γιατί αποθαρρύνει και αποθαρρύνει τα παιδιά και τα θυμώνει. (Κολοσσαείς 3:21, Εφεσίους 6:4).
Το να προκαλέσετε τα παιδιά σας σε θυμό μπορεί να οδηγήσει σε ανασφάλεια, κατήφεια, θλίψη, κατάθλιψη ή επιθετικότητα, εκτροχιασμός, μίσος, και μερικές φορές ακόμη και δολοφονία.
Οι πατέρες πρέπει να αλληλεπιδρούν με τα παιδιά τους με τρυφερότητα
Ως πατέρας, έχετε την ευθύνη να αλληλεπιδράτε με τα παιδιά σας με αγάπη και να τα μεγαλώνετε με φόβο Κυρίου στη δικαιοσύνη του ζωντανού και ισχυρού Λόγου του Θεού με τις αξίες και τα πρότυπα του Λόγου του Θεού (η Βίβλος).
Διόρθωση, τιμωρία, και η επίπληξη των παιδιών πρέπει να γίνεται με αγάπη και όχι με θυμό
Όπως αναφέρεται στο το προηγούμενο άρθρο, τιμωρία, διόρθωση, και η επίπληξη είναι επίσης μέρος των υποχρεώσεων των γονέων σχετικά με την ανατροφή και την εκπαίδευση των παιδιών. Ωστόσο, αυτό πρέπει να γίνει από τη γνώση του Θεού, σοφία, και αγάπη, που ξεχύνεται στην καρδιά του αναγεννημένου πιστού, και το Πνεύμα και όχι από τη σάρκα, ώστε να αντιδράς από το συναίσθημά σου (ένα συναίσθημα).
Ο Πατέρας έχει στο μυαλό του το καλύτερο συμφέρον των παιδιών Του
Οι πατέρες πρέπει να αποδέχονται και να σέβονται τα παιδιά τους και να έχουν το καλύτερο συμφέρον του παιδιού. Ακριβώς όπως ο Πατέρας μας έχει στο μυαλό του το καλύτερο συμφέρον των παιδιών Του. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Θεός εγκρίνει τα πάντα και επιτρέπει στα παιδιά Του να κάνουν ό,τι θέλουν και συνέχισε να αμαρτάνεις.
Τα παιδιά πρέπει να υποτάσσονται στον Πατέρα και να Τον υπακούν. Τα παιδιά θα κάνουν αυτό που λέει, με το οποίο Του δείχνουν ότι Τον αγαπούν και εμπιστεύσου Τον.
Λέει ο Λόγος, Όποιον αγαπά ο Κύριος παιδεύει και μαστιγώνει κάθε γιο που δέχεται.
Επομένως, ένα παιδί που δεν τιμωρείται από τον Θεό είναι κάθαρμα και όχι γιος (αυτό ισχύει τόσο για τα αρσενικά όσο και για τα θηλυκά) και δεν ανήκει σε Αυτόν. (Ω. Παροιμίες 3:11-12, Εβραίους 12:5-11, Αποκάλυψη 3:19).
ΕΝΑ (πνευματικός) ο πατέρας τιμωρεί πάντα το παιδί του, γιατί ένας πατέρας ξέρει ότι ένα παιδί δεν ωριμάζει και δεν γίνεται σταθερό μόνο με το να γεννάει και να χτυπάει στην πλάτη, αλλά από γονική γνώση, εξουσία, διόρθωση, και τιμωρία ένα παιδί σχηματίζεται και γίνεται ανθεκτικό. (Διαβάστε επίσης: Αυτόν που αγαπά ο Κύριος, Μαστίζει και μαστιγώνει).
Οι πατέρες πρέπει να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους
Τα παιδιά δεν πρέπει να υμνούνται από τους πατέρες τους, αλλά πρέπει να ενθαρρύνονται από τους πατέρες τους.
Αν οι γονείς εγκρίνουν τα πάντα και υμνούν πάντα τα παιδιά τους, ενισχύουν την περηφάνια τους, που υπάρχει στη σάρκα. Ως αποτέλεσμα, τα παιδιά αισθάνονται ανώτερα από τους άλλους και βάζουν τον εαυτό τους πάνω από τους άλλους, και γίνε περήφανος. Αυτό δεν είναι καλό, και αυτό σίγουρα δεν είναι το θέλημα του Θεού.
Ωστόσο, Η ενθάρρυνση των παιδιών κατά την ανατροφή και την ενηλικίωση είναι σημαντική. Και τι, την πίστη τους, προσωπικότητα, και η αυτοπεποίθηση αναπτύσσονται με υγιή τρόπο και ξέρουν ποιοι είναι, πώς να επικοινωνούν και να οικοδομούν σχέσεις με τους άλλους, και λειτουργούν στην πίστη και στην κοινωνία με ορθό τρόπο.
Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι θεοφοβούμενα παιδιά με ραχοκοκαλιά, που ανατράφηκαν στον Λόγο του Θεού και γνωρίζουν το θέλημα του Θεού και διακρίνουν το καλό και το κακό και τολμούν να υπερασπιστούν τον Ιησού Χριστό στην κοινωνία και δεν φοβούνται να πάρουν θέση στον Λόγο του Θεού και να κάνουν το θέλημά Του.
Τα όνειρα και οι προσδοκίες των πατεράδων και των μητέρων
Οι περισσότεροι μπαμπάδες και μητέρες έχουν τα δικά τους όνειρα για το παιδί τους και τις δικές τους προσδοκίες από το παιδί τους. Ειδικότερα όσον αφορά τον χαρακτήρα του παιδιού, λειτουργικότητα και μαθησιακή απόδοση στο σχολείο, ΠΡΟΣΦΟΡΑ, δουλειά, και θέση στην κοινωνία.
Για τους περισσότερους γονείς, αυτά τα όνειρα και οι προσδοκίες δεν πραγματοποιούνται, με το οποίο απογοητεύονται από το παιδί τους.
Μερικοί γονείς το αποδέχονται και καταθέτουν τις δικές τους επιθυμίες και κοιτάζουν τι είναι καλύτερο για το παιδί τους. Αλλά άλλοι γονείς δεν το κάνουν αυτό και συνεχίζουν να πιέζουν τη θέλησή τους στο παιδί τους. Ως αποτέλεσμα, το παιδί τους μετατρέπεται σε κάτι που το παιδί δεν είναι, με όλες τις επακόλουθες συνέπειες.
Τα παιδιά ξέρουν πότε δεν εγκρίνονται από τους γονείς τους και, όπως ήταν, απορρίφθηκε από αυτούς, γιατί δεν είναι αυτό που θέλουν να είναι. Αυτή η απόρριψη των γονιών τους γίνεται ορατή στη ζωή τους.
Πατέρες και μητέρες, κοιτάξτε το παιδί σας μέσα από τα μάτια του Θεού
Ως πατέρας αλλά και ως μητέρα, θα πρέπει να κοιτάτε το παιδί σας με τα μάτια του Θεού αντί για τα μάτια του κόσμου, και αποδεχτείτε το παιδί σας όπως είναι το παιδί σας. Δεν μιλώ για την αποδοχή πραγμάτων που αντιτίθενται στον Λόγο του Θεού και στο θέλημά Του. (Διαβάστε επίσης: Το χαμένο παιδί).
Στη σχέση πατέρων και παιδιών, υπάρχει συνεχής αλληλεπίδραση. Όπως ακριβώς και στη σχέση ενός συζύγου. Αυτό το κάνει κανείς, ο άλλος το κάνει. Με αυτόν τον τρόπο, σχηματίζουν ο ένας τον άλλον και μαζί σχηματίζουν μια οικογένεια όπου βασιλεύει ο Λόγος και η ειρήνη του Θεού.
«Γίνε το αλάτι της γης’
